Η ομιλία μου στην Ολομέλεια της Βουλής για τη συζήτηση για την ασφαλιστική μεταρρύθμιση

 

 

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ(ΝΑΝΤΙΑ) ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Βουλευτής Β2  Δυτ. Τομέα Αθήνας – Κίνημα Αλλαγής

 

Αθήνα,27/02/2020

 

   ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

 

Στην Ολομέλεια της Βουλής στη συζήτηση για την ασφαλιστική μεταρρύθμιση, τοποθετήθηκε η βουλευτής Β2 Δυτ. Τομέα Αθήνας, κα Νάντια Γιαννακοπούλου, τονίζοντας πως Το Ασφαλιστικό είναι ένα ιδιαίτερα περίπλοκο θέμα. Η βιωσιμότητά του στην Ελλάδα της κρίσης και στην περίοδο της προσπάθειας εισόδου σε μια νέα φάση Ανάπτυξης δεν είναι εξασφαλισμένη. Σήμερα, είναι όσο ποτέ απαραίτητος ο Εθνικός Διάλογος για μια πραγματική μεταρρύθμιση. Δεν γίνεται να σχεδιάσεις βιώσιμο Ασφαλιστικό, χωρίς σύνδεση με την Ανάπτυξη, χωρίς σχέδιο αντιμετώπισης του Δημογραφικού και χωρίς νέους Πόρους που θα αποκαταστήσουν την δικαιοσύνη, και θα διασφαλίσουν το μέλλον.»

Σύμφωνα με τη βουλευτή Β2 Δυτ. Τομέα Αθήνας «Το νέο Ασφαλιστικό Νομοσχέδιο όχι απλώς οδηγεί σε αδιέξοδο αλλά ακόμη χειρότερα,  δεν εγγυάται το μέλλον της νέας γενιάς. -Το νέο ασφαλιστικό διατηρεί ουσιαστικά τις αδικίες που δημιούργησε ο Νόμος Κατρούγκαλου, για τους οικονομικά ασθενέστερους, για τις συντάξεις αναπηρίας και χηρείας, για τους ομογενείς από την Αλβανία και τον Πόντο.

-για τα αγροτικά εισοδήματα που τα περικόπτει οριζόντια κατά  30%

-Απομακρύνει κάθε προοπτική καταβολής 13ης κανονικής σύνταξης για όλους τους συνταξιούχους.

-Πρέπει να γίνει αντιληπτό πως η αποσύνδεση της εισφοράς από το εισόδημα είναι αναγκαία αλλαγή. Είχαμε αναδείξει ότι η σύνδεση του Νόμου Κατρούγκαλου δημιουργεί κίνητρο για εισφοροδιαφυγή και φοροδιαφυγή».

 

Τέλος, η βουλευτής κα Γιαννακοπούλου επεσήμανε πως «Όταν μιλάμε για μεταρρυθμίσεις στο Ασφαλιστικό, εννοούμε προτάσεις που προσεγγίζουν τον πολίτη, που σέβονται τους κόπους των συνταξιούχων. Εννοούμε σοβαρές μεταρρυθμίσεις, όπως  αυτές που το ΠΑΣΟΚ ψήφισε και εφάρμοσε και δεν στηρίχθηκαν ούτε από τη Νέα Δημοκρατία ούτε από τον ΣΥΡΙΖΑ. Το Κίνημα Αλλαγής από την πρώτη στιγμή τόνισε την ανάγκη κατάργησης του νόμου Κατρούγκαλου, έχοντας υπογραμμίσει την ανεπάρκεια του, αλλά και λόγω της αναγκαιότητας η χώρα να υιοθετήσει μια πραγματική ασφαλιστική μεταρρύθμιση, ισχυρή και κοινωνικά ευαίσθητη.

Γι αυτό καταθέσαμε τροπολογία, οπού ζητούμε με συγκεκριμένες προτάσεις την άρση όλων των αδικιών των προηγούμενων ετών.

Μόνο με τέτοιους όρους μπορούμε να μιλάμε για ασφαλιστική μεταρρύθμιση.

Μόνο σε τέτοιες βάσεις θα μπορούσαμε να υπερψηφίσουμε»

 

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Καλούμαστε σήμερα να συζητήσουμε άλλο ένα δαιδαλώδες νομοσχέδιο της Κυβέρνησης.

Ένα ακόμα νομοσχέδιο με το οποίο η Νέα Δημοκρατία θα εκπλήρωνε τις μεγάλες προσδοκίες, που η ίδια είχε καλλιεργήσει προεκλογικά.

Πριν ένα χρόνο, ο Πρωθυπουργός είχε δηλώσει πως ο Νόμος Κατρούγκαλου θα καταργηθεί, και θα αντικατασταθεί από ένα νέο και βιώσιμο ασφαλιστικό σύστημα.

Η πραγματικότητα τον διαψεύδει, καθώς εμφανώς το νομοσχέδιο της Νέας Δημοκρατίας όχι μόνο δεν αποτελεί μεταρρύθμιση, αλλά εξαντλείται σε ορισμένες διορθωτικές κινήσεις, υιοθετεί σαν βάση τις ρυθμίσεις του νόμου Κατρούγκαλου και δυστυχώς δεν οδηγεί στην δημιουργία ενός  σύγχρονου, δίκαιου και βιώσιμου ασφαλιστικού συστήματος.

Περιμέναμε μια ουσιαστική Μεταρρύθμιση, αλλά δεν την βλέπουμε δυστυχώς.

Μεταρρύθμιση στη παρούσα φάση θα ήταν τουλάχιστον:

– Να τονώσεις την ανταποδοτικότητα ως κίνητρο ασφάλισης, κάτι που σημαίνει περισσότερα έσοδα λόγω των  εισφορών

– Να ανοίξουμε τον δεύτερο πυλώνα ασφάλισης και αυτό δεν σημαίνει να ανοίξεις την ιδιωτική ασφάλιση. Αναφέρομαι  στην  επαγγελματική ασφάλιση, όπως σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες όπου υπάρχουν ενισχυμένα επαγγελματικά Ταμεία που κάνουν και επενδύσεις.

Εμείς διαφωνήσαμε και διαφωνούμε κάθετα με την Πολιτική που άσκησε ο ΣΥΡΙΖΑ. Πήγε να κάνει ένα ασφαλιστικό βασισμένο σε προνοιακού χαρακτήρα εισφορές. Ένα Ασφαλιστικό που προωθούσε τελικά την ισοπέδωση.

Έχω την αίσθηση ότι η ΝΔ βασίζεται στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση. Συρρικνώνει και ενοποιεί ουσιαστικά ένα Ταμείο κύριας και επικουρικής ασφάλισης, για να ανοίξει καθαρά τον δρόμο στην ιδιωτική ασφάλιση και όχι στην λογική των Επαγγελματικών Ταμείων, αλλά της ατομικής επίλυσης της Ασφάλισης του καθένα.

 

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Το Ασφαλιστικό είναι ένα ιδιαίτερα περίπλοκο θέμα. Η βιωσιμότητά του στην Ελλάδα της κρίσης και στην περίοδο της προσπάθειας εισόδου σε μια νέα φάση Ανάπτυξης δεν είναι εξασφαλισμένη.

Σ΄αυτή την χώρα των 2.550.000 συνταξιούχων, όπου η αναλογία συνταξιούχων βρίσκεται περίπου στο 1:1, υπάρχει ο κίνδυνος να μην βλέπουμε τις αποδοχές, το ποσοστό ανεργίας, το μέλλον των νέων ανθρώπων.

Σήμερα σε διεθνές και ευρωπαϊκό επίπεδο στα συνταξιοδοτικά συστήματα δεν κυριαρχεί το πνεύμα της αλληλεγγύης και της ισότητας μεταξύ των γενεών, της αναλογικότητας, της εγγύησης επαρκών συνταξιοδοτικών συστημάτων, της συγκρότησης ενός κοινωνικού κράτους ως μέρους της αναπτυξιακής και κοινωνικής πολιτικής που θα επιτρέπει ένα αξιοπρεπές βιοτικό επίπεδο και ταυτόχρονα θα αποτρέπει τη φτώχεια του συνταξιοδοτικού πληθυσμού.

Σήμερα, είναι όσο ποτέ απαραίτητος ο Εθνικός Διάλογος για μια πραγματική μεταρρύθμιση. Δεν γίνεται να σχεδιάσεις βιώσιμο Ασφαλιστικό, χωρίς σύνδεση με την Ανάπτυξη, χωρίς σχέδιο αντιμετώπισης του Δημογραφικού και χωρίς νέους Πόρους που θα αποκαταστήσουν την δικαιοσύνη, και θα διασφαλίσουν το μέλλον.

Το νέο Ασφαλιστικό Νομοσχέδιο όχι απλώς οδηγεί σε αδιέξοδο αλλά ακόμη χειρότερα,  δεν εγγυάται το μέλλον της νέας γενιάς. Ενδεικτικά αναφέρω τα μελανά σημεία του νέου Ασφαλιστικού.

– Το νέο ασφαλιστικό διατηρεί ουσιαστικά τις αδικίες που δημιούργησε ο Νόμος Κατρούγκαλου, για τους οικονομικά ασθενέστερους, για τις συντάξεις αναπηρίας και χηρείας, για τους ομογενείς από την Αλβανία και τον Πόντο.

-για τα αγροτικά εισοδήματα που τα περικόπτει οριζόντια κατά  30%

-Απομακρύνει κάθε προοπτική καταβολής 13ης κανονικής σύνταξης για όλους τους συνταξιούχους.

-Πρέπει να γίνει αντιληπτό πως η αποσύνδεση της εισφοράς από το εισόδημα είναι αναγκαία αλλαγή. Είχαμε αναδείξει ότι η σύνδεση του Νόμου Κατρούγκαλου δημιουργεί κίνητρο για εισφοροδιαφυγή και φοροδιαφυγή. Όμως πρέπει να μην εγκλωβίζονται όλοι σε μια και μόνο υποχρεωτική ασφαλιστική κατηγορία. Ιδιαίτερα για τους επιχειρηματίες πρέπει να δημιουργηθούν περισσότερες κατηγορίες, ώστε να μη φθάνουμε στο σημείο να πληρώνουν μικρότερες εισφορές από εκείνες των μισθωτών που απασχολούν.

Όλα αυτά μας οδηγούν στο συμπέρασμα πως ο  Νόμος Βρούτση και ο Νόμος Κατρούγκαλου βασίζονται στην ίδια λογική και φιλοσοφία και διορθώνονται απλώς οι διατάξεις για τις οποίες έχει αποφανθεί το ΣτΕ!

Πώς λοιπόν  μπορεί το νέο ασφαλιστικό να προαναγγέλλεται ως οιωνός ανάπτυξης;

Όταν μιλάμε για μεταρρυθμίσεις στο Ασφαλιστικό, εννοούμε προτάσεις που προσεγγίζουν τον πολίτη, που σέβονται τους κόπους των συνταξιούχων. Εννοούμε σοβαρές μεταρρυθμίσεις, όπως  αυτές που το ΠΑΣΟΚ ψήφισε και εφάρμοσε και δεν στηρίχθηκαν ούτε από τη Νέα Δημοκρατία ούτε από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ενδεικτικά αναφέρω:

-Το ΕΚΑΣ (1996), που κάλυψε τις ανάγκες για 450.000 χαμηλοσυνταξιούχους, εξασφαλίζοντας ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης, που κατήργησε ο ΣΥΡΙΖΑ και δεν επαναφέρει η Νέα Δημοκρατία.

-Η σύσταση της Εθνικής Αναλογιστικής Αρχής (το 2002).

-Τη δημιουργία του ΕΟΠΥΥ (2011) και το διαχωρισμό του κλάδου σύνταξης από τους κλάδους υγείας.

-Τα ΚΕ.Π.Α. (2011), με τα οποία εξασφαλίστηκε η ενιαία υγειονομική κρίση στον καθορισμό του βαθμού αναπηρίας όλων των ασφαλισμένων.

-Το Ασφαλιστικό Ταμείο Αλληλεγγύης Γενεών (ΑΚΑΓΕ). Πουθενά στο νομοσχέδιό σας, δεν υπάρχει πρόβλεψη για εύρεση νέων πόρων για την ενίσχυση του ασφαλιστικού.

Τελικά ενδιαφέρεται κανείς για τη νέα γενιά; Όλοι οι νόμοι της μνημονιακής περιόδου προσπαθώντας να μην υπάρχουν πιο σκληρά μέτρα κατά των σημερινών εργαζομένων και των συνταξιούχων λειτουργούσαν σαν να δανείζονται από το μέλλον.  Γι αυτούς τους ανθρώπους τι κάνουμε;

Η σωστή ασφαλιστική μεταρρύθμιση έρχεται με μακροχρόνια σχέδια βασισμένα σε αναπτυξιακό πλάνο της νέας γενιάς.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Είμαστε εδώ για να ξεκινήσουμε ένα εθνικό διάλογο για μια πραγματική ασφαλιστική μεταρρύθμιση, προκειμένου να διασφαλίσουμε ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ και ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑ στο σύστημα και ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ στους συνταξιούχους και για να εγγυηθούμε στους νέους ανθρώπους ότι μεριμνούμε ώστε να έχουν και αυτοί ανάλογα δικαιώματα στο τέλος του εργασιακού τους βίου.

Το Κίνημα Αλλαγής από την πρώτη στιγμή τόνισε την ανάγκη κατάργησης του νόμου Κατρούγκαλου, έχοντας υπογραμμίσει την ανεπάρκεια του, αλλά και λόγω της αναγκαιότητας η χώρα να υιοθετήσει μια πραγματική ασφαλιστική μεταρρύθμιση, ισχυρή και κοινωνικά ευαίσθητη.

Γι αυτό καταθέσαμε τροπολογία, οπού ζητούμε με συγκεκριμένες προτάσεις την άρση όλων των αδικιών των προηγούμενων ετών.

Μόνο με τέτοιους όρους μπορούμε να μιλάμε για ασφαλιστική μεταρρύθμιση.

Μόνο σε τέτοιες βάσεις θα μπορούσαμε να υπερψηφίσουμε.

 

Ευχαριστώ πολύ».

 

Ακολουθεί λινκ  στο  you tube με την ομιλία της Κας Νάντιας Γιαννακοπούλου:

Άλυτο το κτιριακό ζήτημα των σχολείων της Δυτικής Αθήνας που επλήγησαν από τον σεισμό της 19ης Ιουλίου 2019

 

ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ

  Κωνσταντίνα(Νάντια) Γιαννακοπούλου

 Βουλευτής Β2 Τομέα Δυτ. Αθήνας

 

                                                              

Αθήνα, 21 Φεβρουαρίου  2020

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

«Άλυτο το κτιριακό ζήτημα των σχολείων της Δυτικής Αθήνας που επλήγησαν από τον σεισμό της 19ης Ιουλίου 2019».

 

Με τοποθέτησή της επί της επίκαιρης ερώτησης που κατέθεσε προς τον Υπουργό Εσωτερικών, η βουλευτής του Κινήματος Αλλαγής, Κωνσταντίνα (Νάντια) Γιαννακοπούλου επισημαίνει πως παραμένει άλυτο το κτιριακό ζήτημα των σεισμόπληκτων σχολείων στη Δυτική Αθήνα, αλλά κυρίως στο Αιγάλεω όπου οι κάτοικοι βιώνουν πραγματικά μια πολύ δύσκολη κατάσταση, λόγω των μετεγκαταστάσεων πολλών σχολείων, που έχει δημιουργήσει αναστάτωση στο πρόγραμμα των μαθητών και των οικογενειών τους.

 

Η βουλευτής ανέφερε συγκεκριμένα, πως «Η Ένωση των Συλλόγων Γονέων του Δήμου Αιγάλεω και οι Σύλλογοι Γονέων διαμαρτυρήθηκαν πολλάκις για την απουσία επίσημης ενημέρωσης από την Πολιτεία σχετικά με την κατάσταση των σεισμόπληκτων σχολείων, για τις πιθανές λύσεις κάλυψης των σχολικών αναγκών των παιδιών τους και την οριστική διευθέτηση του κτηριακού ζητήματος αυτών των σχολείων. Ωστόσο, οι προσωρινές μεταστεγάσεις έχουν δημιουργήσει αρκετά προβλήματα και μόνο ως προσωρινές λύσεις ανάγκης λειτουργούν με ανοχή από όλους».

Ο Υφυπουργός κος Λιβάνιος ανέφερε το εξής : «στην περίπτωση στο Αιγάλεω δόθηκε μια προσωρινή λύση αναγκαστικά, προκειμένου να συνεχίσουν να λειτουργούν τα σχολεία, κάτι το οποίο προφανώς διατάραξε την καθημερινότητά τους, γιατί έπρεπε να μεταφερθούν σε κάποια άλλα σχολεία. Ευτυχώς το πρόβλημα έχει λυθεί ως ένα σημείο, όσον αφορά τις βάρδιες. Είμαστε πλέον σε πρωινή βάρδια το οποίο είναι σημαντικό. Το δεύτερο είναι η οριστική αποκατάσταση.

Δυστυχώς, όσον αφορά τα σχολεία δεν μπορούμε σε μια μέρα να βάλουμε ένα καινούργιο κτίριο, να γίνουν όλες οι αποκαταστάσεις. Απαιτούν κάποια από αυτά τα τέσσερα σχολεία και μελέτες και εξειδικευμένες μελέτες στατικότητας κυρίως. Ο Δήμος Αιγάλεω μας έχει ενημερώσει ότι πράγματι έχει προκηρύξει στην προκήρυξη των μελετών, προκειμένου οι μελετητές να καθορίσουν τα τεύχη προδιαγραφών και αμέσως μετά θα προχωρήσουν στη δημοπράτηση του έργου.

Εικάζω –και σύμφωνα με την αναφορά που μας κάνει ο δήμος Αιγάλεω- ότι θα απαιτηθούν περίπου δεκαπέντε μήνες για να ολοκληρωθούν τα έργα στα τέσσερα αυτά σχολεία.

Αυτό εναπόκειται πλέον και στον εργολάβο αν μπορεί να επισπεύσει όσο το δυνατόν τις εργασίες. Δυστυχώς ένα από τα σχολεία είναι αρκετά παλιό. Είναι πάνω από εξηνταετία πλέον, οπότε πρέπει να δούμε και κάποια άλλη λύση. Πιθανόν να χρειαστεί και μία ριζική ανακατασκευή ώστε να μην αντιμετωπίσει παρόμοιο πρόβλημα στο μέλλον».

 

Η βουλευτής κα Γιαννακοπούλου ανέφερε ότι είναι απαραίτητο να εκπονηθεί ένα ολοκληρωμένο σχέδιο προσεισμικού ελέγχου των σχολείων. Επιπρόσθετα η βουλευτής τόνισε ότι οι συνέργειες και οι συναρμοδιότητες για τις σχολικές εγκαταστάσεις μεταξύ διαφορετικών Υπουργείων αλλά και της τοπικής αυτοδιοίκησης δεν γίνεται να οδηγούν σε μεγαλύτερη γραφειοκρατία και καθυστερήσεις αλλά πρέπει να υπάρχει ένας συντονισμός που θα οδηγεί σε άμεσο αποτέλεσμα. Τέλος εξέφρασε τον φόβο της ότι οι προσωρινές λύσεις μετεστεγάσεων μπορεί να αποδειχθούν «πιο μόνιμες» από το χρονοδιάγραμμα που παρουσίασε ο Υφυπουργός.

 

Ο Υφυπουργός κος Λιβάνιος από πλευράς του, στην δευτερολογία του, επεσήμανε πως αναγνωρίζει το μεγάλο πρόβλημα που υφίστανται τα σχολεία της Δυτικής Αθήνας, που επλήγησαν από τον σεισμό της 19ης Ιουλίου, και διαβεβαίωσε την κα Γιαννακοπούλου για την υλοποίηση αποκατάστασης των κτιριακών ζημιών των πληγέντων σχολείων. Συγκεκριμένα δεσμεύτηκε πως «Όσον αφορά την πρόληψη συμφωνούμε ότι πρέπει να γίνει ένα ειδικό πρόγραμμα προσεισμικού ελέγχου όλων των σχολείων. Θα βρούμε έναν τρόπο χρηματοδότησης να μην επιβαρυνθούν το κόστος οι δήμοι. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι και η ΚΤΥΠ με τις δυνατότητες που έχει προσπαθεί να συμβάλει. Ευτυχώς ο σεισμός έγινε τον Ιούλιο που δεν λειτουργούσαν τα σχολεία. Μας διευκόλυνε άμεσα να γίνουν αυτοψίες να μην κινδυνεύσουν οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί. Πρέπει να πάμε ένα βήμα παραπέρα το οποίο έχει κεντρικό ζητούμενο το ζήτημα της σχολικής στέγης. Η δημόσια παιδεία είναι μία από τις πλέον κεντρικές υποχρεώσεις της πολιτείας. Δεν συζητάται το θέμα και πρέπει να διασφαλίσουμε όσο το δυνατόν καλύτερες συνθήκες λειτουργίας των σχολείων, ώστε να είναι αποδοτικότερο και το περιβάλλον στο οποίο διδάσκονται οι μαθητές.

 

Θα διαπιστώσουμε πώς μπορούμε να λύσουμε το πρόβλημα με τα σχολεία τα οποία είναι πολύ μεγάλης ηλικίας και δεν έχουν τις αντισεισμικές προδιαγραφές που χρειάζονται για το μέλλον. Πρέπει να γίνει ένας σοβαρός σχεδιασμός ο οποίος θα έχει τουλάχιστον έναν ορίζοντα δεκαετίας για ανίχνευση των μαθησιακών αναγκών και των αιθουσών. Μπορούμε να κάνουμε μια προβολή στο μέλλον και να δούμε ότι σε τέσσερα χρόνια το παιδί που γεννιέται σήμερα θα πάει στην προσχολική αγωγή.»

 

Αναλυτικά το κείμενο της τοποθέτησης της Βουλευτού και η απάντηση του Υφυπουργού επί της επίκαιρης  ερώτησης έχει ως εξής:  

«ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ: Κύριε Υπουργέ, επανερχόμαστε για μια ακόμη φορά στον πρόβλημα των σεισμόπληκτων σχολείων στη δυτική Αθήνα και κυρίως και ειδικά στο Αιγάλεω που δυστυχώς από τον Ιούλιο του 2019 παραμένει ανεπίλυτο. Μέχρι στιγμής αναγκαστικά έχει επιλεγεί η λύση των μετεγκαταστάσεων των πληγέντων σχολείων σε άλλα, κάτι το οποίο όπως αντιλαμβάνεστε έχει δημιουργήσει μια μεγάλη αναστάτωση στη ζωή και των μαθητών και των οικογενειών τους.

Σας έχω ενοχλήσει γι’ αυτό το ζήτημα με σειρά από αναφορές μου, τόσο εγώ όσο και άλλοι Βουλευτές από άλλα κόμματα -και αυτή είναι η αλήθεια-, γιατί είναι ένα μείζον θέμα, στο οποίο δυστυχώς τόσους μήνες μετά, δεν βλέπουμε να υπάρχει ένα συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα αντιμετώπισής του, μια -αν θέλετε- συνέργεια όλων των αρμόδιων Υπουργείων και όλων των αρμοδίων φορέων. Εκεί πέρα νομίζω –και θα εστιάσω- ότι υπάρχει το μεγαλύτερο πρόβλημα. Είναι ζήτημα δικό σας, του Υπουργείου Εσωτερικών για τη χρηματοδότηση, είναι θέμα της ΚΤΥΠ, είναι θέμα του Υπουργείου Ανάπτυξης για το θέμα του ΕΣΠΑ, είναι θέμα του Υπουργείου Παιδείας και τελικά δεν είναι θέμα κανενός. Εδώ πέρα αναδεικνύεται -αν θέλετε- το μείζον θέμα της παθογένειας που υπάρχει στην ελληνική δημόσια διοίκηση και στο πολιτικό σύστημα.

Περιμένουμε, λοιπόν, να ακούσουμε από εσάς ποιο είναι το σχέδιο του Υπουργείου, ποιο είναι το σχέδιο συνολικά της Κυβέρνησης, τι χρονοδιάγραμμα υπάρχει. Γνωρίζετε ποια είναι τα θέματα. Δεν θα μπω απλά στο θέμα του πρώτου σχολείου ή στο θέμα του έβδομου σχολείου ή του 17ου Δημοτικού ή των Νηπιαγωγείων ή ακόμα και του ειδικού σχολείου το οποίο έχει μεταφερθεί στο 15ο Δημοτικό Σχολείο το οποίο έχει επίσης σοβαρά προβλήματα και αντιλαμβάνεστε ότι είναι ένα ζήτημα το οποίο έχει ιδιαίτερη ευαισθησία το θέμα του ειδικού σχολείου.

Άρα, κύριε Υπουργέ, καταλαβαίνετε ότι αυτή δεν είναι λύση η οποία έχει προταθεί, «λύση κανονικότητας» όπως μας είχε πει ο κύριος Πρωθυπουργός προεκλογικά, ότι θα μπούμε σε συνθήκες κανονικότητας. Δεν είναι λύση κανονικότητας τόσους μήνες μετά να συνεχίζουμε να είμαστε σε προσωρινές λύσεις, μετεγκαταστάσεις, να μην υπάρχει ένα χρονοδιάγραμμα συγκεκριμένο, να μην υπάρχει μια ανάληψη ευθύνης, αλλά δυστυχώς οι αρμοδιότητες να είναι σε πολλά Υπουργεία μαζί και να μην γνωρίζει η μαθητιώσα κοινότητα, η Ένωση Γονέων και Κηδεμόνων, οι σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων, οι οικογένειες των παιδιών που φοιτούν σε αυτά τα σχολεία, τι μέλλει γενέσθαι συγκεκριμένα από την πολιτεία.

Περιμένουμε, λοιπόν, να ακούσουμε ποια είναι η θέση σας, ποια είναι τα χρονοδιαγράμματα και να σας ζητήσουμε να συνδράμετε ουσιαστικά στην επίλυση ενός τόσο σοβαρού ζητήματος που πλήττει την καθημερινότητα σε μια δύσκολη γειτονιά της δυτικής Αθήνας.

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΛΙΒΑΝΙΟΣ (Υφυπουργός Εσωτερικών): Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Έχουμε αναφερθεί και σε προηγούμενη επίκαιρη για το συγκεκριμένο θέμα. Να δούμε λιγάκι τα πράγματα έτσι ακριβώς όπως είναι. Για την ακρίβεια, η ερώτηση που μνημονεύετε στην ερώτησή σας είχε απευθυνθεί στο Υπουργείο Υποδομών και στο Παιδείας. Δεν είχε απευθυνθεί στο Υπουργείο Εσωτερικών η συγκεκριμένη. Το λέω αυτό για να μην υπάρχει καμία σκιά ότι δεν απαντήθηκε από το Υπουργείο Εσωτερικών.

Ο σεισμός του Ιουλίου πράγματι δημιούργησε πρόβλημα και μάλιστα σε ευαίσθητες περιοχές κυρίως της δυτικής Αθήνας και της δυτικής Αττικής, με αποτέλεσμα ένας αριθμός σχολείων να κριθούν σε πρώτη φάση ακατάλληλα, τα οποία μπόρεσαν να διορθωθούν με μερικές απλές -αν θέλετε- εργασίες επισκευών και υπήρχαν σχόλια, εν προκειμένω τα τέσσερα στον Δήμο Αιγάλεω τα οποία χρειάζονται περισσότερη και μεγαλύτερη προσοχή για να γίνει σωστή αποκατάσταση και όχι μερεμέτια τα οποία θα θέσουν σε κίνδυνο τη ζωή και των παιδιών, των μαθητών αλλά και των εκπαιδευτικών.

Ως εκ τούτου, λοιπόν, σε συνεργασία και με όλους τους δήμους προσπαθήσαμε, όπου υπήρχε αίτημα για αποκατάσταση των ζημιών από τον σεισμό, να το χρηματοδοτήσουμε από το πρόγραμμα που έχουμε για την αποκατάσταση των φυσικών καταστροφών. Όλοι οι άλλοι δήμοι είμαστε δίπλα, προκειμένου να λυθεί το πρόβλημα όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματικά.

Ειδικά, λοιπόν, στην περίπτωση στο Αιγάλεω έχουμε την εξής κατάσταση: Πράγματι δόθηκε μια προσωρινή λύση αναγκαστικά, προκειμένου να συνεχίσουν να λειτουργούν τα σχολεία, κάτι το οποίο -όπως είναι λογικό- προφανώς διατάραξε την καθημερινότητά τους, γιατί έπρεπε να μεταφερθούν σε κάποια άλλα σχολεία. Ευτυχώς το πρόβλημα έχει λυθεί ως ένα σημείο, όσον αφορά τις βάρδιες. Είμαστε πλέον σε πρωινή βάρδια το οποίο είναι σημαντικό. Το δεύτερο είναι η οριστική αποκατάσταση.

Δυστυχώς, όσον αφορά τα σχολεία δεν μπορούμε σε μια μέρα να βάλουμε ένα καινούργιο κτίριο, να γίνουν όλες οι αποκαταστάσεις. Απαιτούν κάποια από αυτά τα τέσσερα σχολεία και μελέτες και εξειδικευμένες μελέτες στατικότητας κυρίως. Ο Δήμος Αιγάλεω μας έχει ενημερώσει ότι πράγματι έχει προκηρύξει στην προκήρυξη των μελετών, προκειμένου οι μελετητές να καθορίσουν τα τεύχη προδιαγραφών και αμέσως μετά θα προχωρήσουν στη δημοπράτηση του έργου.

Εικάζω –και σύμφωνα με την αναφορά που μας κάνει ο δήμος Αιγάλεω- ότι θα απαιτηθούν περίπου δεκαπέντε μήνες για να ολοκληρωθούν τα έργα στα τέσσερα αυτά σχολεία.

Αυτό εναπόκειται πλέον και στον εργολάβο αν μπορεί να επισπεύσει όσο το δυνατόν τις εργασίες. Θα επανέλθω και στη δευτερολογία. Δυστυχώς ένα από τα σχολεία είναι αρκετά παλιό. Είναι πάνω από εξηνταετία πλέον, οπότε πρέπει να δούμε και κάποια άλλη λύση. Πιθανόν να χρειαστεί και μία ριζική ανακατασκευή ώστε να μην αντιμετωπίσει παρόμοιο πρόβλημα στο μέλλον.

Δυστυχώς όλα αυτά χρειάζονται ένα χρόνο. Δεν είναι εύκολο να λυθούν από τη μία μέρα στην άλλη. Προφανώς κατανοούμε όλα τα συναρμόδια υπουργεία και το πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί στις οικογένειες και τους μαθητές τους ίδιους από την αλλαγή που έχει συμβεί. Είναι προσωρινή. Θα απαιτηθεί όμως ένας χρόνος για να λυθεί.

Ευχαριστώ.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ: Κύριε Υπουργέ, αντιλαμβάνομαι ότι όλα αυτά τα ζητήματα σίγουρα δεν μπορούν να λυθούν από τη μία μέρα στην άλλη. Πρέπει να είμαστε ρεαλιστές. Όμως, πρέπει να σας μεταφέρω την πολύ μεγάλη αγωνία την οποία έχουν τόσοι οι γονείς όσο και οι μαθητές, ότι μία προσωρινή λύση οδηγείται σιγά-σιγά στο να γίνει μόνιμη. Καταλαβαίνετε, λοιπόν, ότι με βάση αυτό το χρονοδιάγραμμα το οποίο μας λέτε θα έρθει και η νέα σχολική χρονιά και ακόμη θα είμαστε σε προσωρινές λύσεις. Όλα αυτά εάν και εφόσον τηρηθεί το χρονοδιάγραμμα το οποίο λέει και στο οποίο έχει δεσμευτεί ο εργολάβος ο οποίος έχει αναλάβει τα συγκεκριμένα ζητήματα.

Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, ότι αφενός χρειάζεται να υπάρχει μεγαλύτερος συντονισμός ανάμεσα σε όλα τα συναρμόδια υπουργεία. Δυστυχώς και εκεί τρώγεται και έχει φαγωθεί ένα πολύ σοβαρό χρονικό διάστημα. Επίσης, αντιλαμβάνεστε ότι είναι και πολύ μεγάλη η ευθύνη της ελληνικής πολιτείας όσον αφορά στην πρόληψη συγκεκριμένων καταστάσεων. Δηλαδή, ο προσεισμικός έλεγχος των σχολείων ή αν θέλετε ο έλεγχος της στατικότητας, το πόσο σύγχρονα ή όχι είναι, των υποδομών, είναι κάτι το οποίο πρέπει να κάνει το αρμόδιο Υπουργείο σε συνέργεια και συντονισμό με τα υπόλοιπα συναρμόδια Υπουργεία, όπως επίσης και με την αυτοδιοίκηση και με όλες τις αρμόδιες δομές. Είναι κάτι που πρέπει να το κάνετε προκειμένου να μην οδηγούμαστε με σχετικά μικρούς σεισμούς σε τέτοιου είδους καθυστερήσεις και σε τέτοιου είδους προσωρινές λύσεις οι οποίες δημιουργούν πολύ σοβαρά ζητήματα.

Υπάρχει, λοιπόν το θέμα του τι κάνουμε για να αντιμετωπίσουμε αυτό το φαινόμενο. Υπάρχει και το ζήτημα του τι κάνουμε για να προλαμβάνουμε αυτά τα φαινόμενα. Και επειδή η δημόσια παιδεία είναι ένα μείζον αγαθό το οποίο πρέπει να το στηρίξουμε και να το στηρίζουμε με κάθε τρόπο, θέλω να μου πείτε αν έχετε στον υπολογισμό για τις ενέργειες ως Υπουργείο, να δείτε το επόμενο χρονικό διάστημα, έναν προσεισμικό έλεγχο των σχολείων. Να δούμε σε τι κατάσταση είναι, σε τι φάση τέλος πάντων βρίσκονται οι υποδομές τους προκειμένου να μην οδηγηθούμε σε αντίστοιχες περιπτώσεις ξανά, σε τόσο χρονοβόρες διαδικασίες αποκατάστασης που πλήττουν με πολύ μεγάλο τρόπο την καθημερινότητα των παιδιών και βεβαίως δημιουργούν το μείζον θέμα της ασφάλειας των παιδιών μας στα σχολεία τα οποία φοιτούν.

Ευχαριστώ πολύ.

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΛΙΒΑΝΙΟΣ (Υφυπουργός Εσωτερικών): Ευχαριστώ.

Μου δίνετε την ευκαιρία σε συνέχεια και της δευτερολογίας να σας πω μερικές σκέψεις που υπάρχουν αυτή τη στιγμή και από πλευράς Υπουργείου αλλά και των συναρμόδιων Υπουργείων όσον αφορά γενικότερα το θέμα της σχολικής στέγης.

Όσον αφορά την πρόληψη προφανώς συμφωνούμε ότι πρέπει να γίνει ένα ειδικό πρόγραμμα προσεισμικού ελέγχου όλων των σχολείων. Θα βρούμε έναν τρόπο χρηματοδότησης να μην επιβαρυνθούν το κόστος οι δήμοι. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι και η ΚΤΥΠ με τις δυνατότητες που έχει προσπαθεί να συμβάλει. Ευτυχώς ο σεισμός έγινε τον Ιούλιο που δεν λειτουργούσαν τα σχολεία. Μας διευκόλυνε άμεσα να γίνουν αυτοψίες να μην κινδυνεύσουν οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί. Προχωρήσαμε άμεσα σε αυτοψίες. Κινήθηκε πάρα πολύ γρήγορα σε αυτό το κομμάτι, στην ανίχνευση και την καταλληλότητα των σχολείων. Πρέπει να πάμε ένα βήμα παραπέρα το οποίο έχει κεντρικό ζητούμενο το ζήτημα της σχολικής στέγης. Η δημόσια παιδεία είναι μία από τις πλέον κεντρικές υποχρεώσεις της πολιτείας. Δεν συζητάται το θέμα και πρέπει να διασφαλίσουμε όσο το δυνατόν καλύτερες συνθήκες λειτουργίας των σχολείων, ώστε να είναι αποδοτικότερο και το περιβάλλον στο οποίο διδάσκονται οι μαθητές.

Γι’ αυτό, λοιπόν, θα δούμε έτσι κι αλλιώς το θέμα του προσεισμικού ελέγχου όλων των κτιριακών σχολείων. Θα διαπιστώσουμε πώς μπορούμε να λύσουμε το πρόβλημα με τα σχολεία τα οποία είναι πολύ μεγάλης ηλικίας και δεν έχουν τις αντισεισμικές προδιαγραφές που χρειάζονται για το μέλλον. Πρέπει να γίνει ένας σοβαρός σχεδιασμός ο οποίος θα έχει τουλάχιστον έναν ορίζοντα δεκαετίας για ανίχνευση των μαθησιακών αναγκών και των αιθουσών. Τα δεδομένα υπάρχουν. Ξέρουμε  τον πληθυσμό κάθε περιοχής. Μπορούμε να κάνουμε μια προβολή στο μέλλον και να δούμε ότι σε τέσσερα χρόνια το παιδί που γεννιέται σήμερα θα πάει στην προσχολική αγωγή.

Άρα, λοιπόν, ένα μεγάλο πακέτο αφορά και την προσχολική εκπαίδευση και τους παιδικούς σταθμούς. Και εκεί πρέπει άμεσα σε συνεργασία με τους δήμους να τελειώσει το θέμα οριστικά με νομιμοποίηση άδειας λειτουργίας και διασφάλιση όλων των προδιαγραφών. Θα δώσουμε άλλη μία παράταση. Θα είναι λίγο μεγάλη αυτή η παράταση αλλά θα είναι η τελευταία φορά που πραγματικά δεν θα δεχθούμε καμία συμμόρφωση.

Θα βρούμε τρόπο χρηματοδότησης. Θα μιλήσουμε και με τη ΚΤΥΠ προφανώς και με τους δήμους. Θα υπάρξει στενή συνεργασία και με την ΚΕΔΕ και με το Υπουργείο Ανάπτυξης για να δούμε αν μπορεί να χρηματοδοτηθούν σχολεία από το ΕΣΠΑ. Να εξετάσουμε ακόμα και τη δυνατότητα και των ΣΔΙΤ για την ανέγερση σχολείων. Αλλά να δούμε τις ανάγκες σε σχολικές μονάδες, να δούμε ποια είναι παλιά ώστε να προχωρήσουμε άμεσα σε ένα πρόγραμμα τα επόμενα χρόνια, ώστε να φτιαχτούν οι απαραίτητες σχολικές υποδομές για να επιλυθεί αυτό το θέμα για επόμενα δέκα-δεκαπέντε χρόνια τουλάχιστον.

Ευχαριστώ.»

 

Παρακάτω όλη η ομιλία επί της επίκαιρης ερώτηση σε λινκ στο youtube:

 

Η ομιλία μου στην εκδήλωση της κοπής της πρωτοχρονιάτικης πίτας του γραφείου μου

ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ

  Κωνσταντίνα(Νάντια) Γιαννακοπούλου

 Βουλευτής Β2 Τομέα Δυτ. Αθήνας

Αθήνα, 9 Φεβρουαρίου 2020

Φίλες και φίλοι,

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Χρόνια πολλά, καλή χρονιά! Εύχομαι να  είστε όλοι καλά, να έχετε υγεία και ευτυχία, να χαίρεστε τις Οικογένειές σας. Εύχομαι το 2020 να είναι μια καλύτερη χρονιά για την πατρίδα μας, για κάθε έναν ξεχωριστά!

Σας ευχαριστώ πολύ για την παρουσία σας, παρουσία που με τιμά, μου δίνει χαρά και δύναμη να συνεχίσω με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα το έργο που εσείς με τάξατε να κάνω ως Βουλευτής μίας  ξεχωριστής κοινωνικά και πολιτικά περιοχής, όπως είναι ο Δυτικός Τομέας της Αθήνας.

Αισθάνομαι πολύ όμορφα ανάμεσά σας, όπως και κάθε φορά που συναντιόμαστε και ανταλλάσσουμε απόψεις για τα προβλήματα της χώρας και των γειτονιών μας στο Περιστέρι, στην Αγία Βαρβάρα, στο Αιγάλεω, στο Χαϊδάρι, στην Πετρούπολη, στο ΄Ιλιον, στους Αγίους Αναργύρους και στο Καματερό. Κάθε φορά που ακούω τους προβληματισμούς σας, τις απόψεις σας, τις προτάσεις σας για το τι πρωτοβουλίες πρέπει να προωθήσω τόσο για γενικότερα θέματα, όσο και για να βρίσκονται λύσεις στα πολλά προβλήματα της περιοχής μας.

Έτσι και σήμερα, αυτόν τον χαιρετισμό δεν τον αντιμετωπίζω τυπικά. Επτά μήνες από τις Βουλευτικές Εκλογές, επτά μήνες από την μέρα που με εκλέξατε Βουλευτή, νιώθω πως έχω το χρέος να σταθώ μπροστά σας και να αναφερθώ στις σκέψεις μου, αλλά και στις κινήσεις και τις δράσεις μου.

Εσείς με εκλέξατε και λευκές επιταγές δεν υπάρχουν για κανέναν. Απέναντί σας με κάθε ευκαιρία θα λογοδοτώ. Γιατί εσείς μας κρίνετε και εσείς πρέπει να γνωρίζετε τα πάντα.

 

Φίλες και φίλοι,

Αν το 2019 ήταν μια χρονιά αλλαγής, μια χρονιά που ένα νέο πολιτικό τοπίο δημιουργήθηκε, το 2020 είναι μια καθοριστική χρονιά για την πατρίδα μας. Η χώρα βρίσκεται σε ένα κομβικό, σε ένα κρίσιμο σημείο για την πορεία της. Ένα σημείο που φαίνονται προοπτικές, φαίνονται όμως και κίνδυνοι, σοβαροί κίνδυνοι.

Ποιοι είναι οι βασικοί παράγοντες που επηρεάζουν τις προτεραιότητες της χώρας, ποια είναι τα κεντρικά προβλήματα που καίνε την κοινή γνώμη, που επιδρούν σ΄αυτή;

ΠΡΩΤΟΝ: Τα Ελληνοτουρκικά παίρνουν μια δύσκολη τροπή. Η αυξανόμενη Τούρκικη επιθετικότητα, η συνολική συμπεριφορά του κ.Ερντογάν που αποκαλύπτει το προφίλ ενός  διεθνούς ταραξία που αδιαφορεί για το διεθνές Δίκαιο σε συνδυασμό με την αδυναμία της Διεθνούς Κοινότητας και ιδιαίτερα της Ε.Ε τροφοδοτεί ανησυχία στον λαό και εύλογα. Φτάσαμε στο σημείο να αμφισβητείται αν η Κρήτη έχει υφαλοκρηπίδα. Προαναγγέλονται έρευνες και γεωτρήσεις από την Τουρκία.  Προσβάλλεται η Ελλάδα. Υπάρχουν ασφαλώς δηλώσεις από την πλευρά Αμερικάνων Αξιωματούχων, δεν θα πω του κ.Τραμπ γιατί η αλήθεια είναι ότι μας μπερδεύει συνεχώς, συμπαράσταση από την πλευρά χωρών της Ε.Ε και ιδιαίτερα της Γαλλίας, τίποτα όμως χειροπιαστό και με μία Γερμανία που βλέπετε ότι όσο οι εξαγωγές της εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την Τουρκία θα ακολουθεί μία γραμμή Πόντιου Πιλάτου. Ωστόσο ο κίνδυνος είναι παρών και η αίσθηση πως την κρίσιμη ώρα θα είμαστε μόνοι μας, δημιουργεί έντονες ανησυχίες που φαίνονται και στα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων.

Η Πρόεδρος μας Φώφη Γεννηματά έχει ζητήσει επανειλημμένα Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών, κάτι που δυστυχώς ακόμη δεν έχει εισακουστεί, προκειμένου να επιβεβαιωθεί η εθνική μας γραμμή και να εκπέμψουμε ένα ηχηρό μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση: όποιος θέλει παρά το δίκαιο να ασκήσει βία και να καταπατήσει τα νόμιμα δικαιώματα μας να γνωρίζει ότι θα πληρώσει ακριβά το τίμημα! Τα εθνικά κυριαρχικά μας δικαιώματα είναι αδιαπραγμάτευτα!

ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Το Μεταναστευτικό – Προσφυγικό πρόβλημα παίρνει σταδιακά ολοένα και πιο ανησυχητικές διαστάσεις. Οι ροές συνεχίζονται ακόμα και μέσα στον χειμώνα, Υπουργοί  και δημοσιογράφοι προπηλακίζονται, στα Νησιά μας κυριαρχεί μια έκρυθμη κατάσταση αφού η αναλογία κατοίκων και μεταναστών-προσφύγων είναι 1-1, τα μέτρα που είχε εξαγγείλει η Κυβέρνηση δεν προχωρούν και η προοπτική μέχρι το Καλοκαίρι δεν μπορούν να μας κάνουν αισιόδοξους για την τροπή που θα πάρουν οι καταστάσεις. Πολύ περισσότερο όταν φαίνεται ότι την στρόφιγγα την κρατάει ο κ.Ερντογάν και χειρίζεται τις ροές σαν μέσο πίεσης και εκβιασμού όχι μόνο της χώρας μας αλλά και ολόκληρης της Ε.Ε. Υπάρχει διάχυτη ανησυχία που σε κάποιες περιπτώσεις – προς το παρόν μειοψηφικές – οδηγεί σε ακραίες αντιδράσεις και συμπεριφορές.  Αναλυτές σχολιάζουν ότι αν εδραιωθεί η αντίληψη ότι το πρόβλημα παίρνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις ή ότι είναι μη διαχειρίσιμο, τότε μπορεί να βρεθούμε μπροστά σε κοινωνικές και πολιτικές αντιδράσεις εκτός πλαισίου. Το γερμανικό σχέδιο που είδε το φως της δημοσιότητας πρόσφατα είναι μεν προς την θετική κατεύθυνση, αλλά δεν μας λέει τίποτα για τους μετανάστες. Φαίνεται όμως ότι τουλάχιστον έστω και αργά θα γίνεται κατανομή των προσφύγων σε όλες πλέον τις χώρες της ΕΕ. Αναμένουμε να δούμε…

ΤΡΙΤΟΝ: Μετά από δέκα χρόνια κρίσης και Μνημονίων η χώρα αναζητεί τον δρόμο της οριστικής και αμετάκλητης εξόδου από την κρίση, τον δρόμο της Ανάπτυξης, της πραγματικής μείωσης της ανεργίας, του εξορθολογισμού των μισθών και των συντάξεων, της βελτίωσης της καθημερινότητας. Η κοινωνία θέλει να νιώσει πια σιγουριά για μια νέα πορεία, να δει ότι βγάλαμε όλοι και κάποια συμπεράσματα από την κρίση, να διαπιστώσει ότι οικοδομείται επιτέλους ένα σύγχρονο, αποτελεσματικό Κράτος.

Απέναντι σ΄αυτά τα προβλήματα οφείλουμε όλες οι Πολιτικές δυνάμεις να πάρουμε σαφείς θέσεις, να διαμορφώσουμε σύγχρονη στρατηγική με καθαρές προτάσεις. Ένα ιδιαίτερο βάρος πέφτει στο Κίνημα Αλλαγής και  η Συνδιάσκεψη του Μαρτίου πρέπει να σηματοδοτήσει το δυνάμωμα της παρουσίας μας, των παρεμβάσεών μας. Η ενδυνάμωσή μας δεν αποτελεί ένα πρόβλημα μόνο ή κυρίως οργανωτικό. Συνδέεται κυρίως με την ανάγκη Ιδεολογικών, Πολιτικών, Στρατηγικών αποσαφηνίσεων, που δεν έχουν γίνει και απαιτεί συνεχή προσπάθεια.

Δεν ζούμε μόνοι μας βέβαια στη χώρα. Έχω όμως την εκτίμηση ότι αυτή η ώρα είναι η κρίσιμη ώρα για εμάς. Έχουμε ένα 8% από τις βουλευτικές εκλογές, διαθέτουμε σημαντικές και ανεκμετάλλευτες δυνάμεις σε ζωτικούς χώρους όπως η Αυτοδιοίκηση, τα Επιμελητήρια, οι συνδικαλιστικοί φορείς, υπάρχουν μαχητικές εφεδρείες που δεν έχουμε αξιοποιήσει. Πρέπει να δούμε λοιπόν πολλά και να μην αρκούμαστε στα λίγα. Στο χέρι μας είναι να λύσουμε τους κόμπους που μας κρατάνε σε μία στασιμότητα.

Μπορούμε όμως να παίξουμε ρόλο, σημαντικό ρόλο και αυτό δεν το αναφέρω υποχρεωτικά λόγω ενός αναγκαίου κομματικού πατριωτισμού.

Η Κυβέρνηση, είναι αλήθεια, ξεκίνησε με κάποια ορμή, έκανε διεύρυνση προς το κέντρο, έδειξε αρκετά έτοιμη και με σχέδιο. Έδειξε αποφασισμένη να βάλει τάξη στα θέματα των καταλήψεων και σε όλο αυτό το πρόβλημα. Μείωσε λίγο τους φόρους και τις εισφορές. Αυτά την οδηγούν να εμφανίζεται σχεδόν ως κυρίαρχη αυτή την ώρα στο πολιτικό παιχνίδι. Είναι όμως έτσι;

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι έχει μπροστά της περίπου 3,5 χρόνια, έχει δυσκολίες.

Ελληνοτουρκικά και Μεταναστευτικό είναι δύο κρίσιμα προβλήματα που θα δοκιμαστεί, αν και πιστεύω ότι είναι δύο προβλήματα που απαιτούν Εθνική Στρατηγική και ομοψυχία. Για να υπάρξει όμως κάτι τέτοιο, πρέπει η Κυβέρνηση να πάρει πρωτοβουλίες και βέβαια να βρει αποδέκτες που έχουν προτάσεις και διάθεση να βάλουν πλάτη.

Ωστόσο, υπάρχουν τα θέματα της καθημερινότητας  που διαμορφώνουν την κοινωνική συνείδηση και που δεν βλέπω να πηγαίνει καλά.

Δεν είναι όλα ρόδινα και θα γίνουν ακόμη πιο δύσκολα στην πορεία.

Τι γίνεται αλήθεια με την Παιδεία; Έχετε δει κάποια Μεταρρύθμιση; Ένα ολοκληρωμένο νομοσχέδιο που να αφορά την καλύτερη εκπαίδευση των παιδιών μας; Ο κ.Μητσοτάκης είχε υποσχεθεί προεκλογικά,  ότι το πρώτο πρότυπο σχολείο θα γίνει στο Περιστέρι. Δεν ακούσαμε όμως μετά τις εκλογές ξανά τίποτε για το θέμα αυτό.

Τι γίνεται με την κατάσταση των Νοσοκομείων; Έχετε μήπως διαπιστώσει κάποια βελτίωση; Τα ράντσα στο Αττικό και όχι μόνο συνεχίζουν σε κάθε εφημερία.

Τι γίνεται με τις Συγκοινωνίες, με την γραφειοκρατία στο Δημόσιο; Δεν βλέπω να γίνεται και κάτι  ριζοσπαστικό.

Τι θα γίνει με την προστασία της πρώτης κατοικίας σε μια στιγμή που οι πλειστηριασμοί επικρέμανται ως απειλή πάνω από δεκάδες χιλιάδες οικογένειες; Άλλα μας έλεγε η Ν.Δ στην αντιπολίτευση, άλλα μας λέει τώρα ο κ.Γεωργιάδης, που έχει έρθει όπως φαίνεται με άγριες διαθέσεις. Από τον Μάιο και έπειτα χιλιάδες νοικοκυριά θα κινδυνεύσουν σοβαρά να χάσουν τα σπίτια τους και αυτό θα είναι ένα βαρύτατο πλήγμα στην κοινωνική συνοχή με απρόβλεπτες διαστάσεις. Δεν τους απασχολεί αυτό; Δεν τους απασχολεί που η πλατφόρμα που ψήφισε τόσο ο Συριζα όσο και η ΝΔ είναι πρακτικά ανεφάρμοστη; Μόνο το 0,65 τοις εκατό των περιπτώσεων έχει ρυθμιστεί. Αναρωτιέμαι αν είναι καλύτερα να πωλούν στα funds τα σπίτια στο 10-15 τοις εκατό της αξίας τους, από το να τα πωλούν στους δανειολήπτες στο 30-40 τοις εκατό;

Ακόμα και στο θέμα των Επενδύσεων που το κλίμα είναι ότι η Κυβέρνηση τα καταφέρνει, δεν υπάρχει και κάτι το σημαντικό, κάτι το χειροπιαστό. Μακάρι να υπάρξει, αλλά δεν υπάρχει. Πιστεύει κανείς το απλουστευτικό δόγμα, ότι αν μειώσουμε και λίγο τους φόρους θα αρχίσουν να τρέχουν επενδυτές, να βρέχει πλούτο; Μακάρι να ήταν τόσο απλά τα πράγματα.

Υπάρχουν λοιπόν θέματα με το Σχέδιο και  την ικανότητα της Κυβέρνησης σε σχέση με τις προσδοκίες που είχε δημιουργήσει και αυτά θα φανούν πιο έντονα στο επόμενο διάστημα σε πολλά προβλήματα που απασχολούν την κοινωνία.

Από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ αν και κατάφερε να πάρει ένα 31.5%, μοιάζει ζαλισμένος, είναι σε Στρατηγικό, Προγραμματικό, Πολιτικό και ιδεολογικό κενό. Λέει πράγματα που κανείς δεν παίρνει στα σοβαρά. Λέει για παράδειγμα ότι έχουμε ακροδεξιά Κυβέρνηση για να συσπειρώσει το ακροατήριο του.  Και εδώ που τα λέμε, δεν είναι τρέλα να το λέει αυτός που συγκυβέρνησε με τους ΑΝΕΛ και είχε αγαστή συνεργασία με τμήμα της λαϊκίστικης Δεξιάς; Που κάλυψε τις ευθύνες της διακυβέρνησης Καραμανλή για το 2004-2009 με τμήμα της οποίας είχε αγαστή συνεργασία; Η από την άλλη πιστεύει κανείς ότι ζούμε σε αστυνομοκρατούμενο Κράτος; Είναι αυτό σοβαρή κριτική στην κυβέρνηση; Πιστεύει κανείς ότι πρέπει να υπάρχουν άβατα; Ότι οι καταλήψεις σε δημόσια ή ιδιωτικά κτίρια δεν πρέπει επιτέλους να σταματήσουν; Πώς θα γίνουμε κανονική χώρα αν δεν αφήσουμε στην άκρη αυτές τις ιδεοληψίες;

Από την άλλη, ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί ότι με το σχήμα της διεύρυνσης θα μεταλλαχθεί. Αστειότητες. Κανένα κόμμα δεν μεταλλάχθηκε ιστορικά και παγκόσμια αν δεν τολμήσει να επανατοποθετηθεί ιδεολογικά και πολιτικά. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να το κάνει αυτό. Επτά μήνες μετά τις εκλογές φέρεται σαν μην έχει καταλάβει όχι απλά ότι έχασε, αλλά κυρίως γιατί έχασε. Ότι οι Πολιτικές του, οι πρακτικές και συμπεριφορές του δημιούργησαν ένα κύμα «ΦΥΓΕΤΕ» της τάξης του 60-65%. Προκαλούν λέγοντας περίπου ότι ο λαός δεν τους κατάλαβε, ότι όλα οφείλονται στην επικοινωνιακή επίθεση των αντιπάλων τους. Αυτή ακριβώς η αδυναμία αυτοκριτικής, καθαρής ματιάς στα αίτια αλλεπάλληλων ηττών εμποδίζει και τα βήματα του και τον προσανατολισμό του.

Είναι προφανές λοιπόν ότι βρίσκεται σε βαθιά κρίση ταυτότητας, με εμφανή τα σημάδια της ιδεολογικής ασάφειας και της έλλειψης συγκεκριμένου πολιτικού πλάνου. Η δε διαρκής επιχείρηση κανιβαλισμού του ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να κρύψει ότι η  Κουμουνδούρου, και προσωπικά ο κ. Τσίπρας βρίσκονται σε εξαιρετικά δύσκολη θέση.

Το θέμα είναι όμως το τι κάνουμε εμείς, το Κίνημα Αλλαγής, γιατί μέχρι στιγμής δεν φαίνεται να έχουμε αξιοποιήσει όσο πρέπει την ευνοϊκή αυτή συγκυρία, όπως δεν μπορέσαμε και προεκλογικά να αξιοποιήσουμε την φθορά του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι γεγονός ότι βρισκόμαστε σε δημοκοπική στασιμότητα,  και ότι σε ένα βαθμό μείναμε πίσω στη μάχη του Κέντρου, να σας πω την αλήθεια δεν ξέρω αν την δώσαμε και ποτέ, και εμφανίζουμε και εμείς συμπτώματα ιδεολογικής και πολιτικής ασάφειας. Και γι αυτό το λόγο ακριβώς αναγκάστηκα και είπα στην ΚΠΕ ότι εγώ παρών στα κρίσιμα θέματα για την χώρα δεν ξαναψηφίζω! Φοβάμαι ότι πολλές φορές δίνουμε την εντύπωση ότι αυτοεγκλωβιζόμαστε στη λογική του ούτε -ούτε που δεν οδηγεί σε πολιτική αυτονομία, αλλά σε αμυντική περιχαράκωση. Η πολιτική αυτονομία δεν καθορίζεται, με ίσες αποστάσεις από ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, ούτε με αδέξια δήθεν αριστερά κλικ,  αλλά από το αν έχεις προγραμματική και πολιτική υπεροχή, από το αν έχεις προτάσεις που υπερβαίνουν την σημερινή γενικότερη στασιμότητα και απαντούν πειστικά και τεκμηριωμένα στα σημερινά προβλήματά του κόσμου και διαμορφώνουν με προοδευτικούς όρους το αύριο.

Τι πρέπει λοιπόν να κάνουμε;

Ασφαλώς σαν βασική δύναμη της Αντιπολίτευσης θα ασκήσουμε δριμύτατη κριτική καταρχάς και κυρίως στην Κυβέρνηση από θέσεις κεντροαριστερές, από θέσεις προοδευτικές και μεταρρυθμιστικές, λογικές και μετρημένες. Γιατί όπως σας είπα η χώρα έχει δυστυχώς την ατυχία να μην έχει μία στιβαρή αξιωματική αντιπολίτευση και τον ρόλο αυτό προσπαθούμε να τον ασκήσουμε εμείς, που όμως έχουμε 22 βουλευτές όλους κι όλους! Ωστόσο αν κάποιοι θεωρούν ότι θα ξεχάσουμε τις ευθύνες όσων έπαιξαν με τις τύχες της χώρας, με τους θεσμούς και μας ενοχοποίησαν για τα πάντα, αυταπατώνται για άλλη μια φορά.

Και για να το κάνουμε απολύτως σαφές γιατί πολύς λόγος γίνεται τώρα τελευταία: Το Κίνημα Αλλαγής δεν το αφορούν ούτε φημολογίες περί ακατανόητων μορατόριουμ με δυνάμεις   που σημάδεψαν αρνητικά την πορεία της χώρας και δεν έχουν ζητήσει μια συγγνώμη από τον λαό, ούτε κατά κύριο λόγο μας αφορούν θολές προτάσεις από δυνάμεις λαϊκισμού και διχασμού για δήθεν προοδευτικές συνεργασίες πλήρους απροσδιοριστίας.

Δεν είμαστε χρήσιμοι ηλίθιοι, ούτε μας αρέσει να μοιραζόμαστε αυταπάτες.

Πολύ περισσότερο, δεν μας αφορούν μετωπικές λογικές χωρίς περιεχόμενο που παραπέμπουν σε προηγούμενες δεκαετίες.

Περιγράφω αυτό το πολιτικό τοπίο γιατί από αυτό φαίνονται οι δικές μας δυνατότητες να διαμορφώσουμε ένα ισχυρό, σύγχρονο, δυναμικό πόλο, με κεντροαριστερά, μεταρρυθμιστικά χαρακτηριστικά. Και πιστεύω με όλη μου την ψυχή ότι μπορούμε πραγματικά να τα καταφέρουμε!

Μπορεί να μην καταφέραμε να πάρουμε διψήφιο ποσοστό στις Εθνικές Εκλογές όπως θα θέλαμε, ούτε να διαμορφώσουμε νέους συσχετισμούς στον χώρο της Κεντροαριστεράς, όμως έχουμε στα χέρια μας μια σημαντική ευκαιρία. Ασφαλώς χρειάζονται πολλά και μέχρι την Συνδιάσκεψη πρέπει να δούμε ξανά την ατζέντα μας, προτάσεις για καίρια προβλήματα, ζητήματα ανασυγκρότησης και δημοκρατικής λειτουργίας, τρόπους ενεργοποίησης δυνάμεων που έχουν αποτραβηχτεί, τρόπους προσέγγισης της νεολαίας, που θεωρώ ότι είναι το πιο αδύναμο σημείο μας.

Έχουμε όμως στα χέρια μας μια ακόμα ευκαιρία. Αυτή είναι η πρόκληση για το Κίνημα Αλλαγής συνολικά, η πρόκληση για όλους μας.

Γνωρίζετε ότι δεν μου αρέσει να εξωραΐζω τις καταστάσεις και κάποιες στιγμές τοποθετήθηκα ξεκάθαρα για όσα κάνουμε και για όσα δεν κάνουμε και κυρίως για όσα πρέπει να ξαναδούμε. Ίσως σε κάποιους φίλους να μην άρεσε αυτό. Όμως ποτέ δεν επιδίωξα να είμαι αρεστή. Προτιμώ με όσα κάνω και λέω να είμαι χρήσιμη. Για τον χώρο μας, για την πατρίδα μας, για όλους εσάς. Και ξέρω πολύ καλά, ότι και εσείς αυτό ζητάτε από μένα. Γιατί όλοι θέλουμε το Κίνημα Αλλαγής μεγάλο και δυνατό, γιατί όλοι γνωρίζουμε πολύ καλά ότι μόνο μέσα από την σύνθεση διαφορετικών απόψεων, την αναζήτηση νέων δρόμων και τον μη συμβιβασμό μας με τα μικρά μεγέθη μπορούμε να προχωρήσουμε.

Μέσα σ΄αυτό το τοπίο, προσπάθησα με κάθε τρόπο, όσο μπορώ, να φέρω στην επιφάνεια τα προβλήματα της περιοχής με ερωτήσεις στην Βουλή, με παρεμβάσεις σε αρμόδιους Υπουργούς, με δημοσιοποίηση απόψεων, με παρουσία μου σε κάθε γειτονιά της Δυτικής Αθήνας. Προσπάθησα όχι μόνο να τα φέρω στην επιφάνεια, αλλά και να απαιτήσω λύσεις, να τονίσω ότι η περιοχή μας αξίζει πιο σοβαρή αντιμετώπιση, πιο συγκεκριμένα μέτρα αναβάθμισης, πολιτικές που τις ανοίγουν αναπτυξιακούς δρόμους, την αναβαθμίζουν, βελτιώνουν το επίπεδο ζωής του μέσου πολίτη και τον κάνουν να αισθάνεται ασφάλεια και σιγουριά.

Δεν αναφέρομαι σε εγκεφαλικές παρεμβάσεις. Έχω συζητήσει ενδελεχώς και επανειλημμένα με όλους τους Δημάρχους της περιοχής, με Φορείς και Συλλόγους, με εργαζομένους του ΑΤΤΙΚΟΥ Νοσοκομείου, έχω επισκεφτεί χώρους, υποδομές, πήγα στο Κέντρο Υποδοχής Μεταναστών και Προσφύγων, προσπάθησα να έχω ιδίαν άποψη.

Έτσι έχω δουλέψει και πιέζω για λύσεις για την Διαχείριση των Απορριμμάτων ενός διαχρονικού προβλήματος που αφορά ειδικά στην περιοχή μας που σηκώνει όλο το βάρος του λεκανοπεδίου, για τα προβλήματα του ΑΤΤΙΚΟΥ νοσοκομείου αλλά και του νοσοκομείου της Αγίας Βαρβάρας, για το πως επιτέλους θα αξιοποιηθεί το Πάρκο Τρίτση, για το πως θα αντιμετωπιστεί η απαράδεκτη κατάσταση που υπάρχει στις Συγκοινωνίες, για την απομάκρυνση των πυλώνων της ΔΕΗ μέσα από κατοικημένες περιοχές στο Αιγάλεω και στην Αγία Βαρβάρα, για το χρόνιο νομικό πρόβλημα στο Ποικίλο Όρος που καμία κυβέρνηση μέχρι στιγμής δεν έχει τολμήσει να αγγίξει, για τα σεισμόπληκτα σχολεία που ακόμη δεν έχουν επισκευαστεί, για μια σειρά από θέματα που απασχολούν την τοπική κοινωνία.

Σ΄αυτή την κατεύθυνση θέλω σήμερα να σας ενημερώσω, ότι στις αρχές του Μαΐου προτίθεμαι να οργανώσω σε συνεργασία με τους ανθρώπους της Αυτοδιοίκησης, τεχνοκράτες, επιστήμονες και εκπροσώπους Φορέων μια Ημερίδα για την Ανάπτυξη της Δυτικής Αθήνας και της Δυτικής Αττικής γενικότερα. Γιατί πιστεύω ότι χρειάζεται ένα συνολικό Σχέδιο, μια δέσμη πρωτοβουλιών για την αναβάθμιση της περιοχής μας. Σε εσάς στηρίζομαι γα την καλύτερη δυνατή προετοιμασία και επιτυχία της.

Ταυτόχρονα προσπάθησα να παρέμβω σε κάθε θέμα  που απασχόλησε όλους μας για το τι συμβαίνει στην χώρα, αλλά και στο Κίνημά μας. Με ομιλίες στα περισσότερα νομοσχέδια στην Βουλή, τακτική αρθρογραφία, αξιοποίηση των Μέσων Ενημέρωσης και συμμετοχή σε διεθνή Συνέδρια και Ημερίδες, έκανα σημαντικές παρεμβάσεις :

–          Για την πορεία του Κινήματος Αλλαγής και τις μεγάλες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Σοσιαλδημοκρατία στην Ελλάδα και την Ευρώπη

–          Για την ισχυροποίηση της πατρίδας απέναντι σε κάθε πρόκληση και κάθε ενέργεια που αμφισβητεί την εθνική κυριαρχία.

–          Για την διαμόρφωση μιας συνολικής πολιτικής για την αντιμετώπιση του Μεταναστευτικού- Προσφυγικού προβλήματος.

–          Για την ψήφο των Ελλήνων του Εξωτερικού , αλλά και την ανάγκη να υπάρχει ένα νέο εκλογικό σύστημα που να εξασφαλίζει κυβερνησιμότητα και την μεγαλύτερη δυνατή αναλογικότητα

–          Για τις αλλαγές στο Σύνταγμα, στον Ποινικό Κώδικα στις εναλλακτικές μορφές απονομής δικαιοσύνης ως υπεύθυνη δικαιοσύνης στην κοινοβουλευτική μας ομάδα.

 

Αυτό είναι περιληπτικά το πλαίσιο της δράσης μου αυτούς τους επτά μήνες προσπαθώντας πάντα να βρίσκομαι δίπλα σας.

Αυτό θα προσπαθήσω να κάνω και με μεγαλύτερη ένταση και πληρότητα στο επόμενο διάστημα!

Για ένα σύγχρονο κόμμα της Κεντροαριστεράς και της Σοσιαλδημοκρατίας.

Με  προοδευτικό μεταρρυθμιστικό και ριζοσπαστικό  λόγο.

Με σαφείς, καθαρές θέσεις, χωρίς αστερίσκους και υποσημειώσεις.

Για ένα κόμμα που θα μιλήσει με όρους μέλλοντος και προοπτικής της χώρας.

Για ένα Κίνημα Αλλαγής που θα προχωρήσει αυτόνομα, με μια νέα πορεία προς το λαό, με τα δικά μας μεγάλα ΝΑΙ και μεγάλα ΟΧΙ!

Για ένα κόμμα για τους πολλούς και όχι για τους λίγους!

Για όλους εσάς!

Για μια ισχυρή Δυτική Αθήνα!

Φίλες και φίλοι,

Είμαι και είμαστε υπερήφανοι για τον πολιτικό μας χώρο, για το ΠΑΣΟΚ και για το Κίνημα Αλλαγής!

Να ξέρουν όλοι ότι είμαστε πολλοί σκληροί για να πεθάνουμε ή να αφομοιωθούμε από άλλους χώρους!

Συνεχίζουμε δυνατά την αυτόνομη πορεία μας γιατί είμαστε ο χώρος του μέτρου, της λογικής, των μεταρρυθμίσεων, των μεγάλων έργων, του πατριωτισμού, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της σοσιαλδημοκρατίας και της κεντροαριστεράς και το αποτύπωμά μας είναι πολύ δυνατό στην πολιτική ιστορία της πατρίδας μας.

Σας ευχαριστώ όλους και πάλι!

Για την αγάπη σας και την στήριξή σας!

Πρόεδρε κύριε Κακλαμάνη σας ευχαριστώ θερμά που με τιμάτε με την παρουσία σας για μία ακόμη φορά, αγαπητοί συνάδελφοι, πρώην βουλευτές και υπουργοί, δήμαρχοι, δημοτικοί σύμβουλοι, άνθρωποι της αυτοδιοίκησης, συνδικαλιστές, και κυρίως όλοι εσείς συναγωνιστές και συναγωνίστριες σας ευχαριστώ όλους που είστε σήμερα εδώ.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους τους συνεργάτες μου και τους εθελοντές χωρίς τους οποίους δεν θα είχα καταφέρει να οργανώσω την όμορφη αυτή συνάντηση.

Ευχαριστώ τέλος την οικογένεια μου, τον πατέρα μου, τον άντρα μου, τα παιδιά μου, την αδερφή μου και τον Σπύρο, για την στήριξη τους και κυρίως γιατί με ανέχονται και με αγαπούν, κι ας λείπω πολλές φορές 14 ώρες την ημέρα δουλεύοντας σκληρά γι αυτό που αγαπώ τόσο πολύ, το κόμμα μου, την δυτική Αθήνα και όλους εσας!

Καλή μας χρονιά! Καλή υγεία και καλή δύναμη σε όλους!

 

Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν οι : Κωστας Σκανδαλιδης, ο Χρήστος Πρωτόπαππας, ο δήμαρχος Περιστεριου Α.Παχατουριδης, ο δήμαρχος Πετρουπολης Σ.Βλαχος, ο δήμαρχος Ιλιου Ν.Ζενεττος, ο δήμαρχος Αγιας Βαρβαρας Λ.Μιχος και πλήθος δημοτικών συμβούλων της περιοχής, ο Περιφερειακοσ Σύμβουλος Γ. Κατριβάνος, οι πρωην βουλευτές και υπουργοί Η.Παπαηλιας και Λ.Λωτιδης κα, η Ζέφη Δημαδαμα, η Βάσια Αναστασίου, ο Αποστολής Σπυροπουλος, και εκπρόσωποι συνδικαλιστικών φορέων και συλλόγων της περιοχής.

 

 

Τοποθέτησή μου στην Ετήσια Τακτική Γενική Συνέλευση της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών.

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ (ΝΑΝΤΙΑ) ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

 Βουλευτής Β2  Δυτ. Τομέα Αθήνας – Κίνημα Αλλαγής

Αθήνα, 08/20/2020

 

Αξιότιμη κ. Αντιπρόεδρε του ΣτΕ,

Αξιότιμη κ. Πρόεδρε και αξιότιμα μέλη του Δ.Σ. της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών,

Αξιότιμοι Δικαστές,

Εκ μέρους της Προέδρου του Κινήματος Αλλαγής, κ. Φώφης Γεννηματά, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά για την τιμητική σας πρόσκληση στη ετήσια Γενική Συνέλευση της Ένωσής σας.

Η Συνέλευσή σας έχει μεγάλη, συμβολική αλλά και πραγματική, αξία. Σαράντα τρία χρόνια μετά την ίδρυσή της, η Ένωση Διοικητικών Δικαστών έχει καταφέρει πολλά, καταγράφοντας στην ιστορική της διαδρομή μεγάλες επιτυχίες. Με ακεραιότητα, προσήλωση στο υψηλό δικαιοδοτικό έργο των μελών της και πρώτιστα με βαθιά αφοσίωση στην εφαρμογή του Συντάγματος και των δικαιοκρατικών εγγυήσεων, η Ένωση αποτέλεσε και αποτελεί, εκτός από δυναμικό εκπρόσωπο των δικαστικών λειτουργών της Τακτικής Διοικητικής Δικαιοσύνης, και πολύτιμο σύμβουλο και συμπαραστάτη της Πολιτείας στη διαχείριση των ζητημάτων των Διοικητικών Δικαστηρίων.

Το πρόβλημα που καλείται να αντιμετωπίσει η Δικαιοσύνη και οι συλλειτουργοί της είναι βαθιά ηθικό και θεσμικό. Οι θεσμοί δοκιμάζονται καθημερινά. Το αξιακό σύστημα έχει αποσαθρωθεί. Οι πολίτες αμφισβητούν καθημερινώς την δύναμη της Δικαιοσύνης και δηλητηριάζονται από λαϊκίστικες αιτιάσεις που εμφανίζουν την Δικαιοσύνη ως προνόμιο των ολίγων και ισχυρών ή ως μηχανισμό ικανοποίησης συμφερόντων.

Μετά τη δοκιμασία που υπέστησαν και συνεχίζουν να υφίστανται οι θεσμοί μας τα τελευταία χρόνια ζούμε δυστυχώς σε ένα Κυκεώνα γενικευμένης απαξίωσης της Πολιτείας και βαθιάς έλλειψης εμπιστοσύνης στο Κράτος και τις λειτουργίες του.

Ταλανιζόμεθα κάτω απ’ το βάρος της συνεχούς αμφισβήτησης, της κοινωνικής δυσαρέσκειας, της γενικευμένης δυσπιστίας, της κρίσης εκπροσώπησης και αντιπροσώπευσης.

Σήμερα, πιο πολύ από ποτέ άλλοτε, έχουμε ανάγκη από δικαστικούς λειτουργούς θαρραλέους, με ηθικό υψηλό. Με φρόνημα ελεύθερο.

Όμως δεν αρκεί να διακηρύττουμε ή να απαιτούμε από τους δικαστές να έχουν τη δύναμη να αντιστέκονται να μένουν όρθιοι και να εφαρμόζουν το Σύνταγμα για την υπεράσπιση των ατομικών δικαιωμάτων, της πολυφωνίας, της ελευθερίας. Άλλωστε, η δύναμη του δικαστή, η βασική πηγή του κύρους του, είναι η πίστη στο ίδιο το λειτούργημά του και στο Κράτος Δικαίου.

Στη χώρα μας παρά τα αλλεπάλληλα κρούσματα πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, η Δικαιοσύνη έμεινε και πρέπει να μείνει όρθια. Σήμερα, είναι πια σαφές ότι η επιστροφή της χώρας σε συνθήκες κοινωνικής ομαλότητας δεν εξαρτάται μόνο από δημοσιονομικούς δείκτες και οικονομικές επιδόσεις. Μέσα σε αυτό το πνεύμα η Ένωση Διοικητικών Δικαστών έχει καταφέρει να αναδείξει τα προβλήματα όχι μόνο των δικαστικών λειτουργών αλλά της Δικαιοσύνης εν γένει. Έχει συνεισφέρει σε καθοριστικό βαθμό στη ευρύτερη συνειδητοποίηση του υψηλού συνταγματικού ρόλου των διοικητικών δικαστών.

Ο Διοικητικός Δικαστής, άλλωστε, επιτελεί μιαν ιδιότυπη και απαιτητική πολιτειακή αποστολή. Είναι ο λειτουργός που θα παράσχει πρώτος αποτελεσματική έννομη προστασία στον διοικούμενο, είναι ο εγγυητής των δικαιωμάτων και ελευθεριών του πολίτη απέναντι στην κρατική αυθαιρεσία. Στα Διοικητικά Δικαστήρια, καθημερινά, δοκιμάζεται το Κράτος Δικαίου, το Κοινωνικό Κράτος, το Σύνταγμα, οι θεμελιώδεις βάσεις της Πολιτείας μας. Ειδικά στους σημερινούς, ταραγμένους καιρούς.

Η Πολιτεία οφείλει να είναι αρωγός του δικαστή. Να διευκολύνει το καθημερινό έργο του. Με μέτρα και πρωτοβουλίες άμεσα εφαρμόσιμες και αισθητές.

Είναι αλήθεια ότι η σοβαρή και πολυετής δημοσιονομική περιπέτεια έχει δοκιμάσει τις αντοχές της έννομης τάξης. ‘Έχει αμφισβητήσει την ανθεκτικότητα του ίδιου του Συντάγματος και, μοιραία, έχει δημιουργήσει πλείστες προκλήσεις για την Ελληνική Δικαιοσύνη.

Είναι χρέος της ανεξάρτητης Δικαιοσύνης να αρθεί στο ύψος των ιστορικών περιστάσεων. Οι σημερινές οικονομικές και ιδίως κοινωνικές συνθήκες καθιστούν την ευθύνη αυτή ακόμη πιο επιτακτική, ακόμη πιο επίκαιρη. Τα κελεύσματα των καιρών είναι ακόμη πιο επιτακτικά στο κρίσιμο πεδίο της Διοικητικής Δικαιοσύνης.

Τα Διοικητικά Δικαστήρια, παρά την υπερβολική επιβάρυνση των πινακίων τους, εξακολουθούν να βρίσκονται αντιμέτωπα με τις μεγάλες προκλήσεις της σημερινής Ελλάδας: φορολογικές διαφορές, προσφυγικό και μεταναστευτικό ρεύμα, αιτήσεις ασύλου, νέο δίκαιο δημοσίων συμβάσεων.

Μέσα σε αυτό το πιεστικό εθνικό και διεθνές περιβάλλον, η χώρα μας έχει ακόμη μεγαλύτερη ανάγκη από μια ισχυρή, ανεξάρτητη, θαρραλέα Δικαιοσύνη:

– Για τη λειτουργία των θεσμών και του κράτους δικαίου,

– Την προστασία των δικαιωμάτων των πολιτών,

– Την καταπολέμηση της διαφθοράς,

– Την οικονομική ανάπτυξη.

Η βελτίωση της ταχύτητας και της ποιότητας απονομής της Δικαιοσύνης και η εμπέδωση της ανεξαρτησίας της αποτελούν ζητήματα προτεραιότητας για την έξοδο της χώρας από την κρίση.

Και κάτι τέτοιο δεν θα έλθει ούτε με ευχές ούτε με συνθήματα. Αλλά μόνο μέσα από σοβαρό και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό. Που δεν θα φοβάται το νέο αλλά θα το επιδιώκει. Που θα υποστηρίζει στην πράξη τις αναγκαίες δομικές Μεταρρυθμίσεις για ένα σύγχρονο και αποδοτικό δικαιοδοτικό σύστημα.

Είναι ανάγκη:

  • Να αξιοποιηθούν οι εφαρμογές της Ηλεκτρονικής Δικαιοσύνης, που ήδη έχουν τεθεί σε λειτουργία στα Τακτικά Διοικητικά Δικαστήρια και το Συμβούλιο της Επικρατείας.
  • Να συζητήσουμε χωρίς παρωπίδες και αγκυλώσεις για εξωδικαστικές μεθόδους επίλυσης των διαφορών, και στη Διοικητική Δικαιοσύνη, με εφόδιο τη διεθνή εμπειρία, πάντοτε όμως εντός των συνταγματικών προβλέψεων για τον φυσικό δικαστή. Να ενισχύσουμε τη δικαστική μεσολάβηση που πρόσφατα εισήχθη στη Διοικητική Δικονομία.
  • Να συνεχισθεί η αναγκαία επικαιροποίηση της βασικής νομοθεσίας μας, όχι εμβαλωματικά, αλλά μελετημένα, με μετρήσιμα αποτελέσματα στην αποσυμφόρηση των δικαστηρίων.
  • Να μιλήσουμε ανοικτά για την απαραίτητη επαναχάραξη του ελληνικού δικαστικού χάρτη για τη βέλτιστη αξιοποίηση των διαθέσιμων πόρων.
  • Να εργασθούμε όλοι για τη συνεχή αναβάθμιση της δικαστικής εκπαίδευσης και επιμόρφωσης.
  • Να ενισχύσουμε ουσιαστικά τη νομική βοήθεια σε όσους πραγματικά την έχουν ανάγκη, σε κάθε δικαιοδοσία και στη διοικητική διαδικασία.
  • Να προστατεύσουμε την ανεξαρτησία της δικαστικής από την εκτελεστική εξουσία, αλλά και από κάθε άλλο κέντρο εξουσίας ή συμφερόντων.

 

Πιστεύω ακράδαντα ότι οι Έλληνες διοικητικοί δικαστές, αλλά και ολόκληρο το Δικαστικό Σώμα στη χώρα μας, προσυπογράφει τη διαπίστωση πως έχουμε μπροστά μας πάρα πολλά βήματα να κάνουμε ακόμη. Όμως η ιστορική ευθύνη, η ευθύνη της αλλαγής εξακολουθεί να πέφτει βαριά στους ώμους όσων υπηρετούν τη Δικαιοσύνη καθημερινά. Με πίστη στις αναγκαίες μεταρρυθμιστικές τομές. Χωρίς αγκυλώσεις και μικρόνοιες. Με ομοψυχία, συνεννόηση και κοινωνική ευθύνη.

Εμείς, από την πλευρά μας, ως υπεύθυνη πολιτική δύναμη, θα είμαστε στο πλευρό των λειτουργών της Δικαιοσύνης και θα συνεχίσουμε να ελέγχουμε την εκπλήρωση των υποχρεώσεων της Πολιτείας απέναντι στον τόσο νευραλγικό αυτό χώρο.

Η ομιλία μου στην Ολομέλεια της Βουλής στη συζήτηση για την αμυντική συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Η.Π.Α.,

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Συζητάμε σήμερα ένα ιδιαίτερα σοβαρό ζήτημα.

Η πατρίδα μας διέρχεται  μία από τις  πιο  κρίσιμες περιόδους  της ιστορίας της των τελευταίων εξήντα και πλέον   χρόνων. Οι καθημερινές παραβιάσεις του εναερίου χώρου μας, οι παραβιάσεις   της   ΑΟΖ της  Κύπρου, η συμφωνία μεταξύ Τουρκίας – Λιβύης, δημιουργούν  μία εκρηκτική κατάσταση στο Αιγαίο και στην Νοτιοανατολική περιοχή της Μεσογείου. Η επιθετική, αναθεωρητική και προκλητική ρητορική του Ερντογάν διατηρεί τη ένταση και τροφοδοτεί ανησυχία για τα μελλούμενα.

Συνιστά επομένως χρέος μας να πάρουμε άμεσα όλα τα αναγκαία αποτελεσματικά  μέτρα  τόσο στο διπλωματικό όσο και αμυντικό τομέα. Οφείλουμε να διαμορφώσουμε μια εθνική Στρατηγική που θα επιτρέψει διεθνείς πρωτοβουλίες, πλέγμα συμμαχιών που θα δημιουργεί αποτελεσματική ασπίδα για την χώρα  και αποθαρρυντικό στοιχείο για οποιαδήποτε τυχοδιωκτική ενέργεια. Οφείλουμε να απαντήσουμε σε κρίσιμα θέματα επιλογών όπως η προσφυγή στην Χάγη με ατζέντα αποκλειστικά την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ. Πρέπει να πάρουμε όλα τα μέτρα για να οχυρώσουμε την χώρα. Πρέπει να δυναμώσουμε τον διεθνή λόγο και ρόλο της Ελλάδας.

 

Κυρίες και κύριοι βουλευτές,

Υπό τις παρούσες συνθήκες, τα Ανατολικά σύνορα του ΝΑΤΟ είναι ευάλωτα, γεγονός που αυξάνει μέγιστα τη στρατηγική αξία του Ελληνικού χώρου για το ΝΑΤΟ. Η κυριαρχία και ο έλεγχος επί των ενεργειακών πόρων της Ανατ. Μεσογείου από φιλικές προς τη Δύση δυνάμεις και παράλληλα η διασφάλιση θαλάσσιων γραμμών διέλευσης υδρογονανθράκων για την απρόσκοπτη ροή αυτών προς τη Δύση, είναι προς το ύψιστο συμφέρον της.

Η στρατηγική αξία της Ελλάδος στο ρευστό γεωπολιτικό περιβάλλον μεγιστοποιείται, ενώ οι όποιοι κίνδυνοι του συστημικού ρίσκου μπορούν να μετατραπούν σε γεωπολιτικά προτερήματα.

Αυτό ακριβώς πρέπει να αναδείξουμε και να αξιοποιήσουμε. Η Ελλάδα πρέπει να αναδείξει στη Συμμαχία όλες τις παραμέτρους που την καθιστούν ισότιμο στρατηγικό εταίρο της Δύσης.

Σε  αυτό λοιπόν  το νεφελώδες και μεταβαλλόμενο τοπίο, ερχόμαστε σήμερα να  ψηφίσουμε μία  Αμυντική Συμφωνία μεταξύ των κυβερνήσεων  ΗΠΑ και της Ελλάδας, η οποία προετοιμάστηκε από την προηγούμενη κυβέρνηση και έχει ήδη υπογραφεί από την σημερινή μετά βαΐων και κλάδων .

 

Το Κίνημα Αλλαγής με αίσθημα ευθύνης  θα ψηφίσει την εν λόγω συμφωνία, που έχει ήδη υπογραφεί από τις δύο κυβερνήσεις,  παρά τα όποια προβλήματά  της, κάποια από τα οποία ανέφερα παραπάνω.

Ένα  σοβαρό κράτος  οφείλει να διατηρεί  την αξιοπιστία του, ειδικά σε συνθήκες όπως οι παρούσες.

Δεν καταλαβαίνω ειλικρινά και δεν μπορώ να μην το αναφέρω, πως σ΄αυτές τις συνθήκες και μάλιστα ενώ αυτός που προετοίμασε αυτή την Συμφωνία είναι η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, πως σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ με έωλα επιχειρήματα και προφάσεις δεν ψηφίζει αυτή την Συμφωνία. Δικαίωμά του. Σε Δημοκρατία ζούμε. Όλοι όμως κρινόμαστε και κρίνονται από τον λαό για την ειλικρίνεια και την αξιοπιστία.

Το ότι ψηφίζουμε την Συμφωνία, δεν σημαίνει ότι δεν έχουμε ενστάσεις και ερωτήματα. Προκύπτει  το ερώτημα: Έχει κοστολογηθεί το ποσό που χάνει το Ελληνικό Δημόσιο; Ρωτήσαμε τον  υπουργό της οικονομίας να εκτιμήσει τουλάχιστον την  ελάχιστη   τάξη μεγέθους σε ευρώ της  ετήσιας οικονομικής απώλειας  σε βάρος του Δημοσίου και να μας ενημερώσει . Το Γενικό Λογιστήριο σημειώνει, εντοπίζει οικονομικές ζημίες. Η Συμφωνία φαίνεται να είμαι μονομερής χωρίς την εξασφάλιση αναγκαίων και απαραιτήτων αντισταθμιστικών.

Εμείς διεκδικήσαμε κάτι για τη χώρα μας;

  • Πήραμε έστω κάποιες εγγυήσεις ως προς  τα κυριαρχικά  μας δικαιώματα  για να τερματιστεί η Τουρκική προκλητικότητα που ενισχύεται καθημερινά ;
  • Πήραμε κάποια αντισταθμιστικά αμυντικά οφέλη,  έστω με κάποιες ελάχιστες  οικονομικές ελαφρύνσεις για να ενισχύσουμε την αμυντική μας θωράκιση που ξέρετε ότι πονάει ;
  • Πετύχαμε  κάποια  οικονομικά οφέλη από την ενοικίαση των αναφερόμενων  βάσεων;
  • Αντιθέτως, έχουμε και οικονομικές απώλειες του προϋπολογισμού σύμφωνα με την αναφορά του λογιστηρίου του κράτους που η  ετήσια οικονομική ζημιά δεν αναφέρεται .

Νομίζω πως είναι εύλογα ερωτήματα . Θεωρούμε πως είναι απαραίτητες οι απαντήσεις και εξηγήσεις».

 

Ακολουθεί λινκ  στο  you tube με την ομιλία της Κας Νάντιας Γιαννακοπούλου:

Η ομιλία μου σήμερα στην Ολομέλεια του Κοινοβουλίου στη συζήτηση για τον εκλογικό νόμο.

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Σκεφτόμουν πόσο μεγάλη διαφορά χωρίζει το κλίμα  ανάμεσα στην ψηφοφορία για τον νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας και  την συζήτηση αυτές τις ημέρες για τον νέο Εκλογικό Νόμο. Την Τετάρτη υπήρξε ένα δυνατό μήνυμα συναίνεσης. Υπήρξε μια πρόταση που επέτρεψε την έκφραση αυτής της συναίνεσης. Σήμερα επικρατεί πόλωση, αντιπαράθεση. Υπάρχουν ευθύνες με κυρίαρχη αυτή της Κυβέρνησης. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι δεν θα μπορούσε να βρεθεί κοινός τόπος τουλάχιστον από τα τρία μεγάλα κόμματα και του ΣΥΡΙΖΑ συμπεριλαμβανομένου αφού τώρα πια κυβέρνησε.

Πάμε όμως παρακάτω.

Επιτρέψτε μου να καταθέσω τις απόψεις μου για τον Εκλογικό Νόμο. Εστιάζω σε τρεις βασικές παρατηρήσεις

ΠΡΩΤΟ: Είναι γνωστό ότι το Κίνημα Αλλαγής δεν ψήφισε τον νόμο για την εφαρμογή της απλής αναλογικής που έφερε η Κυβέρνηση του Σύριζα το 2016.

Η πολυδιάσπαση που επιφέρει αυτό το εκλογικό σύστημα, οδηγεί σε αδυναμία σχηματισμού Κυβέρνησης και σε διαλυτικά φαινόμενα στο πολιτικό μας σύστημα. Ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ θυμήθηκε την Απλή Αναλογική αφού αξιοποίησε τον Νόμο Παυλόπουλου και τον Ιανουάριο, αλλά και τον Σεπτέμβριο του 2015. Ενώ είχαν μεσολαβήσει 9 μήνες διακυβέρνησης από τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ « δεν βρήκαν τον χρόνο» να αλλάξουν τον εκλογικό Νόμο, ενώ η εμβληματική προσωπικότητα της Αριστεράς Μανώλης Γκλέζος και κορυφαίο στέλεχος τότε του ΣΥΡΙΖΑ δήλωνε ότι το πρώτο νομοθέτημα που θα φέρει ο ΣΥΡΙΖΑ αν νικήσει στις εκλογές του Ιανουαρίου θα ήταν η Απλή Αναλογική.

Πιστεύω ότι ο Μανώλης Γκλέζος πίστευε βαθιά αυτό που έλεγε. Απ΄ότι φάνηκε όμως , ίσως ήταν ο μόνος. Κακά τα ψέματα. Ο ΣΥΡΙΖΑ ψήφισε την Απλή Αναλογική όταν από τις δημοσκοπήσεις και το κοινωνικό κλίμα διαπίστωσε ότι οδεύει προς ήττα. Εργαλιοποίησε επομένως τον Εκλογικό Νόμο για να δυσκολέψει τον σχηματισμό Κυβερνήσεων, να δημιουργήσει λόγους αστάθειας και ακυβερνησίας, θεωρώντας ότι αυτό τον βοηθάει. Η χώρα μετά από 10 χρόνια κρίσης και Μνημονίων και ενώ βρίσκεται μπροστά σε μείζονα προβλήματα δεν αντέχει περιπέτειες και πειράματα που μπορεί να οδηγούν σε αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις.

 

ΔΕΥΤΕΡΟ: Χρειάζεται επομένως αλλαγή του Εκλογικού Νόμου και καλώς το συζητάμε. Το θέμα είναι ποιος πρέπει να είναι αυτός ο Νόμος, ποια πρέπει να είναι τα χαρακτηριστικά του, ποιες προϋποθέσεις πρέπει να πληροί.

Εμείς πιστεύουμε στην ανάγκη ενός εκλογικού συστήματος ευρείας αποδοχής, που ενισχύει την διαφάνεια και την αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος.

Ένας νέος  εκλογικός Νόμος πρέπει να συνδυάζει:

–   Την πολιτική σταθερότητα που έχει ανάγκη η χώρα. Είναι αδιανόητο να υπάρχει ένας Εκλογικός Νόμος που εγκυμονεί κινδύνους αστάθειας ή αλλεπάλληλων αναμετρήσεων. Η χώρα έχει περάσει μια επώδυνη οικονομική κρίση, βρίσκεται σε μια φάση που προσπαθεί να σταθεροποιήσει τον βηματισμό της, να αναπτυχθεί, ενώ καθημερινά εμφανίζονται σημαντικοί κίνδυνοι από τη περιφερειακή αποσταθεροποίηση και την επιθετικότητα της Τουρκίας. Δεν θα μπορούσα να φανταστώ ποτέ ότι η χώρα μπορεί να κάνει τρεις εκλογές όπως το ΄89- ΄90 , ενώ βρίσκεται σ΄αυτή την κατάσταση και η κοινωνία περιμένει φως

–  Την εξασφάλιση της Κυβερνησιμότητας, μέσα και από μία λογική αυτοδύναμων Κυβερνήσεων αν το πρώτο κόμμα συγκεντρώσει ένα απαραίτητο ποσοστό, αλλά και της λογικής συνεργασιών που μπορεί να υπάρξει αν κόμματα προτάξουν το εθνικό συμφέρον και βέβαια την ανάγκη προγραμματικών συγκλίσεων. Το ΠΑΣΟΚ το τόλμησε αυτό το 2012, προτάσσοντας την ανάγκη να μην καταρρεύσει η χώρα. Το τόλμησε επωμιζόμενο τεράστιες ευθύνες και κόστος, όταν άλλοι δημιουργούσαν ψευδαισθήσεις στον λαό μέσα από ένα κρεσέντο λαϊκισμού

–   Την εκλογική δικαιοσύνη και αναλογικότερη εκπροσώπηση των πολιτικών ρευμάτων.

Ποιος θα μπορούσε να είναι ένας τέτοιος Νόμος; Αναμφίβολα ο Νόμος που  επεξεργαστήκαμε και καταθέσαμε εδώ και 2 χρόνια. Ήταν  μια ολοκληρωμένη Πρόταση για ένα νέο εκλογικό Νόμο, που υλοποιεί τους βασικούς στόχους που έχουμε θέσει. 

 Η Πρόταση  αποτέλεσε και αποτελεί ΠΡΑΞΗ ΕΥΘΥΝΗΣ, σύστημα ολοκληρωμένο και λειτουργικό, μακριά από τακτικισμούς και μικροκομματικά παιχνίδια.

ΤΡΙΤΟ: Η Κυβέρνηση θα μπορούσε αν ήθελε και αν πίστευε στην συνεννόηση και στον διάλογο για να υπάρχει ένα κοινά αποδεκτό εκλογικό σύστημα να πάρει ως βάση αυτή την πρόταση, την πρότασή μας.

Δυστυχώς ο  Νόμος που κατέθεσε η Ν.Δ. στην Βουλή, δεν συνάδει με την δική μας πολιτική λογική, αλλά αντίθετα διατηρεί το θηριώδες bonus των 50 εδρών.

Θα έλεγα δε ότι προσπαθεί να αποπροσανατολίσει, υιοθετώντας την αρχιτεκτονική της δικής μας  πρότασής για το “κλιμακωτό bonus”. Αλλά με δύο βασικές ποιοτικές διαφορές:

α) Διατηρεί ως μέγιστο το bonus των 50 εδρών, αντί των 35 εδρών που προτείνουμε εμείς.

β) Προβλέπει ως βασικό  bonus τις 20 έδρες για όποιον συγκεντρώσει το 25% των ψήφων, αλλά από κει και πέρα δίνει 1 έδρα πρόσθετο bonus για κάθε επιπλέον 0,5% εκλογικό ποσοστό (αντί του για κάθε 1% που προτείνουμε εμείς) .

Έτσι η πρόταση της Ν.Δ. οδηγεί σε αυτοδύναμη Κυβέρνηση για όποιο κόμμα συγκεντρώσει περίπου το 37% του εκλογικού συστήματος, ενώ η δική μας πρόταση απαιτεί ποσοστό άνω του 40,5%, ποσοστό σημαντικά υψηλότερο.

Μάλιστα αν το άθροισμα των ποσοστών των κομμάτων που δεν συγκεντρώνουν το 3% για την είσοδο στην Βουλή, είναι μεγαλύτερο του σημερινού, το πρώτο κόμμα μπορεί να επιτύχει αυτοδυναμία ακόμα και με το 36,5% των ψήφων.

 

ΤΕΤΑΡΤΟ: Είναι φανερό, ότι αυτό που χωρίζει τις δύο προτάσεις, την Κυβερνητική και την δική μας , δεν είναι κάποια  ποσοτικά χαρακτηριστικά, αλλά η φιλοσοφία.

–   Η Κυβέρνηση έχει επιλέξει να εκβιάσει την αυτοδυναμία.

–   Γι’ αυτό διατηρεί αυτό το bonus.

–   Γι’ αυτό δεν επεδίωξε κανένα ουσιαστικό διάλογο

–    Η Κυβέρνηση επιδιώκει την ενδυνάμωση ενός σικέ δικομματισμού

–   Προσπαθεί να αποφύγει ακόμα και το ενδεχόμενο πιθανών προγραμματικών συγκλίσεων

Πιστεύω ότι η Κυβέρνηση ξεχνάει, υποτιμάει  ότι πολλοί σχεδιασμοί ανατρέπονται στην δυναμική των κοινωνικών διεργασιών και των πολιτικών ανακατατάξεων, στην δυναμική της αλλαγής των συσχετισμών.

Γι’ αυτό είναι ευνόητο ότι εμείς δεν μπορούμε να ψηφίσουμε αυτή την πρόταση. Είναι έξω από μια προοδευτική αντίληψη διακυβέρνησης, από μια λογική γνήσιας κοινωνικής αντιπροσωπευτικότητας μίας Κυβέρνησης, από μια λογική συναινετικών λύσεων σε μια κρίσιμη για την χώρα συγκυρία».

 

Ακολουθεί link  στο  you tube με την ομιλία της Κας Νάντιας Γιαννακοπούλου:

Τοποθέτηση μου στην εκδήλωση της Offline Post με θέμα: «Μεταναστευτικό: άνθρωποι σε λίστα αναμονής»

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ (ΝΑΝΤΙΑ) ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

                               Βουλευτής Β2  Δυτ. Τομέα Αθήνας – Κίνημα Αλλαγής

Αθήνα, 18/01/2019

   ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Θέμα «Σημαντική παρέμβαση της Βουλευτού του Κινήματος Αλλαγής Νάντιας Γιαννακοπούλου για το μεταναστευτικό προσφυγικό».

Την Πέμπτη 16 Ιανουαρίου στο πάνελ της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθήνας –ΕΣΗΕΑ, παραβρέθηκε και κατέθεσε την άποψη της η Βoυλευτής του Κινήματος Αλλαγής Νάντια Γιαννακοπούλου στην εκδήλωση της Offline Post με θέμα: «Μεταναστευτικό: άνθρωποι σε λίστα αναμονής». Συνομιλητές της και επίσης καλεσμένοι στην ημερίδα ήταν επίσης, ο κος Κωνσταντίνος Φίλης, Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων – Εκτελεστικός Διευθυντής του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων, ο κος Ιωάννης Μουζάλας- Βουλευτής Β3 Νοτίου Τομέα Αθηνών – πρ. Υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής ΣΥΡΙΖΑ , και ο κος Άγγελος Συρίγος , Καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και  Βουλευτής Α’ Αθηνών ΝΔ.

Η βουλευτής του Κινήματος Αλλαγής επεσήμανε πως «υπάρχουν χαρακτηριστικές καθυστερήσεις στην προώθηση αναγκαίων μέτρων από την Κυβέρνηση, ενώ είναι φανερό ότι η ίδρυση και πάλι Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής αποτελεί ομολογία ότι το τελευταίο εξάμηνο η Κυβέρνηση πιάστηκε αδιάβαστη για το πρόβλημα αρχικά και όταν το αντιλήφθηκε αντέδρασε με σειρά μέτρων που το λιγότερο δεν υλοποιεί ικανοποιητικά. Αποτελεί ομολογία έλλειψης συντονισμού και αποτελεσματικότητας».

Τόνισε πως : «Όταν ξεκίνησε η κρίση, η τότε κυβέρνηση της ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ υποδυόταν ότι δεν υπάρχει κανένα ιδιαίτερο πρόβλημα. Χιλιάδες κόσμου έφταναν στα νησιά και μετά «εξαφανίζονταν» προς την Ευρώπη με μυθικά κέρδη για τα κυκλώματα.

Παράλληλα είδαμε και την αδυναμία της κυβέρνησης να αξιοποιήσει την πρωτοφανή σε όγκο χρηματοδότηση που διατέθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση για την αντιμετώπιση του προσφυγικού – μεταναστευτικού. Συνολικά η χώρα μας έλαβε έμμεσα ή άμεσα (κυβέρνηση, διεθνείς και Ευρωπαϊκοί οργανισμοί) 2,2 δις ευρώ τα τελευταία 5 χρόνια, όμως οι άνθρωποι που έφταναν στη χώρα μας ζούσαν και συνεχίζουν να ζουν υπό απαράδεκτες συνθήκες».

Σύμφωνα με τη βουλευτή, «Η Νέα Δημοκρατία θεωρεί ότι έχει νέες, μαγικές λύσεις, όπως η ουτοπική εξαγγελία για εξέταση 70.000 αιτήσεων ασύλου σε μόλις τρεις μήνες. Μαγικό ραβδί όμως δεν έχει κανένας. Η Ελλάδα αυτή τη στιγμή έχει ουσιαστικά καταστεί όμηρος.

Ο Πρόεδρος Ερντογάν εργαλειοποιώντας την προσφυγική κρίση εκβιάζει την σιωπή της Ευρώπης για την εισβολή στη Βόρεια Συρία και τις παράνομες ενέργειές του στην Κυπριακή ΑΟΖ. Από την άλλη είναι η αβελτηρία των Κρατών Μελών της Ένωσης στην αναθεώρηση του Κανονισμού Δουβλίνο ΙΙΙ που ρίχνει το βάρος μόνο στα κράτη πρώτης.

Τέλος η βουλευτής κατέστησε σαφές πως «Είναι αναγκαίο, είναι άκρως επιτακτικό πλέον να διαμορφώσουμε μία εθνική στρατηγική για το θέμα αυτό, μακριά από συνθηματολογία και μικροπολιτικές αντιθέσεις. Πρέπει να απαιτήσουμε την άμεση δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού προγράμματος μετεγκατάστασης προσφύγων. Χρειαζόμαστε έναν μηχανισμό καταμερισμού των αιτούντων άσυλο που φτάνουν στην Ευρώπη σε όλα τα Κράτη της Ένωσης με οικονομικές κυρώσεις για όσους αρνούνται να συμμετάσχουν όπως η Ουγγαρία και η Πολωνία.

Η ευθύνη πρέπει να επιμερίζεται σε όλα τα Κράτη Μέλη βάσει δεικτών όπως ο πληθυσμός, η ανεργία, το ΑΕΠ και ο αριθμός προσφύγων που ήδη διαμένουν στη χώρα. Τέλος οι Ευρωπαίοι εταίροι πρέπει να καταλάβουν ότι η προσφυγική και μεταναστευτική κρίση δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με χρηματοδοτήσεις και χωρίς τις αναγκαίες θεσμικές αλλαγές.

Χρειάζεται κι έχουμε ανάγκη από μια νέα Ευρωπαϊκή Συμφωνία».

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της τοποθέτησης:

«Καλησπέρα, σας καλωσορίζω κι εγώ με την σειρά μου και θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά για την τιμητική σας πρόσκληση στη σημερινή εκδήλωση σας.

Τα τελευταία χρόνια συχνά ακούμε για τις απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης στα Κέντρα Υποδοχής που υπάρχουν στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, με την Μόρια να είναι η πιο χαρακτηριστική περίπτωση.  Όταν η Ντούνια Μιγιάτοβιτς επισκέφτηκε στα τέλη Οκτωβρίου την Σάμο, όπου ζουν σε άθλιες συνθήκες εννιά φορές περισσότεροι άνθρωποι από όσους μπορεί να αντέξει ο καταυλισμός , χρησιμοποίησε φράσεις που αναδεικνύουν την δραματικότητα και εκρηκτικότητα του προβλήματος. Αναφέρω κάποιες: « Οι προσφυγικοί καταυλισμοί στα ελληνικά νησιά είναι ένα βήμα πριν την καταστροφή», « Οι ελλείψεις σε ιατρική φροντίδα και συνθήκες υγιεινής είναι απελπιστικές», Η κατάσταση είναι εκρηκτική». Είναι φράσεις που περιγράφουν ένα τοπίο κόλασης.

Την ίδια ώρα βλέπουμε μια πραγματική έκρηξη των τοπικών κοινωνιών στα Νησιά στα οποία διαπιστώναμε μια υποδειγματική συμπεριφορά ως προς την υποδοχή των πρώτων προσφύγων το 2015, συμπεριφορά που προβαλόταν σ΄όλο τον πλανήτη. Τώρα παρακολουθήσαμε μέχρι και ξυλοδαρμό του Υπουργού κ. Μηταράκη λίγες μέρες πριν. Την ίδια ώρα υπάρχουν χαρακτηριστικές καθυστερήσεις στην προώθηση αναγκαίων μέτρων από την Κυβέρνηση, ενώ είναι φανερό ότι η ίδρυση και πάλι Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής αποτελεί ομολογία ότι το τελευταίο εξάμηνο η Κυβέρνηση πιάστηκε αδιάβαστη για το πρόβλημα αρχικά και όταν το αντιλήφθηκς αντέδρασε με σειρά μέτρων που το λιγότερο δεν υλοποιεί ικανοποιητικά. Αποτελεί ομολογία έλλειψης συντονισμού και αποτελεσματικότητας.

Τι συμβαίνει λοιπόν; Σε τι φάση βρισκόμαστε; Γιατί κάποιοι ισχυρίζονται ότι μπορεί υπό προϋποθέσεις το Μεταναστευτικό- Προσφυγικό να εξελιχθεί σε εθνικό , σε μείζον κοινωνικό, πολιτικό πρόβλημα; Τι πρέπει να γίνει; Τι μπορεί να γίνει;

Όμως ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Όταν ξεκίνησε η κρίση, η τότε κυβέρνηση της ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ υποδυόταν ότι δεν υπάρχει κανένα ιδιαίτερο πρόβλημα. Χιλιάδες κόσμου έφταναν στα νησιά και μετά «εξαφανίζονταν» προς την Ευρώπη με μυθικά κέρδη για τα κυκλώματα. Στη συνέχεια, είχαμε την αντίδραση των χωρών της Κεντρικής Ευρώπης με το κλείσιμο του Βαλκανικού διαδρόμου και λίγους μήνες μετά την Δήλωση Ευρωπαϊκής Ένωσης – Τουρκίας, που παρά την πολύ μεγάλη μείωση των αφίξεων, η κυβερνητική ανεπάρκεια σε επιχειρησιακό επίπεδο ήταν πασιφανής.

Η Δήλωση Ευρωπαϊκής Ένωσης – Τουρκίας  απομόνωσε τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, περιορίζοντας τις μεταφορές προς την ενδοχώρα, καθώς κάθε πρόσφυγας ή μετανάστης που έφτανε, θα έπρεπε να παραμείνει εκεί μέχρι την τελική εκδίκαση της αίτησης ασύλου του ή την επιστροφή του στην Τουρκία. Η αρχή του 1 προς 1, δηλαδή για κάθε Σύριο πρόσφυγα που θα επέστρεφε στην Τουρκία, οι χώρες της Ένωσης θα έπαιρναν έναν πρόσφυγα από την Τουρκία στην Ευρώπη, ποτέ δεν εφαρμόστηκε. Από το 2016 μόλις 1950 άνθρωποι έχουν επιστρέψει από την Ελλάδα στην Τουρκία εκ των οποίων οι Σύριοι ήταν μόλις 359. Παράλληλα από την Τουρκία 28.000 Σύριοι πρόσφυγες έχουν μεταφερθεί στην Ευρώπη. Άρα αν εφαρμοζόταν κανονικά η Δήλωση, στην Τουρκία θα έπρεπε να είχαν επιστραφεί 27.641 Σύριοι πρόσφυγες.

Οι αιτίες για αυτές τις τόσο λίγες επιστροφές είναι κυρίως η γραφειοκρατία και η έλλειψη πολιτικής βούλησης αλλά και ο ρόλος κάποιων μεμονωμένων Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων που δραστηριοποιούνται στα νησιά. Είναι χαρακτηριστικό ότι σύμφωνα με τα στατιστικά για το 2018 οι επιστροφές μεταναστών που μετά από την εξέταση των αιτήσεων τους βρέθηκε ότι δεν χρήζουν προστασίας σε ευρωπαϊκό έδαφος, είναι τρομακτικά χαμηλά, 66 άτομα μέσω 11 πτήσεων.

Παράλληλα είδαμε και την αδυναμία της κυβέρνησης να αξιοποιήσει την πρωτοφανή σε όγκο χρηματοδότηση που διατέθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση για την αντιμετώπιση του προσφυγικού – μεταναστευτικού. Συνολικά η χώρα μας έλαβε έμμεσα ή άμεσα (κυβέρνηση, διεθνείς και Ευρωπαϊκοί οργανισμοί) 2,2 δις ευρώ τα τελευταία 5 χρόνια, όμως οι άνθρωποι που έφταναν στη χώρα μας ζούσαν και συνεχίζουν να ζουν υπό απαράδεκτες συνθήκες.  Συντρίβοντας την αξιοπρέπειά τους και θέτοντας σε κίνδυνο της ζωή τους. Οι υποδομές παραμένουν υπερκορεσμένες, υποτυπώδεις και η χώρα μας γίνεται στόχος σκληρών δημοσιευμάτων και ανακοινώσεων ανθρωπιστικών οργανώσεων από όλο τον κόσμο.

Είναι χαρακτηριστικό ότι αν κοιτάξει κανείς την απορρόφηση των τακτικών κονδυλίων της Ένωσης για το προσφυγικό, από τα 615.5 εκατομμύρια ευρώ της μακροπρόθεσμης χρηματοδότησης για την περίοδο 2014-2020, έχει απορροφηθεί μόλις το 36%, δηλαδή τα 222.8 εκατ. ευρώ. Παράλληλα, για τα 270 εκατομμύρια έκτακτης χρηματοδότησης που διατέθηκαν μέσω της κυβέρνησης η Ελλάδα βρίσκεται υπό έλεγχο από τις Ευρωπαϊκές Υπηρεσίες Καταπολέμησης της Απάτης λόγω κακοδιαχείρισης.

Όμως και σήμερα, παρά τα μεγάλα λόγια και τις διακηρύξεις της Νέας Δημοκρατίας, η μεγάλη αύξηση που παρατηρήθηκε τους τελευταίους μήνες απέδειξε ότι μόνο έτοιμη δεν ήταν.

Η κυβέρνηση βέβαια καλώς απάντησε στον μεγάλο συνωστισμό που προκλήθηκε από την αύξηση των αφίξεων στα νησιά, σπάζοντας τον χωρικό περιορισμό της Δήλωσης Ευρωπαϊκής Ένωσης – Τουρκίας, σύμφωνα με το οποίο, για να δεχτεί η Τουρκία επιστροφές στο έδαφος της, αυτές έπρεπε να λαμβάνουν χώρα απευθείας από τα νησιά και τα hot spots, προχωρώντας σε εσωτερική μετεγκατάσταση.

Αυτή η εσωτερική μετεγκατάσταση όμως, η μεταφορά δηλαδή των ευάλωτων αιτούντων ασύλου, που είναι κυρίως ασυνόδευτοι ανήλικοι και οικογένειες, έλαβε χώρα έως και αιφνιδιαστικά, χωρίς κανείς να προετοιμάσει και να εξηγήσει στις τοπικές κοινωνίες τι συμβαίνει, με αποτέλεσμα η διαδικασία να γίνεται πολλές φορές κυριολεκτικά τη νύχτα. Η απουσία προετοιμασίας σε συνδυασμό με την ακροδεξιά ρητορική ορισμένων στελεχών και βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας  δημιουργούν γόνιμο έδαφος νομιμοποιώντας ξανά πράξεις μισαλλοδοξίας και απανθρωπιάς που ευτυχώς βεβαίως παραμένουν περιθωριακές. Αναφέρω πολύ χαρακτηριστικά το barbecue της Θεσσαλονίκης  και τα απαράδεκτα σχόλια Βουλευτή που ευτυχώς μαζεύτηκαν.

Η Νέα Δημοκρατία θεωρεί ότι έχει νέες, μαγικές λύσεις, όπως η ουτοπική εξαγγελία για εξέταση 70.000 αιτήσεων ασύλου σε μόλις τρεις μήνες. Μαγικό ραβδί όμως δεν έχει κανένας. Η Ελλάδα αυτή τη στιγμή έχει ουσιαστικά καταστεί όμηρος.

Ο Πρόεδρος Ερντογάν εργαλειοποιώντας την προσφυγική κρίση εκβιάζει την σιωπή της Ευρώπης για την εισβολή στη Βόρεια Συρία και τις παράνομες ενέργειές του στην Κυπριακή ΑΟΖ. Από την άλλη είναι η αβελτηρία των Κρατών Μελών της Ένωσης στην αναθεώρηση του Κανονισμού Δουβλίνο ΙΙΙ που ρίχνει το βάρος μόνο στα κράτη πρώτης.

Είναι αναγκαίο, είναι άκρως επιτακτικό πλέον να διαμορφώσουμε μία εθνική στρατηγική για το θέμα αυτό, μακριά από συνθηματολογία και μικροπολιτικές αντιθέσεις.

Η επανεμφάνιση του προβλήματος μετά την όξυνση του 2015 δείχνει ότι ήρθε για να μείνει. Θα είναι κυρίως Μεταναστευτικό, ενώ θα προστίθεται το Προσφυγικό ανάλογα με τις συγκυρίες. Το ποσοτικό επομένως επιχείρημα ότι ο σημερινός αριθμός δεν είναι και τόσο μεγάλος και γιατί να ανησυχούμε δεν ευσταθεί. Κανείς δεν μας εξασφαλίζει ότι ο σημερινός αριθμός θα κρατηθεί σ΄αυτό το επίπεδο. Όμως , η τωρινή κατάσταση δεν είναι διατηρήσιμη όχι γιατί ο αριθμός είναι μεγάλος, αλλά γιατί το σύστημα έχει μόνο εισόδους κ;αι όχι εξόδους. Και μόνο αυτό λειτουργεί ενθαρρυντικά στους διακινητές. Δεν υπάρχουν πια οι έξοδοι που χρησιμοποιήθηκαν κουτοπόνηρα για να διοχετεύονται εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, λες και αυτές δεν θα αντιδρούσαν κάποια στιγμή. Έτσι που φτιάχτηκε το σύστημα, ήταν μοιραίο να μην αντέξει μια νέα μέτρια έστω αύξηση των ροών.

Έχουμε λοιπόν ένα μεγάλο πρόβλημα και θα περίμενε κανείς μεγαλύτερη αυτοσυγκράτηση από όλες τις πλευρές του κομματικού συστήματος. Απορώ για παράδειγμα που η σημερινή αξιωματική αντιπολίτευση παρασύρεται τόσο εύκολα στο παιχνίδι της πολιτικής εκμετάλλευσης, σαν να μην έμαθε τίποτα από την δική της κυβερνητική εμπειρία  ή σαν να μην κατάλαβε τίποτα από το πολιτικό τίμημα που πληρώνει σήμερα η Κυβέρνηση για τις παρεξηγήσεις και τις προσδοκίες που δημιούργησε την εποχή που η αντιπολιτευτική ευκολία την έκανε να αποδίδει στον ΣΥΡΙΖΑ ή τις ατυχείς δηλώσεις της τότε Υπουργού την απότομη αύξηση των προσφυγικών ροών το δύσκολο 2015.

Μεγαλύτερη αυτοσυγκράτηση λοιπόν, γιατί όλοι καταλαβαίνουν πια ότι δεν υπάρχει άλλη λύση από αυτήν: ταχύτερη και αποτελεσματικότερη διαδικασία ασύλου, αποσυμφόρηση των νησιών , ενίσχυση των δομών και των υπηρεσιών ενσωμάτωσης, βελτίωση των υποδομών στα ίδια τα νησιά, αύξηση των επιστροφών στην Τουρκία Σύριων προσφύγων και μεταναστών χωρίς δικαίωμα ασύλου, κάνοντας χρήση των κονδυλίων που έχουν προβλεφθεί και εκταμιευθεί από την Ένωση γι’ αυτόν τον σκοπό.

Και όλοι καταλαβαίνουν ότι όλα αυτά που ασυγχώρητα καθυστέρησαν , όσο και αν είναι αναγκαία , δεν δίνουν λύση. Χρειάζεται μια νέα Ευρωπαϊκή Συμφωνία.

Πρέπει να απαιτήσουμε την άμεση δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού προγράμματος μετεγκατάστασης προσφύγων. Χρειαζόμαστε έναν μηχανισμό καταμερισμού των αιτούντων άσυλο που φτάνουν στην Ευρώπη σε όλα τα Κράτη της Ένωσης με οικονομικές κυρώσεις για όσους αρνούνται να συμμετάσχουν όπως η Ουγγαρία και η Πολωνία. Βραχυπρόθεσμες παρεμβάσεις στη βάση του μοντέλου για την διανομή των αφίξεων στη Μάλτα, δεν θα βοηθούσαν την κατάσταση στην Ελλάδα, καθώς πολλές φορές χρειάζονται εβδομάδες διαπραγματεύσεων για ένα πλοίο που αφορά λίγες δεκάδες ανθρώπων ενώ εμείς είχαμε λίγο πάνω από 30.000 αφίξεις το τελευταίο τρίμηνο.     Παράλληλα πρέπει να προχωρήσει η αναθεώρηση του Κανονισμού Δουβλίνο ΙΙΙ βάσει της πρότασης που ψήφισε το Κοινοβούλιο και μπλοκάρουν στο Συμβούλιο ευρωπαϊκές κυβερνήσεις που ανήκουν στο Λαϊκό Κόμμα όπως η Νέα Δημοκρατία. Δεν μπορεί το βάρος της εξέτασης ασύλου να πέφτει μόνο στα Κράτη Μέλη πρώτης γραμμής όπως η Ελλάδα και η Ιταλία. Αντιθέτως η ευθύνη πρέπει να επιμερίζεται σε όλα τα Κράτη Μέλη βάσει δεικτών όπως ο πληθυσμός, η ανεργία, το ΑΕΠ και ο αριθμός προσφύγων που ήδη διαμένουν στη χώρα.

Ακόμα και με ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα μετεγκατάστασης, ένα ποσοστό προσφύγων θα παραμείνει στη χώρα μας, όπως και στις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές χώρες. Αξιοποιώντας τα Ευρωπαϊκά χρήματα, θα πρέπει να διαμορφώσουμε τις συνθήκες για την όσο το δυνατόν ομαλή ένταξή τους. Βασικό βήμα είναι η παρουσία στα σχολεία για τους ανήλικους και εκτεταμένα προγράμματα εκμάθησης Ελληνικών για τους ενήλικους. Οι περισσότεροι από αυτούς τους ανθρώπους, όταν το επιτρέψουν οι συνθήκες στην πατρίδα τους θα επιστρέψουν, για όσο όμως είναι εδώ, ας φανούμε αντάξιοι των καταστάσεων.

Σ΄αυτό το σημείο θα ήθελα να σημειώσω ότι διεξάγεται μια δημόσια συζήτηση για το αν το πρόβλημα είναι κοινωνικά και πολιτικά διαχειρίσιμο. Δεν είναι απλή η απάντηση αφού το πόσους μετανάστες μπορεί να αντέξει η κοινωνία συνολικά και οι τοπικές κοινωνίες σχετίζεται με την συλλογική ψυχολογία, τις δυνατότητες απασχόλησης , την κατάσταση της οικονομίας. Στις διεθνείς συγκριτικές έρευνες οι Έλληνες εμφανίζονται εντυπωσιακά ξενόφοβοι, κλειστοί και εχθρικοί προς τους μετανάστες. Ωστόσο, από την άλλη υπάρχουν δεκάδες ενδείξεις από την καθημερινή ζωή που φανερώνουν μεγαλύτερη ανεκτικότητα και ικανότητα συνύπαρξης με τους « άλλους». Το σίγουρο είναι πάντως ότι η ανεκτικότητα και εξοικείωση αυξάνει όταν οι πολίτες αισθάνονται ότι το Κράτος έχει ένα φερέγγυο σύστημα διαχείρισης του προβλήματος, ότι δεν υπάρχει κίνδυνος να γίνει ανεξέλεγκτο και ότι δεν είναι μέρος μιας γενικότερης στάσης ανομίας. Είναι αυτός ένας ακόμα λόγος εθνικής συνεννόησης , αλλά και απομόνωσης των ακραίων απόψεων που κινούνται από ένα ακραίο επιθετικό αντιμεταναστευτικό λόγο έως μια λογική « ανοικτών θυρών».

Τέλος οι Ευρωπαίοι εταίροι πρέπει να καταλάβουν ότι η προσφυγική και μεταναστευτική κρίση δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με χρηματοδοτήσεις και χωρίς τις θεσμικές αλλαγές κάποιες από τις οποίες ανάφερα προηγουμένως. Ιδιαίτερα όσον αφορά τις μεταναστευτικές ροές, η Ευρώπη δεν είναι σε θέση να υποδεχθεί όλους όσους επιθυμούν να έρθουν σε αυτή. Εκτός της φύλαξης των συνόρων, πρέπει να βοηθήσουμε στην οικονομική ευημερία και σταθερότητα των χωρών καταγωγής τους, ώστε να μην είναι τόσο ισχυρό το κίνητρο να γίνουν θύματα των εμπόρων ψυχών διακινδυνεύοντας τη ζωή τους στην προσπάθεια ένα καλύτερο μέλλον».

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Η ομιλία μου σήμερα στην Ολομέλεια του Κοινοβουλίου στην συζήτηση για τον προϋπολογισμό.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Αυτές τις μέρες συζητάμε τον νέο Προϋπολογισμό για το 2020. Δεν συζητάμε σε πολιτικό, κοινωνικό, εθνικό κενό, αλλά σε συγκεκριμένες συγκυρίες που μας φέρνουν μπροστά σε νέες προκλήσεις και δυνατότητες, αλλά και κινδύνους.

Πρόσεχα την ειδησεογραφία αυτών των ημερών. Ίσως είναι η πρώτη φορά που ενώ συζητιέται ο Προϋπολογισμός, τα φώτα της επικαιρότητας πέφτουν αλλού και όχι στα θέματα της Οικονομίας. Η βασική ανησυχία των πολιτών εστιάζεται αλλού. Στο μυαλό των ανθρώπων υπάρχουν άλλα θέματα που έχουν προκύψει. Αυτό θα μπορούσε να ήταν καλό. Θα μπορούσε κατ΄αρχήν να δείχνει μια ικανοποίηση από την πορεία της Οικονομίας, την βελτίωση του βιοτικού επιπέδου του μέσου νοικοκυριού, μια νέα αυτοπεποίθηση και αισιοδοξία.

Λυπάμαι, αλλά δεν οφείλεται σ΄αυτό. Οι επενδύσεις και η Ανάπτυξη αποτελούν ακόμα μια προσδοκία, ένα ζητούμενο. Η ανεργία διατηρείται σε υψηλά επίπεδα, οι όποιες οριακές μειώσεις φόρων, εισφορών και τα όποια επιδόματα καταγγέλατε και τώρα δίνετε, δεν βελτιώνουν την θέση όσων κύρια δέχτηκαν την πρωτοφανή φοροεπιδρομή της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ. Αναφέρομαι στην μεσαία τάξη που κάθε φορά ορίζεται διαφορετικά.  Ακόμα και η θετική δημοσκοπική  εικόνα της Κυβέρνησης για την Οικονομία, περισσότερο οφείλεται σε μια ελπίδα παρά σε χειροπιαστές πολιτικές και αποτελέσματα.

Το πρόβλημα σήμερα περισσότερο παρά ποτέ, είναι να δούμε συνολικά, στρατηγικά την πορεία της χώρας, προς τα που θέλουμε να προχωρήσει.

ΠΡΩΤΟ: Έχουμε μια χώρα που ταλανίζεται 10 χρόνια με την κρίση και ακόμα δεν έχουμε σταθεροποιήσει μια αναπτυξιακή πορεία που να εγγυάται το δυνάμωμα της χώρας, την βελτίωση της ζωής των ανθρώπων. Δεν υπάρχει όμως κάποιο Στρατηγικό  Σχέδιο, ενώ περισσεύει η υπεραισιοδοξία με προβλέψεις για 2.8% ρυθμό ανάπτυξης την ίδια ώρα που οι προβλέψεις όλων των διεθνών Οργανισμών είναι πιο συγκρατημένες και ενώ όλα μπορεί να ανατραπούν από την επιβράδυνση της διεθνούς Οικονομίας και από την κλιμάκωση της γεωπολιτικής έντασης.

Την χώρα βαραίνουν τα πρωτογενή πλεονάσματα 3.5% μέχρι το 2022 και 2.4% στην συνέχεια με τα οποία δέσμευσε η προηγούμενη Κυβέρνηση την χώρα και η σημερινή δεν έχει μπει ακόμα στην διαδικασία μιας διαπραγμάτευσης. Την βαραίνει η υποθήκευση όλης της δημόσιας περιουσίας στο Υπερταμείο για σχεδόν ένα αιώνα που καμία μνημονιακή Κυβέρνηση δεν τόλμησε να υπογράψει, μέχρι να φανεί η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Μου δίνεται η αίσθηση ότι όλα αυτά παραβλέπονται και προχωράμε με την τακτική βλέποντας και κάνοντας. Υπάρχει ατολμία ακόμα και να θιχτούν.

ΔΕΥΤΕΡΟ: Όλες οι σύγχρονες κοινωνίες και οικονομίες αντιμετωπίζουν 2 μεγάλες προκλήσεις. Την κλιματική αλλαγή που απειλεί το σύγχρονο πολιτισμό όπως τον γνωρίζουμε (και γεννά εκτός από κινδύνους και ευκαιρίες) και την 4η Βιομηχανική επανάσταση που μπορεί να καταστήσει το χάσμα ανάμεσα σε ανεπτυγμένες και αναπτυσσόμενες χώρες οριστικά αγεφύρωτο. Αυτές οι δύο λέξεις δεν υπάρχουν καν στην εισηγητική του προϋπολογισμού πόσο μάλλον σαν πεδία πολιτικής.

Επιπλέον η χώρα μας αντιμετωπίζει μια τεράστια πρόκληση ως χώρα πρώτης εισόδου μιας αυξημένης προσφυγικής και μεταναστευτικής ροής και έντονο δημογραφικό πρόβλημα.

Θα περιμέναμε από την κατά τη «δήθεν έτοιμη» νέα κυβέρνηση, ιδιαίτερα σ’ αυτή τη φάση που περνάει η χώρα, να εμφανιστεί με μια ριζοσπαστική διάθεση, μια δομική αλλαγή στην ίδια την λογική του προϋπολογισμού πάνω σε αυτούς τους νέους άξονες. Αντ’ αυτού, επαναλαμβάνονται οι συμβατικοί στόχοι για την ανάπτυξη, με υπεραισιόδοξες προβλέψεις για τα μακροοικονομικά με μεγάλο βαθμό αβεβαιότητας και απροσδιοριστίας. Η μόνη έγνοια είναι πώς θα επιτευχθούν τα υπερπλεονάσματα ενσωματώνοντας τις παροχές.

ΤΡΙΤΟ:  Έχουμε βρεθεί μπροστά σε κινδύνους με την εντεινόμενη Τούρκικη επιθετική Πολιτική, με τις προκλητικές πρωτοβουλίες της που αντικειμενικά δημιουργούν ανησυχία. Η διπλωματική απομόνωσή της είναι ασφαλώς σημαντική εξέλιξη και κατάκτηση  και την πιέζει. Ωστόσο αυτή την στιγμή είναι επιτακτικό να επαναχαράξουμε την Πολιτική μας, να δούμε την συνολική τακτική μας και με ορίζοντα. Να προωθηθούν πρωτοβουλίες που θα καταδείξουν την αποφασιστικότητά μας και ότι δεν φοβόμαστε γιατί έχουμε το δίκιο με το μέρος μας.  Έπειτα, ταυτόχρονα με την δημιουργία μιας Ελλάδας με φωνή και κύρος στα διεθνή φόρα, μιας ισχυρής αναπτυξιακά  Ελλάδας έχουμε το χρέος να δούμε την αμυντική θωράκιση της χώρας, την δημιουργία της πεποίθησης πριν απ΄όλα στους Έλληνες ότι η Ελλάδα πραγματικά δεν έχει να φοβηθεί τίποτα και σε οιαδήποτε περίπτωση. Έχουμε το χρέος να δούμε την εθνική αμυντική βιομηχανία που έχει καταντήσει σαν παλιά χρεοκοπημένη ΔΕΚΟ. Αυτό είναι το καθήκον μας.

Γι αυτό και είναι επιτακτικό να πραγματοποιηθεί η Σύσκεψη των Πολιτικών Αρχηγών. Είναι λάθος η πραγματοποίηση μιας τέτοιας Σύσκεψης να συνδέεται με τον κίνδυνο δραματοποίησης μιας κατάστασης. Τέτοιες συναντήσεις θα έπρεπε να πραγματοποιούνται  και για κρίσιμα θέματα και για τα Εθνικά, αλλά και γι άλλα θέματα όπως για παράδειγμα της Παιδείας που πρέπει να αναζητηθεί η μέγιστη ενότητα.

ΤΕΤΑΡΤΟ: Είμαστε μια χώρα που φθίνει πληθυσμιακά και στα επόμενα χρόνια θα φτάσουμε τα 8 εκατομμύρια πληθυσμό. Την ίδια ώρα κοντά στις 500.000 νέους έχουν αφήσει την χώρα. Δεν φαίνεται να απασχολούν την Κυβέρνηση αυτά τα μείζονα υπαρξιακά προβλήματα. Δεν απασχολούν τον Προϋπολογισμό, ενώ μέτρα που ανακοινώνονται είναι η αποσπασματικά ή ανεπαρκή. Δεν ξεμπερδεύεις για παράδειγμα με 2.000  ευρώ ανά γέννα, ούτε θα πείσεις ένα νέο που εργάζεται στο εξωτερικό να επιστρέψει με το μέτρο που ανακοινώθηκε.

Τα προβλήματα αυτά απαιτούν μια ολοκληρωμένη προσέγγιση και αυτή πολύ απλά δεν υπάρχει.  Προϋποθέτει  αλλαγή αντίληψης, απόλυτη κυριαρχία της αξιοκρατίας και όχι βόλεμα των ημετέρων, κίνητρα, μετατροπή της χώρας σε πρότυπο για την καινοτομία, την εξωστρέφεια, την αξιολόγηση των πάντων και παντού, μια Δικαιοσύνη που θα αυτοκαθαρθεί και θα πείσει ότι μπορεί να την εμπιστευτεί ο αδύνατος, μια Πολιτική ενθάρρυνσης της νεανικής και γυναικείας επιχειρηματικότητας, ριζικές αλλαγές για ένα σύγχρονο Εκπαιδευτικό Σύστημα, για ένα Εθνικό Σύστημα Υγείας που διασφαλίζει ανθρώπινες συνθήκες για τους ασθενείς.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Θα ήθελα να είμαι πιο αισιόδοξη. Ο Προϋπολογισμός που κατατέθηκε, δεν μου το επιτρέπει . Είμαστε μακριά από το να μπορούμε να πειστούμε ότι το μέλλον για την χώρα και τους ανθρώπους θα είναι πραγματικά αυτό που τους αρμόζει».

Ακολουθεί link  στο  you tube με την ομιλία της Κας Νάντιας Γιαννακοπούλου:

 

Χαιρετισμός μου σήμερα στην Τακτική Γενική Συνέλευση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων

Κύριε πρόεδρε και αξιότιμα μέλη της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων

Θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά για την τιμητική σας πρόσκληση στη σημερινή εκδήλωση της Ένωσής σας.

Η Ένωση Εισαγγελέων έχει καταγράψει στην ιστορική της διαδρομή πολλούς σημαντικούς σταθμούς και επιτυχίες. Με ακεραιότητα, προσήλωση στο υψηλό δικαιοδοτικό έργο των μελών της και πρώτιστα με βαθιά αφοσίωση στην εφαρμογή του Συντάγματος και των δικαιοκρατικών εγγυήσεων, η Ένωση αποτέλεσε και αποτελεί πολύτιμο σύμβουλο και συμπαραστάτη της Πολιτείας στη διαχείριση των ζητημάτων απονομής Δικαιοσύνης.

Το ουσιαστικό, κυρίαρχο πρόβλημα που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε είναι βαθιά ηθικό και θεσμικό. Οι θεσμοί δοκιμάζονται καθημερινά. Το αξιακό σύστημα έχει αποσαθρωθεί. Οι πολίτες αμφισβητούν καθημερινώς την δύναμη της Δικαιοσύνης. Υπάρχει μια άποψη που διαχέεται, πώς όλοι μπορούν να διαφύγουν της Δικαιοσύνης. Από την άλλη υπάρχει και η μερίδα των πολιτών που χαίρουν κάποιων ευνοϊκών διατάξεων από Αναθεώρηση σε Αναθεώρηση των Κωδίκων, με αποτέλεσμα να χαρακτηρίζουν την Δικαιοσύνη ως ταξικό προνόμιο των ολίγων. Όπως και τροφοδοτήθηκε η πεποίθηση ότι μπορεί πολιτικές παρεμβάσεις να επηρεάζουν το υψηλό φρόνημά σας.

Ας δούμε την αλήθεια κατάματα. Ζούμε σε ένα Κυκεώνα μια γενικευμένης απαξίωσης της Πολιτείας, μια βαθιάς έλλειψης εμπιστοσύνης στο Κράτος και τις λειτουργίες του, μιας αμφισβήτησης ότι στην πράξη ισχύει ο Κανόνας διάκρισης των εξουσιών.

Ταλανιζόμεθα όλοι κάτω απ’ το βάρος της συνεχούς αμφισβήτησης, της κοινωνικής δυσαρέσκειας, της γενικευμένης δυσπιστίας, της κρίσης εκπροσώπησης και αντιπροσώπευσης.

Σήμερα, πιο πολύ από ποτέ άλλοτε, έχουμε ανάγκη από δικαστικούς λειτουργούς θαρραλέους, με ηθικό υψηλό. Με φρόνημα ελεύθερο.

Όμως δεν αρκεί να διακηρύττουμε ή να απαιτούμε από δικαστές κι εισαγγελείς να έχουν τη δύναμη να αντιστέκονται να μένουν όρθιοι και να εφαρμόζουν το Σύνταγμα για την υπεράσπιση των ατομικών δικαιωμάτων, της πολυφωνίας, της ελευθερίας. Άλλωστε, η δύναμη του δικαστή, η βασική πηγή του κύρους του, είναι η πίστη στο ίδιο το λειτούργημά του και στο Κράτος Δικαίου.

Η Πολιτεία οφείλει να είναι αρωγός τους. Να διευκολύνει το καθημερινό έργο τους. Με μέτρα και πρωτοβουλίες άμεσα εφαρμόσιμες και αισθητές. Όχι απλώς για την υλική ενίσχυση του συστήματος της Ποινικής Δικαιοσύνης.

Δεν θα βελτιωθεί η κατάσταση μόνο με διορισμούς λειτουργών και υπαλλήλων. Με δημιουργία δικαστικών κτιρίων και σωφρονιστικών κτιρίων.

Τα προβλήματα στο χώρο της Δικαιοσύνης είναι δομικά και συστημικά. Και γι’ αυτό οι λύσεις οφείλουν να υπακούν σε έναν βαθύ και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό μεταρρυθμίσεων και παρεμβάσεων.

Για την αναθεώρηση της βασικής νομοθεσίας.

Την ολοκλήρωση των εφαρμογών της Ηλεκτρονικής Δικαιοσύνης.

Την επαναχάραξη του δικαστικού χάρτη της χώρας με όρους σύγχρονης δικαστικής χωροταξίας.

Σήμερα, έχουν γίνει όλες οι αναγκαίες διορθώσεις; Είμαστε βέβαιοι ότι η πρακτική των δικαστηρίων θα δώσει την απάντηση.

Είναι χρέος της ανεξάρτητης Δικαιοσύνης να αρθεί στο ύψος των ιστορικών περιστάσεων. Το δικαστικό σώμα έχει επιδείξει ορθά και έγκαιρα ανακλαστικά σε πλήθος περιπτώσεων που έφερε την ιστορική ευθύνη διαφύλαξης του κράτους δικαίου και των δικαιωμάτων. Οι σημερινές οικονομικές και ιδίως κοινωνικές συνθήκες καθιστούν την ευθύνη αυτή ακόμη πιο επιτακτική, ακόμη πιο επίκαιρη.

Η βελτίωση της ταχύτητας και της ποιότητας απονομής της Δικαιοσύνης και η εμπέδωση της ανεξαρτησίας της αποτελούν ζητήματα προτεραιότητας και πρωταρχικούς όρους για την έξοδο της χώρας από την κρίση.

Και κάτι τέτοιο δεν θα έλθει ούτε με ευχολόγια. Αλλά μέσα από σοβαρό και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό. Που δεν θα φοβάται, αλλά  θα υποστηρίζει στην πράξη τις αναγκαίες δομικές μεταρρυθμίσεις για ένα σύγχρονο και αποδοτικό δικαιοδοτικό σύστημα.

Η Δικαιοσύνη καλείται να παραμείνει στο θεσμικό ύψος της. Αφοσιωμένη στην πολιτειακή της αποστολή: Για την αποκάλυψη της αλήθειας. Για την προστασία και εμπέδωση του Κράτους Δικαίου. Με αξιοπρέπεια, διαφάνεια και λογοδοσία.

Η πρόσφατη νομοθετική περιπέτεια του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας μας απέδειξε περίτρανα πώς μία κατά τα άλλα καθολικά αποδεκτή και αναγκαία μεταρρύθμιση μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο άγονης πολιτικής αντιπαράθεσης.

Όταν δύο κορυφαίοι κώδικες έρχονται στη Βουλή προς ψήφιση μερικές ημέρες πριν τις εκλογές, ακυρώνοντας κατ’ ουσίαν τον κοινοβουλευτικό διάλογο, είναι αυτονόητο πως θα αδικηθεί μια σπουδαία επιστημονική εργασία που καθυστέρησε να ολοκληρωθεί εννέα συναπτά έτη.

Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι η ίδια η Πολιτεία, ο νομοθετικός και ο διοικητικός της μηχανισμός, έχουν μεγάλη ευθύνη για τα αίτια του σημερινού αδιεξόδου.

Όμως η ιστορική ευθύνη, η ευθύνη της αλλαγής εξακολουθεί να πέφτει βαριά στους ώμους όσων υπηρετούν τη Δικαιοσύνη καθημερινά.

Αυτή, λοιπόν, πρέπει να είναι η πιο πειστική απάντηση μιας Ελληνικής Δικαιοσύνης ισχυρής και ανεξάρτητης απέναντι σε όλους εκείνους που την επιβουλεύονται, την προσβάλλουν, την υποβαθμίζουν, απειλούν να την ακρωτηριάσουν. Με πίστη στις αναγκαίες μεταρρυθμιστικές τομές. Χωρίς αγκυλώσεις και μικρόνοιες. Με ομοψυχία, συνεννόηση και κοινωνική ευθύνη.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Η τοποθέτηση μου στην Διαρκή Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης ως υπεύθυνη του Τομέα Δικαιοσύνης, σχετικά με το σχέδιο νόμου «Διευκόλυνση άσκησης εκλογικού δικαιώματος εκλογέων που βρίσκονται εκτός ελληνικής επικράτειας και τροποποίηση εκλογικής διαδικασίας»

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ (ΝΑΝΤΙΑ) ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Βουλευτής Β2  Δυτ. Τομέα Αθήνας – Κίνημα Αλλαγής

 

Αθήνα, 05/12/2019

   ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 «Το δικαίωμα ψήφου πρέπει, να το έχουν όλοι οι Έλληνες κάτοικοι του εξωτερικού, εφόσον είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους και στα δημοτολόγια»

Στην πρώτη Διαρκή Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης τοποθετήθηκε η υπεύθυνη του Τομέα Δικαιοσύνης βουλευτής Β2 Δυτ. Τομέα Αθήνας, κα Νάντια Γιαννακοπούλου, σχετικά με το σχέδιο νόμου «Διευκόλυνση άσκησης εκλογικού δικαιώματος εκλογέων που βρίσκονται εκτός ελληνικής επικράτειας και τροποποίηση εκλογικής διαδικασίας», τονίζοντας πως «ειδικά αυτή τη στιγμή, τη στιγμή που η Ελλάδα αναζητά το βηματισμό της, η ενότητα του απανταχού ελληνισμού αποτελεί και πρέπει, να αποτελεί το θεμελιώδη στόχο μας. Οι απανταχού Έλληνες οφείλουμε απέναντι στην ιστορία του τόπου, να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις μιας νέας σχέσης αλληλεγγύης και εθνικής συνείδησης. Εδώ πέρα δε μιλάμε, για όλο τον ελληνισμό. Με βάση το συγκεκριμένο νομοσχέδιο δε μιλάμε για παροχή δικαιώματος ψήφου, ουσιαστικά, μιλάμε για διευκόλυνση άσκησης του δικαιώματος ψήφου των Ελλήνων, οι οποίοι είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους από τον τόπο που διαμένουν».

Σύμφωνα με τη βουλευτή Β2 Δυτ. Τομέα Αθήνας, «Με βάση το συγκεκριμένο νομοσχέδιο δε μιλάμε για παροχή δικαιώματος ψήφου, ουσιαστικά, μιλάμε για διευκόλυνση άσκησης του δικαιώματος ψήφου των Ελλήνων, οι οποίοι είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους από τον τόπο που διαμένουν».

Τέλος, όσον αφορά το νέο νομοσχέδιο, η βουλευτής τόνισε :«Κανονικά θα έπρεπε, να είμαστε εδώ και να μιλάμε για τη δυνατότητα ηλεκτρονικής ψήφου, κ. Υπουργέ και το λέω, γιατί η Κυβέρνησή σας έχει θέσει πάρα πολύ ψηλά τον πήχη στο ζήτημα της ψηφιοποίησης όπως συμβαίνει στην Εσθονία, όπου  ισχύει η ηλεκτρονική ψήφος, όπως και σε άλλες χώρες, που την έχουν θεσμοθετήσει κι εδώ πέρα, δυστυχώς, με όρους του χθες ακόμα δεν επιτρέπουμε ούτε καν την επιστολική ψήφο.

Τέλος, εμείς θεωρούμε ότι η πραγματική εκπροσώπηση των αποδήμων εξασφαλίζεται με την δημιουργία μιας νέας ενιαίας περιφέρειας Ελλήνων κατοίκων εξωτερικού, η οποία θα εκλέγει αυτός τους Βουλευτές τους οποίους πρέπει να εκλέγει. Αυτό είναι κάτι στο οποίο επιμείναμε, επιμένουμε και το έχουμε ξεκαθαρίσει».

Ακολουθεί link  στο  you tube με την ομιλία της Κας Νάντιας Γιαννακοπούλου:

https://www.youtube.com/watch?v=qCDzIIYKRYY&feature=youtu.be

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της τοποθέτησης:

 «Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριοι Υπουργοί, υπάρχει μια ακόμη Ελλάδα, η οποία ζει, εργάζεται, σπουδάζει, δραστηριοποιείται εκτός Ελλάδας. Είναι Έλληνες που αγαπούν την πατρίδα τους, είναι Έλληνες που νοιάζονται για την πατρίδα τους, για την πρόοδο, για την ασφάλεια της χώρας. Μόνο στα χρόνια της κρίσης πεντακόσιες χιλιάδες νέοι άνθρωποι, οι καλύτερα εξοπλισμένοι σε επίπεδο σπουδών, τα καλύτερα μυαλά της χώρας μας, έφυγαν στο εξωτερικό.

Την ίδια ώρα η πατρίδα μας βρίσκεται μπροστά σε πολύ μεγάλες προκλήσεις και πάρα πολύ μεγάλους κινδύνους.

Όσον αφορά στις προκλήσεις, μετά από 10 χρόνια κρίσης βρισκόμαστε εδώ πέρα και είναι μεγαλύτερη από ποτέ η απαίτηση για ανάπτυξη, για επενδύσεις, για αύξηση του βιοτικού επιπέδου, για σοβαρές τομές για ένα σοβαρό Δημόσιο, για αξιοκρατία, για όλα αυτά τα οποία είναι αυτονόητα, αλλά μήπως τελικά δεν είναι;

Από κει και πέρα υπάρχουν πολύ σοβαροί κίνδυνοι. Οι κίνδυνοι με την αυξανόμενη τουρκική προκλητικότητα και, βεβαίως, το πολύ μεγάλο στοίχημα αντιμετώπισης και διαχείρισης του προσφυγικού μεταναστευτικού θέματος. Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, κύριε Υπουργέ, ότι ειδικά αυτή τη στιγμή, τη στιγμή των μεγάλων προβλημάτων και στοιχημάτων, τη στιγμή που η Ελλάδα αναζητά το βηματισμό της, η ενότητα του απανταχού ελληνισμού αποτελεί και πρέπει, να αποτελεί το θεμελιώδη στόχο μας. Οι απανταχού Έλληνες οφείλουμε απέναντι στην ιστορία του τόπου, να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις μιας νέας σχέσης αλληλεγγύης και εθνικής συνείδησης.

Όμως, δυστυχώς, ως Ελλάδα για μια ακόμη φορά καθυστερούμε, να λύσουμε ένα τόσο σοβαρό θέμα, το οποίο έχουν λύσει σχεδόν όλες οι άλλες χώρες σε διεθνές επίπεδο και, βεβαίως, σε ευρωπαϊκό. Νομίζω ότι με την εξαίρεση της Αλβανίας – δεν είμαι σίγουρη εάν και της Κύπρου – είμαστε από τις ευρωπαϊκές χώρες οι μόνοι που δεν έχουμε λύσει αυτό το ζήτημα. Δηλαδή, το να μπορούν, να ψηφίζουν οι Έλληνες από τους τόπους που βρίσκονται και που ζουν.

Εδώ πέρα δε μιλάμε, βεβαίως, για όλο τον ελληνισμό, γιατί πρέπει, να είναι πολύ σαφές αυτό το πράγμα. Με βάση το συγκεκριμένο νομοσχέδιο δε μιλάμε για παροχή δικαιώματος ψήφου, ουσιαστικά, μιλάμε για διευκόλυνση άσκησης του δικαιώματος ψήφου των Ελλήνων, οι οποίοι είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους από τον τόπο που διαμένουν.

Ακολουθώντας, λοιπόν, αυτή την παράδοση της εθνικής ιστορικής καθυστέρησης, την οποία έχουμε, κ. Υπουργέ, να λύνουμε τα πολύ σοβαρά στοιχειώδη προβλήματα, ανοίξαμε, λοιπόν, αυτή τη συζήτηση εσχάτως με δική σας πρωτοβουλία, με πρωτοβουλία αυτής της Κυβέρνησης. Αυτή η συζήτηση, ουσιαστικά, μπορούμε, να πούμε ότι καταλήγει – έτσι διαφαίνεται – σε ένα αίσιο αποτέλεσμα, επειδή ρίξαμε όλοι «νερό στο κρασί μας» και, ειδικά, το Κίνημα Αλλαγής πάνω στους όρους και προϋποθέσεις, τους οποίους θέσαμε, προκειμένου, να βρούμε έναν ελάχιστο κοινό παρονομαστή, στον οποίο θα συμφωνήσουμε κι αυτή η εκκρεμότητα χρόνων, επιτέλους, να λυθεί.

Κύριε Κατρούγκαλε, σας άκουσα πάρα πολύ προσεκτικά. Μιλήσατε ιδιαίτερα για την ανάγκη, να είμαστε ειλικρινείς όλοι εδώ πέρα. Ναι, να δεχτώ τις διαχρονικές πολιτικές ευθύνες, οι οποίες υπήρχαν και, προφανώς, γι’ αυτό δεν οδηγηθήκαμε στη θεσμοθέτηση πιο πριν αυτού του τόσο σημαντικού δικαιώματος, δηλαδή, να μπορούν, να ψηφίζουν οι Έλληνες του εξωτερικού. Όμως, συγνώμη και με όλο το σεβασμό που τρέφω στο πρόσωπό σας, μιλάτε εσείς, κ.Κατρούγκαλε, οι οποίοι μέχρι πριν από λίγο καιρό θέτατε εν αμφιβόλω το ζήτημα της ισοτιμίας της ψήφου των Ελλήνων του εξωτερικού; Αυτό δεν είναι το κατεξοχήν θέμα, το οποίο θίγει το Σύνταγμα, τα ζητήματα αντισυνταγματικότητας για τα οποία κόπτεστε και μας παρουσιάζετε; Αυτό δεν είναι οπισθοδρόμηση και, ουσιαστικά, σαν να πηγαίνουμε στο χθες;

Εμείς, ως Κίνημα Αλλαγής από την πρώτη στιγμή προσήλθαμε στο διάλογο με πολύ θετικό τρόπο και πρόθεση και γι’ αυτό κάναμε, νομίζω, τις μεγαλύτερες υποχωρήσεις, για να βρεθεί λύση με κάποιους πολύ συγκεκριμένους άξονες. Βεβαίως, η Αρχή της Καθολικότητας και της Ισοτιμίας της Ψήφου, που νομίζω ότι είναι κάτι αυτονόητο. Βεβαίως, το ότι το δικαίωμα ψήφου πρέπει, να το έχουν όλοι οι Έλληνες κάτοικοι του εξωτερικού, εφόσον είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους και στα δημοτολόγια και γι’ αυτό είπαμε ότι πρέπει, να υπάρχει και επικαιροποίηση της εγγραφής τους. Βεβαίως, τονίσαμε το ζήτημα της επιστολικής ψήφου. Δυστυχώς, όπως φαίνεται, αυτό είναι μια χαμένη ευκαιρία στην παρούσα φάση και λυπάμαι πάρα πολύ, γιατί βρισκόμαστε μέσα στην τέταρτη βιομηχανική επανάσταση. Κανονικά θα έπρεπε, να είμαστε εδώ και να μιλάμε για τη δυνατότητα ηλεκτρονικής ψήφου, κ. Υπουργέ και το λέω, γιατί η Κυβέρνησή σας έχει θέσει πάρα πολύ ψηλά τον πήχη στο ζήτημα της ψηφιοποίησης και γιατί έχετε, ούτως ή άλλως, και για σύμβουλο τον πρώην Πρόεδρο της Εσθονίας, στην οποία ισχύει η ηλεκτρονική ψήφος, όπως και σε άλλες χώρες, που την έχουν θεσμοθετήσει κι εδώ πέρα, δυστυχώς, με όρους του χθες ακόμα δεν επιτρέπουμε ούτε καν την επιστολική ψήφο.

Τέλος, και κλείνω με αυτό, εμείς θεωρούμε ότι η πραγματική εκπροσώπηση των αποδήμων εξασφαλίζεται με την δημιουργία μιας νέας ενιαίας περιφέρειας Ελλήνων κατοίκων εξωτερικού, η οποία θα εκλέγει αυτός τους Βουλευτές τους οποίους πρέπει να εκλέγει. Αυτό είναι κάτι στο οποίο επιμείναμε, επιμένουμε και το έχουμε ξεκαθαρίσει.

Ξέρετε, αυτό το νομοσχέδιο δεν είναι απλά ένα νομοσχέδιο επικοινωνιακό ή οτιδήποτε άλλο. Είναι ένα νομοσχέδιο μείζονος πολιτικής σημασίας στο οποίο όλοι θα κριθούμε. Το πολιτικό μας σύστημα θα κριθεί, θα φανεί κατά πόσο επιτέλους έχουμε φτάσει σε ένα σημείο ωριμότητας μετά από δέκα ολόκληρα χρόνια κρίσης, για να μπορέσουμε να βρούμε εκεί που συναινούμε, τον ελάχιστο, λοιπόν, κοινό παρανομαστή των συνεργασιών μας, για να κάνουμε το αυτονόητο: Να κατοχυρώσουμε ένα δικαίωμα που είναι κατοχυρωμένο σε όλον τον υπόλοιπο κόσμο.

Ευχαριστώ.»