Κοινοβουλευτικό έργο / Συζήτηση Επίκαιρης Ερώτησης – 10.07.2026
ΠΡΩΤΟΛΟΓΙΑ
Κύριε Υφυπουργέ,
Πριν από δεκαπέντε ημέρες, με τη σχετική ΚΥΑ το Υπουργείο σας ανέστειλε, για δεύτερη συνεχόμενη σχολική χρονιά, την εφαρμογή της συγχώνευσης του 9ου Δημοτικού Σχολείου Αιγάλεω «Οδυσσέας Ελύτης» με το 14ο Δημοτικό «Διονύσιος Σολωμός».
Πέρυσι είχε προηγηθεί η ίδια ακριβώς αναστολή.
Δύο αναστολές σε δύο χρόνια σημαίνουν ένα και μόνο πράγμα: το ίδιο το Υπουργείο ομολογεί ότι η συγχώνευση που το ίδιο αποφάσισε τον Αύγουστο του 2025 είναι λάθος.
Ανώριμη, αντιεκπαιδευτική και ανεφάρμοστη.
Και δεν μιλάμε για ένα τυχαίο σχολείο.
Μιλάμε για το γνωστό σε όλη την Ελλάδα «σχολείο του Ζαμπέτα».
Ένα σχολείο που στεγάζεται σε κτίριο των κληρονόμων της οικογένειας Ζαμπέτα και που, μέσα σε μια δικαστική διαμάχη που σέρνεται από το 2020, έζησε ό,τι δεν πρέπει να ζήσει καμία σχολική κοινότητα: λουκέτα από δικαστικούς επιμελητές, εξώσεις, παιδιά που έκαναν την πρωινή προσευχή στον δρόμο, γονείς στα κάγκελα.
Ο Δήμος Αιγάλεω αναγκάστηκε να προσφύγει στη λύση της αναγκαστικής απαλλοτρίωσης για να μη βρεθούν οι μαθητές κυριολεκτικά στον δρόμο, αφού στην περιοχή δεν υπάρχει άλλο διαθέσιμο κατάλληλο κτίριο.
Αντί λοιπόν η Πολιτεία να δώσει οριστική στεγαστική λύση, τι έκανε;
Αποφάσισε να «λύσει» το πρόβλημα καταργώντας το σχολείο, στοιβάζοντας διακόσια περίπου παιδιά στο 14ο Δημοτικό, σε ένα κτίριο που, όπως έχει επισημάνει η ίδια η σχολική κοινότητα, δεν επαρκεί ούτε σε αίθουσες ούτε σε προαύλιο χώρο.
Απέναντι σε αυτόν τον σχεδιασμό τάχθηκε σύσσωμη η τοπική κοινωνία: γονείς, εκπαιδευτικοί, και το ίδιο το Δημοτικό Συμβούλιο Αιγάλεω με τις υπ’ αριθμ. 186/2024 και 141/2025 ομόφωνες αποφάσεις του.
Το Υπουργείο υποχώρησε, και σωστά.
Όμως επέλεξε, για δεύτερη φορά, τη λύση της προσωρινότητας.
Και έτσι κάθε καλοκαίρι οι μαθητές, οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί του Αιγάλεω αναρωτιούνται αν το σχολείο τους θα υπάρχει την επόμενη χρονιά. Η αναστολή έχει μετατραπεί σε εργαλείο παρατεταμένης ομηρίας μιας ολόκληρης σχολικής κοινότητας.
Σας ερωτώ, λοιπόν, κύριε Υφυπουργέ, με σαφήνεια:
Πρώτον: Προτίθεστε, μετά τη δεύτερη κατά σειρά αναστολή, να προχωρήσετε στην οριστική ακύρωση και κατάργηση της πρόβλεψης συγχώνευσης της ΚΥΑ του 2025, βάζοντας οριστικό τέλος στο καθεστώς αβεβαιότητας;
Δεύτερον: Με ποιον τρόπο και με ποιο χρονοδιάγραμμα δεσμεύεστε να διασφαλίσετε τη μόνιμη και αυτοτελή λειτουργία και των δύο σχολείων, ώστε η σχολική κοινότητα να μην ξαναζήσει την ίδια αγωνία;
Σας ευχαριστώ.
ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ
Κύριε Υφυπουργέ,
Φοβάμαι ότι θα μας πείτε, όπως και πέρυσι, ότι το Υπουργείο «άκουσε την τοπική κοινωνία» και γι’ αυτό ανέστειλε τη συγχώνευση.
Όμως η αναστολή δεν είναι ευαισθησία, είναι ομολογία.
Όταν αναστέλλεις το ίδιο μέτρο δύο συνεχόμενες χρονιές, παραδέχεσαι ότι το μέτρο είναι λάθος.
Και όταν κάτι είναι λάθος, δεν το «παγώνεις», το αποσύρεις.
Οι πολίτες του Αιγάλεω δεν ζητούν χάρη. Ζητούν οριστική άρση της συγχώνευσης, εδώ και τώρα, με τροποποίηση της σχετικής ΚΥΑ.
Οτιδήποτε λιγότερο σημαίνει ότι κρατάτε το λουκέτο πάνω από το σχολείο ως δαμόκλειο σπάθη.
Και το ζήτημα δεν εξαντλείται στο Αιγάλεω.
Η υπόθεση του «σχολείου του Ζαμπέτα» είναι η κορυφή του παγόβουνου της κτιριακής εγκατάλειψης των σχολείων της Δυτικής Αθήνας.
Δείτε τι συμβαίνει στην ειδική αγωγή σε όλη τη Δυτική Αθήνα, για τα οποία σας έχω καταθέσει σχετικές ερωτήσεις:
– Το Ειδικό Δημοτικό Περιστερίου βρίσκεται σε ακατάλληλο κτίριο τόσο για την παιδαγωγική διαδικασία, όσο και για τις θεραπείες των μαθητών. Γι’ αυτό πρέπει να ανεγερθεί νέο κτήριο!
– Το ίδιο ισχύει και για τα ειδικά νηπιαγωγεία, τα οποία έχουν γεμίσει με μαθητές σε ακατάλληλα κτήρια. Τα νηπιαγωγεία πρέπει να μετεγκατασταθούν, όπως και να ιδρυθούν ειδικά νηπιαγωγεία σε δήμους της Δυτικής Αθήνας που δεν έχουν ως σήμερα, ώστε να αποσυμφορηθούν τα παραπάνω νηπιαγωγεία και να εξυπηρετούνται οι μαθητές.
Τα παιδιά με αναπηρία και οι οικογένειές τους δεν ζητούν προνόμια , ζητούν αίθουσες.
Και βέβαια, το τρίτο μεγάλο αγκάθι: τα κενά εκπαιδευτικών.
Πάνω από 47.000 αναπληρωτές υπηρέτησαν, τη σχολική χρονιά που μας πέρασε πανελλαδικά, απόδειξη ότι το σχολείο λειτουργεί δομικά με «μπαλώματα».
Και ενώ μας υπόσχεστε κάθε χρόνο εκπαιδευτικούς στις τάξεις από την πρώτη μέρα, τα κενά έως την τελευταία ημέρα της σχολικής χρονιάς ήταν εκατοντάδες στη Δυτική Αθήνα, σε όλες τις ειδικότητες.
Σας κατέθεσα σχετική ερώτηση τον Απρίλιο με πίνακες που τα περιέγραφα αναλυτικά.
Σας ζητώ να δεσμευθείτε ότι τη νέα χρονιά όλα τα κενά της Δυτικής Αθήνας θα καλυφθούν εξαρχής, από την 1η Σεπτεμβρίου και έως την έναρξη της σχολικής χρονιάς, για να μπορέσουν τα Δημόσια Σχολεία να λειτουργήσουν όπως πρέπει, χωρίς να ζητάμε τα αυτονόητα.
Κλείνω, κύριε Πρόεδρε,
Το Αιγάλεω και όλη η Δυτική Αθήνα περιμένει τρεις συγκεκριμένες δεσμεύσεις. Οριστική άρση, όχι αναστολή, της συγχώνευσης του 9ου με το 14ο Δημοτικό.
Μόνιμη στεγαστική λύση για το πολύπαθο κτίριο του 9ου, με στήριξη του Δήμου στη διαδικασία της απαλλοτρίωσης και στεγαστική λύση των ειδικών σχολείων της Δυτικής Αθήνας
Και πλήρη κάλυψη των κενών και των υποδομών, στη γενική και στην ειδική αγωγή, σε όλη τη Δυτική Αθήνα.
Η δημόσια εκπαίδευση δεν σχεδιάζεται με λογιστικές λογικές, σχεδιάζεται με κριτήριο τις ανάγκες των μαθητών.
Σας ευχαριστώ.
