Τοποθέτηση μου στην εκδήλωση της Offline Post με θέμα: «Μεταναστευτικό: άνθρωποι σε λίστα αναμονής»

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ (ΝΑΝΤΙΑ) ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

                               Βουλευτής Β2  Δυτ. Τομέα Αθήνας – Κίνημα Αλλαγής

Αθήνα, 18/01/2019

   ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Θέμα «Σημαντική παρέμβαση της Βουλευτού του Κινήματος Αλλαγής Νάντιας Γιαννακοπούλου για το μεταναστευτικό προσφυγικό».

Την Πέμπτη 16 Ιανουαρίου στο πάνελ της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθήνας –ΕΣΗΕΑ, παραβρέθηκε και κατέθεσε την άποψη της η Βoυλευτής του Κινήματος Αλλαγής Νάντια Γιαννακοπούλου στην εκδήλωση της Offline Post με θέμα: «Μεταναστευτικό: άνθρωποι σε λίστα αναμονής». Συνομιλητές της και επίσης καλεσμένοι στην ημερίδα ήταν επίσης, ο κος Κωνσταντίνος Φίλης, Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων – Εκτελεστικός Διευθυντής του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων, ο κος Ιωάννης Μουζάλας- Βουλευτής Β3 Νοτίου Τομέα Αθηνών – πρ. Υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής ΣΥΡΙΖΑ , και ο κος Άγγελος Συρίγος , Καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και  Βουλευτής Α’ Αθηνών ΝΔ.

Η βουλευτής του Κινήματος Αλλαγής επεσήμανε πως «υπάρχουν χαρακτηριστικές καθυστερήσεις στην προώθηση αναγκαίων μέτρων από την Κυβέρνηση, ενώ είναι φανερό ότι η ίδρυση και πάλι Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής αποτελεί ομολογία ότι το τελευταίο εξάμηνο η Κυβέρνηση πιάστηκε αδιάβαστη για το πρόβλημα αρχικά και όταν το αντιλήφθηκε αντέδρασε με σειρά μέτρων που το λιγότερο δεν υλοποιεί ικανοποιητικά. Αποτελεί ομολογία έλλειψης συντονισμού και αποτελεσματικότητας».

Τόνισε πως : «Όταν ξεκίνησε η κρίση, η τότε κυβέρνηση της ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ υποδυόταν ότι δεν υπάρχει κανένα ιδιαίτερο πρόβλημα. Χιλιάδες κόσμου έφταναν στα νησιά και μετά «εξαφανίζονταν» προς την Ευρώπη με μυθικά κέρδη για τα κυκλώματα.

Παράλληλα είδαμε και την αδυναμία της κυβέρνησης να αξιοποιήσει την πρωτοφανή σε όγκο χρηματοδότηση που διατέθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση για την αντιμετώπιση του προσφυγικού – μεταναστευτικού. Συνολικά η χώρα μας έλαβε έμμεσα ή άμεσα (κυβέρνηση, διεθνείς και Ευρωπαϊκοί οργανισμοί) 2,2 δις ευρώ τα τελευταία 5 χρόνια, όμως οι άνθρωποι που έφταναν στη χώρα μας ζούσαν και συνεχίζουν να ζουν υπό απαράδεκτες συνθήκες».

Σύμφωνα με τη βουλευτή, «Η Νέα Δημοκρατία θεωρεί ότι έχει νέες, μαγικές λύσεις, όπως η ουτοπική εξαγγελία για εξέταση 70.000 αιτήσεων ασύλου σε μόλις τρεις μήνες. Μαγικό ραβδί όμως δεν έχει κανένας. Η Ελλάδα αυτή τη στιγμή έχει ουσιαστικά καταστεί όμηρος.

Ο Πρόεδρος Ερντογάν εργαλειοποιώντας την προσφυγική κρίση εκβιάζει την σιωπή της Ευρώπης για την εισβολή στη Βόρεια Συρία και τις παράνομες ενέργειές του στην Κυπριακή ΑΟΖ. Από την άλλη είναι η αβελτηρία των Κρατών Μελών της Ένωσης στην αναθεώρηση του Κανονισμού Δουβλίνο ΙΙΙ που ρίχνει το βάρος μόνο στα κράτη πρώτης.

Τέλος η βουλευτής κατέστησε σαφές πως «Είναι αναγκαίο, είναι άκρως επιτακτικό πλέον να διαμορφώσουμε μία εθνική στρατηγική για το θέμα αυτό, μακριά από συνθηματολογία και μικροπολιτικές αντιθέσεις. Πρέπει να απαιτήσουμε την άμεση δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού προγράμματος μετεγκατάστασης προσφύγων. Χρειαζόμαστε έναν μηχανισμό καταμερισμού των αιτούντων άσυλο που φτάνουν στην Ευρώπη σε όλα τα Κράτη της Ένωσης με οικονομικές κυρώσεις για όσους αρνούνται να συμμετάσχουν όπως η Ουγγαρία και η Πολωνία.

Η ευθύνη πρέπει να επιμερίζεται σε όλα τα Κράτη Μέλη βάσει δεικτών όπως ο πληθυσμός, η ανεργία, το ΑΕΠ και ο αριθμός προσφύγων που ήδη διαμένουν στη χώρα. Τέλος οι Ευρωπαίοι εταίροι πρέπει να καταλάβουν ότι η προσφυγική και μεταναστευτική κρίση δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με χρηματοδοτήσεις και χωρίς τις αναγκαίες θεσμικές αλλαγές.

Χρειάζεται κι έχουμε ανάγκη από μια νέα Ευρωπαϊκή Συμφωνία».

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της τοποθέτησης:

«Καλησπέρα, σας καλωσορίζω κι εγώ με την σειρά μου και θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά για την τιμητική σας πρόσκληση στη σημερινή εκδήλωση σας.

Τα τελευταία χρόνια συχνά ακούμε για τις απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης στα Κέντρα Υποδοχής που υπάρχουν στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, με την Μόρια να είναι η πιο χαρακτηριστική περίπτωση.  Όταν η Ντούνια Μιγιάτοβιτς επισκέφτηκε στα τέλη Οκτωβρίου την Σάμο, όπου ζουν σε άθλιες συνθήκες εννιά φορές περισσότεροι άνθρωποι από όσους μπορεί να αντέξει ο καταυλισμός , χρησιμοποίησε φράσεις που αναδεικνύουν την δραματικότητα και εκρηκτικότητα του προβλήματος. Αναφέρω κάποιες: « Οι προσφυγικοί καταυλισμοί στα ελληνικά νησιά είναι ένα βήμα πριν την καταστροφή», « Οι ελλείψεις σε ιατρική φροντίδα και συνθήκες υγιεινής είναι απελπιστικές», Η κατάσταση είναι εκρηκτική». Είναι φράσεις που περιγράφουν ένα τοπίο κόλασης.

Την ίδια ώρα βλέπουμε μια πραγματική έκρηξη των τοπικών κοινωνιών στα Νησιά στα οποία διαπιστώναμε μια υποδειγματική συμπεριφορά ως προς την υποδοχή των πρώτων προσφύγων το 2015, συμπεριφορά που προβαλόταν σ΄όλο τον πλανήτη. Τώρα παρακολουθήσαμε μέχρι και ξυλοδαρμό του Υπουργού κ. Μηταράκη λίγες μέρες πριν. Την ίδια ώρα υπάρχουν χαρακτηριστικές καθυστερήσεις στην προώθηση αναγκαίων μέτρων από την Κυβέρνηση, ενώ είναι φανερό ότι η ίδρυση και πάλι Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής αποτελεί ομολογία ότι το τελευταίο εξάμηνο η Κυβέρνηση πιάστηκε αδιάβαστη για το πρόβλημα αρχικά και όταν το αντιλήφθηκς αντέδρασε με σειρά μέτρων που το λιγότερο δεν υλοποιεί ικανοποιητικά. Αποτελεί ομολογία έλλειψης συντονισμού και αποτελεσματικότητας.

Τι συμβαίνει λοιπόν; Σε τι φάση βρισκόμαστε; Γιατί κάποιοι ισχυρίζονται ότι μπορεί υπό προϋποθέσεις το Μεταναστευτικό- Προσφυγικό να εξελιχθεί σε εθνικό , σε μείζον κοινωνικό, πολιτικό πρόβλημα; Τι πρέπει να γίνει; Τι μπορεί να γίνει;

Όμως ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Όταν ξεκίνησε η κρίση, η τότε κυβέρνηση της ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ υποδυόταν ότι δεν υπάρχει κανένα ιδιαίτερο πρόβλημα. Χιλιάδες κόσμου έφταναν στα νησιά και μετά «εξαφανίζονταν» προς την Ευρώπη με μυθικά κέρδη για τα κυκλώματα. Στη συνέχεια, είχαμε την αντίδραση των χωρών της Κεντρικής Ευρώπης με το κλείσιμο του Βαλκανικού διαδρόμου και λίγους μήνες μετά την Δήλωση Ευρωπαϊκής Ένωσης – Τουρκίας, που παρά την πολύ μεγάλη μείωση των αφίξεων, η κυβερνητική ανεπάρκεια σε επιχειρησιακό επίπεδο ήταν πασιφανής.

Η Δήλωση Ευρωπαϊκής Ένωσης – Τουρκίας  απομόνωσε τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, περιορίζοντας τις μεταφορές προς την ενδοχώρα, καθώς κάθε πρόσφυγας ή μετανάστης που έφτανε, θα έπρεπε να παραμείνει εκεί μέχρι την τελική εκδίκαση της αίτησης ασύλου του ή την επιστροφή του στην Τουρκία. Η αρχή του 1 προς 1, δηλαδή για κάθε Σύριο πρόσφυγα που θα επέστρεφε στην Τουρκία, οι χώρες της Ένωσης θα έπαιρναν έναν πρόσφυγα από την Τουρκία στην Ευρώπη, ποτέ δεν εφαρμόστηκε. Από το 2016 μόλις 1950 άνθρωποι έχουν επιστρέψει από την Ελλάδα στην Τουρκία εκ των οποίων οι Σύριοι ήταν μόλις 359. Παράλληλα από την Τουρκία 28.000 Σύριοι πρόσφυγες έχουν μεταφερθεί στην Ευρώπη. Άρα αν εφαρμοζόταν κανονικά η Δήλωση, στην Τουρκία θα έπρεπε να είχαν επιστραφεί 27.641 Σύριοι πρόσφυγες.

Οι αιτίες για αυτές τις τόσο λίγες επιστροφές είναι κυρίως η γραφειοκρατία και η έλλειψη πολιτικής βούλησης αλλά και ο ρόλος κάποιων μεμονωμένων Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων που δραστηριοποιούνται στα νησιά. Είναι χαρακτηριστικό ότι σύμφωνα με τα στατιστικά για το 2018 οι επιστροφές μεταναστών που μετά από την εξέταση των αιτήσεων τους βρέθηκε ότι δεν χρήζουν προστασίας σε ευρωπαϊκό έδαφος, είναι τρομακτικά χαμηλά, 66 άτομα μέσω 11 πτήσεων.

Παράλληλα είδαμε και την αδυναμία της κυβέρνησης να αξιοποιήσει την πρωτοφανή σε όγκο χρηματοδότηση που διατέθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση για την αντιμετώπιση του προσφυγικού – μεταναστευτικού. Συνολικά η χώρα μας έλαβε έμμεσα ή άμεσα (κυβέρνηση, διεθνείς και Ευρωπαϊκοί οργανισμοί) 2,2 δις ευρώ τα τελευταία 5 χρόνια, όμως οι άνθρωποι που έφταναν στη χώρα μας ζούσαν και συνεχίζουν να ζουν υπό απαράδεκτες συνθήκες.  Συντρίβοντας την αξιοπρέπειά τους και θέτοντας σε κίνδυνο της ζωή τους. Οι υποδομές παραμένουν υπερκορεσμένες, υποτυπώδεις και η χώρα μας γίνεται στόχος σκληρών δημοσιευμάτων και ανακοινώσεων ανθρωπιστικών οργανώσεων από όλο τον κόσμο.

Είναι χαρακτηριστικό ότι αν κοιτάξει κανείς την απορρόφηση των τακτικών κονδυλίων της Ένωσης για το προσφυγικό, από τα 615.5 εκατομμύρια ευρώ της μακροπρόθεσμης χρηματοδότησης για την περίοδο 2014-2020, έχει απορροφηθεί μόλις το 36%, δηλαδή τα 222.8 εκατ. ευρώ. Παράλληλα, για τα 270 εκατομμύρια έκτακτης χρηματοδότησης που διατέθηκαν μέσω της κυβέρνησης η Ελλάδα βρίσκεται υπό έλεγχο από τις Ευρωπαϊκές Υπηρεσίες Καταπολέμησης της Απάτης λόγω κακοδιαχείρισης.

Όμως και σήμερα, παρά τα μεγάλα λόγια και τις διακηρύξεις της Νέας Δημοκρατίας, η μεγάλη αύξηση που παρατηρήθηκε τους τελευταίους μήνες απέδειξε ότι μόνο έτοιμη δεν ήταν.

Η κυβέρνηση βέβαια καλώς απάντησε στον μεγάλο συνωστισμό που προκλήθηκε από την αύξηση των αφίξεων στα νησιά, σπάζοντας τον χωρικό περιορισμό της Δήλωσης Ευρωπαϊκής Ένωσης – Τουρκίας, σύμφωνα με το οποίο, για να δεχτεί η Τουρκία επιστροφές στο έδαφος της, αυτές έπρεπε να λαμβάνουν χώρα απευθείας από τα νησιά και τα hot spots, προχωρώντας σε εσωτερική μετεγκατάσταση.

Αυτή η εσωτερική μετεγκατάσταση όμως, η μεταφορά δηλαδή των ευάλωτων αιτούντων ασύλου, που είναι κυρίως ασυνόδευτοι ανήλικοι και οικογένειες, έλαβε χώρα έως και αιφνιδιαστικά, χωρίς κανείς να προετοιμάσει και να εξηγήσει στις τοπικές κοινωνίες τι συμβαίνει, με αποτέλεσμα η διαδικασία να γίνεται πολλές φορές κυριολεκτικά τη νύχτα. Η απουσία προετοιμασίας σε συνδυασμό με την ακροδεξιά ρητορική ορισμένων στελεχών και βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας  δημιουργούν γόνιμο έδαφος νομιμοποιώντας ξανά πράξεις μισαλλοδοξίας και απανθρωπιάς που ευτυχώς βεβαίως παραμένουν περιθωριακές. Αναφέρω πολύ χαρακτηριστικά το barbecue της Θεσσαλονίκης  και τα απαράδεκτα σχόλια Βουλευτή που ευτυχώς μαζεύτηκαν.

Η Νέα Δημοκρατία θεωρεί ότι έχει νέες, μαγικές λύσεις, όπως η ουτοπική εξαγγελία για εξέταση 70.000 αιτήσεων ασύλου σε μόλις τρεις μήνες. Μαγικό ραβδί όμως δεν έχει κανένας. Η Ελλάδα αυτή τη στιγμή έχει ουσιαστικά καταστεί όμηρος.

Ο Πρόεδρος Ερντογάν εργαλειοποιώντας την προσφυγική κρίση εκβιάζει την σιωπή της Ευρώπης για την εισβολή στη Βόρεια Συρία και τις παράνομες ενέργειές του στην Κυπριακή ΑΟΖ. Από την άλλη είναι η αβελτηρία των Κρατών Μελών της Ένωσης στην αναθεώρηση του Κανονισμού Δουβλίνο ΙΙΙ που ρίχνει το βάρος μόνο στα κράτη πρώτης.

Είναι αναγκαίο, είναι άκρως επιτακτικό πλέον να διαμορφώσουμε μία εθνική στρατηγική για το θέμα αυτό, μακριά από συνθηματολογία και μικροπολιτικές αντιθέσεις.

Η επανεμφάνιση του προβλήματος μετά την όξυνση του 2015 δείχνει ότι ήρθε για να μείνει. Θα είναι κυρίως Μεταναστευτικό, ενώ θα προστίθεται το Προσφυγικό ανάλογα με τις συγκυρίες. Το ποσοτικό επομένως επιχείρημα ότι ο σημερινός αριθμός δεν είναι και τόσο μεγάλος και γιατί να ανησυχούμε δεν ευσταθεί. Κανείς δεν μας εξασφαλίζει ότι ο σημερινός αριθμός θα κρατηθεί σ΄αυτό το επίπεδο. Όμως , η τωρινή κατάσταση δεν είναι διατηρήσιμη όχι γιατί ο αριθμός είναι μεγάλος, αλλά γιατί το σύστημα έχει μόνο εισόδους κ;αι όχι εξόδους. Και μόνο αυτό λειτουργεί ενθαρρυντικά στους διακινητές. Δεν υπάρχουν πια οι έξοδοι που χρησιμοποιήθηκαν κουτοπόνηρα για να διοχετεύονται εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, λες και αυτές δεν θα αντιδρούσαν κάποια στιγμή. Έτσι που φτιάχτηκε το σύστημα, ήταν μοιραίο να μην αντέξει μια νέα μέτρια έστω αύξηση των ροών.

Έχουμε λοιπόν ένα μεγάλο πρόβλημα και θα περίμενε κανείς μεγαλύτερη αυτοσυγκράτηση από όλες τις πλευρές του κομματικού συστήματος. Απορώ για παράδειγμα που η σημερινή αξιωματική αντιπολίτευση παρασύρεται τόσο εύκολα στο παιχνίδι της πολιτικής εκμετάλλευσης, σαν να μην έμαθε τίποτα από την δική της κυβερνητική εμπειρία  ή σαν να μην κατάλαβε τίποτα από το πολιτικό τίμημα που πληρώνει σήμερα η Κυβέρνηση για τις παρεξηγήσεις και τις προσδοκίες που δημιούργησε την εποχή που η αντιπολιτευτική ευκολία την έκανε να αποδίδει στον ΣΥΡΙΖΑ ή τις ατυχείς δηλώσεις της τότε Υπουργού την απότομη αύξηση των προσφυγικών ροών το δύσκολο 2015.

Μεγαλύτερη αυτοσυγκράτηση λοιπόν, γιατί όλοι καταλαβαίνουν πια ότι δεν υπάρχει άλλη λύση από αυτήν: ταχύτερη και αποτελεσματικότερη διαδικασία ασύλου, αποσυμφόρηση των νησιών , ενίσχυση των δομών και των υπηρεσιών ενσωμάτωσης, βελτίωση των υποδομών στα ίδια τα νησιά, αύξηση των επιστροφών στην Τουρκία Σύριων προσφύγων και μεταναστών χωρίς δικαίωμα ασύλου, κάνοντας χρήση των κονδυλίων που έχουν προβλεφθεί και εκταμιευθεί από την Ένωση γι’ αυτόν τον σκοπό.

Και όλοι καταλαβαίνουν ότι όλα αυτά που ασυγχώρητα καθυστέρησαν , όσο και αν είναι αναγκαία , δεν δίνουν λύση. Χρειάζεται μια νέα Ευρωπαϊκή Συμφωνία.

Πρέπει να απαιτήσουμε την άμεση δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού προγράμματος μετεγκατάστασης προσφύγων. Χρειαζόμαστε έναν μηχανισμό καταμερισμού των αιτούντων άσυλο που φτάνουν στην Ευρώπη σε όλα τα Κράτη της Ένωσης με οικονομικές κυρώσεις για όσους αρνούνται να συμμετάσχουν όπως η Ουγγαρία και η Πολωνία. Βραχυπρόθεσμες παρεμβάσεις στη βάση του μοντέλου για την διανομή των αφίξεων στη Μάλτα, δεν θα βοηθούσαν την κατάσταση στην Ελλάδα, καθώς πολλές φορές χρειάζονται εβδομάδες διαπραγματεύσεων για ένα πλοίο που αφορά λίγες δεκάδες ανθρώπων ενώ εμείς είχαμε λίγο πάνω από 30.000 αφίξεις το τελευταίο τρίμηνο.     Παράλληλα πρέπει να προχωρήσει η αναθεώρηση του Κανονισμού Δουβλίνο ΙΙΙ βάσει της πρότασης που ψήφισε το Κοινοβούλιο και μπλοκάρουν στο Συμβούλιο ευρωπαϊκές κυβερνήσεις που ανήκουν στο Λαϊκό Κόμμα όπως η Νέα Δημοκρατία. Δεν μπορεί το βάρος της εξέτασης ασύλου να πέφτει μόνο στα Κράτη Μέλη πρώτης γραμμής όπως η Ελλάδα και η Ιταλία. Αντιθέτως η ευθύνη πρέπει να επιμερίζεται σε όλα τα Κράτη Μέλη βάσει δεικτών όπως ο πληθυσμός, η ανεργία, το ΑΕΠ και ο αριθμός προσφύγων που ήδη διαμένουν στη χώρα.

Ακόμα και με ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα μετεγκατάστασης, ένα ποσοστό προσφύγων θα παραμείνει στη χώρα μας, όπως και στις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές χώρες. Αξιοποιώντας τα Ευρωπαϊκά χρήματα, θα πρέπει να διαμορφώσουμε τις συνθήκες για την όσο το δυνατόν ομαλή ένταξή τους. Βασικό βήμα είναι η παρουσία στα σχολεία για τους ανήλικους και εκτεταμένα προγράμματα εκμάθησης Ελληνικών για τους ενήλικους. Οι περισσότεροι από αυτούς τους ανθρώπους, όταν το επιτρέψουν οι συνθήκες στην πατρίδα τους θα επιστρέψουν, για όσο όμως είναι εδώ, ας φανούμε αντάξιοι των καταστάσεων.

Σ΄αυτό το σημείο θα ήθελα να σημειώσω ότι διεξάγεται μια δημόσια συζήτηση για το αν το πρόβλημα είναι κοινωνικά και πολιτικά διαχειρίσιμο. Δεν είναι απλή η απάντηση αφού το πόσους μετανάστες μπορεί να αντέξει η κοινωνία συνολικά και οι τοπικές κοινωνίες σχετίζεται με την συλλογική ψυχολογία, τις δυνατότητες απασχόλησης , την κατάσταση της οικονομίας. Στις διεθνείς συγκριτικές έρευνες οι Έλληνες εμφανίζονται εντυπωσιακά ξενόφοβοι, κλειστοί και εχθρικοί προς τους μετανάστες. Ωστόσο, από την άλλη υπάρχουν δεκάδες ενδείξεις από την καθημερινή ζωή που φανερώνουν μεγαλύτερη ανεκτικότητα και ικανότητα συνύπαρξης με τους « άλλους». Το σίγουρο είναι πάντως ότι η ανεκτικότητα και εξοικείωση αυξάνει όταν οι πολίτες αισθάνονται ότι το Κράτος έχει ένα φερέγγυο σύστημα διαχείρισης του προβλήματος, ότι δεν υπάρχει κίνδυνος να γίνει ανεξέλεγκτο και ότι δεν είναι μέρος μιας γενικότερης στάσης ανομίας. Είναι αυτός ένας ακόμα λόγος εθνικής συνεννόησης , αλλά και απομόνωσης των ακραίων απόψεων που κινούνται από ένα ακραίο επιθετικό αντιμεταναστευτικό λόγο έως μια λογική « ανοικτών θυρών».

Τέλος οι Ευρωπαίοι εταίροι πρέπει να καταλάβουν ότι η προσφυγική και μεταναστευτική κρίση δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με χρηματοδοτήσεις και χωρίς τις θεσμικές αλλαγές κάποιες από τις οποίες ανάφερα προηγουμένως. Ιδιαίτερα όσον αφορά τις μεταναστευτικές ροές, η Ευρώπη δεν είναι σε θέση να υποδεχθεί όλους όσους επιθυμούν να έρθουν σε αυτή. Εκτός της φύλαξης των συνόρων, πρέπει να βοηθήσουμε στην οικονομική ευημερία και σταθερότητα των χωρών καταγωγής τους, ώστε να μην είναι τόσο ισχυρό το κίνητρο να γίνουν θύματα των εμπόρων ψυχών διακινδυνεύοντας τη ζωή τους στην προσπάθεια ένα καλύτερο μέλλον».

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Η ομιλία μου σήμερα στην Ολομέλεια του Κοινοβουλίου στην συζήτηση για τον προϋπολογισμό.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Αυτές τις μέρες συζητάμε τον νέο Προϋπολογισμό για το 2020. Δεν συζητάμε σε πολιτικό, κοινωνικό, εθνικό κενό, αλλά σε συγκεκριμένες συγκυρίες που μας φέρνουν μπροστά σε νέες προκλήσεις και δυνατότητες, αλλά και κινδύνους.

Πρόσεχα την ειδησεογραφία αυτών των ημερών. Ίσως είναι η πρώτη φορά που ενώ συζητιέται ο Προϋπολογισμός, τα φώτα της επικαιρότητας πέφτουν αλλού και όχι στα θέματα της Οικονομίας. Η βασική ανησυχία των πολιτών εστιάζεται αλλού. Στο μυαλό των ανθρώπων υπάρχουν άλλα θέματα που έχουν προκύψει. Αυτό θα μπορούσε να ήταν καλό. Θα μπορούσε κατ΄αρχήν να δείχνει μια ικανοποίηση από την πορεία της Οικονομίας, την βελτίωση του βιοτικού επιπέδου του μέσου νοικοκυριού, μια νέα αυτοπεποίθηση και αισιοδοξία.

Λυπάμαι, αλλά δεν οφείλεται σ΄αυτό. Οι επενδύσεις και η Ανάπτυξη αποτελούν ακόμα μια προσδοκία, ένα ζητούμενο. Η ανεργία διατηρείται σε υψηλά επίπεδα, οι όποιες οριακές μειώσεις φόρων, εισφορών και τα όποια επιδόματα καταγγέλατε και τώρα δίνετε, δεν βελτιώνουν την θέση όσων κύρια δέχτηκαν την πρωτοφανή φοροεπιδρομή της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ. Αναφέρομαι στην μεσαία τάξη που κάθε φορά ορίζεται διαφορετικά.  Ακόμα και η θετική δημοσκοπική  εικόνα της Κυβέρνησης για την Οικονομία, περισσότερο οφείλεται σε μια ελπίδα παρά σε χειροπιαστές πολιτικές και αποτελέσματα.

Το πρόβλημα σήμερα περισσότερο παρά ποτέ, είναι να δούμε συνολικά, στρατηγικά την πορεία της χώρας, προς τα που θέλουμε να προχωρήσει.

ΠΡΩΤΟ: Έχουμε μια χώρα που ταλανίζεται 10 χρόνια με την κρίση και ακόμα δεν έχουμε σταθεροποιήσει μια αναπτυξιακή πορεία που να εγγυάται το δυνάμωμα της χώρας, την βελτίωση της ζωής των ανθρώπων. Δεν υπάρχει όμως κάποιο Στρατηγικό  Σχέδιο, ενώ περισσεύει η υπεραισιοδοξία με προβλέψεις για 2.8% ρυθμό ανάπτυξης την ίδια ώρα που οι προβλέψεις όλων των διεθνών Οργανισμών είναι πιο συγκρατημένες και ενώ όλα μπορεί να ανατραπούν από την επιβράδυνση της διεθνούς Οικονομίας και από την κλιμάκωση της γεωπολιτικής έντασης.

Την χώρα βαραίνουν τα πρωτογενή πλεονάσματα 3.5% μέχρι το 2022 και 2.4% στην συνέχεια με τα οποία δέσμευσε η προηγούμενη Κυβέρνηση την χώρα και η σημερινή δεν έχει μπει ακόμα στην διαδικασία μιας διαπραγμάτευσης. Την βαραίνει η υποθήκευση όλης της δημόσιας περιουσίας στο Υπερταμείο για σχεδόν ένα αιώνα που καμία μνημονιακή Κυβέρνηση δεν τόλμησε να υπογράψει, μέχρι να φανεί η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Μου δίνεται η αίσθηση ότι όλα αυτά παραβλέπονται και προχωράμε με την τακτική βλέποντας και κάνοντας. Υπάρχει ατολμία ακόμα και να θιχτούν.

ΔΕΥΤΕΡΟ: Όλες οι σύγχρονες κοινωνίες και οικονομίες αντιμετωπίζουν 2 μεγάλες προκλήσεις. Την κλιματική αλλαγή που απειλεί το σύγχρονο πολιτισμό όπως τον γνωρίζουμε (και γεννά εκτός από κινδύνους και ευκαιρίες) και την 4η Βιομηχανική επανάσταση που μπορεί να καταστήσει το χάσμα ανάμεσα σε ανεπτυγμένες και αναπτυσσόμενες χώρες οριστικά αγεφύρωτο. Αυτές οι δύο λέξεις δεν υπάρχουν καν στην εισηγητική του προϋπολογισμού πόσο μάλλον σαν πεδία πολιτικής.

Επιπλέον η χώρα μας αντιμετωπίζει μια τεράστια πρόκληση ως χώρα πρώτης εισόδου μιας αυξημένης προσφυγικής και μεταναστευτικής ροής και έντονο δημογραφικό πρόβλημα.

Θα περιμέναμε από την κατά τη «δήθεν έτοιμη» νέα κυβέρνηση, ιδιαίτερα σ’ αυτή τη φάση που περνάει η χώρα, να εμφανιστεί με μια ριζοσπαστική διάθεση, μια δομική αλλαγή στην ίδια την λογική του προϋπολογισμού πάνω σε αυτούς τους νέους άξονες. Αντ’ αυτού, επαναλαμβάνονται οι συμβατικοί στόχοι για την ανάπτυξη, με υπεραισιόδοξες προβλέψεις για τα μακροοικονομικά με μεγάλο βαθμό αβεβαιότητας και απροσδιοριστίας. Η μόνη έγνοια είναι πώς θα επιτευχθούν τα υπερπλεονάσματα ενσωματώνοντας τις παροχές.

ΤΡΙΤΟ:  Έχουμε βρεθεί μπροστά σε κινδύνους με την εντεινόμενη Τούρκικη επιθετική Πολιτική, με τις προκλητικές πρωτοβουλίες της που αντικειμενικά δημιουργούν ανησυχία. Η διπλωματική απομόνωσή της είναι ασφαλώς σημαντική εξέλιξη και κατάκτηση  και την πιέζει. Ωστόσο αυτή την στιγμή είναι επιτακτικό να επαναχαράξουμε την Πολιτική μας, να δούμε την συνολική τακτική μας και με ορίζοντα. Να προωθηθούν πρωτοβουλίες που θα καταδείξουν την αποφασιστικότητά μας και ότι δεν φοβόμαστε γιατί έχουμε το δίκιο με το μέρος μας.  Έπειτα, ταυτόχρονα με την δημιουργία μιας Ελλάδας με φωνή και κύρος στα διεθνή φόρα, μιας ισχυρής αναπτυξιακά  Ελλάδας έχουμε το χρέος να δούμε την αμυντική θωράκιση της χώρας, την δημιουργία της πεποίθησης πριν απ΄όλα στους Έλληνες ότι η Ελλάδα πραγματικά δεν έχει να φοβηθεί τίποτα και σε οιαδήποτε περίπτωση. Έχουμε το χρέος να δούμε την εθνική αμυντική βιομηχανία που έχει καταντήσει σαν παλιά χρεοκοπημένη ΔΕΚΟ. Αυτό είναι το καθήκον μας.

Γι αυτό και είναι επιτακτικό να πραγματοποιηθεί η Σύσκεψη των Πολιτικών Αρχηγών. Είναι λάθος η πραγματοποίηση μιας τέτοιας Σύσκεψης να συνδέεται με τον κίνδυνο δραματοποίησης μιας κατάστασης. Τέτοιες συναντήσεις θα έπρεπε να πραγματοποιούνται  και για κρίσιμα θέματα και για τα Εθνικά, αλλά και γι άλλα θέματα όπως για παράδειγμα της Παιδείας που πρέπει να αναζητηθεί η μέγιστη ενότητα.

ΤΕΤΑΡΤΟ: Είμαστε μια χώρα που φθίνει πληθυσμιακά και στα επόμενα χρόνια θα φτάσουμε τα 8 εκατομμύρια πληθυσμό. Την ίδια ώρα κοντά στις 500.000 νέους έχουν αφήσει την χώρα. Δεν φαίνεται να απασχολούν την Κυβέρνηση αυτά τα μείζονα υπαρξιακά προβλήματα. Δεν απασχολούν τον Προϋπολογισμό, ενώ μέτρα που ανακοινώνονται είναι η αποσπασματικά ή ανεπαρκή. Δεν ξεμπερδεύεις για παράδειγμα με 2.000  ευρώ ανά γέννα, ούτε θα πείσεις ένα νέο που εργάζεται στο εξωτερικό να επιστρέψει με το μέτρο που ανακοινώθηκε.

Τα προβλήματα αυτά απαιτούν μια ολοκληρωμένη προσέγγιση και αυτή πολύ απλά δεν υπάρχει.  Προϋποθέτει  αλλαγή αντίληψης, απόλυτη κυριαρχία της αξιοκρατίας και όχι βόλεμα των ημετέρων, κίνητρα, μετατροπή της χώρας σε πρότυπο για την καινοτομία, την εξωστρέφεια, την αξιολόγηση των πάντων και παντού, μια Δικαιοσύνη που θα αυτοκαθαρθεί και θα πείσει ότι μπορεί να την εμπιστευτεί ο αδύνατος, μια Πολιτική ενθάρρυνσης της νεανικής και γυναικείας επιχειρηματικότητας, ριζικές αλλαγές για ένα σύγχρονο Εκπαιδευτικό Σύστημα, για ένα Εθνικό Σύστημα Υγείας που διασφαλίζει ανθρώπινες συνθήκες για τους ασθενείς.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Θα ήθελα να είμαι πιο αισιόδοξη. Ο Προϋπολογισμός που κατατέθηκε, δεν μου το επιτρέπει . Είμαστε μακριά από το να μπορούμε να πειστούμε ότι το μέλλον για την χώρα και τους ανθρώπους θα είναι πραγματικά αυτό που τους αρμόζει».

Ακολουθεί link  στο  you tube με την ομιλία της Κας Νάντιας Γιαννακοπούλου:

 

Χαιρετισμός μου σήμερα στην Τακτική Γενική Συνέλευση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων

Κύριε πρόεδρε και αξιότιμα μέλη της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων

Θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά για την τιμητική σας πρόσκληση στη σημερινή εκδήλωση της Ένωσής σας.

Η Ένωση Εισαγγελέων έχει καταγράψει στην ιστορική της διαδρομή πολλούς σημαντικούς σταθμούς και επιτυχίες. Με ακεραιότητα, προσήλωση στο υψηλό δικαιοδοτικό έργο των μελών της και πρώτιστα με βαθιά αφοσίωση στην εφαρμογή του Συντάγματος και των δικαιοκρατικών εγγυήσεων, η Ένωση αποτέλεσε και αποτελεί πολύτιμο σύμβουλο και συμπαραστάτη της Πολιτείας στη διαχείριση των ζητημάτων απονομής Δικαιοσύνης.

Το ουσιαστικό, κυρίαρχο πρόβλημα που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε είναι βαθιά ηθικό και θεσμικό. Οι θεσμοί δοκιμάζονται καθημερινά. Το αξιακό σύστημα έχει αποσαθρωθεί. Οι πολίτες αμφισβητούν καθημερινώς την δύναμη της Δικαιοσύνης. Υπάρχει μια άποψη που διαχέεται, πώς όλοι μπορούν να διαφύγουν της Δικαιοσύνης. Από την άλλη υπάρχει και η μερίδα των πολιτών που χαίρουν κάποιων ευνοϊκών διατάξεων από Αναθεώρηση σε Αναθεώρηση των Κωδίκων, με αποτέλεσμα να χαρακτηρίζουν την Δικαιοσύνη ως ταξικό προνόμιο των ολίγων. Όπως και τροφοδοτήθηκε η πεποίθηση ότι μπορεί πολιτικές παρεμβάσεις να επηρεάζουν το υψηλό φρόνημά σας.

Ας δούμε την αλήθεια κατάματα. Ζούμε σε ένα Κυκεώνα μια γενικευμένης απαξίωσης της Πολιτείας, μια βαθιάς έλλειψης εμπιστοσύνης στο Κράτος και τις λειτουργίες του, μιας αμφισβήτησης ότι στην πράξη ισχύει ο Κανόνας διάκρισης των εξουσιών.

Ταλανιζόμεθα όλοι κάτω απ’ το βάρος της συνεχούς αμφισβήτησης, της κοινωνικής δυσαρέσκειας, της γενικευμένης δυσπιστίας, της κρίσης εκπροσώπησης και αντιπροσώπευσης.

Σήμερα, πιο πολύ από ποτέ άλλοτε, έχουμε ανάγκη από δικαστικούς λειτουργούς θαρραλέους, με ηθικό υψηλό. Με φρόνημα ελεύθερο.

Όμως δεν αρκεί να διακηρύττουμε ή να απαιτούμε από δικαστές κι εισαγγελείς να έχουν τη δύναμη να αντιστέκονται να μένουν όρθιοι και να εφαρμόζουν το Σύνταγμα για την υπεράσπιση των ατομικών δικαιωμάτων, της πολυφωνίας, της ελευθερίας. Άλλωστε, η δύναμη του δικαστή, η βασική πηγή του κύρους του, είναι η πίστη στο ίδιο το λειτούργημά του και στο Κράτος Δικαίου.

Η Πολιτεία οφείλει να είναι αρωγός τους. Να διευκολύνει το καθημερινό έργο τους. Με μέτρα και πρωτοβουλίες άμεσα εφαρμόσιμες και αισθητές. Όχι απλώς για την υλική ενίσχυση του συστήματος της Ποινικής Δικαιοσύνης.

Δεν θα βελτιωθεί η κατάσταση μόνο με διορισμούς λειτουργών και υπαλλήλων. Με δημιουργία δικαστικών κτιρίων και σωφρονιστικών κτιρίων.

Τα προβλήματα στο χώρο της Δικαιοσύνης είναι δομικά και συστημικά. Και γι’ αυτό οι λύσεις οφείλουν να υπακούν σε έναν βαθύ και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό μεταρρυθμίσεων και παρεμβάσεων.

Για την αναθεώρηση της βασικής νομοθεσίας.

Την ολοκλήρωση των εφαρμογών της Ηλεκτρονικής Δικαιοσύνης.

Την επαναχάραξη του δικαστικού χάρτη της χώρας με όρους σύγχρονης δικαστικής χωροταξίας.

Σήμερα, έχουν γίνει όλες οι αναγκαίες διορθώσεις; Είμαστε βέβαιοι ότι η πρακτική των δικαστηρίων θα δώσει την απάντηση.

Είναι χρέος της ανεξάρτητης Δικαιοσύνης να αρθεί στο ύψος των ιστορικών περιστάσεων. Το δικαστικό σώμα έχει επιδείξει ορθά και έγκαιρα ανακλαστικά σε πλήθος περιπτώσεων που έφερε την ιστορική ευθύνη διαφύλαξης του κράτους δικαίου και των δικαιωμάτων. Οι σημερινές οικονομικές και ιδίως κοινωνικές συνθήκες καθιστούν την ευθύνη αυτή ακόμη πιο επιτακτική, ακόμη πιο επίκαιρη.

Η βελτίωση της ταχύτητας και της ποιότητας απονομής της Δικαιοσύνης και η εμπέδωση της ανεξαρτησίας της αποτελούν ζητήματα προτεραιότητας και πρωταρχικούς όρους για την έξοδο της χώρας από την κρίση.

Και κάτι τέτοιο δεν θα έλθει ούτε με ευχολόγια. Αλλά μέσα από σοβαρό και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό. Που δεν θα φοβάται, αλλά  θα υποστηρίζει στην πράξη τις αναγκαίες δομικές μεταρρυθμίσεις για ένα σύγχρονο και αποδοτικό δικαιοδοτικό σύστημα.

Η Δικαιοσύνη καλείται να παραμείνει στο θεσμικό ύψος της. Αφοσιωμένη στην πολιτειακή της αποστολή: Για την αποκάλυψη της αλήθειας. Για την προστασία και εμπέδωση του Κράτους Δικαίου. Με αξιοπρέπεια, διαφάνεια και λογοδοσία.

Η πρόσφατη νομοθετική περιπέτεια του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας μας απέδειξε περίτρανα πώς μία κατά τα άλλα καθολικά αποδεκτή και αναγκαία μεταρρύθμιση μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο άγονης πολιτικής αντιπαράθεσης.

Όταν δύο κορυφαίοι κώδικες έρχονται στη Βουλή προς ψήφιση μερικές ημέρες πριν τις εκλογές, ακυρώνοντας κατ’ ουσίαν τον κοινοβουλευτικό διάλογο, είναι αυτονόητο πως θα αδικηθεί μια σπουδαία επιστημονική εργασία που καθυστέρησε να ολοκληρωθεί εννέα συναπτά έτη.

Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι η ίδια η Πολιτεία, ο νομοθετικός και ο διοικητικός της μηχανισμός, έχουν μεγάλη ευθύνη για τα αίτια του σημερινού αδιεξόδου.

Όμως η ιστορική ευθύνη, η ευθύνη της αλλαγής εξακολουθεί να πέφτει βαριά στους ώμους όσων υπηρετούν τη Δικαιοσύνη καθημερινά.

Αυτή, λοιπόν, πρέπει να είναι η πιο πειστική απάντηση μιας Ελληνικής Δικαιοσύνης ισχυρής και ανεξάρτητης απέναντι σε όλους εκείνους που την επιβουλεύονται, την προσβάλλουν, την υποβαθμίζουν, απειλούν να την ακρωτηριάσουν. Με πίστη στις αναγκαίες μεταρρυθμιστικές τομές. Χωρίς αγκυλώσεις και μικρόνοιες. Με ομοψυχία, συνεννόηση και κοινωνική ευθύνη.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Η τοποθέτηση μου στην Διαρκή Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης ως υπεύθυνη του Τομέα Δικαιοσύνης, σχετικά με το σχέδιο νόμου «Διευκόλυνση άσκησης εκλογικού δικαιώματος εκλογέων που βρίσκονται εκτός ελληνικής επικράτειας και τροποποίηση εκλογικής διαδικασίας»

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ (ΝΑΝΤΙΑ) ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Βουλευτής Β2  Δυτ. Τομέα Αθήνας – Κίνημα Αλλαγής

 

Αθήνα, 05/12/2019

   ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 «Το δικαίωμα ψήφου πρέπει, να το έχουν όλοι οι Έλληνες κάτοικοι του εξωτερικού, εφόσον είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους και στα δημοτολόγια»

Στην πρώτη Διαρκή Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης τοποθετήθηκε η υπεύθυνη του Τομέα Δικαιοσύνης βουλευτής Β2 Δυτ. Τομέα Αθήνας, κα Νάντια Γιαννακοπούλου, σχετικά με το σχέδιο νόμου «Διευκόλυνση άσκησης εκλογικού δικαιώματος εκλογέων που βρίσκονται εκτός ελληνικής επικράτειας και τροποποίηση εκλογικής διαδικασίας», τονίζοντας πως «ειδικά αυτή τη στιγμή, τη στιγμή που η Ελλάδα αναζητά το βηματισμό της, η ενότητα του απανταχού ελληνισμού αποτελεί και πρέπει, να αποτελεί το θεμελιώδη στόχο μας. Οι απανταχού Έλληνες οφείλουμε απέναντι στην ιστορία του τόπου, να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις μιας νέας σχέσης αλληλεγγύης και εθνικής συνείδησης. Εδώ πέρα δε μιλάμε, για όλο τον ελληνισμό. Με βάση το συγκεκριμένο νομοσχέδιο δε μιλάμε για παροχή δικαιώματος ψήφου, ουσιαστικά, μιλάμε για διευκόλυνση άσκησης του δικαιώματος ψήφου των Ελλήνων, οι οποίοι είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους από τον τόπο που διαμένουν».

Σύμφωνα με τη βουλευτή Β2 Δυτ. Τομέα Αθήνας, «Με βάση το συγκεκριμένο νομοσχέδιο δε μιλάμε για παροχή δικαιώματος ψήφου, ουσιαστικά, μιλάμε για διευκόλυνση άσκησης του δικαιώματος ψήφου των Ελλήνων, οι οποίοι είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους από τον τόπο που διαμένουν».

Τέλος, όσον αφορά το νέο νομοσχέδιο, η βουλευτής τόνισε :«Κανονικά θα έπρεπε, να είμαστε εδώ και να μιλάμε για τη δυνατότητα ηλεκτρονικής ψήφου, κ. Υπουργέ και το λέω, γιατί η Κυβέρνησή σας έχει θέσει πάρα πολύ ψηλά τον πήχη στο ζήτημα της ψηφιοποίησης όπως συμβαίνει στην Εσθονία, όπου  ισχύει η ηλεκτρονική ψήφος, όπως και σε άλλες χώρες, που την έχουν θεσμοθετήσει κι εδώ πέρα, δυστυχώς, με όρους του χθες ακόμα δεν επιτρέπουμε ούτε καν την επιστολική ψήφο.

Τέλος, εμείς θεωρούμε ότι η πραγματική εκπροσώπηση των αποδήμων εξασφαλίζεται με την δημιουργία μιας νέας ενιαίας περιφέρειας Ελλήνων κατοίκων εξωτερικού, η οποία θα εκλέγει αυτός τους Βουλευτές τους οποίους πρέπει να εκλέγει. Αυτό είναι κάτι στο οποίο επιμείναμε, επιμένουμε και το έχουμε ξεκαθαρίσει».

Ακολουθεί link  στο  you tube με την ομιλία της Κας Νάντιας Γιαννακοπούλου:

https://www.youtube.com/watch?v=qCDzIIYKRYY&feature=youtu.be

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της τοποθέτησης:

 «Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριοι Υπουργοί, υπάρχει μια ακόμη Ελλάδα, η οποία ζει, εργάζεται, σπουδάζει, δραστηριοποιείται εκτός Ελλάδας. Είναι Έλληνες που αγαπούν την πατρίδα τους, είναι Έλληνες που νοιάζονται για την πατρίδα τους, για την πρόοδο, για την ασφάλεια της χώρας. Μόνο στα χρόνια της κρίσης πεντακόσιες χιλιάδες νέοι άνθρωποι, οι καλύτερα εξοπλισμένοι σε επίπεδο σπουδών, τα καλύτερα μυαλά της χώρας μας, έφυγαν στο εξωτερικό.

Την ίδια ώρα η πατρίδα μας βρίσκεται μπροστά σε πολύ μεγάλες προκλήσεις και πάρα πολύ μεγάλους κινδύνους.

Όσον αφορά στις προκλήσεις, μετά από 10 χρόνια κρίσης βρισκόμαστε εδώ πέρα και είναι μεγαλύτερη από ποτέ η απαίτηση για ανάπτυξη, για επενδύσεις, για αύξηση του βιοτικού επιπέδου, για σοβαρές τομές για ένα σοβαρό Δημόσιο, για αξιοκρατία, για όλα αυτά τα οποία είναι αυτονόητα, αλλά μήπως τελικά δεν είναι;

Από κει και πέρα υπάρχουν πολύ σοβαροί κίνδυνοι. Οι κίνδυνοι με την αυξανόμενη τουρκική προκλητικότητα και, βεβαίως, το πολύ μεγάλο στοίχημα αντιμετώπισης και διαχείρισης του προσφυγικού μεταναστευτικού θέματος. Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, κύριε Υπουργέ, ότι ειδικά αυτή τη στιγμή, τη στιγμή των μεγάλων προβλημάτων και στοιχημάτων, τη στιγμή που η Ελλάδα αναζητά το βηματισμό της, η ενότητα του απανταχού ελληνισμού αποτελεί και πρέπει, να αποτελεί το θεμελιώδη στόχο μας. Οι απανταχού Έλληνες οφείλουμε απέναντι στην ιστορία του τόπου, να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις μιας νέας σχέσης αλληλεγγύης και εθνικής συνείδησης.

Όμως, δυστυχώς, ως Ελλάδα για μια ακόμη φορά καθυστερούμε, να λύσουμε ένα τόσο σοβαρό θέμα, το οποίο έχουν λύσει σχεδόν όλες οι άλλες χώρες σε διεθνές επίπεδο και, βεβαίως, σε ευρωπαϊκό. Νομίζω ότι με την εξαίρεση της Αλβανίας – δεν είμαι σίγουρη εάν και της Κύπρου – είμαστε από τις ευρωπαϊκές χώρες οι μόνοι που δεν έχουμε λύσει αυτό το ζήτημα. Δηλαδή, το να μπορούν, να ψηφίζουν οι Έλληνες από τους τόπους που βρίσκονται και που ζουν.

Εδώ πέρα δε μιλάμε, βεβαίως, για όλο τον ελληνισμό, γιατί πρέπει, να είναι πολύ σαφές αυτό το πράγμα. Με βάση το συγκεκριμένο νομοσχέδιο δε μιλάμε για παροχή δικαιώματος ψήφου, ουσιαστικά, μιλάμε για διευκόλυνση άσκησης του δικαιώματος ψήφου των Ελλήνων, οι οποίοι είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους από τον τόπο που διαμένουν.

Ακολουθώντας, λοιπόν, αυτή την παράδοση της εθνικής ιστορικής καθυστέρησης, την οποία έχουμε, κ. Υπουργέ, να λύνουμε τα πολύ σοβαρά στοιχειώδη προβλήματα, ανοίξαμε, λοιπόν, αυτή τη συζήτηση εσχάτως με δική σας πρωτοβουλία, με πρωτοβουλία αυτής της Κυβέρνησης. Αυτή η συζήτηση, ουσιαστικά, μπορούμε, να πούμε ότι καταλήγει – έτσι διαφαίνεται – σε ένα αίσιο αποτέλεσμα, επειδή ρίξαμε όλοι «νερό στο κρασί μας» και, ειδικά, το Κίνημα Αλλαγής πάνω στους όρους και προϋποθέσεις, τους οποίους θέσαμε, προκειμένου, να βρούμε έναν ελάχιστο κοινό παρονομαστή, στον οποίο θα συμφωνήσουμε κι αυτή η εκκρεμότητα χρόνων, επιτέλους, να λυθεί.

Κύριε Κατρούγκαλε, σας άκουσα πάρα πολύ προσεκτικά. Μιλήσατε ιδιαίτερα για την ανάγκη, να είμαστε ειλικρινείς όλοι εδώ πέρα. Ναι, να δεχτώ τις διαχρονικές πολιτικές ευθύνες, οι οποίες υπήρχαν και, προφανώς, γι’ αυτό δεν οδηγηθήκαμε στη θεσμοθέτηση πιο πριν αυτού του τόσο σημαντικού δικαιώματος, δηλαδή, να μπορούν, να ψηφίζουν οι Έλληνες του εξωτερικού. Όμως, συγνώμη και με όλο το σεβασμό που τρέφω στο πρόσωπό σας, μιλάτε εσείς, κ.Κατρούγκαλε, οι οποίοι μέχρι πριν από λίγο καιρό θέτατε εν αμφιβόλω το ζήτημα της ισοτιμίας της ψήφου των Ελλήνων του εξωτερικού; Αυτό δεν είναι το κατεξοχήν θέμα, το οποίο θίγει το Σύνταγμα, τα ζητήματα αντισυνταγματικότητας για τα οποία κόπτεστε και μας παρουσιάζετε; Αυτό δεν είναι οπισθοδρόμηση και, ουσιαστικά, σαν να πηγαίνουμε στο χθες;

Εμείς, ως Κίνημα Αλλαγής από την πρώτη στιγμή προσήλθαμε στο διάλογο με πολύ θετικό τρόπο και πρόθεση και γι’ αυτό κάναμε, νομίζω, τις μεγαλύτερες υποχωρήσεις, για να βρεθεί λύση με κάποιους πολύ συγκεκριμένους άξονες. Βεβαίως, η Αρχή της Καθολικότητας και της Ισοτιμίας της Ψήφου, που νομίζω ότι είναι κάτι αυτονόητο. Βεβαίως, το ότι το δικαίωμα ψήφου πρέπει, να το έχουν όλοι οι Έλληνες κάτοικοι του εξωτερικού, εφόσον είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους και στα δημοτολόγια και γι’ αυτό είπαμε ότι πρέπει, να υπάρχει και επικαιροποίηση της εγγραφής τους. Βεβαίως, τονίσαμε το ζήτημα της επιστολικής ψήφου. Δυστυχώς, όπως φαίνεται, αυτό είναι μια χαμένη ευκαιρία στην παρούσα φάση και λυπάμαι πάρα πολύ, γιατί βρισκόμαστε μέσα στην τέταρτη βιομηχανική επανάσταση. Κανονικά θα έπρεπε, να είμαστε εδώ και να μιλάμε για τη δυνατότητα ηλεκτρονικής ψήφου, κ. Υπουργέ και το λέω, γιατί η Κυβέρνησή σας έχει θέσει πάρα πολύ ψηλά τον πήχη στο ζήτημα της ψηφιοποίησης και γιατί έχετε, ούτως ή άλλως, και για σύμβουλο τον πρώην Πρόεδρο της Εσθονίας, στην οποία ισχύει η ηλεκτρονική ψήφος, όπως και σε άλλες χώρες, που την έχουν θεσμοθετήσει κι εδώ πέρα, δυστυχώς, με όρους του χθες ακόμα δεν επιτρέπουμε ούτε καν την επιστολική ψήφο.

Τέλος, και κλείνω με αυτό, εμείς θεωρούμε ότι η πραγματική εκπροσώπηση των αποδήμων εξασφαλίζεται με την δημιουργία μιας νέας ενιαίας περιφέρειας Ελλήνων κατοίκων εξωτερικού, η οποία θα εκλέγει αυτός τους Βουλευτές τους οποίους πρέπει να εκλέγει. Αυτό είναι κάτι στο οποίο επιμείναμε, επιμένουμε και το έχουμε ξεκαθαρίσει.

Ξέρετε, αυτό το νομοσχέδιο δεν είναι απλά ένα νομοσχέδιο επικοινωνιακό ή οτιδήποτε άλλο. Είναι ένα νομοσχέδιο μείζονος πολιτικής σημασίας στο οποίο όλοι θα κριθούμε. Το πολιτικό μας σύστημα θα κριθεί, θα φανεί κατά πόσο επιτέλους έχουμε φτάσει σε ένα σημείο ωριμότητας μετά από δέκα ολόκληρα χρόνια κρίσης, για να μπορέσουμε να βρούμε εκεί που συναινούμε, τον ελάχιστο, λοιπόν, κοινό παρανομαστή των συνεργασιών μας, για να κάνουμε το αυτονόητο: Να κατοχυρώσουμε ένα δικαίωμα που είναι κατοχυρωμένο σε όλον τον υπόλοιπο κόσμο.

Ευχαριστώ.»

Η τοποθέτηση μου στην ολομέλεια ως εισηγήτρια του Κινήματος Αλλαγής στο σχέδιο νόμου για την Διαμεσολάβηση.

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ(ΝΑΝΤΙΑ) ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Βουλευτής Β2  Δυτ. Τομέα Αθήνας – Κίνημα Αλλαγής

Αθήνα, 28/11/2019

   ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΘΕΜΑ: «Εμείς ως Κίνημα Αλλαγής επισημαίνουμε την ανάγκη για εντονότερη προβολή και προώθηση της διαμεσολάβησης από την Πολιτεία»

Στην Ολομέλεια της Βουλής επί του νομοσχεδίου του Υπουργείου Δικαιοσύνης για τον θεσμό της Διαμεσολάβησης τοποθετήθηκε η βουλευτής Β2 Δυτ. Τομέα Αθήνας, κα Νάντια Γιαννακοπούλου, τονίζοντας «Η διαμεσολάβηση αποτελεί την κορωνίδα  των εναλλακτικών μεθόδων επίλυσης διαφορών. Σε διεθνές επίπεδο, είναι μία διαδικασία αποδεκτή, αποτελεσματική, ταχεία και ποιοτική. Μια διαδικασία που αποσκοπεί στη βιώσιμη και αμοιβαία επωφελή επίλυση ιδιωτικών διαφορών».

Σύμφωνα με τη βουλευτή Β2 Δυτ. Τομέα Αθήνας, «Ο λόγος που δεν ευόδωσε ο Ν.3898/2011 που ψηφίστηκε επί Υπουργίας του κου Καστανίδη που για πρώτη φορά διαμόρφωσε συστηματικά το θεσμικό και νομοθετικό πλαίσιο για τη Διαμεσολάβηση, ήταν ένας και μόνο. Δεν κατόρθωσε να ενημερώσει και να περάσει ως έπρεπε την πληροφορία της διαδικασίας στους πολίτες».

Κατά την άποψή της βουλεύτριας τέλος, «ο σχεδιασμός και η υλοποίηση ενός λειτουργικού συστήματος διαμεσολάβησης αποτελεί σταθερή μας στόχευση, υπό την ισχυρή επιφύλαξη της περιφρούρησης του δικαιώματος ακώλυτης πρόσβασης των πολιτών στη Δικαιοσύνη.

Η διαφύλαξη του κύρους του θεσμού και της αποτελεσματικής του εφαρμογής προκειμένου να καταστεί μια πρακτική οικονομική κι αμερόληπτη διαδικασία προϋποθέτει ρύθμιση, εποπτεία και εισαγωγή αυστηρών αντικειμενικών κριτηρίων για την απόκτηση άδειας νόμιμης λειτουργίας φορέα κατάρτισης διαμεσολαβητών.

Όλα αυτά, λοιπόν, πρέπει να τα δούμε με έναν επιστημονικά νηφάλιο, τεκμηριωμένο, σοβαρό τρόπο, να γίνουν οι αλλαγές πάνω σε κάποια λάθη και παραλείψεις, τα οποία, εμείς, επισημάναμε».

Ακολουθεί link στο  Youtube με την ομιλία της Κας Νάντιας Γιαννακοπούλου:

https://www.youtube.com/watch?v=GcCDTZCclIc&feature=youtu.be

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της τοποθέτησης:

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Καλωσορίζουμε στην ολομέλεια την εισαγωγή ενός νομοσχεδίου για μια πρωτοπόρα για τα ελληνική δεδομένα διαδικασία επίλυσης των διαφορών.

Ας μην ξεχνάμε, ότι πρόκειται για μια  διαδικασία, την διαμεσολάβηση που πρώτοι εμείς ως ΠΑΣΟΚ είχαμε εισάγει με τον Ν 3898/2010 προς εφαρμογή.

Η διαμεσολάβηση αποτελεί την κορωνίδα  των εναλλακτικών μεθόδων επίλυσης διαφορών. Σε διεθνές επίπεδο, είναι μία διαδικασία αποδεκτή, αποτελεσματική, ταχεία και ποιοτική. Μια διαδικασία που αποσκοπεί στη βιώσιμη και αμοιβαία επωφελή επίλυση ιδιωτικών διαφορών.

Αν κάτι την καθιστά σημαντική είναι ότι εν τέλει καταλήγει στην καλλιέργεια μιας νέας νοοτροπίας διαλόγου και συνεννόησης. Στην καλλιέργεια ενός νέου κοινωνικού προτύπου. Δεν υποκαθιστά τη Δικαιοσύνη, δεν την ακυρώνει ούτε τη ματαιώνει. Τη συμπληρώνει και τη βελτιώνει, αποτελώντας το «κλειδί» στην αποφόρτιση των δικαστηρίων και συνεπώς, στην ταχύτερη απονομή της Δικαιοσύνης.

Το αναφέραμε κι επί της αρχής, το επαναλαμβάνουμε και τώρα.

Η διαμεσολάβηση συνιστά  ένα κοινωνικό θεσμό, που απευθύνεται σε κάθε πολίτη και όχι απλώς δεν του αποστερεί την πρόσβαση στη Δικαιοσύνη, αλλά αντιθέτως του διασφαλίζει την πρόσβαση στη Δικαιοσύνη με καλύτερους ποιοτικά όρους και τον εξοπλίζει με μία θεσμική δυνατότητα να πετύχει επίλυση της διαφοράς του με συναίνεση και κοινά αποδεκτή συμφωνία, που θα προσαρμόζεται απόλυτα στις ανάγκες του και τα συμφέροντά του.

Όλο αυτό το χρονικό διάστημα, παρατηρούμε πως ο κόσμος αντιλαμβάνεται την οδό της διαμεσολάβησης ως μια μέθοδο επίφοβη, αμφιβόλου ποιότητας, με υποχρεωτική μεν παρουσία δικηγόρου, άρα διπλά έξοδα, διπλή διαδικασία.

Ο λόγος που δεν ευόδωσε ο Ν.3898/2011 που ψηφίστηκε επί Υπουργίας του κου Καστανίδη που για πρώτη φορά διαμόρφωσε συστηματικά το θεσμικό και νομοθετικό πλαίσιο για τη Διαμεσολάβηση, ήταν ένας και μόνο. Δεν κατόρθωσε να ενημερώσει και να περάσει ως έπρεπε την πληροφορία της διαδικασίας στους πολίτες.

Επομένως, από αυτό το βήμα εμείς ως Κίνημα Αλλαγής επισημαίνουμε την ανάγκη για εντονότερη προβολή και προώθηση της διαμεσολάβησης από την Πολιτεία. Θα χρειαστεί, λοιπόν, να υπάρξει ένας καταιγισμός ενημέρωσης και πληροφοριών. Θα χρειαστεί να υλοποιηθεί μια ολοκληρωμένη επικοινωνιακή καμπάνια ώστε οι πολίτες να γνωρίσουν τον θεσμό και τα πλεονεκτήματα που αυτός μπορεί να έχει προς όφελός τους. Γιατί; Για να συνειδητοποιήσει ο κόσμος την αποτελεσματικότητα του θεσμού της διαμεσολάβησης και συνεπώς να τον επιλέξει. Μόνο έτσι θα επιτύχει. Με ουσιαστική  συνεργασία της Πολιτείας με την Κοινωνία των Πολιτών και τους θεσμικούς φορείς: κοινωνικούς εταίρους, επιμελητήρια, επιστημονικούς φορείς, τους εταίρους του ΟΠΕΜΕΔ.

Ειδικά πρέπει να επισημανθεί ο ρόλος του δικηγόρου σε αυτή τη διαδικασία καθώς αναδεικνύεται σε εξόχως κομβικό ως παραστάτη του πολίτη. Είναι υποχρεωτική η παρουσία του δικηγόρου από την πρώτη υποχρεωτική συνεδρία, και ακολουθεί τον πολίτη και την υπόθεση μέχρι το πέρας της διαμεσολάβησης και φυσικά στη συνέχεια είναι επιλογή των μερών να έχουν όποιο δικηγόρο αυτά κρίνουν στην περίπτωση προσφυγής στη δικαιοσύνη.

Αυτός ο θεσμός δίνει υπεραξία στο δικηγορικό σώμα και είναι win win win! Για τους πολίτες, για το νομικό κόσμο, για την ταχύτερη και καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης! Γι αυτό είμαστε υπέρ του θεσμού!

 Αρχικά χαιρετίσαμε που εισακούστηκαν οι προτάσεις μας

         για το νέο περιεχόμενο και την αποστολή του υποχρεωτικού σταδίου, που θα συνιστά την αρχική πρώτη συνεδρία ενημέρωσης των μερών για τη διαδικασία και τα οφέλη της.

         για την εισαγωγή συστήματος κυκλικής ανάθεσης (rotation) των υποθέσεων στους διαμεσολαβητές από την κεντρική επιτροπή διαμεσολάβησης, με σκοπό τη διασφάλιση της διαφάνειας και της αντικειμενικότητας της διαδικασίας.

         Για την υιοθέτηση της υποχρεωτικής παράστασης των δικηγόρων σε κάθε στάδιο της διαδικασίας. Ο νομικός παραστάτης εξασφαλίζει την ενημέρωση του εντολέα του για τη λειτουργία και τα οφέλη του θεσμού και εγγυάται την ουσιαστική συμμετοχή του στη διαδικασία. Γι’ αυτό.

Δεν κατανοούμε γιατί δεν τολμήσατε να προχωρήσετε σε ριζοσπαστικές μα αναγκαίες αλλαγές στο νομοσχέδιο που εισάγετε, όπως:

         Στο άρθρο 10, για τη βελτίωση της λειτουργίας της Κεντρικής Επιτροπής Διαμεσολάβησης, παρόλο που επισημάναμε πως η παρουσία των δικαστικών λειτουργών είναι ασύμβατη με τη φύση της διαμεσολάβησης ως εξωδικαστικού μηχανισμού ενώ αντιθέτως ειδικά στην επιτροπή εξετάσεων θα μπορούσε να προβλεφθεί ότι προεδρεύει δικαστής, δεν εισακουστήκαμε

         στο άρθρο 20, δεν κατανοούμε την ανάγκη θεσμοθέτησης των ενώσεων προσώπων διαμεσολαβητών. Δεν νομίζουμε ότι είναι αναγκαία η αναγνώριση ειδικού τύπου εταιρειών διαμεσολαβητών, με δεδομένες τις συνθήκες της ελληνικής αγοράς. Οδηγεί σε επαγγελματοποίηση του θεσμού.

         Η διατύπωση της περ. Γ της παρ. 1 του άρθρου 22, φαίνεται προβληματική. Η εισαγωγή πρόβλεψης για «φυσικό ή νομικό πρόσωπο» που θα μπορεί να λειτουργεί ως φορέας κατάρτισης διαμεσολαβητών χωρίς καμία άλλη προϋπόθεση είναι ατελής και μπορεί να δημιουργήσει σοβαρά πρακτικά προβλήματα. Όπως επίσης πρέπει να μπουν αυστηρότερα κριτήρια για τους φορείς κατάρτισης προκειμένου να διασφαλιστεί η ποιότητα.

         Πρώτοι είχαμε πει πως όχι μόνο ορθή είναι αλλά και αναγκαία η προσπάθεια αυτοτελούς ρύθμισης της διαμεσολάβησης. Χαιρετίσαμε την αρχική προσπάθεια αυτοτέλειας του νομοθετικού κειμένου, στοιχείο που είχε χαθεί μετά την αντικατάσταση από την προηγούμενη κυβέρνηση του ν. 3898/1010 με το Κεφάλαιο Β΄ ενός μνημονιακού νόμου, του ν. 4512/2018.  Παρά ταύτα και αμέσως μετά την δεύτερη ανάγνωση του νομοσχεδίου, δίχως να εισακούσετε τα δίκαια αιτήματα έγκριτων νομικών δίχως ίδιον όφελος, προχωρήσατε στην εισαγωγή τροπολογίας, που αντί να διορθώνει το κείμενο του νομοσχεδίου αντιθέτως «τακτοποιεί» τα κακώς κείμενα του Υπουργείου Δικαιοσύνης.

Κύριε Υπουργέ, αυτό εννοούσατε στο να δείξουμε κατανόηση;

Αυτή είναι η θετική ματιά του Υπουργείου σας στις προτάσεις της αντιπολίτευσης;

Να φέρετε «τακτοποιητικές», όπως είπατε, τροπολογίες λόγω του ότι έχουν καταργηθεί οι τρεις γενικές γραμματείες που υπήρχαν στο Υπουργείο, Διαβάσαμε λοιπόν μια μέρα πριν την ολομέλεια πως:

         πρέπει να γίνει μια αναδιατύπωση, για να μπορεί να λειτουργήσει το Συμβούλιο Χαρίτων.

         μια νομοθέτηση που αφορά στο σπίτι του παιδιού, μιας και η συγκεκριμένη αρμοδιότητα πλέον επανέρχεται στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και πρέπει να δούμε πώς διευκρινίζονται όλοι οι όροι και όλες οι δυνατότητες που υπάρχουν στο συγκεκριμένο αντικείμενο.

         μια ρύθμιση που αφορά στα παρακρατούμενα δικαιώματα, για τους υποθηκοφύλακες, που είναι σε μια γενικότερη εκκρεμότητα και

         μια τροποποίηση, που αφορά στον νόμο 3689/2008, για την εθνική σχολή δικαστών και αφορά, βεβαίως, στα προσόντα ή στην ανανέωση των προσώπων που πρέπει να γίνει, για την ανανέωση του στελεχιακού δυναμικού στη σχολή δικαστών.

Δεν αντιλέγουμε είναι όλες αναγκαίες αλλαγές.

Ωστόσο, μπορούσατε να διαφυλάξετε την αυτοτέλεια του παρόντος Νομοσχεδίου και να φέρετε ξεχωριστό νομοσχέδιο για τα κακώς κείμενα του Υπουργείου σας.

Αντιθέτως, επιλέξατε τη μέθοδο «ψεκάστε, σκουπίστε..τα αλλάξαμε όλα πριν τα Χριστούγεννα»

Κύριε Υπουργέ,

αναγνωρίζουμε τις θετικές σας προθέσεις, αλλά εμφανώς υποβαθμίζετε ουσιαστικά το κύρος των προτάσεων μας  όταν αρνείστε να προχωρήσετε σε αλλαγές με το επιχείρημα απλώς πως είμαστε υποχρεωμένοι να ακολουθήσουμε την ευρωπαϊκή νομοθεσία.

Το Κίνημα Αλλαγής παραμένει προσηλωμένο στην εθνική προτεραιότητα για τη ριζική μεταρρύθμιση της Ελληνικής Δικαιοσύνης. Στο πλαίσιο αυτό, ο σχεδιασμός και η υλοποίηση ενός λειτουργικού συστήματος διαμεσολάβησης αποτελεί σταθερή μας στόχευση, υπό την ισχυρή επιφύλαξη της περιφρούρησης του δικαιώματος ακώλυτης πρόσβασης των πολιτών στη Δικαιοσύνη.

Η διαφύλαξη του κύρους του θεσμού και της αποτελεσματικής του εφαρμογής προκειμένου να καταστεί μια πρακτική οικονομική κι αμερόληπτη διαδικασία προϋποθέτει ρύθμιση, εποπτεία και εισαγωγή αυστηρών αντικειμενικών κριτηρίων για την απόκτηση άδειας νόμιμης λειτουργίας φορέα κατάρτισης διαμεσολαβητών.

Όλα αυτά, λοιπόν, πρέπει να τα δούμε με έναν επιστημονικά νηφάλιο, τεκμηριωμένο, σοβαρό τρόπο, να γίνουν οι αλλαγές πάνω σε κάποια λάθη και παραλείψεις, τα οποία, εμείς, επισημάναμε.

Εμείς εστιάζουμε στον θεσμό της Διαμεσολάβησης, και είμαστε θετικοί επί της αρχής, γιατί αποτελεί προτεραιότητα για το χώρο της Δικαιοσύνης. Μέχρι τελευταία στιγμή θα εμμείνουμε να εισακουστούν οι προτάσεις μας, για την θετική πορεία του εγχειρήματος αυτού».

H τοποθέτηση μου στην τελευταία συνεδρίαση της Ολομέλειας για την αναθεώρηση του Συντάγματος:

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ(ΝΑΝΤΙΑ) ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Βουλευτής Β2  Δυτ. Τομέα Αθήνας – Κίνημα Αλλαγής

Αθήνα, 22/11/2019

   ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

«Η χαμένη ευκαιρία αυτής της Συνταγματικής Αναθεώρησης αφορά τον χώρο της Δικαιοσύνη.

Με κύρια ευθύνη της κυβερνητικής πλειοψηφίας, οι προτάσεις του Κινήματος Αλλαγής, δεν εισακούστηκαν κι έτσι είμαστε υποχρεωμένοι να προχωρήσουμε με βάση τις προτάσεις που συγκέντρωσαν πάνω από 151 ψήφους και να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε στις υπό αναθεώρηση διατάξεις.»

Στην Ολομέλεια της Βουλής τοποθετήθηκε η βουλευτής του Κινήματος Αλλαγής και βουλευτής Β2 Δυτ. Τομέα Αθήνας, κα Νάντια Γιαννακοπούλου  στην πέμπτη και τελευταία συνεδρίαση για την αναθεώρηση του Συντάγματος.

«Η τεχνητή πόλωση μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ και η επικράτηση τακτικισμών επισκίασαν τη συζήτηση για τη Συνταγματική Αναθεώρηση, ακυρώνοντας σε μεγάλο βαθμό την ιστορική αξία του εγχειρήματος».

Σύμφωνα με τη βουλευτή Β2 Δυτ. Τομέα Αθήνας, «Αποτέλεσμα αυτού ήταν να περάσει ανεκμετάλλευτη η ιστορική ευκαιρία για αναγκαίες τομές και γενναία βήματα προς τα εμπρός. Δυστυχώς αυτή η αναθεώρηση με τον παραμερισμό των θεμάτων που αφορούν τον άνθρωπο, που δεν αλλάζει τις διαδικασίες στη Διοίκηση και τη Δικαιοσύνη, ή που δεν ακουμπά το άρθρο 16 για τα μη κρατικά πανεπιστήμια ή το άρθρο 24 για την κλιματική αλλαγή, δεν έχει νόημα.

Η επομένη Αναθεώρηση που θα έπρεπε να συμπεριλάβει όλα αυτά τα τόσο σοβαρά θέματα, δυστυχώς θα γίνει μετά από εννέα χρόνια!».

Τέλος, η βουλευτής τόνισε :

«Σήμερα περισσότερο από ποτέ, είναι ανάγκη να αναταχθεί και προστατευθεί το κύρος της Δικαιοσύνης και να θωρακιστεί το Κράτος Δικαίου όχι μόνο γιατί αποτελεί συστατικό στοιχείο της ταυτότητας του δημοκρατικού πολιτεύματος, αλλά γιατί αποτελεί ταυτόχρονα βασική αξία και προστασία των δικαιωμάτων του πολίτη και  ιδιαίτερα των αδύναμων».

Ακολουθεί λινκ  στο  you tube με την ομιλία της Κας Νάντιας Γιαννακοπούλου:

https://youtu.be/7O6WDhHwYKQ

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της τοποθέτησης:

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Φτάνουμε στο τέλος των συζητήσεων στα επιμέρους υπό αναθεώρηση άρθρα του Συντάγματος.

Εμείς τονίσαμε πως παραμένουμε προσηλωμένοι στην ανάγκη επίτευξης των ευρύτερων δυνατών συναινέσεων πάνω στις αναγκαίες θεσμικές μεταρρυθμίσεις, σε μια τόσο κορυφαία διαδικασία.

Το Κίνημα Αλλαγής, παρ’ ότι δεν διαθέτει τον απαιτούμενο αριθμό των 50 βουλευτών, κατέθεσε μία δέσμη προτάσεων για αναθεώρηση συνταγματικών διατάξεων, προς την κατεύθυνση αναβάθμισης της θεσμικής λειτουργίας της Πολιτείας, ενίσχυσης του πολίτη και εμπέδωσης του Κράτους Δικαίου.

Δυστυχώς, η τεχνητή πόλωση μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ και η επικράτηση τακτικισμών επισκίασαν τη συζήτηση για τη Συνταγματική Αναθεώρηση, ακυρώνοντας σε μεγάλο βαθμό την ιστορική αξία του εγχειρήματος.

Αποτέλεσμα αυτού ήταν να περάσει ανεκμετάλλευτη η ιστορική ευκαιρία για αναγκαίες τομές και γενναία βήματα προς τα εμπρός. Δυστυχώς αυτή η αναθεώρηση με τον παραμερισμό των θεμάτων που αφορούν τον άνθρωπο, που δεν αλλάζει τις διαδικασίες στη Διοίκηση και τη Δικαιοσύνη, ή που δεν ακουμπά το άρθρο 16 για τα μη κρατικά πανεπιστήμια ή το άρθρο 24 για την κλιματική αλλαγή, δεν έχει νόημα.

Η επομένη Αναθεώρηση που θα έπρεπε να συμπεριλάβει όλα αυτά τα τόσο σοβαρά θέματα, δυστυχώς θα γίνει μετά από εννέα χρόνια!

Και στο σημείο αυτό θέλω να σταθώ ιδιαίτερα στην χαμένη ευκαιρία της Αναθεώρησης, που αφορά στον χώρο της Δικαιοσύνης.

Σήμερα περισσότερο από ποτέ, είναι ανάγκη να αναταχθεί και προστατευθεί το κύρος της Δικαιοσύνης και να θωρακιστεί το Κράτος Δικαίου όχι μόνο γιατί αποτελεί συστατικό στοιχείο της ταυτότητας του δημοκρατικού πολιτεύματος, αλλά γιατί αποτελεί ταυτόχρονα βασική αξία και προστασία των δικαιωμάτων του πολίτη και  ιδιαίτερα των αδύναμων.

Οι κλυδωνισμοί στο χώρο της Δικαιοσύνης θέτουν σε κίνδυνο αυτή την προστασία και επηρεάζουν τον έλεγχο που πρέπει να ασκείται σε κάθε εξουσία από τα δικαστικά όργανα. Και τούτο, γιατί η απαίτηση του πολίτη για την προστασία των ατομικών του δικαιωμάτων και των κοινωνικών αγαθών είναι εξίσου σημαντική με την απαίτησή του να προστατεύεται ο ίδιος από κάθε παρέμβαση του Κράτους.

Το Κίνημα Αλλαγής κατέθεσε και ανέπτυξε δέσμη παρεμβάσεων για την ενίσχυση της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης και των λειτουργών της, καθώς και την εμπέδωση των αρχών του Κράτους Δικαίου. Οι προτάσεις μας για το άρθρο 88 περιελάμβαναν την ενίσχυση του ρόλου της Βουλής στην επιλογή της ηγεσίας της Δικαιοσύνης, την αξιοποίηση της πιλοτικής δίκης στον έλεγχο της συνταγματικότητας των νόμων, την ενίσχυση της λειτουργίας του δικαστικού συστήματος, την αναθεώρηση της διάταξης περί Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου, καθώς και την κατάργηση του Μισθοδικείου, του Δικαστηρίου Αγωγών Κακοδικίας και της Στρατιωτικής Δικαιοσύνης.

Ωστόσο, με κύρια ευθύνη της κυβερνητικής πλειοψηφίας, η Αναθεώρηση θα αγνοήσει πλήρως τις ανάγκες της Ελληνικής Δικαιοσύνης και του πολίτη.

Οι προτάσεις μας, δεν εισακούστηκαν κι έτσι είμαστε υποχρεωμένοι να προχωρήσουμε με βάση τις προτάσεις που συγκέντρωσαν πάνω από 151 ψήφους και να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε στις υπό αναθεώρηση διατάξεις.

Κυρίες και κύριοι βουλευτές,

Η σημασία του συστήματος απονομής της Δικαιοσύνης είναι θεμελιώδης:

  • για τη λειτουργία των θεσμών και του κράτους δικαίου,
  • για την προστασία των δικαιωμάτων των πολιτών,
  • για την καταπολέμηση της διαφθοράς,
  • για την οικονομική ανάπτυξη.

Ο εκσυγχρονισμός του συστήματος, η βελτίωση της ταχύτητας και της ποιότητας απονομής της Δικαιοσύνης και η εμπέδωση της ανεξαρτησίας της αποτελούν ζητήματα προτεραιότητας και πρωταρχικούς όρους για την έξοδο της χώρας από την κρίση.

Εάν θέλουμε να μεταρρυθμίσουμε την Ελληνική Δικαιοσύνη πρέπει να βασιστούμε σε πέντε στέρεους πυλώνες: Νέα βασική νομοθεσία – Εναλλακτικές μέθοδοι επίλυσης διαφορών – Ηλεκτρονική Δικαιοσύνη – Διοικητική ανασύνταξη νέος δικαστικός χάρτης – Δικαιώματα και πρόσβαση στη Δικαιοσύνη.

Εμείς ως Κίνημα Αλλαγής θεωρούμε ότι ο εκσυγχρονισμός της Δικαιοσύνης, είναι Νο1 μεταρρύθμιση που έχει ανάγκη η χώρα, κάτι που θα έπρεπε να έχει ξεκινήσει από αυτή την Συνταγματική Αναθεώρηση.

Επιθυμούμε:

  • Να ολοκληρωθεί το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την Ηλεκτρονική Δικαιοσύνη, που έχει καταρτιστεί από το 2011 για τη μηχανοργάνωση και την ηλεκτρονική διασύνδεση όλων των δικαστηρίων και σωφρονιστικών καταστημάτων της χώρας.
  • Να ενθαρρυνθούν έμπρακτα οι εναλλακτικές μορφές επίλυσης των διαφορών, όπως η διαμεσολάβηση και η δικαστική μεσολάβηση αλλά και ο θεσμός του plea bargaining στις ποινικές δίκες. Κάτι στο οποίο προχώρησε η Κυβέρνηση.
  • Να αναδιαμορφωθεί και εκσυγχρονισθεί η βασική νομοθεσία μας (Ποινική Δικονομία, Ποινικός Κώδικας, Διοικητική Δικονομία, Σωφρονιστικός Κώδικας, Οικογενειακό Δίκαιο). Με τους νέους κώδικες ΠΔ και ΚΠοινΔικ. έγινε το πρώτο βήμα. Υπάρχουν πολλά ακόμη.
  • Να χαραχθεί εκ νέου ο ελληνικός δικαστικός χάρτης για τη βέλτιστη αξιοποίηση των διαθέσιμων πόρων, σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα δικαστικής χωροταξίας. Ένα Σχέδιο “Καλλικράτης” για τη Δικαιοσύνη.
  • Να ιδρυθούν εξειδικευμένες δικαστικές δομές (λ.χ. για υποθέσεις εταιρικού δικαίου, οικογενειακό δικαστήριο κ.α.).
  • Να θεσπισθεί το σώμα δικαστικών εμπειρογνωμόνων, βοηθών δικαστών και δικαστικής αστυνομίας.
  • Να επανεξετασθεί /αναμορφωθεί το σύστημα της αξιολόγησης δικαστών και δικαστηρίων, σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα.
  • Να ενισχυθεί το αυτοδιοίκητο των δικαστηρίων, με μέριμνα για την επιμόρφωση των δικαστών που διευθύνουν δομές.
  • Να προστατευθεί η ανεξαρτησία της δικαστικής από την εκτελεστική εξουσία, με την ενεργή εμπλοκή της Βουλής στη διαδικασία επιλογής της ηγεσίας της Δικαιοσύνης.
  • Να επανεξετασθεί και να ορθολογικοποιηθεί το κόστος πρόσβασης στη Δικαιοσύνη, ειδικά για ευπαθείς ομάδες.
  • Να ενισχυθεί ουσιαστικά η νομική βοήθεια σε όσους πραγματικά την έχουν ανάγκη, για κάθε δικαιοδοσία καθώς και ο αυτεπάγγελτος διορισμός συνηγόρου.

Χρειαζόμαστε ένα σύγχρονο και αποτελεσματικό δικαιοδοτικό σύστημα με ένα ξεκάθαρο στρατηγικό πλαίσιο και με συγκεκριμένες δομικές Μεταρρυθμίσεις.

Αυτό το σύστημα επιδιώκουμε να προτείνουμε και να εφαρμόσουμε στην ελληνική έννομη τάξη.  Για τους πολλούς κι όχι για τους λίγους.»

Η τοποθέτηση μου εχθές στην πρώτη Διαρκή Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης ως ειδική αγορήτρια του Τομέα Δικαιοσύνης , σχετικά με το σχέδιο νόμου «Διαμεσολάβηση σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις – Περαιτέρω εναρμόνιση της Ελληνικής Νομοθεσίας προς τις διατάξεις της Οδηγίας 2008/52/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 21ης Μάϊου 2008»

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ(ΝΑΝΤΙΑ) ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Βουλευτής Β2  Δυτ. Τομέα Αθήνας – Κίνημα Αλλαγής

Αθήνα, 21/11/2019

   ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 «Στην Ελλάδα, η εισαγωγή και ρύθμιση του θεσμού συντελέσθηκε με τον ν. 3898/2010, μια πρωτοβουλία της Κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ που αποτέλεσε ένα αυτοτελές νομοθέτημα για τη διαμεσολάβηση στις αστικές και εμπορικές διαφορές»

Στην πρώτη Διαρκή Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης τοποθετήθηκε η ειδική αγορήτρια του Τομέα Δικαιοσύνης βουλευτής Β2 Δυτ. Τομέα Αθήνας, κα Νάντια Γιαννακοπούλου, σχετικά με το σχέδιο νόμου «Διαμεσολάβηση σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις – Περαιτέρω εναρμόνιση της Ελληνικής Νομοθεσίας προς τις διατάξεις της Οδηγίας 2008/52/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 21ης Μάϊου 2008», τονίζοντας πως «με δεδομένο ότι το άρθρο 1 ν. 3898/2010 παραμένει σε ισχύ, θα ήταν πιο σωστό το νέο σχέδιο νόμου να οδηγούσε στην τροποποίηση του αρχικού νόμου της διαμεσολάβησης (ν. 3898/2010), με την εισαγωγή των νέων διατάξεων σε ένα αυτοτελές νομοθετικό πλαίσιο της διαμεσολάβησης, που θα εγγυάται το κύρος του θεσμού και την αναγκαία ασφάλεια δικαίου.

Προσπαθείτε να οικειοποιηθείτε και αυτή τη μεταρρύθμιση του ΠΑΣΟΚ. Θα μπορούσατε να το κάνετε πιο εύσχημα, διατηρώντας σε ισχύ και βελτιώνοντας τον μακροβιότερο νόμο για τη διαμεσολάβηση».

Σύμφωνα με τη βουλευτή Β2 Δυτ. Τομέα Αθήνας, «Στο νέο σχέδιο νόμου που φέρνετε προς ψήφιση κε Υπουργέ, στην αιτιολογική έκθεση αναφέρετε συνεχώς για την ενσωμάτωση της Οδηγίας 2008/52. Μα αυτή η οδηγία έχει ενσωματωθεί ήδη εδώ και οκτώ χρόνια, με τον ν. 3898/2010. Αφήστε τις υπερβολές και την επικοινωνιακή πολιτική.».

Τέλος, όσον αφορά το νέο νομοσχέδιο για την Διαμεσολάβηση , η βουλευτής τόνισε :

«Είμαστε υπέρ της πρακτικής της Διαμεσολάβησης, με σκοπό να υιοθετηθεί ως πρακτική επίλυσης των διαφορών ούτως ώστε να καταστεί μια αξιόπιστη, εναλλακτική μέθοδο πρόσβασης στη Δικαιοσύνη, με μικρό κόστος και εξοικονόμηση χρόνου, προς το συμφέρον των πολιτών και της κοινωνίας γενικότερα».

Ακολουθεί link στο  you tube με την ομιλία της Κας Νάντιας Γιαννακοπούλου:

https://www.youtube.com/watch?v=DJY46EdkHjM&feature=youtu.be

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της τοποθέτησης:

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κατατέθηκε προχθές το νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης, σχετικά με την διαμεσολάβηση στις αστικές και εμπορικές υποθέσεις. Είναι αλήθεια, ότι η διαμεσολάβηση, συνιστά έναν διεθνώς αναγνωρισμένο και επαληθευμένα αποτελεσματικό μηχανισμό εξωδικαστικής επίλυσης διαφορών.

Το να υπάρχει ένας εκπαιδευμένος και αμερόληπτος τρίτος, ο διαμεσολαβητής, διευκολύνει και αναβαθμίζει τον διάλογο ανάμεσα στα μέρη και μπορεί να οδηγεί και πολλές φορές οδηγεί, στην οριστική και βιώσιμη διευθέτηση των συγκρούσεων που υπάρχουν. Αυτή η διαδικασία έχει άλλωστε ακολουθηθεί από πάρα πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Είναι ενδεικτικό το παράδειγμα της Ιταλίας, αναφέρετε και μέσα στην Έκθεση, όπου 250.000 υποθέσεις έχουν κλείσει ουσιαστικά με την μέθοδο της διαμεσολάβησης.

Κύριε Υπουργέ, εννοείται ότι το ΠΑΣΟΚ και το Κίνημα Αλλαγής είναι υπέρ, της πρακτικής της διαμεσολάβησης, είναι άλλωστε δικό μας παιδί, εμείς εισαγάγαμε το 2010, με τον ν.3898, τον θεσμό της διαμεσολάβησης. Μία μεγάλη μεταρρύθμιση, μία μεγάλη τομή στα πλαίσια της απονομής της ελληνικής δικαιοσύνης ως εξωδικαστικός τρόπος ως εξωδικαστική μορφή, επίλυσης των διαφορών.

Εμείς το φέραμε τότε, ως αυτοτελές νομοθέτημα και δυστυχώς υπήρξε εσφαλμένη αντικατάσταση του νόμου αυτού, με ένα απλό κεφάλαιο, ενός ετερόκλητου μνημονιακού νομοθετήματος, όπως ο ν.4512/2018, από τον ΣΥΡΙΖΑ. Δηλαδή, μία κορυφαία τομή και μεταρρύθμιση που φέραμε εμείς, έγινε μετά ένα απλό κεφάλαιο, ενός μνημονιακού νόμου από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Κάτι που όλοι καταλαβαίνετε ότι έχει και νομικοτεχνικά και λάθη από συστηματική άποψη γι’ αυτό, θεωρούμε ότι η αντικατάσταση του συνόλου του οικείου, του σχετικού κεφαλαίου του ν.4512/2018 με ένα αυτοτελή νόμο για τη διαμεσολάβηση, όπως ακριβώς ίσχυε με το ν.3898/2010, αποτελεί την πλέον ενδεδειγμένη από νομοτεχνικής  πλευράς, επιλογή. Δηλαδή, θεωρούμε ότι το να υπάρχει ένα αυτοτελές κανονιστικό πλαίσιο με αρχή, μέση και τέλος, τόσο από νομική, όσο και από πολιτική σκοπιά, χωρίς να έχει ούτε εμβαλωματικές, ούτε αποσπασματικές λογικές, όπως είδαμε με το προηγούμενο νομοθέτημα, στο σώμα ενός παντελώς άσχετου με τη δικαιοσύνη νομοθέτημα, είναι απολύτως σωστή και αποτελεί δείγμα θεσμικής συνέχειας και καλής νομοθέτησης.

Δυστυχώς, εδώ και δέκα χρόνια, μέχρι και την αναθεώρηση του το 2018, συνεχίζει αυτός ο κορυφαίος θεσμός να καρκινοβατεί και αυτό συνέβη γιατί, με πολύ μεγάλη ευθύνη και της προηγούμενης κυβέρνησης δεν μπόρεσε να πεισθεί ο απλός πολίτης ότι είναι προς το συμφέρον του από κάθε άποψη, από άποψη οικονομική, από άποψη χρονική, από πλευράς ανθρωποκεντρικής. Επιπλέον, με τις καταργούμενες διατάξεις του ν.4512/2018 δεν επιτεύχθηκε ο σκοπός, για τον οποίο αυτές θεσπίστηκαν, δεδομένου ότι το στάδιο της υποχρεωτικής υπαγωγής κάποιων διαφορών στη διαδικασία της διαμεσολάβησης, όπως προβλέφθηκε στο άρθρο 182, ουδέποτε εφαρμόστηκε στην πράξη, διότι, καταρχάς, ανεστάλη η εφαρμογή του, η ισχύς του, από την προηγούμενη κυβέρνηση. Δηλαδή, έφερε ένα νομοθέτημα, μια πολύ σοβαρή μεταρρύθμιση που είχαμε εισαγάγει εμείς, πρώτοι και τελικά, την ανέστειλε. Μάλλον έτσι είναι οι τομές που έκανε ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α..

Όμως, μην ξεχνάμε ότι και οι διατάξεις που αφορούσαν στην υποχρεωτικότητα κρίθηκαν αντισυνταγματικές από τη Διοικητική Ολομέλεια του Αρείου Πάγου με την Αριθμό 34/2018 απόφαση του. Βεβαίως, κύριε Υπουργέ, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι με βάση το άρθρο 1 του ν.3898/2010, το οποίο, ενσωμάτωσε την Οδηγία, αυτό παραμένει σε ισχύ. Επομένως, κατά την άποψή μας, θα ήταν πιο σωστό το νέο σχέδιο νόμου να οδηγούσε στην τροποποίηση του αρχικού νόμου της διαμεσολάβησης με την εισαγωγή νέων διατάξεων σε εκείνο το αυτοτελές νομοθετικό πλαίσιο. Διότι, βλέπουμε μια προσπάθεια οικειοποίησης από την πλευρά της Ν.Δ., του θεσμού που εισήγαγε τότε το ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Νομίζω ότι θα μπορούσε να γίνει πιο εύσχημα.

Για λόγους θεσμικής τάξης, θα έλεγα ότι θα έπρεπε ουσιαστικά να διατηρηθεί σε ισχύ και να βελτιωθεί ο μακροβιότερος νόμος για τη διαμεσολάβηση, που είναι ο 3898/2010 και να μην υπάρχει προσπάθεια οικειοποίησης. Όμως, το άρθρο 1 είναι απολύτως σε ισχύ.

Επίσης, θα ήθελα να κάνω μια παρατήρηση, γιατί νομίζω ότι είναι απολύτως άστοχη η αναφορά που υπάρχει στην αιτιολογική έκθεση και στην οποία, αναφέρεστε συνεχώς στην ανάγκη ενσωμάτωσης ή περαιτέρω εναρμόνισης της Οδηγίας 2008/52. Όμως, αυτή η Οδηγία έχει ήδη ενσωματωθεί με το ν.3898/2010. Επομένως, το λιγότερο που θα μπορούσαμε να πούμε είναι ότι αυτό αποτελεί υπερβολή.

Δεν θα υπεισέλθω σήμερα στην κατ’ άρθρον ανάλυση του υπό ψήφιση νομοσχεδίου και κάποιες ενστάσεις που έχουμε πάνω σε συγκεκριμένα άρθρα, θα επισημάνουμε τη θετική κατεύθυνση την οποία φέρνετε και υπάρχει στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο σε γενικές γραμμές. Θα αναλύσουμε τις ενστάσεις μας στην επί των άρθρων τοποθέτηση. Όμως, κύριε Υπουργέ, δεν μπορούμε να μην εκφράσουμε την απορία μας, σε ένα πράγμα, το οποίο, δυστυχώς, εδώ πέρα, προσομοιάζει ο τρόπος που αντιμετωπίζεται αυτό το ζήτημα, με τον τρόπο που το αντιμετώπισε και ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α.. Τι εννοώ. Για ποιο λόγο κάνετε τμηματική ενσωμάτωση των υποθέσεων, για ποιο λόγο αναστέλλεται ουσιαστικά η υποχρεωτικότητα της εκδίκασης των υποθέσεων, θα το αναφέρω πολύ ξεκάθαρα, από 15/1 στην τακτική του πολυμελούς πρωτοδικείου εφαρμόζεται η υποχρεωτικότητα στην τακτική του πολυμελούς, για ποιο λόγο πρέπει μετά να παρέλθουν άλλοι τρεις μήνες και να πάει από 15/3 η υποχρεωτικότητα στις υποθέσεις του οικογενειακού δικαίου και των οικογενειακών διαφορών και μετά να παρέλθει άλλο ένα δίμηνο ακόμη και να πάμε στις 15/5, για να επέλθει η υποχρεωτικότητα στις υποθέσεις της τακτικής του μονομελούς; Για ποιο λόγο, δηλαδή, και εσείς, αναστέλλεται από δική σας μεριά, τμηματικά, όχι συνολικά όπως έκανε ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α.; Όμως, το ίδιο κάνετε επί της ουσίας, η διαφορά σας είναι, ότι απλά, αυτή την αναστολή, την κάνετε σε δόσεις.

Σύμφωνα, λοιπόν, με το νομοσχέδιο, πριν από την προσφυγή στο δικαστήριο, ο πληρεξούσιος δικηγόρος, οφείλει να ενημερώσει τον εντολέα του, για τη δυνατότητα απόπειρας διαμεσολαβητικής διευθέτησης της διαφοράς. Και στην περίπτωση που τα μέρη δεν συμφωνήσουν για το πρόσωπο του διαμεσολαβητή, αυτός ορίζεται από την κεντρική επιτροπή διαμεσολαβητών. Για την υποχρεωτική αρχική συνεδρία της διαμεσολάβησης, η παράσταση του δικηγόρου των διαδίκων είναι υποχρεωτική και μάλιστα, είναι θετικό, ότι είναι με πολύ μειωμένο παράβολο. Αυτό είναι απολύτως θετικό. Στη διαδικασία της διαμεσολάβησης, η παράσταση δικηγόρου είναι υποχρεωτική. Αυτό ήταν και μια δική μας πρόταση, κύριε Υπουργέ, και σε περίπτωση που αχθούν τα μέρη σε συμφωνία, το σχετικό συμφωνητικό θα είναι και τίτλος εκτελεστός.

Επί της αρχής, εμείς, συμφωνούμε και υπερψηφίζουμε αυτό το νομοσχέδιο. Αυτό είπα, πως δεν θα μπορούσαμε να το κάνουμε και να υπερψηφίσουμε, αφού είναι δικό μας νομοσχέδιο, δικό μας παιδί. Η φιλοδοξία μας είναι ένας προαιρετικός θεσμός να μην γίνει απλά η υποχρεωτική διαδικασία, αλλά κάτι ακόμα περισσότερο, κύριε Υπουργέ, να γίνει μια συνειδητή επιλογή. Αυτό είναι το μεγάλο ζητούμενο, μια συνειδητή επιλογή των πολιτών, οι οποίοι θα επιζητούν άμεση και οικονομική λύση στα δικαιοδοτικά τους προβλήματα, τα οποία υπάρχουν στην καθημερινότητά τους.

Πρέπει, λοιπόν, να γίνει και να καταστεί μια πρακτική οικονομική, αμερόληπτη διαδικασία, που δεν θα διαταράσσει τις οικογενειακές σχέσεις, αντιθέτως, θα τις επιλύει, όπως, βεβαίως και τις εταιρικές και τις εμπορικές συναλλαγές. Αυτό, όπως αντιλαμβάνεστε, θα βοηθήσει και θα επιλύσει, σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό, το ζήτημα του συνωστισμού των δικαστικών υποθέσεων και των καθυστερήσεων στην απονομή δικαιοσύνης, που κατά την προσωπική μου άποψη, αποτελεί το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει, όχι μόνο ο θεσμός της δικαιοσύνης, αλλά, ενδεχόμενα, και το σύνολο της λειτουργίας της δημοκρατίας μας.

Όλα αυτά, λοιπόν, πρέπει να τα δούμε με έναν επιστημονικά νηφάλιο, τεκμηριωμένο, σοβαρό τρόπο, να γίνουν οι αλλαγές πάνω σε κάποια λάθη, τα οποία, εμείς, θα επισημάνουμε στην κατά άρθρον ομιλία και τα οποία δεν θα λειτουργήσουν αποτρεπτικά για τον Έλληνα πολίτη. Εμείς, θεωρούμε και παραμένουμε προσηλωμένοι στο θεσμό της διαμεσολάβησης, αποτελεί εθνική προτεραιότητα το να υπάρξει μια ριζική μεταμόρφωση της ελληνικής δικαιοσύνης και η εξωδικαστική επίλυση διαφορών με τέτοιους τρόπους αποτελεί έναν από τους πέντε βασικούς πυλώνες που έχουμε παρουσιάσει και πιστεύουμε, ότι είναι βασικοί για την ριζική μεταρρύθμιση της δικαιοσύνης, γι’ αυτό υπερψηφίζουμε επί της αρχής το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου.»

Η τοποθέτηση μου επί της Αρχής στην συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ(ΝΑΝΤΙΑ) ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Βουλευτής Β2  Δυτ. Τομέα Αθήνας – Κίνημα Αλλαγής

 

Αθήνα, 18/11/2019

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Κάθε προσπάθεια αναθεώρησης του Συντάγματος αποτελεί μια κορυφαία στιγμή της κοινοβουλευτικής διαδικασίας, καθώς τροποποιείται ο καταστατικός χάρτης της χώρας.

Αυτή η Αναθεωρητική διαδικασία του Συντάγματος πρέπει να δείξει κάτι διαφορετικό από τις συνήθεις λειτουργίες των άλλων διαδικασιών του Κοινοβουλίου. Οφείλει να αποτελέσει φάρο ως προς την θεσμική συνεννόηση μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων και πρέπει να έχει την αντίστοιχη συμπεριφορά εκ μέρους όλων μας, προκειμένου να αποτραπεί ο ακραίος κίνδυνος για τη Δημοκρατία και το Κράτος Δικαίου, που είναι ο κίνδυνος του συνταγματικού λαϊκισμού και της προχειρότητας.

Δυστυχώς, η τεχνητή πόλωση στην προηγούμενη βουλή μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ επισκίασε τη συζήτηση για τη Συνταγματική Αναθεώρηση, ακυρώνοντας σε μεγάλο βαθμό την ιστορική αξία του εγχειρήματος.

Αποτέλεσμα του εκφυλισμού της συζήτησης ήταν να περάσει ανεκμετάλλευτη η ιστορική ευκαιρία για αναγκαίες τομές και γενναία βήματα προς τα εμπρός αξιοποιώντας στο επίπεδο του Συντάγματος την εμπειρία της κρίσης.

Και ενώ μετά από δέκα χρόνια κρίσης όπου δοκιμάσθηκαν οι θεσμοί, όπου συντελέσθηκαν τεράστιες μεταβολές τόσο στην χώρα μας όσο και συνολικά στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα συνταγματικής τάξης και στην οικονομική διακυβέρνηση στην ευρωζώνη, δυστυχώς εμείς συνεχίζουμε να ομφαλοσκοπούμε και να αναλωνόμαστε σε θέματα που θα έπρεπε να είχαν λυθεί προ πολλού, σε συζητήσεις που αφορούν περισσότερο το χθες παρά το σήμερα και το αύριο.

Μία από τις πιο χαρακτηριστικές τέτοιες περιπτώσεις που συντελέσθηκε δυστυχώς ήδη στην προηγούμενη Βουλή είναι ο αποκλεισμός από την επόμενη φάση της αναθεωρητικής διαδικασίας του κανόνα της δημοσιονομικής ισορροπίας, της δημοσιονομικής επίγνωσης, η εισαγωγή του οποίου στα συντάγματα των κρατών μελών συνιστά υποχρέωση τους προβλεπόμενη ρητά στη «Συνθήκη για τη Συνεργασία, το Συντονισμό και τη Διακυβέρνηση» που διέπει την οικονομική διακυβέρνηση της ευρωζώνης. Η συνταγματική πρόβλεψη για ισοσκελισμένο προϋπολογισμό, να προβλέπεται δηλαδή ο χρυσός δημοσιονομικός κανόνας, το όριο του δημοσιονομικού ελλείμματος και το όριο του δημοσίου χρέους είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να σταματήσει η υποθήκευση του μέλλοντος των επόμενων γενιών.

Εκτός όμως από αυτό υπάρχει μία σειρά από χαμένες ευκαιρίες που δεν συμπεριλήφθηκαν τελικά σε αυτήν την συνταγματική αναθεώρηση, δίνοντας τελικά έναν τόνο περισσότερο διεκπεραιωτικό παρά ουσιαστικών αλλαγών.

Δεν περιλήφθηκαν π.χ. στην αναθεωρητική διαδικασία πολύ σημαντικές διατάξεις, όπως το άρθρο 16 παρ. 5 και 8 για τη δυνατότητα ίδρυσης μη κρατικών πανεπιστημίων λόγω της ιδεοληπτικής μυωπίας του ΣΥΡΙΖΑ, χάνοντας αυτήν την ευκαιρία για μία ολόκληρη δεκαετία. Την ώρα που σε όλο τον αναπτυγμένο κόσμο υπάρχουν ιδιωτικά πανεπιστήμια, εμείς παραμένουμε κολλημένοι σε ιδεοληψίες του χθές.

Δυστυχώς όμως και το άρθρο 24 του Συντάγματος για την Κλιματική Αλλαγή παραμένει εκτός αναθεώρησης, για την οποία εμείς προτείναμε τη θέσπιση της υποχρέωσης της Πολιτείας να υιοθετεί δράσεις για την αντιμετώπιση της Κλιματικής Αλλαγής και την προστασία της βιοποικιλότητας.

Τέλος σε ό,τι αφορά στον πολύπαθο χώρο της δικαιοσύνης το ΚΙΝΑΛ κατέθεσε και ανέπτυξε δέσμη παρεμβάσεων για την ενίσχυση της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης και των λειτουργών της, καθώς και την εμπέδωση των αρχών του Κράτους Δικαίου. Οι προτάσεις μας περιλάμβαναν την ενίσχυση του ρόλου της Βουλής στην επιλογή της ηγεσίας της Δικαιοσύνης, την αξιοποίηση της πιλοτικής δίκης στον έλεγχο της συνταγματικότητας των νόμων και άλλα.

Ωστόσο, με κύρια ευθύνη της πλειοψηφίας, η Αναθεώρηση θα αγνοήσει πλήρως τις ανάγκες της Ελληνικής Δικαιοσύνης και του πολίτη.

Η αναθεώρηση αυτή, δεν μπορεί να γίνεται ερήμην της μεγάλης συναινετικής αναθεώρησης του 2001, η οποία έχει προσφέρει στον τόπο τεράστια κοιτάσματα κανονιστικά στο κεφάλαιο των κοινωνικών, ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων, στο κεφάλαιο των σύγχρονων απειλών από την κοινωνία της πληροφορίας, των προβλημάτων βιοηθικής και τεχνοηθικής, στο κεφάλαιο της ψηφιακής εποχής και των ψηφιακών δικαιωμάτων και απειλών, το Ελληνικό Σύνταγμα είναι το πληρέστερο διεθνώς χάρη στην αναθεώρηση του 2001.

Το πρόβλημα της χώρας δεν είναι συνταγματικό, το πρόβλημα της χώρας φάνηκε όλα τα τελευταία χρόνια ότι είναι βαθιά πολιτικό.

Οφείλουμε να είμαστε πολύ προσεκτικοί στον κίνδυνο της εύκολης συνταγματικής ρητορείας, ότι όλα μπορεί να λυθούν μέσω της αναθεώρησης του Συντάγματος, ότι οι παθογένειες του πολιτικού συστήματος, οι αδυναμίες της δικαιοσύνης και της δημόσιας διοίκησης, θα λυθούν ως δια μαγείας, με νομικό τρόπο, μέσα από την αναθεώρηση του Συντάγματος.

Η Αναθεώρηση του Συντάγματος, έστω και αν αφήνει μία σειρά πολύ σοβαρών θεμάτων εκτός, οφείλει να ενισχύσει τις ελευθερίες και τα δικαιώματα των πολιτών, να κατοχυρώσει το κοινωνικό κράτος και να θέσει τις βάσεις για να αντιμετωπιστούν δυσλειτουργίες και παθογένειες του πολιτικού μας συστήματος.

Αυτό έχει ανάγκη ο τόπος.

Αυτή είναι η πρόταση για την πατρίδα μας.

Αυτή είναι η προτεραιότητα μας».

Ακολουθεί λινκ  στο  you tube με την ομιλία της Κας Νάντιας Γιαννακοπούλου:https://www.youtube.com/watch?v=9JmsuvIz6S4&feature=youtu.be

Το Σάββατο που μας πέρασε στα πλαίσια της Πολιτικής Ακαδημίας Νέων (Progressive Youth Academy) του Ιδρύματος Friedrich Ebert Stiftung σε συνεργασία με το Ίδρυμα Θ. και Δ. Τσάτσου, είχα την ευκαιρία μαζί με τον εξαίρετο συνταγματολόγο και φίλο Ξενοφώντα Κοντιάδη, για μια πολύ ενδιαφέρουσα και ουσιαστική συζήτηση με νέους ανθρώπους για τη σύγχρονη ατζέντα της Σοσιαλδημοκρατίας στην Ελλάδα και την Ευρώπη αλλά και για τις μεγάλες προκλήσεις της εποχής μας, όπως η προσφυγική και κλιματική κρίση.

 «ΟΙ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΓΚΗ ΜΙΑΣ ΝΕΑΣ ΑΤΖΕΝΤΑΣ ΤΗΣ ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ».

Tο Σάββατο που μας πέρασε στα πλαίσια της Πολιτικής Ακαδημίας Νέων (Progressive Youth Academy) του ιδρύματος Friedrich Ebert Stiftung σε συνεργασία με το ίδρυμα Θ. και Δ. Τσάτσου η  βουλευτής του Κινήματος Αλλαγής, Κωνσταντίνα (Νάντια) Γιαννακοπούλου, είχε την ευκαιρία μαζί με τον εξαίρετο Συνταγματολόγο κο Ξενοφώντα Κοντιάδη, για μια αρκετά ενδιαφέρουσα και ουσιαστική συζήτηση με νέους ανθρώπους για τη σύγχρονη ατζέντα της σοσιαλδημοκρατίας στην Ελλάδα και την Ευρώπη, αλλά και για μεγάλες προκλήσεις της εποχής μας, όπως η προσφυγική και κλιματική αλλαγή.

Η βουλευτής τόνισε πως «Η Σοσιαλδημοκρατία χρειάζεται μια τέτοιου μεγέθους και βάθους επανεκκίνηση τόσο συνολικά στην Ευρώπη, όσο και στην Ελλάδα που έχουμε υποστεί τεράστιες εκλογικές απώλειες».

Τέλος η βουλευτής χαιρετίζοντας τέτοιες πρωτοβουλίες νέων για την ανάδειξη και διατήρηση της Σοσιαλδημοκρατίας στην Ευρώπη δήλωσε πως : «Αν δεν δείξουμε την αναγκαία τόλμη για αλλαγές, το μέλλον είναι αβέβαιο. Στην ζωή και στην πολιτική τα κενά καλύπτονται από άλλες δυνάμεις».

 Αναλυτικά το κείμενο της τοποθέτησης της Βουλευτού έχει ως εξής:  

«Ζούμε σε μια εποχή μεγάλων προκλήσεων και μεγάλων μεταβολών. Η κρίση της Συρίας και η διόγκωση των Μεταναστευτικών – Προσφυγικών ροών, ανέδειξε ένα θέμα που θα μας συνοδεύει όλους και για πολλά χρόνια, αφού οι εστίες πολέμων και εμφυλίων συρράξεων, αλλά και οι αλλαγές λόγω Κλιματικής Αλλαγής θα τροφοδοτούν ρεύματα από Ασία και Αφρική προς την Ευρώπη. Ο κίνδυνος να εντείνονται φαινόμενα ρατσισμού, ξενοφοβίας, ανησυχίας για τα πολιτισμικά προτάγματα στις χώρες της Ευρώπης είναι ορατός, όπως ορατός πια εκλογικά είναι και ο κίνδυνος εμφάνισης και ενδυνάμωσης ακροδεξιών μορφωμάτων.    Η Οικονομική Ανάπτυξη στην Ευρώπη θα είναι μία σταθερή ανάγκη που όμως θα πιέζεται από την δυναμική εμφάνιση των νέων δυνάμεων, κυρίως Κίνας και Αφρικής, ενώ ταυτόχρονα η Οικονομία που στηρίζεται σε Χρηματοπιστωτικές πράξεις σε ένα Σύστημα Καπιταλισμού- Καζίνο και όχι αυθεντική παραγωγή, θα εγκυμονεί μόνιμα κινδύνους κρίσεων. Η ραγδαία ανάπτυξη των νέων Τεχνολογιών, η Τέταρτη Βιομηχανική Επανάσταση, η ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης και της ρομποτικής μας φέρνει μπροστά σε νέες δυνατότητες, αλλά και πολιτικά, ηθικά  διλλήματα για θέματα του τρόπου οργάνωσης της εργασίας, της αντιμετώπισης της ανεργίας που θα δημιουργείται , του τρόπου ζωής μας.

 Αυτοί και άλλοι παράγοντες διαμορφώνουν ένα ριζικά νέο περιβάλλον το οποίο δεν μπορούμε να περιγράψουμε με ακρίβεια αφού καθορίζεται από πολλές αστάθμητες μεταβλητές. Το σίγουρο είναι στις επόμενες δεκαετίες θα ζήσουμε σε ένα κόσμο διαφορετικό όπου θα τίθενται εκ των πραγμάτων θέματα που θα αφορούν στην μορφή εργασίας, στο καταναλωτικό πρότυπο, στον τρόπο παραγωγής ,αλλά και στους τρόπους που θα εκφράζεται η Πολιτική δράση και θα εξασφαλίζεται η πολιτική εκπροσώπηση ιδιαίτερα των νέων ανθρώπων.

 Ένα μέγα θέμα αποτελεί η ίδια η μορφή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δείχνει να κάνει πίσω από την Ολοκλήρωση που οι εμπνευστές της είχαν οραματιστεί. Αντίθετα, αντί να προχωράει στην Ομοσπονδοποίηση της, παρακολουθούμε έξαρση αιτημάτων που μας πάνε πίσω ακόμα και από τα σημερινά Κράτη. Παράδειγμα αποτελεί η περίπτωση της Καταλονίας στην Ισπανία. Η Ε.Ε προχωράει αργά, άβουλα, χωρίς ενιαία Αμυντική Πολιτική, χωρίς καν ενιαία Πολιτική αντιμετώπιση του Μεταναστευτικού προβλήματος. Αντίθετα, οι χώρες της έχουν διαφορετικές πολιτικές αδιαφορώντας για το ρεύμα που τροφοδοτείται από τον Ερντογάν προς την Ελλάδα, κλείνοντας τα μάτια στην πραγματικότητα που διαμορφώνεται. Η Ε.Ε εμφανίζει εικόνα αθροίσματος Κρατών δίχως αλληλεγγύη, όπου ο καθένας κάνει ότι θέλει χωρίς τον κίνδυνο κυρώσεων. Υπάρχουν χώρες σήμερα στην Ε.Ε που δεν έχουν δεχτεί ούτε ένα Μετανάστη ή Πρόσφυγα, ενώ πρόσφατα δεν μπόρεσαν να καταλήξουν ούτε σε μια συνεργασία για την υποδοχή έστω 4.000 ανήλικων ασυνόδευτων. Αυτή δεν ειναι ασφαλώς η Ευρώπη των ονείρων μας. Αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση με δεδομένο ότι η διεύρυνση δεν συνοδεύτηκε με την απαραίτητη εμβάθυνση, είναι πολύ πιθανό να βρεθούμε μπροστά σ΄ένα απλό δίλημμα: Ολοκλήρωση της ομοσπονδοποίησης της Ευρώπης ή διάλυσής της.

Και η Σοσιαλδημοκρατία; Ποιος ο ρόλος της σ΄αυτές τις συνθήκες;

Το ερώτημα είναι δύσκολο. Το σίγουρο είναι ότι αυτή την περίοδο βρίσκεται σε υποχώρηση. Γιατί άραγε; Μα γιατί η ατζέντα της υπερκαλύφτηκε από την Χριστιανοδημοκρατία και ταυτόχρονα τμήματά της  στρέφονται προς αριστερά και δεξιά λαϊκίστικα πολιτικά μορφώματα. Επίσης τμήματά της μη νιώθοντας ότι εκπροσωπούνται από πουθενά, στρέφονται στην Πολιτική , αναδεικνύοντας προβλήματα πολιτικής εκπροσώπησης.

 Στην Ελλάδα η συμμετοχή στις εκλογές από το 2009 μέχρι το 2019 στράφηκε στην αποχή. Αυτό κόστισε στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. Το ίδιο κόστισε και ο λαϊκισμός του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. που υποσχέθηκε τα πάντα στους πάντες , λέγοντας ότι θα σκίσει τα Μνημόνια και άλλα πολλά. Ο λόγος του φάνηκε πιο ελκυστικός και ελπιδοφόρος. Στην συνέχεια διέψευσε κάθε προσδοκία. Σήμερα στην Ελλάδα παριστάνει την ριζοσπαστική Αριστερά και στην Ευρώπη τον λάτρη της Σοσιαλδημοκρατίας.

Ποια είναι η απάντηση;

Η διακριτή παρουσία της με θέσεις και απόψεις , με παρουσία που δεν « μυρίζει « παρελθόν» αλλά απαντάει στις πραγματικές προκλήσεις του μέλλοντος. ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΚΑΙ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΠΙΣΩ. Γι’ αυτό μας αφήνουν κρίσιμα ακροατήρια όπως οι νέοι άνθρωποι. Γι’ αυτό  και φοβισμένα από την κρίση και από ένα αβέβαιο μέλλον, κοινωνικά ακροατήρια στρέφονται στον αντικειμενικά πιο ελκυστικό λαϊκίστικο λόγο είτε προέρχεται από αριστερά είτε προέρχεται από ακροδεξιά.

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ;

Να αποσαφηνίσουμε την φυσιογνωμία, την Στρατηγική, την ιδεολογία και την πολιτική μας ανοίγοντας μέτωπο και όχι χαϊδεύοντας τον λαϊκισμό που συχνά μεταμφιέζεται και σε θαυμαστές μας. Να μιλήσουμε καθαρά, διακριτά, με όρους μέλλοντος . Να διαμορφώσουμε τη ατζέντα μας με προτάσεις για :

Την ενιαιοποίηση της Ευρωπαϊκής ένωσης

Την αντιμετώπιση του Μεταναστευτικού – Προσφυγικού προβλήματος ως σύνολο , ως ευρωπαϊκή συμμαχία, όχι πετώντας απάνθρωπα το μπαλάκι σε μια χώρα σαν την Ελλάδα που προσπαθεί με τεράστιο κόστος στις ζωές ανθρώπων να βγει από την κρίση, αδιαφορώντας για τις οικονομικές, κοινωνικές αντοχές της,

Την παρέμβασή μας για την αντιμετώπιση του Φαινόμενου της Κλιματικής Αλλαγής , εκφράζοντας ένα παγκοσμιοποιημένο λόγο, μπαίνοντας μπροστά στην μάχη για την σωτηρία του Πλανήτη, για την ζωή σ΄αυτή την άκρη του σύμπαντος,

Την υπεράσπιση και εκσυγχρονισμό του Κοινωνικού Κράτους , με την πρόβλεψη νέων δικαιωμάτων, αλλά και τρόπων προστασίας των ανθρώπων που θα αντιμετωπίζουν προβλήματα από την τάση μείωσης των θέσεων εργασίας λόγω των τεχνολογικών εξελίξεων,

Την ανάπτυξη νέων Κλάδων, νέων μορφών εργασίας και την αντίστοιχη εναρμόνιση του Εκπαιδευτικού Συστήματος.

Ουσιαστικά χρειάζεται να μπούμε σε μια νέα περίοδο που θα αναδείξει τον πρωταγωνιστικό ρόλο μας.

Χρειαζόμαστε μια νέα πλατφόρμα και όχι επί μέρους προτάσεις ασύνδετες μεταξύ τους.

Ας θυμηθούμε ότι οι Εργατικοί στην Μεγάλη Βρετανία  έμειναν στην Αντιπολίτευση 18 ολόκληρα χρόνια , μέχρι να εμφανιστεί το κύμα του ΤΡΙΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ με τον Τόνι Μπλερ, τον Γκέρχαρντ Σρέντερ στην Γερμανία, τον Ρομάνο Πρόντι στην Ιταλία, τον Κώστα Σημίτη στην Ελλάδα».

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.