ΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΒΗΜΑ ΓΙΑ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ

Αναγκαία η ένταση των προσπαθειών όλων μας για να πειστούν να εμβολιαστούν όσο το δυνατόν περισσότεροι

Την Πέμπτη 17 Ιουνίου, ήμουν καλεσμένη στην εκπομπή “Τι λέει ο Νόμος” με την Αλεξία Κουλούρη, στο Κανάλι της Βουλής, όπου συζητήσαμε για την πανδημία.

Ξεκινώντας την τοποθέτησή μου, αναφέρθηκα στη ψήφιση του πράσινου πιστοποιητικού για τον Covid-19, που αποτελεί ένα σημαντικό βήμα για την επιστροφή στην κανονικότητα και στην μετά covid εποχή. Αποτελεί σημαντικό γεγονός ότι είναι ελληνική πρόταση, η οποία  ήταν και πρόταση του Κινήματος Αλλαγής, και εν τέλει θεσμοθέτησαν οι ευρωπαίοι εταίροι, παρά τις αρχικές τους επιφυλάξεις. Είναι μία πραγματικά πολιτική και εθνική θέση και δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να εγκλωβίζεται μέσα σε μικροπολιτικές αντιπαραθέσεις.

Επιπλέον, πρόσθεσα, ότι το ψηφιακό πιστοποιητικό θα διευκολύνει τις τουριστικές ροές και στην Ευρώπη, και ειδικά στη χώρα μας, που είμαστε τουριστικός προορισμός, προστατεύοντας μας από τα περσινά γεγονότα αναζωπύρωσης της πανδημίας έπειτα από το καλοκαίρι.

Ως προς το ζήτημα του εμβολιασμού και της πορείας του προγράμματος, τόνισα ότι είναι ιδιαίτερα σημαντικό να εμβολιαστούν όσο περισσότεροι συμπολίτες μας. Είναι θετικό σημείο ότι έχουμε καταφέρει να αγγίξουμε σε μεγάλο βαθμό τον πυρήνα των ανθρώπων, οι οποίοι είναι είτε αρνητές του εμβολίου, είτε έχουν ερωτήματα και επιφυλάξεις. Σε αυτή την κατεύθυνση, αρνητικό πρόσημο είχε και η όλη  διαχείριση που αφορούσε στο εμβόλιο της AstraZeneca και δημιούργησε μεγαλύτερη σύγχυση και εύλογες αντιδράσεις. Το σημαντικότερο στο οποίο θα πρέπει να σταθούμε τα κόμματα, και κυρίως η κυβέρνηση, είναι το να πείσουμε το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων άνω των 60 ετών, και αντιστοιχεί περίπου στο 35% και δεν έχει προχωρήσει στον εμβολιασμό.

Επίσης, χαρακτήρισα ως αδιανόητες τις δηλώσεις βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, ότι η υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού αποτελεί «φασιστική νοοτροπία». Όλα αυτά ευνοούν το κλίμα αμφισβήτησης και δεν επιτρέπεται πολιτικοί να δημιουργούν ανασφάλεια στους πολίτες με τέτοιες δηλώσεις.

Για το ζήτημα της υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού και τα δικαιώματα των εμβολιασμένων δήλωσα ότι είναι προς τη θετική κατεύθυνση, τονίζοντας όμως ότι αρχικά οφείλουμε να δούμε τη γνωμοδότηση της επιτροπής βιοηθικής. Σίγουρα όμως ορισμένες επαγγελματικές κατηγορίες, όπως Νοσοκομειακοί, εκπαιδευτικοί και γενικά οι δημόσιοι λειτουργοί που έρχονται σε επαφή με την κοινωνία, πρέπει να προβούν σε υποχρεωτικό εμβολιασμό, ύστερα από δημόσια διαβούλευση. Έχουμε και ως τρανταχτό θετικό παράδειγμα και την απόφαση του κ. Ντράγκι στην Ιταλία.

Κλείνοντας, ανέφερα ότι το πρόγραμμα covax δεν αρκεί. Είναι επιτακτική ανάγκη η άρση των πατεντών, ώστε να βοηθηθούν και οι αναπτυσσόμενες χώρες. Χρειάζεται, επιπλέον, να τους παράσχουμε στήριξη και στον υγειονομικό τομέα, με αναπνευστήρες, οξυγόνο και άλλες παροχές, αλλά και στον οικονομικό τομέα. Η πανδημία του κορονοϊού μας έμαθε ότι όλοι οι άνθρωποι στον πλανήτη, αν δεν εμβολιαστούν και δεν υπάρχει ίδια υγειονομική αντιμετώπιση απέναντι σε όλους, ο εφιάλτης δεν θα τελειώσει. Οπότε είναι αντιληπτό ότι είναι ευθύνη των πλουσιότερων κρατών και των ευρωπαίων πολιτών να στηρίξουν τις χώρες που ζουν κάτω από συνθήκες ακραίας φτώχειας.

Μπορείτε να δείτε το βίντεο στο:  

Συνέντευξή μου στο ieidiseis.gr – 2/6/21

Πώς κρίνετε τον κ. Μητσοτάκη και την κυβέρνηση;

Ο κ. Μητσοτάκης αναλαμβάνοντας την ηγεσία της Ν.Δ κατάφερε να συσπειρώσει την Παράταξή του, να οριοθετηθεί αντιπολιτευτικά απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ, με τον οποίο τμήμα του Κόμματός του, φλέρταρε ή και συνεργαζόταν, και έτσι κατάφερε να συγκεντρώσει δυνάμεις δεξιές και κεντροδεξιές εμφανιζόμενος,  ως πειστική λύση απέναντι σε ένα ΣΥΡΙΖΑ που είχε απογοητεύσει, αλλά και είχε οδηγήσει σε αγανάκτηση με το  κυβερνητικό έργο του, ιδιαίτερα τη μεσαία τάξη. Έτσι, εισέπραξε το μεγαλύτερο μέρος από το 65% ενός μετώπου, που είχε δημιουργηθεί απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ και οδήγησε την Ν.Δ σε τρεις αλλεπάλληλες νίκες.

Στην συνέχεια, κατάφερε να κεφαλοποιήσει την απήχησή του στο χώρο του Κέντρου, ως «μεταρρυθμιστική δύναμη» ευθύνης και σοβαρής διαχείρισης, αυξάνοντας το πολιτικό του κεφάλαιο με τη σωστή αντίδραση στα γεγονότα του Έβρου και στην πρώτη φάση της πανδημίας. 

Ωστόσο, από τότε άρχισαν τα δύσκολα. Οι «μεταρρυθμίσεις» του, πλέον, τίθενται εν αμφιβόλω και μάλιστα σε κρίσιμους τομείς, όπως η Παιδεία, η μεταρρύθμιση του δημοσίου, τα εργασιακά, η Δικαιοσύνη, κ.λ.π.. Ελέγχεται ο ίδιος και συνολικά η Κυβέρνησή του για κακή και πρόχειρη νομοθέτηση, για όχι ιδιαίτερα καλή σχέση με τον κοινωνικό και πολιτικό διάλογο. Ελέγχεται, ακόμη, γιατί στη δεύτερη και στην τρίτη φάση της πανδημίας,  του ξέφυγε η κατάσταση και δεν έλαβε έγκαιρα μέτρα για την ουσιαστική ενίσχυση του ΕΣΥ, την ενίσχυση του στόλου στα Μ.Μ.Μ., κ.ά. Εμφανίζει ως επιτυχίες του τα διεθνή ανοίγματα, την ψηφιοποίηση του Κράτους, την επιτυχή οργάνωση του εμβολιασμού, αλλά θα ήταν ψευδαίσθηση να πιστέψει κανείς ότι η Ν.Δ έχει μεταβληθεί σε μια κεντρώα δύναμη. Αν ο κ.Μητσοτάκης και η Ν.Δ εμφανίζονται ότι κυριαρχούν αυτή τη στιγμή πολιτικά, αυτό οφείλεται κυρίως, στην παντελή αποτυχία, ιδιαίτερα της αντιπολιτευτικής τακτικής του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και στην έλλειψη απήχησης του Κινήματος Αλλαγής και όχι στις ικανότητες της Κυβέρνησης.

Μπροστά μας έχουμε μια δύσκολη περίοδο, αυτή της μετά covid εποχής, με τις υγειονομικές επιπτώσεις να είναι ακόμη παρούσες, αλλά να εμφανίζονται πια και σημαντικές οικονομικές επιπτώσεις σε χιλιάδες επιχειρήσεις, που κινδυνεύουν με κλείσιμο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, δηλαδή τον κίνδυνο απώλειας χιλιάδων θέσεων εργασίας. Σ’ αυτό το πεδίο θα κριθεί ουσιαστικά η Κυβέρνηση, όπως και η Αντιπολίτευση και βέβαια οι πολιτικοί συσχετισμοί.

Και την αξιωματική αντιπολίτευση και τον Αλέξη Τσίπρα;

Ο  ΣΥΡΙΖΑ δείχνει να επιστρέφει σε αντιλήψεις, πρακτικές και τακτικές του 2011-2012. Με σημαία του τον λαϊκισμό, τη στείρα αντιπολίτευση και τον ισχυρισμό, ότι περίπου, ζούμε σε χούντα, με τις αναίτιες επιθέσεις ακόμη και κατά της Προέδρου της Δημοκρατίας και με μια εικόνα και αντιπολιτευτική τακτική συνολικά μηδενιστική  σε όλα τα θέματα, οριοθετείται ως δύναμη συντήρησης και  υπεράσπισης όλων των παθογενειών της Αντιπολίτευσης. Δείχνει, τελικά, μια πρωτοφανή αδυναμία να αναστοχαστεί την πορεία του και να εξελιχθεί σε κάτι πιο σύγχρονο και προοδευτικό. Οι αντιλήψεις του δε περί ελέγχου «των αρμών της εξουσίας», της «κανονικότητας που δεν βολεύει», όπως και οι υποθέσεις Παπαγγελόπουλου, Καλογρίτσα, κ.λ.π., αναδεικνύουν μια προσπάθεια απαράδεκτων μεθοδεύσεων παρέμβασης σε Δικαιοσύνη, ΜΜΕ και συνολικά στους θεσμούς  και  δείχνουν μια προβληματική σχέση δυνάμεών του με τη Δημοκρατία.

Πώς να μην χάνει λοιπόν δυνάμεις; Το 2021 δεν είναι το 2011. Πρακτικά ο ΣΥΡΙΖΑ μ΄αυτά που λέει και κάνει, βοηθάει περισσότερο την Κυβέρνηση, από ό,τι τη βοηθούν τα στελέχη της.

Νομίζω  δε, ότι διαψεύδονται οικτρά, όσοι υποστήριζαν, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να αλλάξει πολιτικές και πρακτικές.

Το Κίνημα Αλλαγής εισέρχεται σε τροχιά εκλογής ηγεσίας. Εσείς συμφωνείτε  με την επαναφορά στο ΠΑΣΟΚ και τα σύμβολά του;

Το μείζον ζήτημα για το Κίνημα Αλλαγής είναι να επαναχαράξουμε την πορεία μας και να δώσουμε πειστικές απαντήσεις σε κρίσιμα ερωτήματα. Γιατί, άραγε, βρισκόμαστε σε ένα ιδιόμορφο δημοσκοπικό τέλμα επί δύο χρόνια και δεν καταφέραμε να αυξήσουμε  τις δυνάμεις  μας  στις εκλογές του 2019, όταν το 65% της κοινωνίας συνέθεσε ένα ρεύμα «ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ» ;

Γιατί πηγαινοερχόμαστε  από το 6% και 7% δημοσκοπικά;

Γιατί αδυνατούμε  να αξιοποιήσουμε τις φθορές της Κυβέρνησης και τις ακόμη μεγαλύτερες απώλειες του ΣΥΡΙΖΑ εμφανιζόμενοι να μη μπορούμε να παρουσιάσουμε  διψήφια επίδοση, εισπράττοντας, στοιχειωδώς, από ένα χώρο του 10%-15% που φαίνεται να μετακινείται ή να θέλει να μετακινηθεί πολιτικά;

Γιατί δεν εισπράττουμε  σχεδόν τίποτε από την Ν.Δ., ενώ ένα 12-14% απωλειών του ΣΥΡΙΖΑ οδεύει  απευθείας στην Ν.Δ και όχι στο Κίνημα Αλλαγής;

Στην πορεία για το Συνέδριό μας και την εκλογή της νέας ηγεσίας, που θα ακολουθήσει, αυτά πρέπει να συζητήσουμε. Σε ό,τι  αφορά τον τίτλο και τα σύμβολα, θα καταλήξουμε, λαμβάνοντας υπόψη: Την πραγματικότητα που λέει ότι σήμερα δεν υπάρχει το Κίνημα Αλλαγής που ξεκίνησε ως πολυκομματικός πόλος, με την συμμετοχή και του ΠΟΤΑΜΙΟΥ, της ΔΗΜΑΡ και είμαστε ένα Κίνημα στο οποίο στη συντριπτική πλειοψηφία συμμετέχουμε άνθρωποι του ΠΑΣΟΚ – Τον σεβασμό σε δυνάμεις και προσωπικότητες που συμμετέχουν στην κοινή προσπάθειά μας – Το στίγμα που θα αποφασίσουμε να εκπέμπουμε για την συνέχεια της πορείας μας. Προσωπικά πιστεύω ότι πρέπει να πάμε σε ένα νέο ΠΑΣΟΚ που θα σηματοδοτήσει τη θέληση για ολική επαναφορά μας στο πολιτικό προσκήνιο, με σεβασμό στην ενιαία ιστορία και πορεία μας και όχι επιλεκτικά τμημάτων της, αλλά κυρίως με το βλέμμα στην νέα πραγματικότητα, τα προβλήματα της κοινωνίας και στις προκλήσεις του μέλλοντος.

Υποψήφια για την ηγεσία σκέφτεστε να είστε; Ή επιλέξατε, ήδη, ποιον θα στηρίξετε;

Δεν σκέφτομαι, τώρα,  τυχόν υποψηφιότητά μου. Συμμετέχω και θα συμμετέχω όμως στις κομματικές διαδικασίες, καταθέτοντας απόψεις και προτάσεις, προκειμένου η Παράταξή μας να πρωταγωνιστήσει και πάλι. Προφανώς, με απασχολεί  και σκέφτομαι ποιος είναι καταλληλότερος για να ηγηθεί της Παράταξης.   Το ζήτημα όμως, δεν είναι ποιόν θα στηρίξω εγώ (και δεν με εκφράζουν όσα έχουν γραφεί, γιατί ακόμη δεν έχω αποφασίσει), αλλά ο τρόπος που θα οδηγηθούμε στο Συνέδριο, οι προτάσεις και οι πολιτικές που θα ακουστούν και τελικά οι πολιτικές που θα επικρατήσουν και θα ακολουθήσουμε στο μέλλον, με σκοπό  να επανακτήσουμε  τις κεντρώες δημοκρατικές δυνάμεις.

Δεν μπορεί να είμαστε με όλους, γιατί τότε, ουσιαστικά, δεν είμαστε με κανέναν και το στίγμα μας θα παραμείνει χλωμό και θολό.

Θέλουμε ως νέο Πρόεδρο ένα στέλεχος που να μπορεί να εκφράσει με δυναμισμό, επάρκεια, εμπειρία και μαχητικότητα την προσπάθεια να διεισδύσουμε στο Κέντρο με λόγο μεταρρυθμιστικό.

Θα μου επιτρέψετε, λοιπόν, με αυτές τις σκέψεις να καθορίσω εγώ το χρόνο αλλά και την μορφή με την οποία θα εκδηλώσω την στήριξή μου σε κάποιο συγκεκριμένο υποψήφιο.

Κατά τη γνώμη σας, ποιο θα πρέπει να είναι το πολιτικό στίγμα του κόμματός σας; Τι θα πρέπει να σηματοδοτεί;

Όπως προανέφερα, οφείλουμε να επιχειρήσουμε μια δυναμική επανεκκίνηση, εδώ και τώρα, στην κατεύθυνση να τα αλλάξουμε όλα. Στρατηγική, αφήγημα,  πολιτική πορεία, προγραμματικό λόγο, αντιπολιτευτική τακτική και  ηγετική ομάδα.

Το ΠΑΣΟΚ πρέπει και μπορεί να γίνει και πάλι το ισχυρό, δυναμικό, προοδευτικό, μεταρρυθμιστικό κίνημα που θα παρέμβει και θα βάλει την σφραγίδα του στις εξελίξεις που έρχονται. Όχι μέσα από μια νοσταλγική ενατένιση ενός ηρωικού παρελθόντος, αλλά με μια νέα θεώρηση της εποχής της πανδημίας, της Κλιματικής Αλλαγής, της ψηφιακής εποχής, των μεγάλων γεωστρατηγικών διακυβευμάτων και της ανάγκης να οικοδομήσουμε μια Ελλάδα ισχυρή, με φωνή και κύρος, με ανάπτυξη, καινοτομία, με ισχυρούς θεσμούς που θα θωρακίζουν τη Δημοκρατία απέναντι σε επανεμφάνιση ακροδεξιών, μηδενιστικών και λαϊκιστικων τάσεων.

Το ΠΑΣΟΚ, το  Κίνημα Αλλαγής, γενικά, πρέπει να επιστρέψει στις ρίζες του, να εκφράσει τις δυνάμεις του δημοκρατικού Κέντρου, μη εκχωρώντας το χώρο αυτό στον Κ. Μητσοτάκη, να εκφράσει, δηλαδή, τις δυνάμεις του ορθολογισμού, της μεταρρύθμισης και της σύγχρονης οικολογίας.

Ίσες αποστάσεις από ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ;  Εάν δεν υπάρξει αυτοδυναμία, μπορείτε να κάνετε Κυβέρνηση  και  με τη Νέα Δημοκρατία  και με  τον ΣΥΡΙΖΑ;

Για να πετύχουμε τους στόχους μας,  όπως τουλάχιστον εγώ το αντιλαμβάνομαι, πρέπει να αφήσουμε πίσω τις Πολιτικές του  μέσου όρου, των ίσων αποστάσεων, τις πολιτικές του ούτε – ούτε και το άγχος υστέρησης σε αντιπολιτευτικό οίστρο από το  ΣΥΡΙΖΑ. Να συνειδητοποιήσουμε, ότι η γενική επίκληση της αυτονομίας δεν συνιστά, από μόνη της, πολιτικό αφήγημα, αλλά κουραστική επανάληψη μιας αυτονόητης αλήθειας για κάθε κόμμα. Να διαμορφώσουμε ένα σύγχρονο, προοδευτικό αφήγημα, που θα το εκφράσει μια νέα δυναμική ηγεσία, που θα δίνει παντού το πολιτικό παρόν και θα διαθέτει την ορμή και την εμπειρία. Αυτό είναι το ζητούμενο και όχι να μπαίνουμε σε διλήμματα που δεν υφίστανται.

Κύριε Σκουρή, δεν είμαστε συμπλήρωμα κανενός. Ας μην γελιόμαστε. Στις επόμενες εκλογές η Ν.Δ θα επιδιώξει μέσα από διπλές εκλογές να κάψει την απλή αναλογική και να κάνει αυτοδύναμη Κυβέρνηση, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως είναι σήμερα, οδεύει σε νέα ήττα, από την οποία δεν σώζεται με συνεργασίες που δεν πιστεύει και οι πολιτικές του αντιλήψεις τις καθιστούν απαγορευτικές.

Πιο απλά,  τόσο η Ν.Δ. όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν θέλουν συνεργασία με το  Κίνημα Αλλαγής, να μας  «καταπιούν»  θέλουν, έναν έναν ή όλους μαζί. Γι’ αυτό πρέπει και εμείς να κάνουμε, σωστά, τη δουλειά μας. Να αγωνιστούμε για να γίνει και πάλι το ΠΑΣΟΚ  μεγάλο κόμμα, όπως απαιτεί η κοινωνία και οι ανάγκες της.

Από εκεί και πέρα κάποιοι φαίνεται να ξεχνούν την ιστορία και το αλφαβητάρι  της Πολιτικής.

Το ΠΑΣΟΚ συνεργάστηκε με την Ν.Δ και στην συνέχεια με την Ν.Δ και τον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ, σε μια περίοδο που έστελναν τον Α.Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο και οι δυο τους. Το ΠΑΣΟΚ συνεργάστηκε, επίσης, με την Ν.Δ και την ΔΗΜΑΡ για να σωθεί η Ελλάδα, σε μια περίοδο που κάποιοι, αρχικά, έλεγαν, οτι δεν υπάρχει καν χρέος και στη συνέχεια, ότι θα καταργήσουν τα Μνημόνια με ένα Νόμο και ένα άρθρο. Τι θέλω να πω; Ότι το ΠΑΣΟΚ, το Κίνημα Αλλαγής όπως πάντα, αν χρειαστεί, θα «βάλει πλάτη» για το καλό της πατρίδας, αλλά με βάση προγραμματικές συγκλίσεις.

Πώς θα πρέπει να διεξαχθούν οι εσωκομματικές εκλογές;   Ποίοι θα μπορούν να ψηφίσουν;  Πόσους,  περίπου, περιμένετε στην ψηφοφορία;

Οι εκλογές για το Συνέδριό μας, πρέπει να αποτελέσουν κοινωνικό και πολιτικό γεγονός πρώτης τάξης και να σηματοδοτήσουν με τη μαζική συμμετοχή που θα πρέπει να υπάρξει, την ολική επαναφορά μας. Κακά τα ψέματα. Με 30.000 ή 40.000 συμμετοχή, δεν θα δοθεί καθαρά το σήμα μιας επανεκκίνησης, όποιος και να εκλεγεί. Γι αυτό, οι διαδικασίες πρέπει να γίνουν και θα γίνουν με ανοιχτό κάλεσμα από όλους μας, όπως έχουν γίνει μέχρι τώρα, από τις διαδικασίες για την εκλογή του Γιώργου Παπανδρέου και σε όλες τις εκλογές, και να  μπορεί να συμμετέχει κάθε ενεργός πολίτης, που θέλει, μέχρι την στιγμή που θα κλείνουν οι κάλπες. Πιστεύω δε, ότι όπως καινοτομήσαμε, ως κόμμα, που πρώτοι κάναμε ανοιχτές διαδικασίες για εκλογή Προέδρου, θα πρέπει, τώρα, να καθιερώσουμε και την ηλεκτρονική ψήφο. Προσπαθούμε άλλωστε τα τελευταία χρόνια να γίνουμε ένα ψηφιακό κόμμα. Ας το δείξουμε τολμώντας κι αυτό το βήμα.

Ο κίνδυνος της διάσπασης είναι υπαρκτός;

Δεν βλέπω κανένα τέτοιο κίνδυνο. Δεν νομίζω ότι υπάρχουν άλλοι που θέλουν να συμπεριφερθούν ακολουθώντας τακτικές λιποταξίας του πρόσφατου παρελθόντος για να εκλεγούν βουλευτές, με άλλο κόμμα, που καθύβριζαν μέχρι τότε.

Θεωρώ πολιτικά ανέντιμες και ανήθικες τέτοιες συμπεριφορές.  

Πάντως, για να πάμε μπροστά και να υλοποιήσουμε το νέο μας όραμα, πρέπει, απαραίτητα, όποιος κι αν εκλεγεί, να έχει την αμέριστη βοήθεια, συμπαράσταση και συμπαράταξη, όχι μόνο των ανθυποψηφίων του, αλλά όλων των μελών και των στελεχών μας, γιατί η πεμπτουσία της δημοκρατίας και στα εσωτερικά των κομμάτων και  ιδίως σε αυτά είναι η Αρχή της Πλειοψηφίας.

Ευχαριστώ.

Μπορείτε να διαβάσετε τη συνέντευξη και εδώ:

https://www.ieidiseis.gr/politiki/item/95603-nantia-giannakopoylou-sto-ieidiseis-prepei-na-pame-se-ena-neo-pasok

ΠΡΑΣΙΝΟ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ – ΤΗΡΗΣΗ ΜΕΤΡΩΝ ΚΑΙ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ, ΤΑ ΟΠΛΑ ΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ Ο ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ ΜΕ ΕΠΙΤΥΧΙΑ

Το Σάββατο 29 Μαΐου ήμουν καλεσμένη στην εκπομπή “MEGA Σαββατοκύριακο” με τους Ντίνο Σιωμόπουλο και Στέλλα Γκαντώνα, στην τηλεόραση του MEGA, όπου συζητήσαμε για το Πράσινο Πιστοποιητικό.

Ανέφερα ότι είναι ένα θετικό βήμα. Είναι, επίσης, ιδιαίτερα σημαντικό ότι ήταν πρόταση της Ελλάδας και αγκαλιάστηκε και έγινε αποδεκτή από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Επιπλέον, δεν παρέλειψα να αναφέρω ότι αντίστοιχη πρόταση είχε κάνει και το Κίνημα Αλλαγής, και χαιρόμαστε που την υιοθέτησε και την υποστήριξε ένθερμα ο κος Μητσοτάκης. Διότι αποτελεί ευκαιρία να ανοίξει με ασφάλεια ο τουρισμός και οι ελεύθερες μετακινήσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Και αυτό αποτελεί σημαντικό γεγονός, εάν αντιληφθούμε το βάρος που σήκωσαν και το κόστος που πλήρωσαν οι επιχειρήσεις και οι άνθρωποι του τουρισμού και γενικότερα οι τουριστικές περιοχές, αλλά και η οικονομία της χώρας μας, η οποία στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό από την επιτυχία του τουρισμού κάθε χρόνο.

Κλείνοντας, τόνισα ότι με το πράσινο πιστοποιητικό, με πρωτόκολλα υγειονομικά και με τήρηση των μέτρων και τον έλεγχο τους, είμαι πολύ αισιόδοξη ότι θα είναι μία καλύτερη χρονιά.

«ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΑΜΕΣΑ ΕΠΑΝΕΚΚΙΝΗΣΗ ΚΑΙ ΡΙΖΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΠΙΠΕΔΑ»

Την Παρασκευή 29 Μαίου 2021 ήμουν καλεσμένη του Γιάννη Πρετεντέρη, στην εκπομπή του στο ραδιόφωνο του Πρώτου Θέματος, όπου συζητήσαμε για την πολιτική επικαιρότητα.

Ξεκινώντας την τοποθέτησή μου, αναφέρθηκα στην κατάσταση που επικρατεί στο Κίνημα Αλλαγής και στις ενέργειες που χρειάζεται να γίνουν ώστε να επανέλθει δυναμικά. Συγκεκριμένα, τόνισα ότι ο κόσμος του ΠΑΣΟΚ είναι ένας κόσμος που γνωρίζει ότι το ΠΑΣΟΚ έχει κυβερνήσει την Ελλάδα, έχει πρωταγωνιστήσει και έχει βάλει τη σφραγίδα του στην πορεία της χώρας, θέλει επομένως να δει την παράταξη ξανά πρωταγωνίστρια. Χρειάζεται χωρίς καμία άλλη καθυστέρηση μια πολιτική επανεκκίνηση στο Κίνημα Αλλαγής,  στο ΠΑΣΟΚ, για να ξεφύγουμε και δημοσκοπικά από το ταβάνι του 6%-7%. Ένα restart για να αποσαφηνίσουμε ποιο είναι το αφήγημά μας, τι λέμε, ποια είναι η στρατηγική μας, ποια είναι η πολιτική τακτική μας. Χρειάζεται ένα σαφές μεταρρυθμιστικό στίγμα, σε πλήρη αντιδιαστολή με κάθε κύμα λαϊκισμού ή με ψευδομεταρρυθμίσεις. Πρέπει να εκφράσουμε αυτή τη νέα εποχή. Δεν το κάνουμε αυτή τη στιγμή. Πρέπει να διεισδύσουμε στο κέντρο γιατί δεν γίνεται να αφήσουμε τον κο Μητσοτάκη να παίζει μόνος του στο χώρο του κέντρου.

Συνοψίζοντας, αυτό που χρειάζεται το Κίνημα Αλλαγής άμεσα είναι σύγχρονος λόγος,  καθαρός λόγος, όχι λογική ίσων αποστάσεων, όχι ούτε-ούτε, όχι να  διαγωνιζόμαστε με τον ΣΥΡΙΖΑ στον αντιπολιτευτικό οίστρο, αλλά να μιλάμε ξεκάθαρα με μεταρρυθμιστικές θέσεις και προτάσεις.

Ως προς την θεωρητικά «κυριαρχία» της ΝΔ στις δημοσκοπήσεις, τόνισα ότι στην περίοδο της διακυβέρνησής του είναι η αλήθεια ότι η κυβέρνηση βρέθηκε αντιμέτωπη με πολύ μεγάλες κρίσεις, τις οποίες αντιμετώπισε με έναν τρόπο που σε πολλές περιπτώσεις παίρνει δημοσκοπικά θετικό πρόσημο, από τα γεγονότα στον Έβρο μέχρι και τον Covid. Γιατί; Γιατί  Υπήρξε άμεση αντίδραση και άμεσο κλείσιμο ειδικά στην πρώτη φάση. Υπάρχει πλέον ένας εμβολιασμός ο οποίος προχωράει αρτιότατα, υπάρχει και το θέμα του πράσινου πιστοποιητικού, το οποίο ήταν πρωτοβουλία της Ελλάδας και βλέπουμε και σήμερα ότι αναγνωρίζεται. Άρα αντιμετωπίζοντας κρίσεις με αυτόν τον τρόπο αντικειμενικά φαίνεται ότι υπάρχει μία αποδοχή από την πλειοψηφία του κόσμου.

Αυτό όμως που δεν φαίνεται στην ουσία της διακυβέρνησης της, όπου υπάρχει μία μεταρρυθμιστική άπνοια, δηλαδή μπορεί σε πρώτο επίπεδο να φαίνεται ότι στη διαχείριση των κρίσεων η κυβέρνηση τα πάει ικανοποιητικά, από πίσω όμως και με παράδειγμα τα θέματα της παιδείας, εγώ βλέπω να υπάρχει  σοβαρή υστέρηση. Εκεί είναι που πρέπει να εστιάσουμε, εκεί είναι που πρέπει να αναδείξουμε το τι δεν γίνεται ή το τι έπρεπε να είχε γίνει. Έχει κάνει λάθη, και αυτά πρέπει να στηλιτεύουμε  σε μια πραγματικά προοδευτική και μεταρρυθμιστική βάση. Δυστυχώς όμως δε το επιτυγχάνουμε. Γι’ αυτό λέμε ότι χρειάζεται μία νέα αλλαγή, στρατηγικά, πολιτικά, σε επίπεδο ηγεσίας και ηγετικής ομάδας, προκειμένου να μπορέσουμε να ξαναπρωταγωνιστήσουμε στο χώρο μας. Τώρα είναι η ώρα για το ΠΑΣΟΚ, για το Κίνημα Αλλαγής.

 Κλείνοντας, ως προς την επιστροφή του ΠΑΣΟΚ, εξέφρασα την προσωπική μου άποψη ότι ναι μεν θα ήθελα να επανέλθουμε στο ΠΑΣΟΚ, αλλά το μεγάλο ζητούμενο είναι η ουσία των πολιτικών μας.

Να τα αλλάξουμε όλα, αυτό είναι το χρέος μας

Άρθρο μου στο iefimerida.gr στις 24/05/21

O χρόνος κυλάει αμείλικτα. Ήδη βρισκόμαστε στο μέσον περίπου της Κυβερνητικής θητείας και όλα μοιάζουν πολιτικά παγωμένα. Παρά την περιπέτεια της πανδημίας και τις υγειονομικές, οικονομικές παρενέργειες, παρά την ψήφιση  Νόμων που αμφισβητήθηκαν πολύ, οι πολιτικοί συσχετισμοί δείχνουν αναλλοίωτοι. Η Κυβέρνηση εμφανίζει ορατές φθορές,  ωστόσο η Αντιπολίτευση δεν κερδίζει. Ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζει απώλειες της τάξης του 25%-30% από την εκλογική επίδοσή του τον Ιούλιο του 2019 και υπολείπεται της Ν.Δ κατά 15%-16% στην πρόθεση ψήφου, ενώ το Κίνημα Αλλαγής κινείται πηγαινοερχόμενο βασανιστικά από το 6% έως το 7%.

Ας μου επιτραπεί να σημειώσω, ότι δεν συμβαίνει το ίδιο σε όλες τις χώρες της Ευρώπης ή και σε άλλες χώρες του πλανήτη και δεν επαληθεύεται η βολική θεωρία ότι αυτό οφείλεται στην πανδημία, που δεν επιτρέπει στην Αντιπολίτευση να αναπτύξει δήθεν την πολιτική της. Στις Η.Π.Α ο Τραμπ έχασε τις εκλογές, κυρίως λόγω της ασυνάρτητης πολιτικής του απέναντι στον κορονοϊό, αν και είχε ως δυνατό σημείο του την Οικονομία. Στη Γερμανία η αποχώρηση Μέρκελ, οι δυσκολίες των Σοσιαλδημοκρατών και ο νέος άνεμος από την εμφάνιση των ανανεωμένων Πρασίνων συνθέτουν ένα νέο πολιτικό σκηνικό. Στην Ισπανία οι PODEMOS συνετρίβησαν στις εκλογές της Μαδρίτης. Στην Ιταλία έχουμε πρωθυπουργό τον Ντράγκι. Στην Γαλλία οι Σοσιαλιστές εξαϋλώνονται μέσα στην κόντρα Μακρόν- Λεπέν, ενώ στην Μεγάλη Βρετανία ο Τζόνσον, μετά την περσινή  δημοσκοπική του πτώση έχει επανέλθει, αλώνοντας στις πρόσφατες τοπικές εκλογές ακόμα και παραδοσιακά οχυρά των Εργατικών. Η θεωρία της «εξηγήσιμης ακινησίας» δεν στηρίζεται επομένως πουθενά. Κι όμως η γη κινείται, οι συσχετισμοί διαφοροποιούνται παντού με κοινό παρονομαστή την υποχώρηση των δυνάμεων του λαϊκισμού, του μηδενισμού και την επικράτηση αυτών που δείχνουν τουλάχιστον να διαθέτουν εναλλακτική λύση διακυβέρνησης. Ανάμεσα στα «θύματα» των διεργασιών βρίσκονται και τα περισσότερα σοσιαλιστικά- σοσιαλδημοκρατικά κόμματα.

Στην πατρίδα μας, όλοι οι νέοι πολιτικοί σχηματισμοί που υπήρξαν ως αποτέλεσμα της κρίσης, από τους ΑΝΕΛ και την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, μέχρι την Ένωση Κεντρώων και δυνάμεις που θα μπορούσαν να έχουν συμβολή στην πορεία της χώρας, όπως το ΠΟΤΑΜΙ και η ΔΗΜΑΡ, εξαφανίστηκαν. Τελευταία εναπομείνασα δύναμη από την περίοδο της κρίσης, του φανατισμού, του άκρατου λαϊκισμού παραμένει ο ΣΥΡΙΖΑ, που δείχνει να επιστρέφει σε αντιλήψεις του 2011-2012. Με την πάγια, συνολικά μηδενιστική αντιπολιτευτική τακτική σε όλα τα θέματα, από τις επιθέσεις κατά της Προέδρου της Δημοκρατίας, τον ισχυρισμό ότι έχουμε χούντα, έως την αγιοποίηση Κουφοντίνα  από ένα σημαντικό μέρος του, κατοχυρώνεται ως δύναμη συντήρησης και υπεράσπισης όλων των παθογενειών της Αντιπολίτευσης. Πως να μην χάνει λοιπόν δυνάμεις; Το 2021 δεν είναι 2011. Επομένως, πρακτικά ο ΣΥΡΙΖΑ  μάλλον βοηθάει με την αντιπολιτευτική του στάση την Κυβέρνηση, συμβάλλοντας στη δημιουργία μίας εικόνας που ούτε τα στελέχη της Ν.Δ δεν μπορούν να προσφέρουν στο κόμμα τους. Η Κυβέρνηση που έχουμε, δεν είναι δα και καμία ομάδα φοβερών και ανίκητων πολιτικών αντιπάλων. Όποιος παρακολουθεί την πορεία της, διαπιστώνει σοβαρά λάθη και ολιγωρίες και εν τέλει μία μεταρρυθμιστική άπνοια.

Ωστόσο, προβληματισμό δημιουργεί και η δημοσκοπική στασιμότητα του Κινήματος Αλλαγής. Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί βρίσκεται σε ένα ιδιόμορφο δημοσκοπικό τέλμα επί δύο χρόνια και αφού – για να μην ξεχνάμε- δεν κατάφερε να αυξήσει τις δυνάμεις του στις εκλογές του 2019 όταν το 65% της κοινωνίας συνέθεσε ένα ρεύμα εναντίωσης απέναντι στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ; Γιατί άραγε έχει εγκλωβιστεί μεταξύ 6% και 7%; Γιατί αδυνατεί να αξιοποιήσει τις φθορές της Κυβέρνησης και τις ακόμα μεγαλύτερες απώλειες του ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς να μπορεί να παρουσιάσει κάποια διψήφια επίδοση, εισπράττοντας στοιχειωδώς από ένα χώρο της τάξης του 10%-15% που φαίνεται να μετακινείται ή να θέλει να μετακινηθεί πολιτικά; Γιατί δεν εισπράττει τίποτα από την Ν.Δ, ενώ ακόμα και ένα 12-14% απωλειών του ΣΥΡΙΖΑ οδεύει απευθείας στην Ν.Δ και όχι στο Κίνημα Αλλαγής που θα ήταν πολιτικά λογικότερο;

Αυτά είναι πια τα κρίσιμα ερωτήματα, που θα καθορίσουν την πορεία μας. Για να είμαι ακριβής: Είναι υπαρξιακής, πια, φύσης ερωτήματα, αφού οι χαμηλές δημοσκοπικές επιδόσεις μας εμφανίζονται σε μια περίοδο που δεν έχουν τεθεί διλήμματα. Για να είμαι ακόμα πιο σαφής: Αν γίνουν εθνικές εκλογές, και μάλιστα διπλές, κατά τις οποίες θα κριθεί η διακυβέρνηση της χώρας, με την αφετηρία που εμφανιζόμαστε σήμερα και τις πιέσεις που θα αναπτυχθούν, δεν μπορούμε να είμαστε ιδιαίτερα αισιόδοξοι.

Πρέπει λοιπόν να αντιδράσουμε τώρα χωρίς να παραμένουμε σε μια περίεργη κι ακατανόητη αυταρέσκεια. Έχουμε χρέος να επιχειρήσουμε μια επανεκκίνηση, ένα restart εδώ και τώρα. Σε ποια κατεύθυνση; Στην κατεύθυνση να τα αλλάξουμε όλα. Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να γίνει και πάλι το ισχυρό, δυναμικό, προοδευτικό, μεταρρυθμιστικό Κίνημα  που θα παρέμβει και θα βάλει τη σφραγίδα του στις εξελίξεις που έρχονται. Όχι μέσα από μια νοσταλγική ενατένιση ενός ηρωικού παρελθόντος, αλλά με μια νέα θεώρηση της εποχής της πανδημίας και των προκλήσεων που έπονται, της κλιματικής αλλαγής και της ψηφιοποίησης, των μεγάλων γεωστρατηγικών διακυβευμάτων και της ανάγκης να οικοδομήσουμε μια Ελλάδα ισχυρή, με φωνή και κύρος, με ανάπτυξη, καινοτομία, με ισχυρούς θεσμούς που θα θωρακίζουν τη Δημοκρατία απέναντι σε επανεμφάνιση νέων μηδενιστικών, λαϊκίστικων και ακροδεξιών τάσεων. Ο κόσμος μας δεν μοιάζει σε πολιτική νοοτροπία με τον κόσμο του Κ.Κ.Ε, που τον τιμώ. Είναι κόσμος που έζησε μεγάλες στιγμές της Παράταξής μας με τον Ανδρέα Παπανδρέου και τον  Κώστα Σημίτη, που αισθάνεται ότι κυβέρνησε τη χώρα καλά και θέλει να την ξανακυβερνήσει. Δεν αρκείται σε 6%-7%, γενικού τύπου αντιπολίτευση, σε εξωραϊσμούς και σε ανεπαρκείς εξηγήσεις ότι για όλα φταίει το Σύστημα ή κάποιες αόρατες δυνάμεις που μας πολεμούν.  

Το ΠΑΣΟΚ, οι δυνάμεις του Κινήματος Αλλαγής μπορούν και πρέπει να εκφράσουν τις αστείρευτες και ζωντανές δυνάμεις του Κέντρου, τις δικές του δυνάμεις, να μην τις αφήσει αμαχητί βορά ούτε στη ΝΔ ούτε στο ΣΥΡΙΖΑ. Να εκφράσει τις δυνάμεις της δημοκρατίας, τις δυνάμεις του ορθολογισμού, της μεταρρύθμισης και της σύγχρονης οικολογίας. Να αφήσουμε πίσω τις πολιτικές του  μέσου όρου, τις  πολιτικές του «ούτε-ούτε» και το άγχος υστέρησης σε αντιπολιτευτικό οίστρο με τον ΣΥΡΙΖΑ. Να συνειδητοποιήσουμε ότι η γενική επίκληση της αυτονομίας από μόνη της δεν συνιστά πολιτικό αφήγημα, αλλά κουραστική επανάληψη μιας αυτονόητης αλήθειας για κάθε κόμμα. Να μην κρύβουμε τις ανεπάρκειες μας, μέσα από ανεπαρκείς εξηγήσεις. Χρειάζονται καθαρές κουβέντες, καθαρές εξηγήσεις και επιλογές.

Τώρα πρέπει να ξεκινήσουμε ένα νέο εγχείρημα, ασφαλώς και με την νέα ηγεσία που θα προέλθει από τις προσεχείς διαδικασίες, που θα μπορεί να εκφράσει τις απαιτήσεις αυτής της προσπάθειας, που έχει δείξει ότι ήταν και είναι παρούσα στις καθημερινές μάχες, ότι διαθέτει δυναμισμό και όραμα. Αυτά κρίνονται στους επόμενους μήνες. Αυτό θα κριθεί στις εκλογές για την ηγεσία του κόμματός μας τον Νοέμβριο, εκλογές ανοικτές στην κοινωνία, αλλά και στο Συνέδριο και τις διεργασίες που θα ακολουθήσουν.

Ας προχωρήσουμε λοιπόν, αλλάζοντας τα πάντα. Πρέπει να αλλάξουμε για να υπάρξουμε, για να πρωταγωνιστήσουμε και πάλι, για να πετάξουμε ψηλά. Αυτό είναι το χρέος μας. 

Μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο και στο:

https://www.iefimerida.gr/politiki/na-ta-allaxoyme-ola-ayto-einai-hreos-mas

ΤΑ ΟΣΑ ΕΧΟΥΜΕ ΑΚΟΥΣΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΚΑΛΟΓΡΙΤΣΑ ΕΙΝΑΙ ΣΟΚΑΡΙΣΤΙΚΑ

Την Παρασκευή 21 Μαΐου ήμουν καλεσμένη στην εκπομπή “Αταίριαστοι” με τους Γιάννη Ντσούνο και Χρήστο Κούτρα, στην τηλεόραση του ΣΚΑΙ, όπου συζητήσαμε για την Προανακριτική που διενεργείται στη Βουλή για τον κο Παππά.

Ξεκινώντας την τοποθέτησή μου, ανέφερα ότι η διαδικασία προχωράει κανονικά, αλλά έχει ακόμα δρόμο για να ολοκληρωθεί. Αυτές τις μέρες γίνεται η εξέταση του μάρτυρα, του κου Καλογρίτσα. Θα ακολουθήσουν εξετάσεις μαρτύρων από τις Τράπεζες για να δούμε τη ροή του χρήματος, η εξέταση του κου Παππά, και ενδεχόμενα εξέταση και κάποιων καναλαρχών.

Ωστόσο, οι αποκαλύψεις του κου Καλογρίτσα, είναι απολύτως σοκαριστικές και αναδεικνύουν μεθοδεύσεις, εξωθεσμικές δραστηριότητες, παίγνια Πολιτικών- Επιχειρηματιών για παρέμβαση στον χώρο των Μ.Μ.Ε. Επαληθευόμαστε ως Κίνημα Αλλαγής που λέγαμε από το 2016, ότι υπήρχε ένα παιχνίδι σε πολιτικό επίπεδο, όπου προσπαθούσε με κάθε τρόπο ο ΣΥΡΙΖΑ να ελέγξει ή και να κλείσει Μ.Μ.Ε αλλά και να στήσει το δικό του κανάλι, βρίσκοντας πόρους, όπως μας λέει ο κος Καλογρίτσας με την συμμετοχή άλλων παραγόντων.

Όμως, μέχρι στιγμής αυτό που έχει αποδειχθεί είναι η τριμερής σχέση ανάμεσα στους Λίβυους επιχειρηματίες – στον κο Παππά και τον ΣΥΡΙΖΑ και στον κο Καλογρίτσα. Με τα μέχρι σήμερα λεχθέντα, ο κος Παππάς έπαιζε το ρόλο του διαμεσολαβητή, οι Άραβες έβαλαν τα χρήματα και ο κος Καλογρίτσας θα έβαζε το όνομά του μπροστά. Ασφαλώς έχουμε ακόμα μπροστά μας μέλλον και πολλά που πρέπει να διερευνηθούν και θα φανεί αν έχει δίκιο ο κος Καλογρίτσας.

Ας σημειώσουμε ότι κος Καλογρίτσας επιβεβαίωσε και τις καταγγελίες του κου Κοντομηνά, ότι ζητήθηκε με την παρέμβαση του κου Παππά να συμμετάσχει στον ALPHA. Όπως είπε και για τον κο Μαρινάκη, όσα και ο ίδιος έχει αναφέρει . Τα προσωπικού ύφους μηνύματα προς τον κο Παππά και οι δηλώσεις ότι κοιμόταν σπίτι του δείχνουν επίσης όχι απλά οικειότητα, αλλά και μια στενή συνεργατική σχέση.

Έτσι εύλογα δημιουργείται το ερώτημα γιατί ξαφνικά τώρα θυμούνται από τον ΣΥΡΙΖΑ ότι ο κος Καλογρίτσας είναι ψεύτης ή ότι λειτουργούσε από μόνος του. Ήταν διοκός τους, είναι γνωστές οι διαχρονικές σχέσεις του με την Αριστερά. Ξαφνικά ανακάλυψαν ότι είναι συκοφάντης;

Εμείς, ως Κίνημα Αλλαγής, έχουμε σταθερή και πάγια θέση να βγουν όλα στο φως. Να φτάσει το μαχαίρι ως το κόκκαλο όσο ψηλά και αν είναι.

Κλείνοντας, τόνισα ότι το γεγονός που μου προξενεί απορίες είναι: εάν ο κος Παππάς θεωρεί ότι όλα αυτά είναι ψευδή και συκοφαντικά , για ποιο λόγο δεν έχει προβεί σε μήνυση; Μήπως όλα αυτά έχουν να κάνουν και με το γεγονός ότι ενδεχόμενα μετά ανοίγει δρόμος για να νομιμοποιηθεί οπτικοακουστικό υλικό που μπορεί να διαθέτει ο κ. Καλογρίτσας;

Τοποθέτηση στην εκπομπή «Καλημέρα Ελλάδα» – 21/05/21

Την Παρασκευή 21/5 ήμουν καλεσμένη στην εκπομπή “Καλημέρα Ελλάδα” με τον Γιώργο Παπαδάκη, στον ΑΝΤ1, όπου τα θέματα που αναλύσαμε ήταν η εξέλιξη της πανδημίας στη χώρα μας, αλλά και το Νομοσχέδιο για τις τροποποιήσεις του Οικογενειακού Δικαίου, που ψηφίστηκε στη Βουλή.

Ως προς το Νομοσχέδιο για τις τροποποιήσεις του Οικογενειακού Δικαίου, ανέφερα συγκεκριμένα ότι:

«Αποτελεί θέμα το οποίο είναι πέρα και πάνω από ιδεολογίες. Με ευθύνη της κυβέρνησης και του Υπουργού έγινε όμως αντικείμενο πολιτικής αντιπαράθεσης. Υπάρχει και το εξής πρωτοφανές: Πρώτη φόρα, σύσσωμη η αντιπολίτευση προέβαλε συγκεκριμένες ενστάσεις νομοτεχνικές και ουσίας. Εμείς, ως Κίνημα Αλλαγής, δεν είπαμε, και κανείς συνάδελφος, από κανένα κόμμα, δεν είπε κάτι διαφορετικό, για την ανάγκη δηλαδή να υπάρχει από κοινού άσκηση της γονικής μέριμνας μετά το γάμο. Το θέμα είναι πως το κάνει το Υπουργείο. Ο τρόπος αυτός όχι απλά δε θα λύσει το πρόβλημα, αλλά θα το κάνει πολύ χειρότερο. Ο κος Τσιάρας δεν άκουσε τις προτάσεις της αντιπολίτευσης, δεν άκουσε τι του είπε η νομοπαρασκευαστική επιτροπή, που ο ίδιος συνέστησε με τους κορυφαίους νομικούς της χώρας και διαφώνησαν,  δεν άκουσε την επιστημονική υπηρεσίας της βουλής που ήταν κόλαφος, δεν άκουσε τι είπαν οι ειδικές εισηγήτριες του ΟΗΕ για τα ζητήματα της ενδοοικογενειακής βίας και με αριθμητικά καλούπια προσδιόρισε ουσιαστικά το συμφέρον του παιδιού, κάτι το οποίο θα πρέπει να εξατομικεύεται σε κάθε περίπτωση.»

ΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ

Σήμερα είναι ημέρα Εθνικής Μνήμης. Σήμερα όλοι οι Έλληνες υποκλινόμαστε με σεβασμό στη μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονίας των Ποντίων. Πάνω από ένα αιώνα από τη Γενοκτονία των Ποντίων η ιστορική μνήμη μένει ζωντανή. Σήμερα είναι ημέρα υπενθύμισης μίας από τις πιο κτηνώδεις, απάνθρωπες στιγμές εξόντωσης εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων με βάση Σχέδιο εθνοκάθαρσης, μέσα σε κλίμα μίσους, φανατισμού, μισαλλοδοξίας.

Ο ελάχιστος φόρος τιμής που μπορεί να αποδοθεί στους 353.000 σφαγιασθέντες  Έλληνες, που δολοφονήθηκαν και στους εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες που ξεριζώθηκαν από τις πατρογονικές τους εστίες, μια απάνθρωπης εθνοκάθαρσης από τους Νεότουρκους και Κεμαλικούς  είναι να διατηρήσουμε ζωντανή την μνήμη τους είναι να  διατηρήσουμε ζωντανά τα ήθη και τα έθιμά τους, τη μοναδική κουλτούρα τους.

Στις 24 Φεβρουαρίου του 1994 ήταν το ΠΑ.ΣΟ.Κ. που με νόμο αναγνώρισε την Γενοκτονία των Ποντίων και συμβολικά ορίστηκε η 19η Μαΐου (ημέρα άφιξης του Μουσταφά Κεμάλ στην Τραπεζούντα) ως ημέρα μνήμης.  Ήταν μία Ιστορική Πρωτοβουλία για να μην ξεχάσουμε την καταστροφή και τον ξεριζωμό των Ελλήνων του Πόντου.

Χρέος μας όλων μας είναι να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε, ανεξαρτήτως κομματικών πεποιθήσεων, για τη διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων, αφού μόνο μέσα από την αποδοχή της ιστορικής αλήθειας μπορεί να υπάρξει ειλικρινής συνεργασία ανάμεσα στους λαούς. Η γνώση της ιστορίας δεν αποτελεί μόνο χρέος προς όλους εκείνους που θυσιάστηκαν, αλλά και ισχυρό θεμέλιο για την οικοδόμηση ενός πιο σταθερού και ειρηνικού μέλλοντος. Το διαρκές αίτημα για την ιστορική αποκατάσταση και διεθνή αναγνώριση του διωγμού των Ποντίων, είναι σήμερα πιο επιτακτικό από ποτέ, βλέποντας την αναθεωρητική στρατηγική που προσπαθεί να επιβάλλει η Τουρκία.

Η σημερινή συγκυρία, μετά την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, είναι η πιο κατάλληλη στιγμή ώστε η Κυβέρνηση να προβεί σε συγκεκριμένες πολιτικές ενέργειες για τη Διεθνοποίηση της Γενοκτονίας των Ποντίων προσδίδοντας σε αυτή την ημέρα το νόημα που της αξίζει.

Ο Ποντιακός Ελληνισμός, σύσσωμος ο απανταχού Ελληνισμός δεν ξεχνά.

Να μη χαρίσουμε το κέντρο στον Μητσοτάκη

Συνέντευξή μου σήμερα στην εφημερίδα «Στο Καρφί» και στον Χρήστο Δρούζια.

Κυρία Γιαννακοπούλου,  πώς αξιολογείτε μέχρι στιγμής την πορεία της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας; Σε ποιους τομείς χωλαίνει;

Η Κυβέρνηση της Ν.Δ διαδέχθηκε την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που τσάκισε τη μεσαία τάξη, άλλα υποσχέθηκε και άλλα εντελώς αντίθετα έπραξε και έπαιξε επικίνδυνα παιχνίδια με τη Δημοκρατία και τους θεσμούς. Αυτό της έδωσε ένα bonus στην αρχή, αφού οι πολίτες ήθελαν την επιστροφή σε μια σχετική, έστω, κανονικότητα. Στην πορεία πέσαμε σε αναπάντεχα γεγονότα όπως η πανδημία και ό,τι αυτό σημαίνει υγειονομικά, οικονομικά και κοινωνικά. Η επιτυχημένη διαχείριση στο πρώτο κύμα της πανδημίας της προσέθεσε πολιτικό κεφάλαιο. Αυτή τη στιγμή μέσα από πορεία λαθών, ανεπαρκειών και ολιγωριών, ειδικά στη διαχείριση του δεύτερου κύματος της πανδημίας, βρίσκεται σε πορεία φθοράς.  Σ’ αυτόν τον ενάμιση χρόνο, αν ξεφύγουμε από την επικοινωνία και δούμε την ουσία, έχει φανεί μια μεταρρυθμιστική αφλογιστία σε καίριους τομείς όπως είναι η Δικαιοσύνη, η λειτουργία του Δημόσιου τομέα, η ενίσχυση του ΕΣΥ με προοπτική και την περίοδο μετά την πανδημία με την διαμόρφωση ενός σύγχρονου δικτύου πρωτοβάθμιας φροντίδας, η εμφάνιση ενός σύγχρονου Ασφαλιστικού, η εναρμόνιση της Παιδείας στις ανάγκες της νέας εποχής, η διαμόρφωση ενός νέου αναπτυξιακού μοντέλου κ.ά. Ταυτόχρονα έχει μια έντονη ροπή σε ένα συγκεντρωτισμό και ένα τρόπο νομοθέτησης που δεν στηρίζεται στην διαβούλευση, αλλά σε ξαφνικές κινήσεις.Τμήματά της δε, όπως και τμήμα της Κ.Ο της δεν μπορεί να κρύψουν τον συντηρητισμό τους.

Πώς κρίνετε έως τώρα την κυβέρνηση, κυρίως στον τομέα της οικονομίας και την  αντιμετώπιση της δεύτερης φάσης της πανδημίας;

Αυτή τη στιγμή η αγορά αγκομαχάει. Μεγάλο τμήμα των μικρών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων αντιμετωπίζουν το φάσμα του λουκέτου, με χιλιάδες ανθρώπους να κινδυνεύουν να μείνουν άνεργοι. Η Κυβέρνηση έχει πάρει ανά διαστήματα μέτρα στήριξης.Είναι όμως αποσπασματικά και χωρίς συνολικό σχεδιασμό. Πιστεύω ότι όσο θα υποχωρεί η πανδημία με την προώθηση και του εμβολιασμού, τόσο πιο εκρηκτικά θα έρχεται στην επιφάνεια η οικονομική κρίση. Γι’ αυτό χρειάζονται θαρραλέα μέτρα από τα οποία αναφέρω δύο: Εξασφάλιση χαμηλότοκων δανείων για εξασφάλιση κεφαλαίου κίνησης και ρύθμιση αποπληρωμής των συσσωρευμένων οφειλών με κούρεμά τους.

Κατά τη γνώμη σας, ποια θα πρέπει να είναι η στρατηγική πολιτική στόχευση του ΚΙΝΑΛ; Προς τα αριστερά ή προς το κέντρο;

Το Κίνημα Αλλαγής μπορεί να ανέβει σημαντικά σε ποσοστά διεκδικώντας με την κατάλληλη στρατηγική και αντιπολιτευτική τακτική τον χώρο του Κέντρου. Αυτό έπραξε και το ΠΑΣΟΚ και από το 12% του 1974 βρέθηκε κεντρική πολιτική δύναμη λόγω της κυριαρχίας του στον χώρο του Κέντρου. Αυτό πρέπει να κάνουμε και εμείς σήμερα. Δεν μπορούμε να αφήσουμε αυτόν τον χώρο στην κυριαρχία του Κ. Μητσοτάκη, ένα χώρο που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να εκφράσει, λόγω των πολιτικών αμαρτιών του και ως Αντιπολίτευση και ως Κυβέρνηση.

Μια  άποψη που κερδίζει συνεχώς έδαφος είναι να επιστρέψει το ΠΑΣΟΚ, μαζί με τα σύμβολά του. Θα ήθελα το σχόλιό σας ως προς αυτή την προοπτική.

Μα το ΠΑΣΟΚ είναι πάντα εδώ. Η ιστορία του, η προσφορά του στην πατρίδα, ο ριζοσπαστισμός του και το μεταρρυθμιστικό αποτύπωμά του είναι εδώ. Είναι η βασική δύναμη του Κινήματος Αλλαγής που αποτελεί μια προσπάθεια διεύρυνσης της δύναμης και του χώρου που προσπαθεί να εκφράσει με δυνάμεις από τον χώρο της Κεντροαριστεράς και της Σοσιαλδημοκρατίας, των Μεταρρυθμίσεων και της ιστορικής Ανανεωτικής Αριστεράς. Μέλημά μας είναι να διευρύνουμε τον χώρο του ΠΑΣΟΚ και του Κινήματος Αλλαγής και όχι να τον συρρικνώνουμε.

Πότε θεωρείτε ότι πρέπει να γίνουν εκλογές για την ανάδειξη ηγεσίας στο ΚΙΝΑΛ; Τον Νοέμβριο του 2021 ή αργότερα, όπως λένε διάφορα σενάρια που είδαν εσχάτως το φως της δημοσιότητας;

Το θέμα δεν είναι τι λέω εγώ ή οποιοδήποτε στέλεχος. Είναι γνωστό ότι τον Νοέμβριο του 2021 θα πραγματοποιηθεί η Συνδιάσκεψή μας όπου θα αναδείξουμε την νέα ηγεσία και μάλιστα δεν θα μείνουμε μόνο σ’ αυτό. Οφείλουμε να δούμε ποια είναι τα αίτια που δεν μας επιτρέπουν να ανεβάσουμε τα ποσοστά μας, να αντιμετωπίσουμε θέματα στρατηγικής, αποσαφήνισης της φυσιογνωμίας μας, αντιπολιτευτικής τακτικής μας, προτάσεων που καταθέτουμε. Έχουμε δηλαδή πολλά θέματα να αντιμετωπίσουμε και το θέμα δεν είναι να συζητάμε αενάως τα ίδια και τα ίδια. Ο χρόνος της Συνδιάσκεψης είναι αποφασισμένος.

Σε σχέση με την περίφημη «προοδευτική διακυβέρνηση» για την οποία μίλησε η πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ,  χωράει ο ΣΥΡΙΖΑ κατά την άποψή σας;

Η Πρόεδρος μίλησε για αλλαγή συσχετισμών υπέρ του Κινήματος Αλλαγής μέσα από μια αυτόνομη πορεία μας. Άλλοι πιθανώς να αφήνουν να αιωρείται πως όταν μιλάμε για «Προοδευτική Διακυβέρνηση», μιλάμε για κάποιου είδους συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ. Γι’ αυτό καλό είναι να μιλάμε πάντα συγκεκριμένα για τους στόχους μας. Να κάνουμε σαφές τι θέλουμε, τι επιδιώκουμε, σε ποια κοινωνικά ακροατήρια απευθυνόμαστε πρωτίστως, όπως και τι θεωρούμε προοδευτικό ή συντηρητικό. Ο ΣΥΡΙΖΑ, η δύναμη που ανέβηκε βασισμένος στο ψέμα, στην εξαπάτηση των πολιτών, στον λαϊκισμό και τον διχαστικό λόγο και κυβέρνησε με εχθρότητα προς κάθε αντίθετη φωνή, με αντίληψη ελέγχου θεσμών, εχθρική απέναντι στην ελευθεροτυπία και στα ΜΜΕ, στη Δικαιοσύνη δεν συγκαταλέγεται κατά τη γνώμη μου στις δυνάμεις που μπορούν να συμβάλουν σε μια Προοδευτική Διακυβέρνηση.

Επίσκεψη κλιμακίου του Κινήματος Αλλαγής στο Επιμελητήριο Μεσσηνίας

Η Νάντια Γιαννακοπούλου κοντά στα προβλήματα των επιχειρηματιών της Μεσσηνίας . Συνάντηση με αντιπροσωπεία του Επιμελητηρίου Μεσσηνίας .

Την Πέμπτη 20/08, στα πλαίσια εξορμήσεων στην Μεσσηνία, πραγματοποιήθηκε επίσκεψη από τη Βουλευτή Β2 Δυτικού Τομέα Αθήνας του Κινήματος Αλλαγής και υπεύθυνη για το Νομό Μεσσηνίας, Νάντια Γιαννακοπούλου και τον Γραμματέα της Νομαρχιακής Μεσσηνίας του Κινήματος Αλλαγής, Δημήτρη Ανδριανόπουλο, στο Επιμελητήριο Μεσσηνίας.

Στην επίσκεψη αυτή, ενημερώθηκαν για ζητήματα και προβλήματα που άπτονται της λειτουργίας του Επιμελητηρίου, από τον Πρόεδρο, Βαγγέλη Ξυγκώρο και τον Γενικό Γραμματέα, Παύλο Γκραίκη.

Συγκεκριμένα, στη συζήτηση που έλαβε χώρα, έγινε αναφορά για τρόπους και διαδικασίες ανάπτυξης της Μεσσηνίας στους κλάδους της γεωργίας, του τουρισμού και του εμπορικό-επιχειρηματικού κόσμου. Το μεγαλύτερο μέρος της συζήτησης, όμως, κινήθηκε γύρω από τα θέματα και τα προβλήματα που ταλανίζουν τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα και ευρύτερα τις επιχειρήσεις από τα μέτρα που πάρθηκαν λόγω της πανδημίας του Covid-19.

H Βουλευτής, από την πλευρά της, δεσμεύθηκε ότι θα σταθεί δίπλα στο Επιμελητήριο στη δύσκολη περίοδο που έρχεται και θα γίνει αρωγός για την επίλυση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η Μεσσηνία, μέσω της κοινοβουλευτικής δραστηριότητάς της.