Το Σάββατο που μας πέρασε στα πλαίσια της Πολιτικής Ακαδημίας Νέων (Progressive Youth Academy) του Ιδρύματος Friedrich Ebert Stiftung σε συνεργασία με το Ίδρυμα Θ. και Δ. Τσάτσου, είχα την ευκαιρία μαζί με τον εξαίρετο συνταγματολόγο και φίλο Ξενοφώντα Κοντιάδη, για μια πολύ ενδιαφέρουσα και ουσιαστική συζήτηση με νέους ανθρώπους για τη σύγχρονη ατζέντα της Σοσιαλδημοκρατίας στην Ελλάδα και την Ευρώπη αλλά και για τις μεγάλες προκλήσεις της εποχής μας, όπως η προσφυγική και κλιματική κρίση.

 «ΟΙ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΓΚΗ ΜΙΑΣ ΝΕΑΣ ΑΤΖΕΝΤΑΣ ΤΗΣ ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ».

Tο Σάββατο που μας πέρασε στα πλαίσια της Πολιτικής Ακαδημίας Νέων (Progressive Youth Academy) του ιδρύματος Friedrich Ebert Stiftung σε συνεργασία με το ίδρυμα Θ. και Δ. Τσάτσου η  βουλευτής του Κινήματος Αλλαγής, Κωνσταντίνα (Νάντια) Γιαννακοπούλου, είχε την ευκαιρία μαζί με τον εξαίρετο Συνταγματολόγο κο Ξενοφώντα Κοντιάδη, για μια αρκετά ενδιαφέρουσα και ουσιαστική συζήτηση με νέους ανθρώπους για τη σύγχρονη ατζέντα της σοσιαλδημοκρατίας στην Ελλάδα και την Ευρώπη, αλλά και για μεγάλες προκλήσεις της εποχής μας, όπως η προσφυγική και κλιματική αλλαγή.

Η βουλευτής τόνισε πως «Η Σοσιαλδημοκρατία χρειάζεται μια τέτοιου μεγέθους και βάθους επανεκκίνηση τόσο συνολικά στην Ευρώπη, όσο και στην Ελλάδα που έχουμε υποστεί τεράστιες εκλογικές απώλειες».

Τέλος η βουλευτής χαιρετίζοντας τέτοιες πρωτοβουλίες νέων για την ανάδειξη και διατήρηση της Σοσιαλδημοκρατίας στην Ευρώπη δήλωσε πως : «Αν δεν δείξουμε την αναγκαία τόλμη για αλλαγές, το μέλλον είναι αβέβαιο. Στην ζωή και στην πολιτική τα κενά καλύπτονται από άλλες δυνάμεις».

 Αναλυτικά το κείμενο της τοποθέτησης της Βουλευτού έχει ως εξής:  

«Ζούμε σε μια εποχή μεγάλων προκλήσεων και μεγάλων μεταβολών. Η κρίση της Συρίας και η διόγκωση των Μεταναστευτικών – Προσφυγικών ροών, ανέδειξε ένα θέμα που θα μας συνοδεύει όλους και για πολλά χρόνια, αφού οι εστίες πολέμων και εμφυλίων συρράξεων, αλλά και οι αλλαγές λόγω Κλιματικής Αλλαγής θα τροφοδοτούν ρεύματα από Ασία και Αφρική προς την Ευρώπη. Ο κίνδυνος να εντείνονται φαινόμενα ρατσισμού, ξενοφοβίας, ανησυχίας για τα πολιτισμικά προτάγματα στις χώρες της Ευρώπης είναι ορατός, όπως ορατός πια εκλογικά είναι και ο κίνδυνος εμφάνισης και ενδυνάμωσης ακροδεξιών μορφωμάτων.    Η Οικονομική Ανάπτυξη στην Ευρώπη θα είναι μία σταθερή ανάγκη που όμως θα πιέζεται από την δυναμική εμφάνιση των νέων δυνάμεων, κυρίως Κίνας και Αφρικής, ενώ ταυτόχρονα η Οικονομία που στηρίζεται σε Χρηματοπιστωτικές πράξεις σε ένα Σύστημα Καπιταλισμού- Καζίνο και όχι αυθεντική παραγωγή, θα εγκυμονεί μόνιμα κινδύνους κρίσεων. Η ραγδαία ανάπτυξη των νέων Τεχνολογιών, η Τέταρτη Βιομηχανική Επανάσταση, η ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης και της ρομποτικής μας φέρνει μπροστά σε νέες δυνατότητες, αλλά και πολιτικά, ηθικά  διλλήματα για θέματα του τρόπου οργάνωσης της εργασίας, της αντιμετώπισης της ανεργίας που θα δημιουργείται , του τρόπου ζωής μας.

 Αυτοί και άλλοι παράγοντες διαμορφώνουν ένα ριζικά νέο περιβάλλον το οποίο δεν μπορούμε να περιγράψουμε με ακρίβεια αφού καθορίζεται από πολλές αστάθμητες μεταβλητές. Το σίγουρο είναι στις επόμενες δεκαετίες θα ζήσουμε σε ένα κόσμο διαφορετικό όπου θα τίθενται εκ των πραγμάτων θέματα που θα αφορούν στην μορφή εργασίας, στο καταναλωτικό πρότυπο, στον τρόπο παραγωγής ,αλλά και στους τρόπους που θα εκφράζεται η Πολιτική δράση και θα εξασφαλίζεται η πολιτική εκπροσώπηση ιδιαίτερα των νέων ανθρώπων.

 Ένα μέγα θέμα αποτελεί η ίδια η μορφή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δείχνει να κάνει πίσω από την Ολοκλήρωση που οι εμπνευστές της είχαν οραματιστεί. Αντίθετα, αντί να προχωράει στην Ομοσπονδοποίηση της, παρακολουθούμε έξαρση αιτημάτων που μας πάνε πίσω ακόμα και από τα σημερινά Κράτη. Παράδειγμα αποτελεί η περίπτωση της Καταλονίας στην Ισπανία. Η Ε.Ε προχωράει αργά, άβουλα, χωρίς ενιαία Αμυντική Πολιτική, χωρίς καν ενιαία Πολιτική αντιμετώπιση του Μεταναστευτικού προβλήματος. Αντίθετα, οι χώρες της έχουν διαφορετικές πολιτικές αδιαφορώντας για το ρεύμα που τροφοδοτείται από τον Ερντογάν προς την Ελλάδα, κλείνοντας τα μάτια στην πραγματικότητα που διαμορφώνεται. Η Ε.Ε εμφανίζει εικόνα αθροίσματος Κρατών δίχως αλληλεγγύη, όπου ο καθένας κάνει ότι θέλει χωρίς τον κίνδυνο κυρώσεων. Υπάρχουν χώρες σήμερα στην Ε.Ε που δεν έχουν δεχτεί ούτε ένα Μετανάστη ή Πρόσφυγα, ενώ πρόσφατα δεν μπόρεσαν να καταλήξουν ούτε σε μια συνεργασία για την υποδοχή έστω 4.000 ανήλικων ασυνόδευτων. Αυτή δεν ειναι ασφαλώς η Ευρώπη των ονείρων μας. Αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση με δεδομένο ότι η διεύρυνση δεν συνοδεύτηκε με την απαραίτητη εμβάθυνση, είναι πολύ πιθανό να βρεθούμε μπροστά σ΄ένα απλό δίλημμα: Ολοκλήρωση της ομοσπονδοποίησης της Ευρώπης ή διάλυσής της.

Και η Σοσιαλδημοκρατία; Ποιος ο ρόλος της σ΄αυτές τις συνθήκες;

Το ερώτημα είναι δύσκολο. Το σίγουρο είναι ότι αυτή την περίοδο βρίσκεται σε υποχώρηση. Γιατί άραγε; Μα γιατί η ατζέντα της υπερκαλύφτηκε από την Χριστιανοδημοκρατία και ταυτόχρονα τμήματά της  στρέφονται προς αριστερά και δεξιά λαϊκίστικα πολιτικά μορφώματα. Επίσης τμήματά της μη νιώθοντας ότι εκπροσωπούνται από πουθενά, στρέφονται στην Πολιτική , αναδεικνύοντας προβλήματα πολιτικής εκπροσώπησης.

 Στην Ελλάδα η συμμετοχή στις εκλογές από το 2009 μέχρι το 2019 στράφηκε στην αποχή. Αυτό κόστισε στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. Το ίδιο κόστισε και ο λαϊκισμός του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. που υποσχέθηκε τα πάντα στους πάντες , λέγοντας ότι θα σκίσει τα Μνημόνια και άλλα πολλά. Ο λόγος του φάνηκε πιο ελκυστικός και ελπιδοφόρος. Στην συνέχεια διέψευσε κάθε προσδοκία. Σήμερα στην Ελλάδα παριστάνει την ριζοσπαστική Αριστερά και στην Ευρώπη τον λάτρη της Σοσιαλδημοκρατίας.

Ποια είναι η απάντηση;

Η διακριτή παρουσία της με θέσεις και απόψεις , με παρουσία που δεν « μυρίζει « παρελθόν» αλλά απαντάει στις πραγματικές προκλήσεις του μέλλοντος. ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΚΑΙ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΠΙΣΩ. Γι’ αυτό μας αφήνουν κρίσιμα ακροατήρια όπως οι νέοι άνθρωποι. Γι’ αυτό  και φοβισμένα από την κρίση και από ένα αβέβαιο μέλλον, κοινωνικά ακροατήρια στρέφονται στον αντικειμενικά πιο ελκυστικό λαϊκίστικο λόγο είτε προέρχεται από αριστερά είτε προέρχεται από ακροδεξιά.

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ;

Να αποσαφηνίσουμε την φυσιογνωμία, την Στρατηγική, την ιδεολογία και την πολιτική μας ανοίγοντας μέτωπο και όχι χαϊδεύοντας τον λαϊκισμό που συχνά μεταμφιέζεται και σε θαυμαστές μας. Να μιλήσουμε καθαρά, διακριτά, με όρους μέλλοντος . Να διαμορφώσουμε τη ατζέντα μας με προτάσεις για :

Την ενιαιοποίηση της Ευρωπαϊκής ένωσης

Την αντιμετώπιση του Μεταναστευτικού – Προσφυγικού προβλήματος ως σύνολο , ως ευρωπαϊκή συμμαχία, όχι πετώντας απάνθρωπα το μπαλάκι σε μια χώρα σαν την Ελλάδα που προσπαθεί με τεράστιο κόστος στις ζωές ανθρώπων να βγει από την κρίση, αδιαφορώντας για τις οικονομικές, κοινωνικές αντοχές της,

Την παρέμβασή μας για την αντιμετώπιση του Φαινόμενου της Κλιματικής Αλλαγής , εκφράζοντας ένα παγκοσμιοποιημένο λόγο, μπαίνοντας μπροστά στην μάχη για την σωτηρία του Πλανήτη, για την ζωή σ΄αυτή την άκρη του σύμπαντος,

Την υπεράσπιση και εκσυγχρονισμό του Κοινωνικού Κράτους , με την πρόβλεψη νέων δικαιωμάτων, αλλά και τρόπων προστασίας των ανθρώπων που θα αντιμετωπίζουν προβλήματα από την τάση μείωσης των θέσεων εργασίας λόγω των τεχνολογικών εξελίξεων,

Την ανάπτυξη νέων Κλάδων, νέων μορφών εργασίας και την αντίστοιχη εναρμόνιση του Εκπαιδευτικού Συστήματος.

Ουσιαστικά χρειάζεται να μπούμε σε μια νέα περίοδο που θα αναδείξει τον πρωταγωνιστικό ρόλο μας.

Χρειαζόμαστε μια νέα πλατφόρμα και όχι επί μέρους προτάσεις ασύνδετες μεταξύ τους.

Ας θυμηθούμε ότι οι Εργατικοί στην Μεγάλη Βρετανία  έμειναν στην Αντιπολίτευση 18 ολόκληρα χρόνια , μέχρι να εμφανιστεί το κύμα του ΤΡΙΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ με τον Τόνι Μπλερ, τον Γκέρχαρντ Σρέντερ στην Γερμανία, τον Ρομάνο Πρόντι στην Ιταλία, τον Κώστα Σημίτη στην Ελλάδα».

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Άρθρο μου στην εφημερίδα Νέα Σελίδα εχθές.»ΓΙΑ ΜΙΑ ΙΣΧΥΡΗ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ, ΓΙΑ ΜΙΑ ΧΩΡΑ ΜΕ ΙΣΧΥΡΗ ΑΜΥΝΑ»

Άρθρο στην «Νέα Σελίδα» στις 10.11.2019

Βρισκόμαστε σε μια κρίσιμη συγκυρία για την χώρα. Η προσπάθεια οριστικής εξόδου από την κρίση και εισόδου σε μια νέα φάση Ανάπτυξης, σεβασμού των θεσμών και ενίσχυσης της κοινωνικής συνοχής συμπίπτει χρονικά με σημαντικές γεωστρατηγικές αλλαγές, με ενίσχυση των Μεταναστευτικών – Προσφυγικών ροών που μπορεί υπό προϋποθέσεις να πάρουν επικίνδυνες διαστάσεις και μια επικίνδυνη κλιμάκωση της Τούρκικης προκλητικότητας. Η αντιμετώπιση της Τούρκικης επιθετικότητας σ΄όλη την Ανατολική Μεσόγειο απαιτεί ένα αρραγές εσωτερικό μέτωπο βασισμένο σε μια Εθνική συνεννόηση, αφήνοντας πίσω διχασμούς και έριδες. Δόγμα μας ήταν και είναι ότι η Ελλάδα δεν διεκδικεί τίποτα, αλλά και δεν παραχωρεί και τίποτα. Αυτό όμως πρέπει και να το υποστηρίζουμε ως κλίμα, ατμόσφαιρα, κατεύθυνση.

Θα ήταν ψέμα να μην δεχτούμε ότι το κλίμα που δημιουργείται από αυτή την σταθερά αναθεωρητική ρητορική Ερντογάν και την Τούρκικη επιθετικότητα, δεν ανησυχεί σημαντικό τμήμα της Ελληνικής Κοινωνίας, δεν μας απασχολεί. Γι αυτό ακριβώς και η Πολιτική Ηγεσία του τόπου έχει την ευθύνη να καλλιεργήσει ένα νέο Πατριωτισμό και αυτό σημαίνει ότι πρέπει να ομονοήσει για να δοθούν λύσεις στα ανοικτά προβλήματα της χώρας, για να δοθούν λύσεις και στο αμυντικό πρόβλημα.

Νέος Πατριωτισμός σημαίνει συντονισμένη προσπάθεια για την δημιουργία μίας Ελλάδας με αναπτυξιακή δυναμική, με αυτοπεποίθηση, με λόγο και ρόλο στα διεθνή φόρα. Σημαίνει άλμα προς τα εμπρός, αφήνοντας τις παθογένειές και τις ιδεοληψίες πίσω, εμπνέοντας τους νέους να επιδιώκουν το καλύτερο στις σπουδές και την εργασία τους καθιστώντας τους πρωτοπόρους για μια νέα απαιτητικότητα για το προσωπικό και συλλογικό μέλλον.

Η δημιουργία μιας ισχυρής Ελλάδας είναι η καλύτερη απάντηση στην Τούρκικη προκλητικότητα, η αντιμετώπιση της οποίας προϋποθέτει και την πλήρη συνέργεια των Ευρωπαίων εταίρων, του ΝΑΤΟ , των ΗΠΑ και των χωρών της Ανατολικής Μεσογείου. Το ΠΑΣΟΚ έχει παραδώσει υποδειγματική παρακαταθήκη πατριωτικής αποφασιστικότητας , διπλωματικών πρωτοβουλιών και επιτυχούς αποτροπής ευθέων απειλών με τον Ανδρέα Παπανδρέου στην κρίση του 1987. Έχει επίσης επιδείξει γόνιμα αποτελέσματα με μακρούς μεθοδικούς και αποτελεσματικούς χειρισμούς, όπως η στρατηγική του Ελσίνκι και η ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με τον Κώστα Σημίτη. Σε αυτή την γραμμή εθνικής ευθύνης κινείται σήμερα και το Κίνημα Αλλαγής .

Όταν μιλάμε βέβαια για την αντιμετώπιση της Τούρκικης προκλητικότητας δεν μπορούμε να ξεχνάμε το καθαρά αμυντικό πρόβλημα της χώρας. Η Ελλάδα έχει στα χέρια της σημαντικότατα εργαλεία και ισχυρές δυνάμεις αποτροπής.  Ωστόσο, η μακρόχρονη κρίση που περνάμε από την μία και τα βήματα της Τουρκίας αυτά τα χρόνια από την άλλη καθιστά αναγκαίο να κάνουμε άλματα για να ενισχύσουμε την Άμυνα της χώρας, για να κλείσουμε την ψαλίδα που έχει δημιουργηθεί. Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο για να δοθεί λύση και σ΄αυτό το πρόβλημα.

Ας είμαστε ειλικρινείς. Η κακοδιαχείριση του συγκεκριμένου τομέα σε συνδυασμό με την σπατάλη και την διαφθορά στους Εξοπλισμούς αποτελεί ένα διαχρονικό έγκλημα του Πολιτικού Συστήματος. Μαζί και  το βάλτωμα της Εθνικής Αμυντικής Βιομηχανίας μας που κατέστησαν προβληματικές ΔΕΚΟ χωρίς να γνωρίζουμε πόσο μας έχει κοστίσει αυτή η μαύρη τρύπα.

Αυτά πρέπει να αποτελέσουν παρελθόν. Σημαντικό σήμερα είναι να ανασυγκροτήσουμε την Εθνική Αμυντική Βιομηχανία εργαζόμενοι με άλλη αντίληψη, συνεργαζόμενοι με άλλα Κράτη και ενδιαφερόμενους. Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε την αδράνεια, την στιγμή που η χώρα αντιμετωπίζει κινδύνους.

Νέα Σελίδα 10.11.2019 01.01