Καλωσορίσατε!

Καλωσήρθατε στο ιστολόγιό μου, έναν χώρο για επικοινωνία, προβληματισμό και ανταλλαγή απόψεων. Στις σελίδες αυτές, θα βρείτε πληροφορίες για την πολιτική μου δράση καθώς και κείμενα με τις σκέψεις και τις προτάσεις μου.

Θα χαρώ πολύ να λάβω σχόλια σας και να ανοίξουμε και από εδώ ένα βήμα διαλόγου για την πολιτική, για τον τόπο μας, για το αύριο.

Νάντια

Άρθρο στην «Kontra» χθες : «Πατριωτικό καθήκον όλων μας να απαντήσουμε ενωμένοι στην Τουρκική επιθετικότητα»

Άρθρο στην εφημερίδα Kontra 18.10.2020

Πατριωτικό καθήκον όλων μας να απαντήσουμε ενωμένοι στην Τουρκική επιθετικότητα

O πολιτικός διάλογος συχνά ξεφεύγει στην πατρίδα μας, χάνει τον στόχο, επικεντρώνεται σε άλλα θέματα από αυτά που κυρίαρχα απασχολούν τη χώρα, την κοινωνία, τους πολίτες. Ίσως εκεί βρίσκεται ένας από τους λόγους που απαξιώνεται η Πολιτική,  ιδιαίτερα στα μάτια του κόσμου. Ας πάρουμε την ιστορική απόφαση για τη Χρυσή Αυγή, αυτή τη τεράστια επιτυχία της Δημοκρατίας, της Δικαιοσύνης , του συγκεκριμένου τρόπου που επιλέχθηκε να αντιμετωπιστεί δικαστικά  η νεοναζιστική εγκληματική συμμορία. Τότε υπήρξαν οι πολύ αποκαλυπτικές καταγγελίες Κοντονή και εξ αντανακλάσεως, ίσως και για να στραφεί αλλού η συζήτηση βρεθήκαμε να αντικρίζουμε ένα απαράδεκτο πρωτοσέλιδο της ΑΥΓΗΣ που τροφοδότησε μια πολιτική αντιπαράθεση μεγατόνων. Ως ένα σημείο αυτό ήταν δικαιολογημένο. Δεν μπορεί κανείς να λέει ότι θέλει, να προβοκάρει, να αλλάζει την πραγματικότητα κατά πως βολεύει το κομματικό του ακροατήριο και να μην περιμένει απάντηση. Ωστόσο, καταλάβαμε πια όλοι και ποιοι έπαθαν ανοσμία απέναντι στους Χρυσαυγίτες και ποιοι δεν τέλειωναν μια δίκη πέντε χρόνια και άλλα πολλά. Έχει κανένα νόημα να συνεχιστεί αυτή η συζήτηση; Όχι. Υπάρχουν μείζονα θέματα που πρέπει να σταθούμε σ’ αυτά.

Η χώρα βρίσκεται σε ένα πολύ κρίσιμο σημείο της πορείας της. Βρίσκεται μπροστά στην διάδοση του κορονοϊού που φαίνεται ότι δε μπορεί να συγκρατηθεί όπως συνέβη στην πρώτη φάση και όλα δείχνουν ότι θα έχουμε ένα πολύ δύσκολο υγειονομικά χειμώνα. Παράλληλα κινείται και η Οικονομική κρίση λόγω ακριβώς της πανδημίας. Χιλιάδες επιχειρήσεις, εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα πέρασαν, περνούν και θα περάσουν πολύ δύσκολες στιγμές. Αυτή την ώρα, και ανάλογα με το ύψος που θα φτάσει η ύφεση στους επόμενους μήνες, αντιμετωπίζει πρόβλημα ο οικονομικός ιστός της χώρας αφού πάρα πολλές επιχειρήσεις θα αντιμετωπίσουν πρόβλημα κυριολεκτικά βιωσιμότητας, ενώ η ανεργία αναμένεται να εκτιναχτεί. Ωστόσο, μαζί μ’ αυτά τα αλληλοτροφοδοτούμενα προβλήματα η χώρα αντιμετωπίζει  την τουρκική προκλητικότητα και επιθετικότητα.

Η Τουρκία μετά από λίγες μέρες  που ακολούθησε μια πιο ήρεμη τακτική, αποσύροντας το Oruc Reis, προφανώς για να αποφύγει τις κυρώσεις από την Σύνοδο Κορυφής, επανήλθε στην γνώριμη στάση της που οδηγούσε ευθέως στον κίνδυνο θερμού επεισοδίου κάθε μέρα κατά την διάρκεια του καλοκαιριού. Δείχνει ότι η επιθετικότητά της δεν είναι συγκυριακό φαινόμενο. Δεν πολεμάει τυχαία στην Συρία, την Λιβύη, την Αρμενία. Δεν απειλεί τυχαία ευθέως την Ελλάδα και την Κύπρο. Αυτή είναι η Στρατηγική της την οποία ακολουθεί με προκλητική συνέπεια. Αυτό ακριβώς καθιστά πολύ επικίνδυνες τις εξελίξεις που τρέχουν αυτές τις μέρες. Μπορεί να αντιμετωπιστεί αυτή επιθετικότητα; Και βέβαια μπορεί και η Ελλάδα δεν έχει να φοβηθεί τίποτα.

Χρειάζεται όμως να υπάρχουν κάποιες προϋποθέσεις. Πρώτον, χρειάζεται αρραγές εσωτερικό μέτωπο που θα στηρίζεται σε καθαρή αντίληψη και μήνυμα προς τους εταίρους μας και την Τουρκία: Είμαστε αποφασισμένοι να αντιμετωπίσουμε κάθε παιχνίδι με την κυριαρχία της χώρας. The game is over! Δεύτερον, χρειάζεται να τεθεί πιο επιτακτικά το θέμα των κυρώσεων και εταίροι μας όπως Γερμανία, Ισπανία, Ιταλία να συναισθανθούν τις ευθύνες τους και ότι οι φραστικές καταδίκες έχουν αξία αλλά δεν αρκούν απέναντι σε ένα διεθνή ταραξία που αδιαφορεί για το τι του λένε. Είναι θέμα τιμής, θέμα υπαρξιακό για την Ε.Ε να εμφανιστεί ενιαία και δυνατή απέναντι σε ένα κίνδυνο που δεν αφορά μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στην ίδια την Ε.Ε. Τρίτον, χρειάζεται επιχειρησιακή ετοιμότητα στον ύψιστο βαθμό από τις αξιόμαχες Ελληνικές δυνάμεις και τέταρτον είναι αναγκαία μία συνεχής, ασφυκτική  διεθνής  διπλωματική πίεση . Ας στρέψουμε λοιπόν την προσοχή μας στους κινδύνους που διατρέχει η χώρα. Είναι καθήκον όλων μας, καθήκον εθνικό, πατριωτικό.

Ας δείξουμε ότι όλοι μαζί μπορούμε. Όταν οι Έλληνες ενώνονται πέρα από μικροκομματικά παιχνίδια, μπορούν να πετύχουν τα πάντα. 

Συνέντευξη στην «Μακεδονία της Κυριακής»: «Η Δημοκρατία έχει τη δύναμη να αυτοπροστατεύεται»

Κυρία Γιαννακοπούλου, ο Ερντογάν συνεχίζει τις προκλήσεις τορπιλίζοντας την έναρξη των διερευνητικών επαφών. Λίγες ώρες μετά τη συνάντηση Δένδια – Τσαβούσογλου το Ορούτς Ρεις βρέθηκε εντός ελληνικής υφαλοκρυπίδας. Με αυτά τα δεδομένα ποιες πρέπει να είναι οι επόμενες κινήσεις της χώρας μας. Πρέπει η Ελλάδα να προσέλθει στο τραπέζι του διαλόγου;

Περάσαμε ένα Καλοκαίρι με τον διάχυτο φόβο ενός θερμού ή και πολεμικού επεισοδίου. Θεωρήσαμε ότι μια τέτοια προοπτική έχει έστω πρόσκαιρα απομακρυνθεί λόγω της απόσυρσης του Ορούτς Ρέις στις μέρες  γύρω από την Σύνοδο Κορυφής. Τώρα ζούμε ένα νέο παροξυσμό της επιθετικότητας της Τουρκίας, μια ανοιχτή πρόκληση. Η Τουρκία δείχνει ότι η Στρατηγική της δεν έχει αλλάξει. Όλα ήταν τακτική για να αποφύγει τις κυρώσεις. Δείχνει τον μεγαλοϊδεατισμό και τον επικίνδυνο τυχοδιωκτισμό Ερντογάν. Η διεθνής κοινή γνώμη κατανοεί ότι απέναντί της έχει ένα επικίνδυνο παίκτη που δεν πολεμάει τυχαία σε Συρία, Λιβύη, Αρμενία και παίζει με την φωτιά στην Ανατολική Μεσόγειο. Οι ηγεσίες των χωρών που έκαναν τα πάντα για να αποφευχθούν οι κυρώσεις και ιδιαίτερα η Γερμανία βλέπουν ότι ο Ερντογάν τους κοροϊδεύει.

Η Ελλάδα πρέπει να συνεχίσει τον διπλωματικό πόλεμο, στον οποίο έχει σημειώσεις επιτυχίες. Αναφέρω το τόξο Γαλλία, Αίγυπτο, Ισραήλ, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, την εμπλοκή Η.Π.Α, την καθαρή καταδίκη της Ε.Ε παρά τις επιφυλάξεις χωρών όπως η Γερμανία, η Ιταλία, η Ισπανία κ.λ.π. Αυτά πια δεν φτάνουν. Χρειάζονται άμεσα καίριες κυρώσεις που να συνδέονται με την πώληση όπλων στην Τουρκία και την χρηματοδότησή της.  Έφτασε η ώρα των κυρώσεων.

Ταυτόχρονα βέβαια οφείλουμε να δημιουργήσουμε ένα αρραγές εθνικό μέτωπο με καθαρή Στρατηγική χωρίς μικροκομματικά παιχνίδια, ενώ πρέπει να φανεί με κάθε τρόπο ότι δεν θα επιτρέψουμε παιχνίδια με την κυριαρχία της χώρας, ότι κι αν σημαίνει αυτό. Έχουμε αξιόμαχες Ένοπλες Δυνάμεις και μπορούν να διασφαλίσουν την κυριαρχία μας. Ασφαλώς και δεν μπορεί να υπάρχει διάλογος όσο η Τουρκία παίζει με την ένταση, εκβιάζει για την ατζέντα. Μόνο με το σταμάτημα  των προκλήσεων και συμφωνία ότι το μόνο θέμα στο τραπέζι του διαλόγου θα είναι οι θαλάσσιες ζώνες, η Υφαλοκρηπίδα μπορεί να υπάρχει διάλογος.

Βρεθήκατε στην αίθουσα του δικαστηρίου κατά την ημέρα ανακοίνωσης της απόφασης της Δικαιοσύνης για την Χρυσή Αυγή. Ποια τα συναισθήματά σας; Εσείς γιατί θα θυμάστε αυτή την ιστορική απόφαση;

Ήταν μια ξεχωριστή εμπειρία για μένα να ζήσω αυτή την ιστορική στιγμή ευρισκόμενη μέσα στην αίθουσα του Δικαστηρίου όταν ανακοινώθηκε η Απόφαση.  Υπήρχαν  ανάμεικτα τα συναισθήματα μέσα σε μια φορτισμένη περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Υπήρχε φόρτιση, αγωνία, σκέψεις που η μία ακολουθούσε την άλλη, συγκίνηση, αλλά και αίσθηση της ιστορικότητας της στιγμής. Μέχρι να βγουν οι δικαστές να αναγνώσουν την απόφαση, ήταν σαν να μη περνούσαν τα δευτερόλεπτα, τα λεπτά. Σαν να είχε σταματήσει ο χρόνος. Όμως μοναδικές ήταν και οι στιγμές που ακολούθησαν. Διαβάστηκε η απόφαση και υπήρχε μια τεράστια συγκίνηση, χειροκροτούσαμε, γελάγαμε και κλαίγαμε, κοιτούσαμε και θαυμάζαμε την μάνα του Παύλου Φύσσα, μια γυναίκα σύμβολο, χειροκροτούσαμε. Ήταν από τις στιγμές που μένουν πάντα χαραγμένες στην μνήμη σου.


Από τις στιγμές που νιώθεις πραγματική αυτοπεποίθηση ότι η Δημοκρατία έχει την δύναμη να αυτοπροστατεύεται, να αντιμετωπίζει τους αντιπάλους της. Αυτό το μήνυμα θα κρατάω πάντα. Η Δημοκρατία έχει τους θεσμικούς τρόπους να αντιμετωπίσει όποιον την επιβουλεύεται. Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ το πιο αποκρουστικό τέκνο της εποχής της οργής, του μίσους, του διχαστικού λόγου και του χωρίς όρια λαϊκισμού πήρε σκληρό μάθημα. Πρώτα με την ψήφο πέρυσι , τώρα με την καταδικαστική απόφαση του Δικαστηρίου. Αυτά είναι και τα μεγάλα όπλα της Δημοκρατίας

Η κ. Γεννηματά πρόσφατα παρουσίασε το οικονομικό πρόγραμμα του ΚΙΝΑΛ για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της πανδημίας. Μάλιστα επέλεξε τον όρο «Νέα Αλλαγή». Η «Νέα Αλλαγή» του 2020 τι κοινό και τι διαφορετικό έχει με την «Αλλαγή» του 1981;

Άλλο το 1981, άλλο το 2020, άλλες εποχές, άλλα προτάγματα, άλλες προτεραιότητες. Δεν μπορούμε να συγκρίνουμε . Ο όρος ΑΛΛΑΓΗ είναι βέβαια φορτισμένος ιστορικά, ιδεολογικά, πολιτικά. Αυτό θέλουμε να τονίσουμε σήμερα. Ότι χρειάζεται μια αλλαγή πορείας της χώρας, μια επιστροφή στην κανονικότητα μιας χώρας με Ανάπτυξη, με δίκαιη κατανομή του παραγόμενου πλούτου, ισχυρό Κοινωνικό Κράτος. Ότι χρειάζεται μια Ελλάδα με φωνή και κύρος που προασπίζεται την κυριαρχία της και ταυτόχρονα συμβαδίζει με τις πιο τολμηρές απόψεις για την Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση. Μια Ελλάδα που αντιμετωπίζει καινοτόμα τις προκλήσεις της Κλιματικής Αλλαγής, των ραγδαίων αλλαγών που φέρνει στην ζωή, την κοινωνική οργάνωση και την εργασία η τέταρτη Βιομηχανική Επανάσταση, αλλά και μείζονα προβλήματα που συνδέονται με τις προοπτικές της χώρας όπως για παράδειγμα το δημογραφικό. Χρειάζεται ένα Εθνικό Σχέδιο, μια νέα Κοινωνική Συμφωνία για να επιτευχθούν αυτά,   ένα Σχέδιο που θα στηρίζεται στον πατριωτισμό, την ισότητα ευκαιριών, την βελτίωση της ζωής όλων, σε μια στέρεη Δημοκρατία με ισχυρούς θεσμούς .Αυτές ακριβώς είναι οι αρχές που συνδέουν την Αλλαγή του 1981 με την Νέα Αλλαγή.

Μνημόνιο – αντιμνημόνιο, Αγανακτισμένοι, χρήση μάσκας και αρνητές. Φοβάστε ότι με αφορμή την πανδημία και με πρόφαση τις μάσκες θα έχουμε ξανά κόσμο στις πλατείες και ενίσχυση των άκρων και των απόψεών τους;

Δεν φοβάμαι τίποτα, η ίδια η Δημοκρατία δεν φοβάται τίποτα. Αυτό δεν
σημαίνει εφησυχασμός. Κατά διαστήματα έχουμε βρεθεί μπροστά σε εκρήξεις διαφορετικών τύπων όπως το κίνημα των πλατειών , το κίνημα της μούτζας στην Βουλή και του « θα σκίσουμε τα Μνημόνια» ή τώρα των αρνητών μάσκας. Θυμάστε ότι στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας  σε δημοσκόπηση προέκυπτε ότι το 30% πίστευε ότι μας ψεκάζουν. Λαϊκισμός, ανορθολογισμός, συνωμοσιολογία  και αντισυστημισμός εμφανίζονται συχνά από κοινού. Μόνο με ένα ευρύ Μέτωπο των δυνάμεων της Λογικής, του Ορθολογισμού και του Μεταρρυθμιστισμού μπορούν να αναχαιτίζονται τέτοια σκιρτήματα, τέτοιοι παροξυσμοί. Μόνο μια κανονική πορεία μιας χώρας με ισχυρή Δημοκρατία, σεβαστούς θεσμούς και αναπτυξιακή πορεία που εγγυάται ένα καλύτερο συλλογικό και ατομικό μέλλον μπορεί  να αφαιρεί οξυγόνο από τέτοια νοσηρά φαινόμενα. Ζήσαμε μια δεκαετία που τα ακούσαμε και τα είδαμε όλα. Είμαστε νομίζω πιο σοφοί ως λαός, ως κοινωνία. Αυτό με κάνει αισιόδοξη.


Πως αξιολογείτε έναν χρόνο μετά την κυβέρνηση; Μόνο αρνητικά στοιχεία βρίσκετε; Η πρόσφατη ανακοίνωση για την επένδυση της Microsoft στην Ελλάδα τι προοπτικές δημιουργεί στη χώρα μας;

Μακριά από εμάς ο μηδενισμός, ο ισοπεδωτισμός. Αυτά τα χαρακτηριστικά στην αντιπολίτευσή μας τα αφήνουμε στον ΣΥΡΙΖΑ. Προφανώς και η Κυβέρνηση έχει κάνει θετικά βήματα όπως στην πρώτη φάση αντιμετώπισης της πανδημίας, την αντιμετώπιση του κινδύνου στον Έβρο, αλλά και αλλού. Άλλωστε ως ΚΙΝΑΛ έχουμε ψηφίσει σειρά Νομοσχεδίων καταθέτοντας σειρά τροποποιήσεων και προτάσεων. Αναφέρω το εκλογικό σύστημα, την δυνατότητα ψήφου των Ελλήνων του εξωτερικού, τον νόμο για τις συγκεντρώσεις κ.ά. Ωστόσο, αυτά δεν κρύβουν ότι η Κυβέρνηση νομοθετεί μη λαμβάνοντας υπόψη τις προτάσεις άλλων δυνάμεων, αρνούμενη τον διάλογο, ασκείται στον αιφνιδιασμό με την γνωστή προβληματική μέθοδο των ρυθμίσεων που έρχονται βροχή σε άσχετα Νομοσχέδια. Δεν κρύβουν την μεταρρυθμιστική αφλογιστία σε κρίσιμους τομείς όπως η Παιδεία, η Δημόσια Διοίκηση. Δεν κρύβουν την έλλειψη ολοκληρωμένηςΣτρατηγικής στα θέματα εξωτερικής Πολιτικής ή στην ύπαρξη ενός συνολικού Σχεδίου για την Ανάπτυξη της χώρας αξιοποιώντας και όσους πόρους  θα έρθουν από την Ε.Ε. Το ίδιο έχει φανεί και στην αντιμετώπιση της νέας φάσης πανδημίας ή στην αντιμετώπιση των συνεπειών σε Επιχειρήσεις και εργαζόμενους από την Οικονομική κρίση λόγω του κορονοιού.

Προφανώς και βλέπω θετικά την επένδυση της Microsoft , όπως και πολλών επενδύσεων που έχει ανάγκη ο τόπος. Ασφαλώς για κάθε μία από αυτές πρέπει να μελετούνται και οι συμβάσεις . Νομίζω ότι είναι αυτονόητο αυτό.

Το ΚΙΝΑΛ κατέθεσε προτάσεις από την αρχή της πανδημίας, ωστόσο δημοσκοπικά βρίσκετε σε χαμηλά ποσοστά. Πόσο σας προβληματίζουν αυτοί οι αριθμοί και εν τέλει τι φταίει και το κόμμα σας δεν σηκώνει κεφάλι; Ποιες αλλαγές πρέπει να γίνουν;

Το ΚΙΝΑΛ βρίσκεται μπροστά σε μια μεγάλη πρόκληση. Με δεδομένο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε πλήρη αδυναμία να ασκήσει τα καθήκοντά του ως Αξιωματική Αντιπολίτευση και σε πλήρη ιδεολογική- πολιτική – προγραμματική σύγχυση, καλούμαστε να καλύψουμε αυτό το κενό. Αυτή είναι η πρόκληση και αυτό προσπαθούμε να κάνουμε. Σ΄αυτή την κατεύθυνση καταθέτουμε προτάσεις για κάθε θέμα, κάνουμε πιο διακριτό τον δημιουργικό ρόλο μας. Δεν είναι μόνο οι προτάσεις για την πανδημία. Σε όλα τα επίπεδα έχουμε καταθέσει. Θεωρώ ότι αυτό έχει αρχίσει να φαίνεται έστω δειλά σε πρώτη φάση μία ανοδική τάση που και βέβαια δεν μας αρκεί.

Πιστεύω ότι στον βαθμό που γίνεται όλο και πιο σαφές το μεταρρυθμιστικό
στίγμα μας και το νεωτερικό στοιχείο στις προτάσεις μας, το στοιχείο της
συμβολής μας στην ανανέωση της πολιτικής ζωής και ο δημιουργικός χαρακτήρας της κριτικής προς την Κυβέρνηση αλλά και τον λαϊκισμό, θα κάνουμε και πιο θαρραλέα βήματα στην ενίσχυσή μας, στο άνοιγμά μας σε νέες δυνάμεις.

Η κ. Γεννήματα πρόσφατα δήλωσε ότι το 2021 θα είναι εκ νέου υποψήφια αρχηγός. Πως αξιολογείτε το μέχρι σήμερα έργο της; Πιστεύετε ότι μια τέτοια συζήτηση θα ανοίξει στην επικείμενη Συνδιάσκεψη του ΚΙΝΑΛ;

Η κ. Γεννηματά ρωτήθηκε και απάντησε. Είπε λοιπόν πράγματι ότι θα θέσει θέμα ανανέωσης της θητείας της καταθέτοντας ταυτόχρονα την εκτίμησή της ότι μέχρι την Άνοιξη, το Κόμμα μας θα έχει κάνει σημαντικά βήματα. Τι το περίεργο σ’ αυτή την δήλωση;  Από εκεί και πέρα όταν κάνουμε Συνέδρια ή Συνδιασκέψεις, κάνουμε πάντα την αποτίμηση της πορείας μας και αυτή συνδέεται και με πρόσωπα. Πάντως θεωρώ ότι στην Συνδιάσκεψη που θα γίνει θα πρέπει κυρίαρχα και πριν απ’ όλα να δούμε θέματα παραπέρα αποσαφήνισης της Στρατηγικής και τακτικής μας, του ιδεολογικού, πολιτικού στίγματός μας, του ανοίγματος μας στην νεολαία και νέες δυνάμεις από τον χώρο της Μεταρρύθμισης, του Κέντρου και της Οικολογίας.

Γράφεται και ακούγεται ότι ίσως και εσάς σας ενδιαφέρει η ηγεσία του ΚΙΝΑΛ. Ισχύει;

Στην Ελλάδα γράφονται και ακούγονται καθημερινά πολλά. Εμένα με ενδιαφέρει με την πολιτική και κοινοβουλευτική δράση μου, με τις παρεμβάσεις μου και την κατάθεση προτάσεων να συμβάλλω στην ενίσχυση του ΚΙΝΑΛ, αλλά και να συμβάλω στην προώθηση λύσεων στα πολλά και φλέγοντα προβλήματα της Δυτικής Αττικής  της οποίας είμαι Βουλευτής. 

Η πρόταση του Κυριάκου Μητσοτάκη να είναι η Άννα Διαμαντοπούλου υποψήφια για ΓΓ του ΟΟΣΑ προκάλεσε διάφορα συναισθήματα στο ΚΙΝΑΛ. Ο κ. Λοβέρδος μέσω των social media επέκρινε με αφορμή το γεγονός την ηγεσία του ΚΙΝΑΛ και τις επιλογές του και η κ. Γεννηματά απάντησε λέγοντας πως ο πρώην υπουργός κάνει «άστοχο χιούμορ». Αμφισβητείται η κ. Γεννηματά και οι επιλογές της; Το θέμα της ηγεσίας ανοίγει πριν από το 2021, οπότε και λήγει η θητεία της σημερινής προέδρου; 

Ας ξεκινήσουμε από το μείζον θέμα και αυτό είναι η υποψηφιότητα της Άννας Διαμαντοπούλου. Η ανάδειξή της ως υποψήφιας για την θέση του Γενικού Γραμματέα του Ο.Ο.Σ.Α από τον Πρωθυπουργό  συνιστά μια σημαντική εξέλιξη για την Ελλάδα του μέλλοντος, την Ελλάδα που καινοτομεί, τολμά, συνδιαμορφώνει το παγκόσμιο γίγνεσθαι στην εποχή της Κλιματικής Αλλαγής, της Τέταρτης Βιομηχανικής Επανάστασης και των Μεταναστευτικών ροών. Η υποψηφιότητά της ως αυθεντικά υπερκομματική επιλογή ήταν η καλύτερη δυνατή επιλογή για την χώρα μας που με μια τόσο ισχυρή υποψηφιότητα μπορεί να αποκτήσει καθοριστικό ρόλο στην ηγεσία ενός τόσο σημαντικού Οργανισμού. Η Άννα Διαμαντοπούλου έχει καταγραφεί στην Ελλάδα και διεθνώς ως η γυναίκα τολμηρών επιλογών, μεγάλων συναινέσεων και καινοτόμων προτάσεων , ως η γυναίκα που διαθέτει πολυδιάστατη επιστημονική γνώση, μεγάλη πολιτική εμπειρία με διεθνή αναγνώριση και σκέψη ανοικτών οριζόντων. Είμαστε όλοι στο πλάι της και της ευχόμαστε να πετύχει στην προσπάθειά της.

Αυτή είναι η συλλογική μας άποψη .Αυτή είναι και η προσωπική μου άποψη. Δεν νομίζω ότι ο Α. Λοβέρδος έχει άλλη άποψη για αυτό, τουλάχιστον όσο μπορώ να καταλάβω. Χιουμοριστικά έθεσε το θέμα του ρόλου που διαδραματίζουν και καλούνται να διαδραματίσουν στελέχη από τον ευρύτερο χώρο της Κεντροαριστεράς, ρόλου που ξεφεύγει από τα σύνορα της χώρας. Ούτε ένσταση για την υποψηφιότητα  έθεσε, ούτε καμία κομματική απόφαση αμφισβήτησε, ούτε θέμα ηγεσίας κίνησε. Νομίζω ότι δεν πρέπει να μεμψιμοιρούμε. Όλοι οι Έλληνες πρέπει να στηρίζουμε κάθε προσπάθεια άξιου και επιφανούς Έλληνα ανεξαρτήτων ιδεολογικού- πολιτικού χώρου να διεκδικεί πρωταγωνιστικό ρόλο σε μεγάλους Διεθνείς Οργανισμούς.

Συνέντευξη στον Γιάννη Πρετεντέρη: «Θα ήταν καλύτερα στα σχολεία αν η Υπουργός Παιδείας έκανε έγκαιρα διάλογο»

ΘΑ ΗΤΑΝ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΑΝ Η ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΕΚΑΝΕ ΕΓΚΑΙΡΑ ΔΙΑΛΟΓΟ

Σήμερα το πρωί είχα την ευκαιρία να έχω μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση με τον Γιάννη Πρετεντέρη, στο Θέμα Radio. Κατά την συζήτηση μας αναφερθήκαμε σε θέματα που απασχολούν την πολιτική επικαιρότητα όπως είναι η μη αντικατάσταση της κυρίας Τουλουπάκη στην εισαγγελία διαφθοράς, την υποψηφιότητα της κυρίας Διαμαντοπούλου για την θέση του Γενικού Γραμματέα του Ο.Ο.Σ.Α. και την κατάσταση των σχολίων.

Σχετικά με την καθυστέρηση αντικατάστασης της κυρίας Τουλουπάκη τόνισα ότι:

«Ως Κίνημα Αλλαγής πριν από ένα μήνα είχαμε καταθέσει ερώτηση προς τον Υπουργό Δικαιοσύνης με αφορμή ότι η κυρία Τουλουπάκη παραμένει στην θέση της, ως Εισαγγελέας Διαφθοράς, παρ’ ότι έχει ασκηθεί δίωξη εις βάρος για το κακούργημα της κατάχρησης εξουσίας. Σύμφωνα με το Νόμο (Άρθρο 57 του Κώδικα Οργανισμού Δικαστηρίων) πρέπει να τεθεί ερώτημα θέσης σε αργία της κυρίας Τουλουπάκη.


Αναρωτιόμαστε με πιο σκεπτικό ο κύριος Τσιάρας, αρνείται να υποβάλει το σχετικό ερώτημα προς το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο, όπως ο Νόμος προβλέπει. Είναι ακατανόητο. Πρέπει να τηρηθούν οι νόμιμες διαδικασίες.»

Αναφορικά με την υποψηφιότητα της κυρίας Διαμαντοπούλου είπα:

«Έχουμε ξεκάθαρη συλλογική άποψη στο Κίνημα Αλλαγής για την υποψηφιότητα της κυρίας Διαμαντοπούλου. Τόσο εγώ, όσο και άλλα στελέχη μας έχουν τοποθετηθεί δημόσια επί του θέματος.

Πρέπει να δούμε την μεγάλη εικόνα, και αυτή είναι ότι η υποψηφιότητα της κυρίας Διαμαντοπούλου για μια τόσο σημαντική θέση, σε ένα διεθνή οργανισμό όπως είναι ο Ο.Ο.Σ.Α., είναι μια σημαντική εξέλιξη για την χώρα μας.

Η θέση του Γενικού Γραμματέα του Ο.Ο.Σ.Α. είναι μια εκλόγιμη θέση και όχι δοτή. Αφορά την εκπροσώπηση της Ελλάδας στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο στα διεθνή φόρα και μάλιστα σ’ έναν Οργανισμό που ασχολείται με την ανάπτυξη και την οικονομία.

Η Άννα Διαμαντοπούλου έχει καταγραφεί ως μια κορυφαία τεχνοκράτης και σπουδαία πολιτικός. Η επιστημονική της κατάρτιση, η πολιτική της εμπειρία και οι διεθνείς της επαφές την καταστούν την καλύτερη υποψηφιότητα που μπορούσε κάποιος να σκεφτεί. Άρα ας αφήσουμε την πολιτική στενοκαρδία και μικροψυχία,  τις στενά κομματικές λογικές του παρελθόντος και να ευχηθούμε να πετύχει τον εθνικό αυτό στόχο. Θα είναι κάτι Ιδιαίτερα θετικό για την πατρίδα μας.»

Ενώ κλείνοντας την κουβέντα μας ασχοληθήκαμε με την Παιδεία, όπου σαν μητέρα τοποθετήθηκα λέγοντας:

« Τελικά τα παιδιά είναι πολύ πιο μπροστά από εμάς τους ενήλικες. Προσαρμόστηκαν πολύ γρήγορα στην χρήση της μάσκας, τηρώντας τους κανόνες και τα μέτρα υγιεινής. Από εκεί και πέρα υπάρχουν κάποια πράγματα που συνεχίζουν έτσι ακριβώς όπως ήταν. Στο σχολείο των παιδιών μου συνεχίζουν να υπάρχουν κενά σε κάποιες θέσεις και έκλεισαν δύο τμήματα λόγω κρουσμάτων. Μακάρι να υπήρχε ένα συμπαγές πλαίσιο, μακάρι να υπήρχε περισσότερος διάλογος με την κυρία Κεραμέως, μακάρι να μην είχαν γίνει οι καταλήψεις. Καταλήψεις που σε μεγάλο βαθμό έχουν να κάνουν με την αδιαλλαξία από την πλευρά της Υπουργού. Ευτυχώς το φαινόμενο εκτονώθηκε και περιμένουμε με μεγαλύτερη διάθεση για περισσότερο διάλογο να εξομαλυνθεί η κατάσταση.

Ερώτηση που κατέθεσα εχθές προς τον Υπουργό Εσωτερικών σχετικά με την «Εξαίρεση του Δήμου Πετρούπολης από την έκτακτη επιχορήγηση λόγω Covid-19»

ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ

  Κωνσταντίνα (Νάντια) Γιαννακοπούλου

 Βουλευτής Β2 Τομέα Δυτ. Αθήνας

ΕΡΩΤΗΣΗ

Αθήνα, 13 Οκτωβρίου 2020

ΠΡΟΣ: Τον Υπουργό Εσωτερικών

ΘΕΜΑ: «Εξαίρεση του Δήμου Πετρούπολης από την έκτακτη επιχορήγηση λόγω Covid-19»

Κύριε Υπουργέ,

Με την επιστολή διαμαρτυρίας που κοινοποιεί ο Δήμαρχος Πετρούπολης προς το Γραφείο του Πρωθυπουργού, αναδεικνύεται ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που ταλανίζουν τον συγκεκριμένο Δήμο.

Συγκεκριμένα, παρά και την προφορική επιβεβαίωση του προέδρου της ΠΕΔΑ, ο εν λόγω Δήμος δεν συμπεριλήφθηκε στην έκτακτη επιχορήγηση που εξαγγέλθηκε προς διάφορους Δήμους της χώρας, λόγω του Covid-19.

Σε αυτό έρχεται να προστεθεί και το γεγονός πως τα σχολεία του Δήμου Πετρούπολης δεν καλύφθηκαν επαρκώς με τον απαιτούμενο αριθμό καθαριστριών που έχουν ανάγκη.

Το Υπουργείο ενέκρινε την πρόσληψη μόνο 27 καθαριστριών, από σύνολο 50 που χρειάζονται για την πλήρη κάλυψη όλων των σχολικών μονάδων. Ο Δήμος, για την κάλυψη των κενών αυτών, προχώρησε στη διάθεση εργατών της υπηρεσίας καθαριότητας του Δήμου με αμοιβή αυτών από τους ιδίους πόρους του.

Αποτέλεσμα αυτού, είναι η αδυναμία κάλυψης των άμεσων αναγκών των πολιτών του Δήμου Πετρούπολης, αφού θα επιβαρυνθούν επιπρόσθετα, λόγω των μειωμένων κονδυλίων του Δήμου.

Οι πολίτες της Πετρούπολης, και γενικότερα της Δυτικής Αθήνας, για άλλη μία φορά αντιμετωπίζονται από την κυβέρνησή σας ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Εκτός από τον Δήμο Αγίων Αναργύρων – Καματερού, δε δόθηκε στους υπόλοιπους Δήμους της Δυτικής Αθήνας έκτακτη χρηματοδότηση.

Κατόπιν των όσων εξέθεσα παραπάνω,

Ερωτάσθε κ.κ Υπουργέ :

  1. Προτίθεστε να ανακοινώσετε έκτακτες επιχορηγήσεις λόγω Covid-19 στους υπόλοιπους Δήμους της Δυτικής Αθήνας, συμπεριλαμβανομένου και του Δήμου Πετρούπολης;
Η Ερώτηση προς τον Υπουργό Εσωτερικών

Δήλωση για την υποψηφιότητα της Άννας Διαμαντοπούλου για την θέση του Γ.Γ. του Ο.Ο.Σ.Α.

«ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΝΝΑΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΤΟΥ Ο.Ο.Σ.Α

«Η ανάδειξη της Άννας Διαμαντοπούλου ως υποψήφιας για την θέση του Γενικού Γραμματέα του Ο.Ο.Σ.Α από τον Πρωθυπουργό  συνιστά μια σημαντική εξέλιξη για την Ελλάδα του μέλλοντος, την Ελλάδα που καινοτομεί, τολμά, συνδιαμορφώνει το παγκόσμιο γίγνεσθαι στην εποχή της Κλιματικής Αλλαγής, της Τέταρτης Βιομηχανικής Επανάστασης και των Μεταναστευτικών ροών.

Η υποψηφιότητά της ως αυθεντικά υπερκομματική επιλογή μακριά από κομματικές επετηρίδες και γνωστούς ανταγωνισμούς ήταν η καλύτερη δυνατή επιλογή για την χώρα μας που με μια τόσο ισχυρή υποψηφιότητα μπορεί να αποκτήσει σημαίνοντα, καθοριστικό ρόλο στην ηγεσία ενός Οργανισμού που κατ΄εξοχή ασχολείται με την συνεργασία Κρατών, την Ειρήνη, την Ανάπτυξη.

Η Άννα Διαμαντοπούλου έχει καταγραφεί στην Ελλάδα και διεθνώς ως η γυναίκα τολμηρών επιλογών, μεγάλων συναινέσεων και καινοτόμων προτάσεων , ως η γυναίκα που διαθέτει πολυδιάστατη επιστημονική γνώση, μεγάλη πολιτική εμπειρία με διεθνή αναγνώριση και σκέψη ανοικτών οριζόντων.

Της εύχομαι ολόψυχα κάθε επιτυχία στην προσπάθεια της , που είναι προσπάθεια όλης της Ελλάδας.»

Συνέντευξη στον «Αθήνα 9.84» και την Α. Βουδούρη: «Η Δικαιοσύνη λειτούργησε όπως έπρεπε να λειτουργεί σε ένα Κράτος Δικαίου»

“Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕ ΟΠΩΣ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΣΕ ΕΝΑ ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ”

Μιλώντας με την Αλεξάνδρα Βουδούρη στον Αθήνα 9,85 σήμερα το πρωί τόνισα, αναφερόμενη στο νέο Ποινικό Κώδικα που ψηφίστηκε από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, λίγο πριν από τις εκλογές του 2019: “Θα έπρεπε να υπήρχε μεγαλύτερη σκέψη στο συγκεκριμένο άρθρο. Για να διορθωθεί αυτό το λάθος ,η αβλεψία ,εμείς ως ΚΙΝΑΛ, έχουμε καταθέσει μια τροπολογία ,με βάση την οποία δεν επιτρέπεται να συμμετέχουν στις εκλογές άνθρωποι ή πολιτικά κόμματα που έχουν καταδικαστεί για τέτοιου είδους αδικήματα”

Και πρόσθεσα: “Όλη αυτή η βιασύνη του ΣΥΡΙΖΑ δύο ημέρες πριν κλείσει η βουλή δεν μπορεί να εξηγηθεί επαρκώς. Είναι ξεκάθαρο ότι προσέφερε μια πολύ μεγάλη διευκόλυνση ,σε τέτοιου είδους καταστάσεις όπως είναι η δίκη της Χρυσής Αυγής”.

Για το επί της ουσίας το ζήτημα των εκλογικών δικαιωμάτων αποτελεί αντικείμενο του εκλογικού νόμου και όχι του Ποινικού Κώδικα. Είπα χαρακτηριστικά: ” έχει απόλυτο δίκιο ο πρώην Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και έγκριτος Συνταγματολόγος. Αυτά είναι ζητήματα, τα οποία λύνονται μέσω του εκλογικού νόμου”. Και εξήγησα “αν έστω και για μια ημέρα ισχύσει ευμενέστερος ποινικός νόμος τότε -και με βάση το Σύνταγμα της χώρας μας -δεν μπορεί να ισχύσει ο δυσμενέστερος για οποιονδήποτε κατηγορούμενο”.

Επίσης χαρακτήρισα παραφωνία το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας “Αυγή” λέγοντας ότι ” αντί να ενώσει διχάζει. Πρέπει να είμαστε πάρα πολύ προσεκτικοί στον δημόσιο μας λόγο . Όχι ακρότητες, όπως αυτό το απαράδεκτο πρωτοσέλιδο. Μπορεί να τελειώσαμε με τη Χρυσή Αυγή, αλλά το τέρας του φασισμού είναι εδώ”

Ομιλία σε εκδήλωση στον Ιανό, για τις εξαρτήσεις στην εφηβεία.

Καλησπέρα σε όλους όσους παρευρίσκονται εδώ σήμερα αλλά και σε όσους μας παρακολουθούν από την επίσημη σελίδα του Ιανού.

Ευχαριστώ πολύ τις ομάδες  Στήριξης  και την Γιώτα Ζαγκανά, καθώς και το βιβλιοπωλείο Ιανός που μας φιλοξενεί εδώ αλλά και διαδικτυακά σε αυτήν την πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση.

Για εμένα αποτελεί τιμή ανάμεσα σε αυτό το εκλεκτό πάνελ να καλούμαι να μιλήσω για ζητήματα εφήβων, παιδιών και εξάρτησης όχι τόσο ως πολιτικός αλλά κυρίως ως μητέρα τριών κοριτσιών, η μια εκ των οποίων είναι ήδη στην εφηβεία, ενώ η μεσαία στην προεφηβεία.

Και η αλήθεια είναι πως στην εφηβεία με όλες τις κοσμογονικές βιολογικές και ψυχολογικές αλλαγές που περνά ο έφηβος συναντάμε έντονα συναισθήματα άγχους, διαρκούς αυτοεξέτασης, σύγχυσης, κυκλοθυμίας, πλήξης, πίεσης από την παρέα, επαναστατικότητα,  ανάγκη για ανεξαρτησία. Οφείλουμε οι γονείς να κατανοήσουμε και να αποδεχτούμε αυτή την κατάσταση και αυτές τις αλλαγές, που συμβαίνουν στα παιδιά μας. Να καταλάβουμε πόσο δύσκολο είναι το πέρασμα από την παιδική ηλικία στην ενηλικίωση, να καταλάβουμε πώς ό,τι μαθαίνουμε στην εφηβεία μας μένει για πάντα.

Εμείς οι ενήλικες οφείλουμε να καταλάβουμε την ευαισθησία και τον διαφορετικό τρόπο που λειτουργεί το μυαλό των εφήβων, το ότι μερικές φορές μπορεί να είναι σκεπτικοί και άλλες ασυλλόγιστοι. Πρέπει να καταλάβουμε την αντιφατικότητα στην συμπεριφορά τους, άλλοτε με πείσμα και ενθουσιασμό κι άλλοτε με απογοήτευση και απόσυρση. Άλλοτε υπεύθυνα και άλλοτε ανεύθυνα.

Κοντολογίς οι έφηβοι είναι συνήθως ευσυγκίνητοι,  πιεσμένοι και κυρίως μπερδεμένοι.

Όλοι οι γονείς λοιπόν αγωνιούμε στην ιδέα πώς τα παιδιά μας, σε αυτή την τόσο ευαίσθητη φάση της ζωής τους είναι εκτεθειμένα σε εξαρτήσεις, εθισμούς και παρεμφερείς νοσογόνες καταστάσεις και κυρίως πώς μπορούμε να τα βοηθήσουμε, ώστε να μην ακολουθήσουν τέτοιες πορείες.

Ζούμε σε μια εποχή που αλλάζει διαρκώς. Αυτό που καλούμαστε να αντιληφθούμε, προκειμένου ως γονείς να βοηθήσουμε τα παιδιά μας να μην μπουν σε αυτές τις επικίνδυνες οδούς είναι να εντοπίσουμε καταρχάς  όσο πιο νωρίς γίνεται, ότι το παιδί μας είναι μπροστά ή έχει μπει ήδη στο δρόμο μιας εξάρτησης και έπειτα  να δούμε πώς μπορούμε να το  βοηθήσουμε.

Χρειάζεται λοιπόν να παρατηρούμε διαρκώς αν υπάρχουν αλλαγές στη συμπεριφορά του εφήβου. Αν κοιμάται και τρώει άστατα. Αν αλλάζει η επίδοση του στο σχολείο προς το χειρότερο, αν δεν μπορεί να συγκεντρωθεί, αν αλλάζει η διάθεση πολύ απότομα, αν μοιάζει να έχει κατάθλιψη, αν ξεχνάει τα όνειρα και τις φιλοδοξίες του. Αν αφήνει συνεχώς εκκρεμότητες. Χρειάζεται δηλαδή να έχουμε ουσιαστική επικοινωνία.

Γι αυτό το λόγο οφείλουμε να είμαστε όσο πιο κοντά γίνεται στα παιδιά μας, να συζητούμε μαζί τους ανοιχτά και χωρίς να τα κρίνουμε. Να τα αποδεχόμαστε όπως είναι.

Αν μπορώ να σας μεταφέρω το προσωπικό μου παράδειγμα ως εργαζόμενης μαμάς και έχοντας κάνει λάθη και παραλείψεις σε αυτό το ρόλο μου έως τώρα, μπορώ να σας πω ότι πλέον έχω μια ξεκάθαρη ιεράρχηση στο μυαλό μου, πχ ό,τι και να γίνει προσπαθώ καθημερινά να ξεκλέβω μια με δυο ώρες από τις υποχρεώσεις μου, προκειμένου να τρώμε μαζί το μεσημέρι όταν επιστρέφουν από το σχολείο. Είναι για εμάς μια ιεροτελεστία, είναι η ώρα που θα μιλήσουμε για το τι τους συνέβη, τι έγινε στο σχολείο κτλ. Είναι κάτι πολύτιμο που βλέπω όμως, ότι έχει πολύ μεγάλη ανταπόκριση στα παιδιά μου.

Όσον αφορά τώρα τις μορφές εξάρτησης.

Θα ξεκινήσω με την πιο συνήθη πλέον μορφή εξάρτησης που δεν  είναι άλλη από την εξάρτηση με το διαδίκτυο, με το κινητό με τα τάμπλετς και άλλα.

Καλώς ή κακώς το διαδίκτυο είναι πλέον αναπόσπαστο μέρος της δουλειάς μας αλλά και της δουλειάς που γίνεται στο σχολείο. Απόψεις ανταλλάσσονται επί παντός επιστητού (blogs, forums). Οι έφηβοι δικτυώνονται κοινωνικά (facebook, instagram, twitter)∙ Γνωρίζουν νέα άτομα, ερωτεύονται και κάνουν σχέσεις μέσω πλατφορμών όπως (tinder, match.com). Παίζουν ηλεκτρονικά παιχνίδια για να εκτονωθούν. Βλέπουν βιντεάκια για να χαλαρώσουν και να διασκεδάσουν. Βρίσκουν διέξοδο από την καθημερινότητα τους.

Έχουν τη δυνατότητα να δημιουργήσουν προφίλ στους λογαριασμούς τους ή χαρακτήρες στα παιχνίδια τους, υιοθετώντας την ταυτότητα που τους αρέσει, γίνονται αυτοί που θα ήθελαν να είναι, ιδιαίτερα με applications, photoshop ktl.  

Και δυστυχώς κάπου εκεί χάνεται η ισορροπία, αφού πολλοί προέφηβοι και έφηβοι που ασχολούνται με τα social media, χάνουν συχνά την ιδιωτικότητά τους, αυστηρά προσωπικές στιγμές ή αισθήματα τίθενται στο έλεος των likes, ενώ συχνά αντιμετωπίζουν και μια επικίνδυνη για την ψυχική τους υγεία συναισθηματική δυσκολία, την αποκαλούμενη ως facebook depression, η οποία απορρέει από τη διαρκή σύγκριση του εαυτού με άλλους «φίλους» του δικτύου, «ανώτερους» ή «κατώτερους» με τη δράση τους, τη σχολική επίδοσή τους, το πόσο συχνά ταξιδεύουν, το πώς ντύνονται, αν έχουν σύντροφο, πόσα likes κερδίζουν αν, αν, αν… Το φαινόμενο του cyberbullying αλλά και του sexting  συχνά προηγούνται των αποπειρών αυτοκτονιών.

Μια εικονική πραγματικότητα που όμως έχει πραγματικά αρνητικά αποτυπώματα στις ψυχές των παιδιών μας.

Είναι χαρακτηριστικό ότι έφηβος έχει δηλώσει σε έρευνα πως «αν μου πάρεις το κινητό μου είναι σαν να μου έχεις πάρει μέρος του εαυτού μου».

Αυτή είναι η πραγματικότητα και το χειρότερο όμως είναι πως αυτή η μορφή εθισμού πολλές φορές δεν είναι ορατή από τους γονείς -είναι σχεδόν  αποδεκτή- αν όχι επιδιωκόμενη.

Γιατί η ενασχόληση με τα παιδιά απαιτεί κόπο και προσπάθεια. Είναι επίπονη είναι δύσκολη.  Πολλές φορές μάλιστα, οι έφηβοι είναι ήδη εθισμένοι από την παιδική ακόμη κι από την νηπιακή  τους ηλικία.

Πόσες φορές έχετε βγει σε ένα εστιατόριο και βλέπετε οικογένειες που απλά τρώνε και είναι όλοι με ένα κινητό στο χέρι δίχως να επικοινωνούν;

Αν μπορώ να αναφέρω τι κάνουμε εμείς ως οικογένεια, πλέον κι έχοντας περάσει από κάποιες φάσεις όπου τα παιδιά μας είχαν ξεπεράσει το όριο που τους είχαμε θέσει, αυτό που μπορώ να σας πω είναι ότι πλέον υπάρχουν ξεκάθαροι και αυστηροί κανόνες για τη χρήση των ηλεκτρονικών συσκευών, που ακολουθούμε όλοι.

Δηλαδή, η Κατερίνα όταν έρχεται από το σχολείο της αφήνει το κινητό της σε μια άκρη. Ο χρόνος που μπορούν να δουν τηλεόραση ή να παίξουν με το τάμπλετ είναι πολύ συγκεκριμένος και περιορίζεται σε μια ώρα, και εφόσον έχουν τελειώσει όλες τις υποχρεώσεις και τις δραστηριότητές τους.

Επίσης ο χρόνος που εγώ και ο Μάξιμος αφιερώνουμε στο κινητό μας έχει περιοριστεί αισθητά.

Συζητάμε διαρκώς για αυτό το ζήτημα και μάλιστα είδαμε οικογενειακώς ένα καταπληκτικό ντοκιμαντέρ, που σας συνιστώ ανεπιφύλακτα και πραγματικά έκανε δουλειά.  Το social dilemma.

Δυστυχώς μια άλλη μεγάλη μορφή εξάρτησης που μπορεί να ανατρέψει τη ζωή ενός εφήβου είναι η εξάρτηση από τις ουσίες. Η αίσθηση που έχουν για τον εαυτό τους, οι δυσκολίες στις σχέσεις με τα σημαντικά άτομα της ζωή τους και το ‘’κενό’’ στην επικοινωνία τους, οδηγεί τους εφήβους να προσπαθούν να το γεμίσουν με κάτι απ’ έξω: τσιγάρο, αλκοόλ, ναρκωτικά. Τους «βοηθάει» να νοιώσουν ότι ανήκουν κάπου, να γίνουν αποδεκτοί για την διαφορετικότητα τους ή να νιώσουν ξεχωριστοί, εντάσσονται στην παρέα που κάνει χρήση. Μπαίνοντας στην παρέα, αποκτούν μια ιδεολογία, γίνονται πιο ελκυστικοί ως φίλοι ή ερωτικοί σύντροφοι και για κάποιους άξιοι να τους φοβούνται.

Η προσωρινή φυγή από την πραγματικότητα δημιουργεί ωστόσο μεγαλύτερες ‘’φυλακές’’. Οι έφηβοι χρήστες επικεντρώνουν όλη την προσοχή τους και χτίζουν τη ζωή τους γύρω από το αντικείμενο της εξάρτησης τους.

Αν θα μπορούσα να καταθέσω την προσωπική μου εμπειρία για αυτό, θυμάμαι πάντα την μητέρα μου να μας μιλάει για αυτό το θέμα, να βλέπουμε μαζί ντοκιμαντέρ, κάτι που κι εγώ συνεχίζω να κάνω με τα παιδιά μου και βεβαίως ίσως  ένας από τους καλύτερους τρόπους πρόληψης, είναι η ενασχόληση με τα σπορ ατομικά και ομαδικά και βεβαίως οι δημιουργικές δραστηριότητες που μπορούν να έχουν τα παιδιά στον ελεύθερο χρόνο τους.

Επιτρέψτε μου να πω πως όλη αυτή η προετοιμασία, τα εκπαιδευτικά προγράμματα, πρέπει να γίνονται κατά την άποψη μου πριν από την εφηβεία. Πρέπει τα παιδιά να το έχουν εμπεδώσει ήδη.

Επίσης υπάρχουν πολλά ακόμη είδη εξάρτησης, που χτυπούν την πόρτα των εφήβων, όπως ο τζόγος, τα ψώνια, το φαγητό, εξάρτηση από πρόσωπα. Είναι όλα αυτά θέματα που πρέπει να έχουν την προσοχή μας.

Κλείνοντας, εμείς ως γονείς καλούμαστε να ακούσουμε όλα αυτά τα προβλήματα με προσοχή.

Να αφυπνιστούμε ως προς το ρόλο μας, να διερωτηθούμε για τις σχέσεις μας με τα παιδιά αλλά και για τον ίδιο μας τον εαυτό.

Να κοιτάξουμε πιο προσεχτικά πώς λειτουργούμε εμείς οι γονείς στην καθημερινότητα μας.

Πόσο χρόνο αφιερώνουμε εμείς καταρχάς στο κινητό μας χαζεύοντας ή παίζοντας παιχνίδια.

Πόσο χρόνο αφήνουμε τα παιδιά μας στις διάφορες συσκευές κι έτσι δεν ασχολούμαστε εμείς μαζί τους.

Ας αναρωτηθούμε για το πώς είναι η σχέση μας με τα παιδιά μας. Να τα στηρίζουμε, να τα αποδεχόμαστε. Αν αφιερώνουμε χρόνο, ενέργεια και διάθεση στο να είμαστε κοντά τους.

Η ισορροπία είναι πολύ λεπτή, σίγουρα δεν είναι εύκολο, δεν πρέπει να είμαστε ούτε υπερβολικά κοντά καταπιέζοντας τα, ούτε υπερβολικά μακριά.

Αν είμαστε καλά εμείς οι ίδιοι με  τον εαυτό μας, τότε δίνουμε το ‘’καλό παράδειγμα’’ στα παιδιά μας.

Κυρίως όμως πιστεύω πως η λέξη κλειδί που θωρακίζει τον έφηβο απέναντι στις εξαρτήσεις είναι η λέξη αποδοχή.

Όλοι οι γονείς αγαπάμε τα παιδιά μας, το θέμα είναι αν τα αποδεχόμαστε για αυτό που είναι. Όμως αυτό χτίζει τα πιο ισχυρά τείχη απέναντι σε οποιαδήποτε μορφή εξάρτησης.

Αγαπητοί ακροατές,

Ο έφηβος που είναι σε ισορροπία με τον εαυτό του, που έχει αυτοπεποίθηση αλλά και ζει σε ένα υποστηρικτικό οικογενειακό περιβάλλον που καλύπτει τις συναισθηματικές του ανάγκες. Μπορεί να αντιμετωπίσει και να  διαχειριστεί επαρκώς κάθε πρόκληση, κάθε εθισμό.

Ο έφηβος όμως  που έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση και που δομείται σε μια εύθραυστη ταυτότητα μπορεί να παγιδευτεί σε μια αυτοκαταστροφικότητα.

Το συμπέρασμά μας και από αυτή την κουβέντα είναι ότι η οικογένεια και το πώς μεγαλώνει ένα παιδί παραμένουν τα πιο σημαντικά στοιχεία για τη μετέπειτα ταυτότητά του.

Τα επιμέρους χαρακτηριστικά τους είναι καθρέφτης της εποχής τους. Η γενιά των millennials, που  έχει διαδικτυακό προφίλ από την ώρα που έκανε τα πρώτα της βήματα, δεν μπορεί παρά να είναι διαφορετική από τις παλαιότερες. Και σίγουρα καλύτερη, όπως κάθε γενιά από την προηγούμενη.

Θα αναζητήσει με τη σειρά της την ευτυχία, γιατί αυτό είναι νόμος της ίδιας της ζωής.

Κι ας μην ξεχνάμε πως η ζωή βρίσκεται στην επαφή, στη σύνδεση μεταξύ των ανθρώπων. Στο συναίσθημα, που κάποιες φορές πονάει πολύ κι άλλες φορές είναι ανακούφισή μας.

Και όταν έρχεται η αγκαλιά, το χάδι, το μοίρασμα, το κοίταγμα στα μάτια, οι ψυχές μαλακώνουν κι ο καθένας μας βρίσκει το δρόμο του.

Σας ευχαριστώ θερμά.

Συνέντευξη στο site «The Socialist»: «Έχει πολλά να μας εξηγήσει ο Αλέξης Τσίπρας και η ηγεσία του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.»

Συνέντευξη στο site «The Socialist» στις 11.10.2020

Κυρία Γιαννακοπούλου, στις 07/10 η Ελλάδα και η Ελληνική Δικαιοσύνη έγιναν «πρωτοσέλιδο» σε όλο τον κόσμο. Η Ιστορική απόφαση στη Δίκη της Χρυσής Αυγής που βρήκε ένοχους τους κατηγορούμενους για διεύθυνση και σύσταση εγκληματικής οργάνωσης τι σηματοδοτεί; 

Μιλάμε πραγματικά για σημαντική στιγμή, για μια ιστορική απόφαση της Ελληνικής Δικαιοσύνης, για μια μεγάλη νίκη της Δημοκρατίας, της συντεταγμένης Πολιτείας. Δείχνει ότι η Δημοκρατία μας βασισμένη με ισχυρούς θεσμούς, με ανεξάρτητη και ανεπηρέαστη Δικαιοσύνη μπορούν να αντιμετωπίζουν τον οποιοδήποτε μπορεί να επιβουλεύεται τον Νόμο, την ίδια την ύπαρξη της Δημοκρατίας. Πρόκειται για ισχυρό μήνυμα προς όσους τραμπούκιζαν, έδερναν, δολοφονούσαν, απειλούσαν και τώρα θα βρεθούν στην φυλακή, αλλά και προς όσους μπορεί να σκέφτονταν ότι υπάρχει χώρος για τέτοια εγχειρήματα. Οι νεοναζιστές δολοφόνοι πήραν σκληρό μήνυμα και με τους δύο τρόπους που έχει στη διάθεσή της η Δημοκρατία: την ψήφο των πολιτών πέρυσι που τους πέταξε έξω από την Βουλή και την καθαρή απόφαση της Δικαιοσύνης που τους καταδίκασε. Πρόκειται για πολυσήμαντο μήνυμα διεθνούς σημασίας, αφού οι Δημοκρατίες συχνά δοκιμάζονται από εγκληματικές δράσεις οπαδών διαφόρων «-ισμών». Δώσαμε ως χώρα μαθήματα αντιμετώπισης τέτοιων κινδύνων.

 Ήσασταν μέσα στην αίθουσα του Εφετείου κατά την διάρκεια της Δίκης. Πως ζήσατε εκείνη την στιγμή; Ποιά τα συναισθήματα; 

Ήταν μια ξεχωριστή εμπειρία για μένα να ζήσω αυτή την ιστορική στιγμή. Ήταν ανάμεικτα τα συναισθήματα μέσα σε μια φορτισμένη περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Υπήρχε φόρτιση, αγωνία, σκέψεις που η μία ακολουθούσε την άλλη, συγκίνηση, αλλά και αίσθηση της ιστορικότητας της στιγμής . Μέχρι να βγουν οι δικαστές να αναγνώσουν την απόφαση, ήταν σαν να μη περνούσαν τα δευτερόλεπτα, τα λεπτά. Σαν να είχε σταματήσει ο χρόνος. Όμως μοναδικές ήταν και οι στιγμές που ακολούθησαν. Διαβάστηκε η απόφαση και υπήρχε μια τεράστια συγκίνηση, χειροκροτούσαμε, γελάγαμε και κλαίγαμε, κοιτούσαμε και θαυμάζαμε την μάνα του Παύλου Φύσσα, μια γυναίκα σύμβολο, χειροκροτούσαμε. Ήταν από τις στιγμές που μένουν πάντα χαραγμένες στην μνήμη σου. Από την στιγμή που νιώθεις πραγματική αυτοπεποίθηση ότι η Δημοκρατία έχει την δύναμη να αυτοπροστατεύεται, να αντιμετωπίζει τους αντιπάλους της.

 Με την Δίκη της Χρυσής Αυγής να βρίσκεται στο διεθνές προσκήνιο, είχαμε πρόσφατα την «βόμβα Κοντονή» στο στρατόπεδο του ΣΥΡΙΖΑ -αφήνοντας αιχμές τόσο για την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ όσο και για τον Ποινικό Κώδικα που ψηφίστηκε στο «παρά πέντε» των εκλογών και συγκεκριμένα για το εδάφιο που «ρίχνει στα μαλακά» τους ευρισκόμενους ως ενόχους κατηγορούμενους της Χρυσής Αυγής, ποιά η άποψή σας σε αυτά που ήρθαν στο φώς της επικαιρότητας; 

 Η αγωνιώδης προσπάθεια της πρώην Κυβέρνησης  του ΣΥΡΙΖΑ να περάσει εσπευσμένως τον Ποινικό Κώδικα στο παρά πέντε των Βουλευτικών εκλογών και ενώ υπήρχε η συντριπτική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ στις Ευρωεκλογές που προιδέαζε για μεγάλη ήττα και πάλι, ήταν ύποπτη. Σε κάθε περίπτωση, έμοιαζε να θέλει να προκαταλάβει καταστάσεις. Γι αυτό και δέχτηκε σχεδόν από το σύνολο της Αντιπολίτευσης σκληρή κριτική και σειρά καταγγελιών, ενώ ακόμα και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ έδειχναν αδύναμοι να εξηγήσουν αυτή την αφύσικη βιασύνη. Κατά την άποψή μου αν κάποιος διαβάζει προσεκτικά ρύθμιση ρύθμιση θα του δημιουργηθεί η αίσθηση ύπαρξης πολλών «ρουσφετιών» προς διάφορες πλευρές.

Όσον αφορά τώρα τις ρυθμίσεις που αφορούν στις ποινές για εγκληματική οργάνωση που παράπεμπαν ευθέως στην δίκη της Χρυσής Αυγής, υπήρχαν μεγάλες αντιδράσεις, μεγάλες αντιδράσεις ακόμα και στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ. Θυμίζω ότι είχε βγάλει αναλυτική ανακοίνωση η νεολαία ΣΥΡΙΖΑ που έθετε το ζήτημα προς τον κ. Αλέξη Τσίπρα. Τώρα προκύπτουν καταγγελίες ενός στελέχους που δεν είναι τυχαίο, αφού έχει δεκαετίες στην Αριστερά και ήταν Υπουργός Δικαιοσύνης που καταγγέλνει ευθέως τους χειρισμούς του Αλέξη Τσίπρα. Επίσης και ένας ακόμα Υπουργός Δικαιοσύνης επί Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Παρασκευόπουλος δήλωσε δημόσια ότι  « ο Κοντονής έχει δίκιο». Ας είμαστε σαφείς και καθαροί. Ο κ. Αλέξης Τσίπρας χρωστάει πολλές εξηγήσεις για όλα αυτά, αλλά και για σειρά χειρισμών και δηλώσεων απέναντι στην Χρυσή Αυγή κατά τη διάρκεια της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Ας μην εμφανίζεται λοιπόν ως ο original αντιφασίστας. Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να είχε πάθει ανοσμία απέναντι στην Χρυσή Αυγή για να περάσει αποφάσεις ή για να προσπαθήσει να πλήξει την Αντιπολίτευση. Μαζί έριξαν την Κυβέρνηση Σαμαρά -Βενιζέλου. Μαζί αποφάσισαν να γίνει η κ. Θάνου Πρόεδρος της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Θα μπορούσε να αναφέρει κάποιος πάμπολλα παραδείγματα. Ωστόσο, δεν οφείλει να μας πει γιατί αυτή η δίκη δεν μπόρεσε να ολοκληρωθεί στα πεντέμισι χρόνια Κυβέρνησής του; Εντάξει, μπορεί να μιλήσουν για δυσκολίες της λειτουργίας της Δικαιοσύνης, όμως  ότι για δυόμισι χρόνια δεν βρισκόταν αίθουσα καν για την δίκη ή άλλαζαν οι αίθουσες τι ακριβώς δείχνει; Αχρηστία και αδυναμία ή σκοπιμότητα καθυστερήσεων;

Έχει πολλά λοιπόν να μας εξηγήσει ο Αλέξης Τσίπρας και η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ συνολικά.

Το Κίνημα Αλλαγής κατέθεσε τροπολογία με σκοπό να «καλύψει» τις αστοχίες της προηγούμενης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και να προστατέψει την Δημοκρατία από τυχόν «επαναφορά» ανάλογων φαινομένων της Χρυσής Αυγής στο πολιτικό προσκήνιο, η κυβέρνηση Μητσοτάκη, ωστόσο, έκανε 2 φορές τροποποιήσεις του Π.Κ μα δεν άλλαξε ποτέ τα εδάφια για τα οποία κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι το ΚΙΝΑΛ η μόνη φωνή της λογικής στο κοινοβούλιο; 

Το θέμα πρέπει να αντιμετωπιστεί σοβαρά και με προοπτική. Άλλωστε όταν διαμορφώνεται ένας νόμος , πολύ περισσότερο ένας ποινικός Κώδικας πρέπει να πάρεις υπόψη την διεθνή εμπειρία, την εμπειρία αδικημάτων στην χώρα σου και ξεχωριστά ειδικές καταστάσεις που έχει να αντιμετωπίσει. Το Κίνημα Αλλαγής είναι γεγονός ότι προσπαθεί να παρεμβαίνει με προτάσεις και ιδέες, ως δύναμη ευθύνης και λογικής. Καλό θα είναι η Κυβέρνηση να ακούει περισσότερο και να νομοθετεί μετά από μεγαλύτερο διάλογο και προσπάθεια σύνθεσης κάτι που δεν συμβαίνει. Ωστόσο, οφείλω να πω ότι ακόμα και αν η Κυβέρνηση άλλαζε τις επίμαχες ρυθμίσεις, θα εφαρμόζονταν οι ρυθμίσεις του Π.Κ που μας προικοδότησε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, καθώς ισχύει πάντα ο ευμενέστερος νόμος για τον κατηγορούμενο.

Κατά την διάρκεια της ανόδου της Χ.Α, το «μάρμαρο» πολιτικά το «πλήρωσε» κατά κύριο λόγο το ΠΑΣΟΚ, δεχόμενο κυκλωτική επίθεση από τους «αγανακτισμένους» της περιόδου 2011-2013. Α.Σαμαράς – Α.Τσίπρας -Π.Καμμένος και οι χρυσαυγίτες βρέθηκαν στις ίδιες πλατείες σχηματίζοντας το «αντι-μνημονιακό μπλόκ», θεωρείτε πως έχουν πολιτικές ευθύνες για την άνοδο του νεο-ναζιστικού μορφώματος στο πολιτικό γίγνεσθαι; 

Πρέπει να βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά. Υπήρξε το πρώτο Μνημόνιο στο οποίο ο κ. Α.Σαμαράς και η Ν.Δ ήταν κάθετα αντίθετοι και συμμετείχαν στα πρώτα συλλαλητήρια. Μία εθνική συμφωνία τότε ανάμεσα στα δύο μεγάλα κόμματα , κάτι που είχε γίνει σε άλλες χώρες που έμπαιναν σε Μνημόνια λόγω της έκτακτης κατάστασης , θα ήταν ξεχωριστά χρήσιμη πριν απ’ όλα για την χώρα. Δεν έγινε με ευθύνη της Ν.Δ , δημιουργώντας έτσι τις προϋποθέσεις δημιουργίας ενός ανομοιογενούς αντιμνημονιακού Μετώπου κάτι που το πλήρωσε και η ίδια στις πρώτες εκλογές του 2012.Θυμίζω ότι τότε η Ν.Δ συγκέντρωσε μόλις το 18.85% και το ΠΑΣΟΚ 13.1%. Είχαν υποστεί και τα δύο κόμματα μεγάλη συντριβή. H N.Δ επεδίωξε να οικοδομήσει ένα αντιπολιτευτικό μέτωπο και έπεσε στην παγίδα. Πριν τις εκλογές εκείνες η Ν.Δ είχε προσαρμοστεί, αλλά  είχε ήδη ανοίξει το κουτί του μίσους και του φανατισμού που οδήγησε σε τερατογενέσεις , με πιο αποκρουστική, αυτή της Χρυσής Αυγής που στις εκλογές που ανέφερα πήρε 6.97% από 0.29% που είχε πάρει στις εκλογές του 2009.

Φάνηκε ότι στο κλίμα της εποχής μια κοντόφθαλμη πρόθεση αντιπολίτευσης δεν λάμβανε υπόψη ότι κυοφορόταν ένα αντισυστημικό ρεύμα αντιευρωπαικής κατεύθυνσης, φοβίας, παραλογισμού, οργής, λαϊκισμού με μεγάλο εκφραστή τον ΣΥΡΙΖΑ και από δίπλα δυνάμεις  σαν τους ΑΝΕΛ, δυνάμεις της αντικοινοβουλευτικής αριστεράς, αναρχικές ομάδες και βεβαίως την Χρυσή Αυγή.

Αυτό ήταν το μπλοκ μέσα στο οποίο υπήρχε ώσμωση, παρόμοια συνθήματα και αντανακλαστικά. Δημιουργήθηκε λοιπόν έτσι ένα κλίμα ανοχής των τραμπουκισμών, της βίας, της μούτζας, του αντικοινοβουλευτισμού, της συνωμοσιολογίας. Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο οδηγήθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ακροδεξιοί των ΑΝΕΛ στην εξουσία, την Χρυσή Αυγή στην τρίτη θέση.

Είναι μεγάλο θέμα η συζήτηση για την τιμωρία μέχρι συντριβής του ΠΑΣΟΚ, ενώ στην πορεία η Ν.Δ ανέκαμψε. Έχουμε ως ΠΑΣΟΚ εξηγήσεις και χρειάζεται και μεγαλύτερη εμβάθυνση στα γεγονότα και τις εξελίξεις της εποχής.

Η Τουρκία προκαλεί σε διεθνές επίπεδο σε κάθε γωνιά της Τουρκικής Επικράτειας προσπαθώντας να «γίνει ο μεγάλος παίκτης» στην ΝΑ Μεσόγειο και στον Καύκασο. Κι όμως, η Κυβέρνηση είναι έτοιμη για διάλογο με τον Ερντογάν ο οποίος δια αντιπροσώπου έχει δηλώσει πως το Καστελόριζο είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα της «μαξιμαλιστικής πολιτικής» της Ελλάδας και προκηρύσσοντας NAVTEX ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου στο Αιγαίο. Τι πρέπει να γίνει ώστε να αποφύγουμε την άτακτη διπλωματική υποχώρηση; Η Ε.Ε στέκεται στο ύψος των περιστάσεων; 

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι περάσαμε ένα Καλοκαίρι με τον διάχυτο φόβο ενός θερμού ή και πολεμικού επεισοδίου. Το γεγονός ότι έστω πρόσκαιρα φαίνεται να έχει απομακρυνθεί είναι θετικό. Το γεγονός ότι παίκτες όπως το Ισραήλ, η Αίγυπτος, η Γαλλία, οι Η.Π.Α , το Ηνωμένο Αραβικό Εμιράτο , η Ε.Ε έχουν τοποθετηθεί ενάντια στην επιθετικότητα και τον μεγαλοιδεατισμό του κ. Ερντογάν, ο κάθε ένας με τον τρόπο του, είναι θετικό. Ότι έχει δημιουργηθεί ένας κλοιός γύρω από τους τυχοδιωκτισμούς της Τουρκίας είναι θετικό. Νομίζω ότι ο κ. Ερντογάν βρίσκεται σε πολύ δυσχερή θέση  σε συνδυασμό με την υπό κατάρρευση οικονομία της Τουρκίας και το καταλαβαίνει πολύ καλά. Επιπλέον, χτυπούσε τα τύμπανα του πολέμου και φλυαρούσε ότι περίπου θα μας πετάξει στην θάλασσα του έχει δημιουργήσει και πρόβλημα αναξιοπιστίας στην Τουρκία. Γι’ αυτό ξανάρχισε να προκαλεί παντοιοτρόπως. Μόνο που οι απειλές του τώρα περισσότερο αναδεικνύουν αμηχανία, παρά δύναμη. Η νέα έξαρση προκλήσεων κατά Ελλάδας, όπως και η εμπλοκή του στην Αρμενία τον εκθέτει απέναντι στην διεθνή και ειδικά ευρωπαϊκή κοινή γνώμη και τον φέρνει πιο κοντά σε κυρώσεις , αφού η στάση του και μετά την Σύνοδο Κορυφής είναι προκλητική και δικαιώνει τις χώρες και τις δυνάμεις που τάσσονταν υπέρ της επιβολής κυρώσεων. Μην ξεχνάμε δε την τελευταία απόφαση του Ο.Η.Ε που καταδικάζει.

Η Ελλάδα έχει επομένως κάθε λόγο να είναι και να εμφανίζεται ως δύναμη ηρεμίας και ειρήνης στην περιοχή, ως χώρα με σημαντικές συμμαχίες, η οποία επιδιώκει τον διάλογο για τα μόνα θέματα που υπάρχουν: την Υφαλοκρηπίδα και τις θαλάσσιες ζώνες. Αυτή είναι η σωστή στάση η οποία πρέπει να συνοδεύεται και από αίτημα για κυρώσεις , όπως και την προσπάθεια με ευθύνη της Κυβέρνησης για εθνική συνεννόηση για τη Στρατηγική και τις κινήσεις. Σε τελευταία ανάλυση αν ο διάλογος παγώσει, αυτό θα πρέπει να είναι φανερό ότι οφείλεται στην απαράδεκτη τακτική της Τουρκίας και αυτό είναι πολύ σημαντικό.

Εμφάνιση στην εκπομπή «… από τις έξη» της ΕΡΤ1: «Η μάχη κατά του φασισμού είναι συνεχής»

Η ΜΑΧΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΧΗΣ


Xθες το πρωί ήμουν καλεσμένη στην εκπομπή «… από τις έξη» του Γιώργου Πιτταρά και του Δημήτρη Κοτταρίδη, στην ΕΡΤ1. Η συζήτηση μας επικεντρώθηκε, όπως ήταν φυσικό, στην ιστορική απόφαση καταδίκης της Χρυσής Αυγής.

Στην τοποθέτηση μου ανέφερα:


« Είχα την τύχη να είμαι χθες μέσα στην αίθουσα του δικαστηρίου ως εκπροσωπος του Κινημαρος Αλλαγης όταν ανακοινώθηκαν οι αποφάσεις και μπορώ να σας πω ότι ζήσαμε συγκλονιστικές , ιστορικές στιγμές.


Ζήσαμε πραγματικά ιστορικές στιγμές για τη Δημοκρατίας μας. Η Δικαιοσύνη και η Δημοκρατία έδειξαν την δύναμη τους. Μιλάμε ουσιαστικά για την πιο σημαντική δικαστική απόφαση, ύστερα από εκείνη για τους συνταγματάρχες της χούντας. Είναι κρίμα λοιπόν αυτές οι ιστορικές στιγμές να γίνονται αντικείμενο κομματικής αντιπαράθεσης. Θα περίμενα κάτι διαφορετικό.

Θα περίμενα μια αντιμετώπιση με μεγαλύτερη προσοχή και να μην προσπαθήσουμε να την εντάξουμε σε κομματικά πλαίσια. Το ουσιαστικό είναι ότι η Ελληνική Δικαιοσύνη πήρε μια δίκαιη απόφαση, πήρε μια ιστορική απόφαση.

Ο λαός πριν από 15 μήνες έδωσε ένα ηχηρό μήνυμα, πετάγοντας έξω από την Βουλή τους νεοναζιστές. Και ήρθε χθες η Δικαιοσύνη με την απόφαση της να στείλει στο καλάθι της ιστορίας την εγκληματική οργάνωση της Χρυσής Αυγής, η οποία λειτουργούσε υπό τον μανδύα ενός πολιτικού κόμματος. Αυτό είναι το μείζον και νομίζω ότι όλοι νιώθουμε πολύ περήφανοι γι’ αυτή την απόφαση.

Το χθεσινό μήνυμα από την ελληνική Δικαιοσύνη, είμαι πεπεισμένη ότι ουσιαστικά θα εμποδίσει νοσταλγούς αυτής της ιστορίας να επιδιώξουν στο μέλλον κάτι αντίστοιχο. Όμως όσο ισχυρό και να είναι το μήνυμα η μάχη με το φασισμό είναι διαρκής και πρέπει να αναζητούμε τα γενεσιουργά αίτια.

Ο λαϊκισμός αποτελεί ένα σοβαρό αίτιο για τέτοιου είδους παρεκτροπές, όπως και η ρητορική του μίσους. Όλα αυτά τα οποία βιώσαμε τα προηγούμενα χρόνια, η αδυναμία του πολιτικού συστήματος να δώσει πραγματικές λύσεις στα προβλήματα των πολιτών. Όλα αυτά τα ζητήματα είναι που οδήγησαν σ’ αυτά τα φαινόμενα. Φαινόμενα έξαρσης ακραίων θέσεων, του νεοναζισμού και του φασισμού.

Η μάχη λοιπόν είναι διαρκής. Χρειάζεται αυτό το μήνυμα να είναι διαρκές, ιδιαίτερα απέναντι στα νέα παιδιά.

Βέβαια πρέπει να πούμε ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ στους δικαστικούς λειτουργούς που άσκησαν, έτσι όπως έπρεπε σε ένα κράτος δικαίου, το χρέος τους. Σε κάθε συζήτηση πρέπει να υπενθυμίζουμε τον τεράστιο αγώνα που έδωσαν ιδιαίτερα οι δύο γυναίκες Δικαστές. Η κυρία Κουτζαμάνη, η οποία στοιχειοθέτησε την υπόθεση από την πρώτη στιγμή και η κυρία Λεπενιώτη, η Αρεοπαγίτης Δικαστής που έβγαλε τις αποφάσεις. Δύο γενναίες γυναίκες, δύο γενναίες δικαστίνες. Είναι δύο ονόματα που σε κάθε συζήτηση μας πρέπει να τα αναφέρουμε γιατί ο αγώνας είναι πολιτικός, είναι κοινωνικός αλλά η Δικαιοσύνη είναι αυτή που έστειλε ένα βροντερό μήνυμα, κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες.»

Συνέντευξη στην εκπομπή «Μέχρι Τέλους» στα Parapolitika 90.1: «Κανένας εφησυχασμός απέναντι στον φασισμό δεν είναι επιτρεπτός»

ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΦΗΣΥΧΑΣΜΟΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΤΡΕΠΤΟΣ

Χθες το απόγευμα είχα μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση με τον Γιώργο Πιέρρο και τον Γιώργο Κουβαρά, στην εκπομπή «Μέχρι Τέλους» από την συχνότητα του ραδιοφώνου των Παραπολιτικών. Στην συζήτηση μας, κυριάρχησε η απόφαση στη δίκη της Χρυσής Αυγής.

Στην τοποθέτηση μου ανέφερα ότι:

« Σήμερα ζήσαμε ιστορικές στιγμές. Στιγμές όπου η Δικαιοσύνη και η Δημοκρατία έδειξαν την δύναμη τους.

Μπήκαμε νωρίς το πρωί μαζί με τον συνάδελφο Γιώργο Καμίνη στην αίθουσα του Δικαστηρίου, ως εκπρόσωποι του Κινήματος Αλλαγής. Πρέπει να ομολογήσω ότι μας διακατείχε μια έντονη συναισθηματική φόρτωση, όλοι καταλαβαίναμε την ιστορικότητα της στιγμής.


Το βλέμμα μου ήταν καρφωμένο πάνω στην μητέρα του Παύλου Φύσσα. Για πρώτη την φορά την έβλεπα από κοντά και θαύμασα την υπερηφάνεια της. Συνέχεια σκεπτόμουν ότι είχε χάσει τόσο άδικα το παιδί της, πριν από επτά χρόνια. Όλα αυτά τα χρόνια δεν υπήρξε μια μέρα της δίκης που να μην ήταν παρούσα. Με αυτό τον τρόπο η Μάγδα Φύσσα έγινε μια γυναίκα – σύμβολο.


Όταν λοιπόν ξεκίνησε η ανάγνωση της απόφασης από την Πρόεδρο του Δικαστηρίου, την κυριά Λεπενιώτη, ήταν απολύτως ψύχραιμη. Ακόμα και όταν άκουσε την καταδικαστική απόφαση για τον Ρουπακιά, δεν είχε καμία αντίδραση. Στο άκουσμα όμως της απόφασης για τις κατηγορίες περί σύστασης, διεύθυνσης και συμμετοχής σε εγκληματική οργάνωση για τα μέλη της Χρυσής Αυγής, σηκώθηκε όρθια και όπως όλοι μας (τα μέλη του ΠΑ.ΜΕ., οι Βουλευτές) και χειροκροτούσε. Όμως ήταν όταν βγήκε έξω με το βλέμμα και το αίσθημα της δικαίωσης, φωνάζοντας «ο Παύλος, νίκησε», που συγκινηθήκαμε όλοι μας. Αυτή η αίσθηση δικαίωσης του απίστευτου αγώνα αυτής της γυναίκας, και όσων συμμετείχαν στην διαδικασία, έκανε όλους μας να δακρύσουμε. Μια απόφαση στην οποία το Δικαστήριο κατέληξε σύμφωνα με όλους τους κανόνες του Κράτους Δικαίου.

Βέβαια δεν πρέπει να ξεχνάμε τα ονόματα των δύο Δικαστών, των δύο γυναικών που έβαλαν ανεξίτηλα την σφραγίδα τους σε αυτή την απόφαση. Αφενός την κυρία Κοτζαμάνη η οποία εντόπισε το πρόβλημα και προχώρησε την υπόθεση και αφετέρου την κυρία Λεπενιώτη, την Αρεοπαγίτη Πρόεδρος του Δικαστηρίου που έβγαλε αυτή την απόφαση. 


Δεν υπάρχει χώρος για κανένα εφησυχασμό. Όσο περήφανοι και αν νιώθουμε για την Ελληνική Δικαιοσύνη και την Δημοκρατία μας, που μπόρεσε και βρήκε εκείνο τον θεσμικό   τρόπο για να προστατευθεί και να βάλει φρένο στην δράση της εγκληματικής οργάνωσης, ο κίνδυνος υπάρχει ακόμα. Ο φασισμός είναι πάντα παρών, και αυτό είναι κάτι που δεν πρέπει να το ξεχνάμε.

Πρέπει να έχουμε πάντα στο μυαλό μας ότι όταν κυριαρχεί ο λαϊκισμός και το μίσος. Όταν κυριαρχεί ο διχαστικός λόγος. Όταν υπονομεύεται η Δημοκρατία και οι θεσμοί. Όταν το πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να δώσει πραγματικές και ουσιαστικές λύσεις στα κοινωνικά προβλήματα, και συλλήβδην απαξιώνεται. Τότε το τέρας του φασισμού βρίσκει οξυγόνο και δυναμώνει. Γι’ αυτό δεν πρέπει εφησυχάζουμε, πρέπει να εξάγουμε τα συμπεράσματα μας και να κάνουμε τον αναστοχασμό μας.»