Η ομιλία μου στην εκδήλωση της κοπής της πρωτοχρονιάτικης πίτας του γραφείου μου

ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ

  Κωνσταντίνα(Νάντια) Γιαννακοπούλου

 Βουλευτής Β2 Τομέα Δυτ. Αθήνας

Αθήνα, 9 Φεβρουαρίου 2020

Φίλες και φίλοι,

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Χρόνια πολλά, καλή χρονιά! Εύχομαι να  είστε όλοι καλά, να έχετε υγεία και ευτυχία, να χαίρεστε τις Οικογένειές σας. Εύχομαι το 2020 να είναι μια καλύτερη χρονιά για την πατρίδα μας, για κάθε έναν ξεχωριστά!

Σας ευχαριστώ πολύ για την παρουσία σας, παρουσία που με τιμά, μου δίνει χαρά και δύναμη να συνεχίσω με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα το έργο που εσείς με τάξατε να κάνω ως Βουλευτής μίας  ξεχωριστής κοινωνικά και πολιτικά περιοχής, όπως είναι ο Δυτικός Τομέας της Αθήνας.

Αισθάνομαι πολύ όμορφα ανάμεσά σας, όπως και κάθε φορά που συναντιόμαστε και ανταλλάσσουμε απόψεις για τα προβλήματα της χώρας και των γειτονιών μας στο Περιστέρι, στην Αγία Βαρβάρα, στο Αιγάλεω, στο Χαϊδάρι, στην Πετρούπολη, στο ΄Ιλιον, στους Αγίους Αναργύρους και στο Καματερό. Κάθε φορά που ακούω τους προβληματισμούς σας, τις απόψεις σας, τις προτάσεις σας για το τι πρωτοβουλίες πρέπει να προωθήσω τόσο για γενικότερα θέματα, όσο και για να βρίσκονται λύσεις στα πολλά προβλήματα της περιοχής μας.

Έτσι και σήμερα, αυτόν τον χαιρετισμό δεν τον αντιμετωπίζω τυπικά. Επτά μήνες από τις Βουλευτικές Εκλογές, επτά μήνες από την μέρα που με εκλέξατε Βουλευτή, νιώθω πως έχω το χρέος να σταθώ μπροστά σας και να αναφερθώ στις σκέψεις μου, αλλά και στις κινήσεις και τις δράσεις μου.

Εσείς με εκλέξατε και λευκές επιταγές δεν υπάρχουν για κανέναν. Απέναντί σας με κάθε ευκαιρία θα λογοδοτώ. Γιατί εσείς μας κρίνετε και εσείς πρέπει να γνωρίζετε τα πάντα.

 

Φίλες και φίλοι,

Αν το 2019 ήταν μια χρονιά αλλαγής, μια χρονιά που ένα νέο πολιτικό τοπίο δημιουργήθηκε, το 2020 είναι μια καθοριστική χρονιά για την πατρίδα μας. Η χώρα βρίσκεται σε ένα κομβικό, σε ένα κρίσιμο σημείο για την πορεία της. Ένα σημείο που φαίνονται προοπτικές, φαίνονται όμως και κίνδυνοι, σοβαροί κίνδυνοι.

Ποιοι είναι οι βασικοί παράγοντες που επηρεάζουν τις προτεραιότητες της χώρας, ποια είναι τα κεντρικά προβλήματα που καίνε την κοινή γνώμη, που επιδρούν σ΄αυτή;

ΠΡΩΤΟΝ: Τα Ελληνοτουρκικά παίρνουν μια δύσκολη τροπή. Η αυξανόμενη Τούρκικη επιθετικότητα, η συνολική συμπεριφορά του κ.Ερντογάν που αποκαλύπτει το προφίλ ενός  διεθνούς ταραξία που αδιαφορεί για το διεθνές Δίκαιο σε συνδυασμό με την αδυναμία της Διεθνούς Κοινότητας και ιδιαίτερα της Ε.Ε τροφοδοτεί ανησυχία στον λαό και εύλογα. Φτάσαμε στο σημείο να αμφισβητείται αν η Κρήτη έχει υφαλοκρηπίδα. Προαναγγέλονται έρευνες και γεωτρήσεις από την Τουρκία.  Προσβάλλεται η Ελλάδα. Υπάρχουν ασφαλώς δηλώσεις από την πλευρά Αμερικάνων Αξιωματούχων, δεν θα πω του κ.Τραμπ γιατί η αλήθεια είναι ότι μας μπερδεύει συνεχώς, συμπαράσταση από την πλευρά χωρών της Ε.Ε και ιδιαίτερα της Γαλλίας, τίποτα όμως χειροπιαστό και με μία Γερμανία που βλέπετε ότι όσο οι εξαγωγές της εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την Τουρκία θα ακολουθεί μία γραμμή Πόντιου Πιλάτου. Ωστόσο ο κίνδυνος είναι παρών και η αίσθηση πως την κρίσιμη ώρα θα είμαστε μόνοι μας, δημιουργεί έντονες ανησυχίες που φαίνονται και στα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων.

Η Πρόεδρος μας Φώφη Γεννηματά έχει ζητήσει επανειλημμένα Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών, κάτι που δυστυχώς ακόμη δεν έχει εισακουστεί, προκειμένου να επιβεβαιωθεί η εθνική μας γραμμή και να εκπέμψουμε ένα ηχηρό μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση: όποιος θέλει παρά το δίκαιο να ασκήσει βία και να καταπατήσει τα νόμιμα δικαιώματα μας να γνωρίζει ότι θα πληρώσει ακριβά το τίμημα! Τα εθνικά κυριαρχικά μας δικαιώματα είναι αδιαπραγμάτευτα!

ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Το Μεταναστευτικό – Προσφυγικό πρόβλημα παίρνει σταδιακά ολοένα και πιο ανησυχητικές διαστάσεις. Οι ροές συνεχίζονται ακόμα και μέσα στον χειμώνα, Υπουργοί  και δημοσιογράφοι προπηλακίζονται, στα Νησιά μας κυριαρχεί μια έκρυθμη κατάσταση αφού η αναλογία κατοίκων και μεταναστών-προσφύγων είναι 1-1, τα μέτρα που είχε εξαγγείλει η Κυβέρνηση δεν προχωρούν και η προοπτική μέχρι το Καλοκαίρι δεν μπορούν να μας κάνουν αισιόδοξους για την τροπή που θα πάρουν οι καταστάσεις. Πολύ περισσότερο όταν φαίνεται ότι την στρόφιγγα την κρατάει ο κ.Ερντογάν και χειρίζεται τις ροές σαν μέσο πίεσης και εκβιασμού όχι μόνο της χώρας μας αλλά και ολόκληρης της Ε.Ε. Υπάρχει διάχυτη ανησυχία που σε κάποιες περιπτώσεις – προς το παρόν μειοψηφικές – οδηγεί σε ακραίες αντιδράσεις και συμπεριφορές.  Αναλυτές σχολιάζουν ότι αν εδραιωθεί η αντίληψη ότι το πρόβλημα παίρνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις ή ότι είναι μη διαχειρίσιμο, τότε μπορεί να βρεθούμε μπροστά σε κοινωνικές και πολιτικές αντιδράσεις εκτός πλαισίου. Το γερμανικό σχέδιο που είδε το φως της δημοσιότητας πρόσφατα είναι μεν προς την θετική κατεύθυνση, αλλά δεν μας λέει τίποτα για τους μετανάστες. Φαίνεται όμως ότι τουλάχιστον έστω και αργά θα γίνεται κατανομή των προσφύγων σε όλες πλέον τις χώρες της ΕΕ. Αναμένουμε να δούμε…

ΤΡΙΤΟΝ: Μετά από δέκα χρόνια κρίσης και Μνημονίων η χώρα αναζητεί τον δρόμο της οριστικής και αμετάκλητης εξόδου από την κρίση, τον δρόμο της Ανάπτυξης, της πραγματικής μείωσης της ανεργίας, του εξορθολογισμού των μισθών και των συντάξεων, της βελτίωσης της καθημερινότητας. Η κοινωνία θέλει να νιώσει πια σιγουριά για μια νέα πορεία, να δει ότι βγάλαμε όλοι και κάποια συμπεράσματα από την κρίση, να διαπιστώσει ότι οικοδομείται επιτέλους ένα σύγχρονο, αποτελεσματικό Κράτος.

Απέναντι σ΄αυτά τα προβλήματα οφείλουμε όλες οι Πολιτικές δυνάμεις να πάρουμε σαφείς θέσεις, να διαμορφώσουμε σύγχρονη στρατηγική με καθαρές προτάσεις. Ένα ιδιαίτερο βάρος πέφτει στο Κίνημα Αλλαγής και  η Συνδιάσκεψη του Μαρτίου πρέπει να σηματοδοτήσει το δυνάμωμα της παρουσίας μας, των παρεμβάσεών μας. Η ενδυνάμωσή μας δεν αποτελεί ένα πρόβλημα μόνο ή κυρίως οργανωτικό. Συνδέεται κυρίως με την ανάγκη Ιδεολογικών, Πολιτικών, Στρατηγικών αποσαφηνίσεων, που δεν έχουν γίνει και απαιτεί συνεχή προσπάθεια.

Δεν ζούμε μόνοι μας βέβαια στη χώρα. Έχω όμως την εκτίμηση ότι αυτή η ώρα είναι η κρίσιμη ώρα για εμάς. Έχουμε ένα 8% από τις βουλευτικές εκλογές, διαθέτουμε σημαντικές και ανεκμετάλλευτες δυνάμεις σε ζωτικούς χώρους όπως η Αυτοδιοίκηση, τα Επιμελητήρια, οι συνδικαλιστικοί φορείς, υπάρχουν μαχητικές εφεδρείες που δεν έχουμε αξιοποιήσει. Πρέπει να δούμε λοιπόν πολλά και να μην αρκούμαστε στα λίγα. Στο χέρι μας είναι να λύσουμε τους κόμπους που μας κρατάνε σε μία στασιμότητα.

Μπορούμε όμως να παίξουμε ρόλο, σημαντικό ρόλο και αυτό δεν το αναφέρω υποχρεωτικά λόγω ενός αναγκαίου κομματικού πατριωτισμού.

Η Κυβέρνηση, είναι αλήθεια, ξεκίνησε με κάποια ορμή, έκανε διεύρυνση προς το κέντρο, έδειξε αρκετά έτοιμη και με σχέδιο. Έδειξε αποφασισμένη να βάλει τάξη στα θέματα των καταλήψεων και σε όλο αυτό το πρόβλημα. Μείωσε λίγο τους φόρους και τις εισφορές. Αυτά την οδηγούν να εμφανίζεται σχεδόν ως κυρίαρχη αυτή την ώρα στο πολιτικό παιχνίδι. Είναι όμως έτσι;

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι έχει μπροστά της περίπου 3,5 χρόνια, έχει δυσκολίες.

Ελληνοτουρκικά και Μεταναστευτικό είναι δύο κρίσιμα προβλήματα που θα δοκιμαστεί, αν και πιστεύω ότι είναι δύο προβλήματα που απαιτούν Εθνική Στρατηγική και ομοψυχία. Για να υπάρξει όμως κάτι τέτοιο, πρέπει η Κυβέρνηση να πάρει πρωτοβουλίες και βέβαια να βρει αποδέκτες που έχουν προτάσεις και διάθεση να βάλουν πλάτη.

Ωστόσο, υπάρχουν τα θέματα της καθημερινότητας  που διαμορφώνουν την κοινωνική συνείδηση και που δεν βλέπω να πηγαίνει καλά.

Δεν είναι όλα ρόδινα και θα γίνουν ακόμη πιο δύσκολα στην πορεία.

Τι γίνεται αλήθεια με την Παιδεία; Έχετε δει κάποια Μεταρρύθμιση; Ένα ολοκληρωμένο νομοσχέδιο που να αφορά την καλύτερη εκπαίδευση των παιδιών μας; Ο κ.Μητσοτάκης είχε υποσχεθεί προεκλογικά,  ότι το πρώτο πρότυπο σχολείο θα γίνει στο Περιστέρι. Δεν ακούσαμε όμως μετά τις εκλογές ξανά τίποτε για το θέμα αυτό.

Τι γίνεται με την κατάσταση των Νοσοκομείων; Έχετε μήπως διαπιστώσει κάποια βελτίωση; Τα ράντσα στο Αττικό και όχι μόνο συνεχίζουν σε κάθε εφημερία.

Τι γίνεται με τις Συγκοινωνίες, με την γραφειοκρατία στο Δημόσιο; Δεν βλέπω να γίνεται και κάτι  ριζοσπαστικό.

Τι θα γίνει με την προστασία της πρώτης κατοικίας σε μια στιγμή που οι πλειστηριασμοί επικρέμανται ως απειλή πάνω από δεκάδες χιλιάδες οικογένειες; Άλλα μας έλεγε η Ν.Δ στην αντιπολίτευση, άλλα μας λέει τώρα ο κ.Γεωργιάδης, που έχει έρθει όπως φαίνεται με άγριες διαθέσεις. Από τον Μάιο και έπειτα χιλιάδες νοικοκυριά θα κινδυνεύσουν σοβαρά να χάσουν τα σπίτια τους και αυτό θα είναι ένα βαρύτατο πλήγμα στην κοινωνική συνοχή με απρόβλεπτες διαστάσεις. Δεν τους απασχολεί αυτό; Δεν τους απασχολεί που η πλατφόρμα που ψήφισε τόσο ο Συριζα όσο και η ΝΔ είναι πρακτικά ανεφάρμοστη; Μόνο το 0,65 τοις εκατό των περιπτώσεων έχει ρυθμιστεί. Αναρωτιέμαι αν είναι καλύτερα να πωλούν στα funds τα σπίτια στο 10-15 τοις εκατό της αξίας τους, από το να τα πωλούν στους δανειολήπτες στο 30-40 τοις εκατό;

Ακόμα και στο θέμα των Επενδύσεων που το κλίμα είναι ότι η Κυβέρνηση τα καταφέρνει, δεν υπάρχει και κάτι το σημαντικό, κάτι το χειροπιαστό. Μακάρι να υπάρξει, αλλά δεν υπάρχει. Πιστεύει κανείς το απλουστευτικό δόγμα, ότι αν μειώσουμε και λίγο τους φόρους θα αρχίσουν να τρέχουν επενδυτές, να βρέχει πλούτο; Μακάρι να ήταν τόσο απλά τα πράγματα.

Υπάρχουν λοιπόν θέματα με το Σχέδιο και  την ικανότητα της Κυβέρνησης σε σχέση με τις προσδοκίες που είχε δημιουργήσει και αυτά θα φανούν πιο έντονα στο επόμενο διάστημα σε πολλά προβλήματα που απασχολούν την κοινωνία.

Από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ αν και κατάφερε να πάρει ένα 31.5%, μοιάζει ζαλισμένος, είναι σε Στρατηγικό, Προγραμματικό, Πολιτικό και ιδεολογικό κενό. Λέει πράγματα που κανείς δεν παίρνει στα σοβαρά. Λέει για παράδειγμα ότι έχουμε ακροδεξιά Κυβέρνηση για να συσπειρώσει το ακροατήριο του.  Και εδώ που τα λέμε, δεν είναι τρέλα να το λέει αυτός που συγκυβέρνησε με τους ΑΝΕΛ και είχε αγαστή συνεργασία με τμήμα της λαϊκίστικης Δεξιάς; Που κάλυψε τις ευθύνες της διακυβέρνησης Καραμανλή για το 2004-2009 με τμήμα της οποίας είχε αγαστή συνεργασία; Η από την άλλη πιστεύει κανείς ότι ζούμε σε αστυνομοκρατούμενο Κράτος; Είναι αυτό σοβαρή κριτική στην κυβέρνηση; Πιστεύει κανείς ότι πρέπει να υπάρχουν άβατα; Ότι οι καταλήψεις σε δημόσια ή ιδιωτικά κτίρια δεν πρέπει επιτέλους να σταματήσουν; Πώς θα γίνουμε κανονική χώρα αν δεν αφήσουμε στην άκρη αυτές τις ιδεοληψίες;

Από την άλλη, ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί ότι με το σχήμα της διεύρυνσης θα μεταλλαχθεί. Αστειότητες. Κανένα κόμμα δεν μεταλλάχθηκε ιστορικά και παγκόσμια αν δεν τολμήσει να επανατοποθετηθεί ιδεολογικά και πολιτικά. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να το κάνει αυτό. Επτά μήνες μετά τις εκλογές φέρεται σαν μην έχει καταλάβει όχι απλά ότι έχασε, αλλά κυρίως γιατί έχασε. Ότι οι Πολιτικές του, οι πρακτικές και συμπεριφορές του δημιούργησαν ένα κύμα «ΦΥΓΕΤΕ» της τάξης του 60-65%. Προκαλούν λέγοντας περίπου ότι ο λαός δεν τους κατάλαβε, ότι όλα οφείλονται στην επικοινωνιακή επίθεση των αντιπάλων τους. Αυτή ακριβώς η αδυναμία αυτοκριτικής, καθαρής ματιάς στα αίτια αλλεπάλληλων ηττών εμποδίζει και τα βήματα του και τον προσανατολισμό του.

Είναι προφανές λοιπόν ότι βρίσκεται σε βαθιά κρίση ταυτότητας, με εμφανή τα σημάδια της ιδεολογικής ασάφειας και της έλλειψης συγκεκριμένου πολιτικού πλάνου. Η δε διαρκής επιχείρηση κανιβαλισμού του ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να κρύψει ότι η  Κουμουνδούρου, και προσωπικά ο κ. Τσίπρας βρίσκονται σε εξαιρετικά δύσκολη θέση.

Το θέμα είναι όμως το τι κάνουμε εμείς, το Κίνημα Αλλαγής, γιατί μέχρι στιγμής δεν φαίνεται να έχουμε αξιοποιήσει όσο πρέπει την ευνοϊκή αυτή συγκυρία, όπως δεν μπορέσαμε και προεκλογικά να αξιοποιήσουμε την φθορά του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι γεγονός ότι βρισκόμαστε σε δημοκοπική στασιμότητα,  και ότι σε ένα βαθμό μείναμε πίσω στη μάχη του Κέντρου, να σας πω την αλήθεια δεν ξέρω αν την δώσαμε και ποτέ, και εμφανίζουμε και εμείς συμπτώματα ιδεολογικής και πολιτικής ασάφειας. Και γι αυτό το λόγο ακριβώς αναγκάστηκα και είπα στην ΚΠΕ ότι εγώ παρών στα κρίσιμα θέματα για την χώρα δεν ξαναψηφίζω! Φοβάμαι ότι πολλές φορές δίνουμε την εντύπωση ότι αυτοεγκλωβιζόμαστε στη λογική του ούτε -ούτε που δεν οδηγεί σε πολιτική αυτονομία, αλλά σε αμυντική περιχαράκωση. Η πολιτική αυτονομία δεν καθορίζεται, με ίσες αποστάσεις από ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, ούτε με αδέξια δήθεν αριστερά κλικ,  αλλά από το αν έχεις προγραμματική και πολιτική υπεροχή, από το αν έχεις προτάσεις που υπερβαίνουν την σημερινή γενικότερη στασιμότητα και απαντούν πειστικά και τεκμηριωμένα στα σημερινά προβλήματά του κόσμου και διαμορφώνουν με προοδευτικούς όρους το αύριο.

Τι πρέπει λοιπόν να κάνουμε;

Ασφαλώς σαν βασική δύναμη της Αντιπολίτευσης θα ασκήσουμε δριμύτατη κριτική καταρχάς και κυρίως στην Κυβέρνηση από θέσεις κεντροαριστερές, από θέσεις προοδευτικές και μεταρρυθμιστικές, λογικές και μετρημένες. Γιατί όπως σας είπα η χώρα έχει δυστυχώς την ατυχία να μην έχει μία στιβαρή αξιωματική αντιπολίτευση και τον ρόλο αυτό προσπαθούμε να τον ασκήσουμε εμείς, που όμως έχουμε 22 βουλευτές όλους κι όλους! Ωστόσο αν κάποιοι θεωρούν ότι θα ξεχάσουμε τις ευθύνες όσων έπαιξαν με τις τύχες της χώρας, με τους θεσμούς και μας ενοχοποίησαν για τα πάντα, αυταπατώνται για άλλη μια φορά.

Και για να το κάνουμε απολύτως σαφές γιατί πολύς λόγος γίνεται τώρα τελευταία: Το Κίνημα Αλλαγής δεν το αφορούν ούτε φημολογίες περί ακατανόητων μορατόριουμ με δυνάμεις   που σημάδεψαν αρνητικά την πορεία της χώρας και δεν έχουν ζητήσει μια συγγνώμη από τον λαό, ούτε κατά κύριο λόγο μας αφορούν θολές προτάσεις από δυνάμεις λαϊκισμού και διχασμού για δήθεν προοδευτικές συνεργασίες πλήρους απροσδιοριστίας.

Δεν είμαστε χρήσιμοι ηλίθιοι, ούτε μας αρέσει να μοιραζόμαστε αυταπάτες.

Πολύ περισσότερο, δεν μας αφορούν μετωπικές λογικές χωρίς περιεχόμενο που παραπέμπουν σε προηγούμενες δεκαετίες.

Περιγράφω αυτό το πολιτικό τοπίο γιατί από αυτό φαίνονται οι δικές μας δυνατότητες να διαμορφώσουμε ένα ισχυρό, σύγχρονο, δυναμικό πόλο, με κεντροαριστερά, μεταρρυθμιστικά χαρακτηριστικά. Και πιστεύω με όλη μου την ψυχή ότι μπορούμε πραγματικά να τα καταφέρουμε!

Μπορεί να μην καταφέραμε να πάρουμε διψήφιο ποσοστό στις Εθνικές Εκλογές όπως θα θέλαμε, ούτε να διαμορφώσουμε νέους συσχετισμούς στον χώρο της Κεντροαριστεράς, όμως έχουμε στα χέρια μας μια σημαντική ευκαιρία. Ασφαλώς χρειάζονται πολλά και μέχρι την Συνδιάσκεψη πρέπει να δούμε ξανά την ατζέντα μας, προτάσεις για καίρια προβλήματα, ζητήματα ανασυγκρότησης και δημοκρατικής λειτουργίας, τρόπους ενεργοποίησης δυνάμεων που έχουν αποτραβηχτεί, τρόπους προσέγγισης της νεολαίας, που θεωρώ ότι είναι το πιο αδύναμο σημείο μας.

Έχουμε όμως στα χέρια μας μια ακόμα ευκαιρία. Αυτή είναι η πρόκληση για το Κίνημα Αλλαγής συνολικά, η πρόκληση για όλους μας.

Γνωρίζετε ότι δεν μου αρέσει να εξωραΐζω τις καταστάσεις και κάποιες στιγμές τοποθετήθηκα ξεκάθαρα για όσα κάνουμε και για όσα δεν κάνουμε και κυρίως για όσα πρέπει να ξαναδούμε. Ίσως σε κάποιους φίλους να μην άρεσε αυτό. Όμως ποτέ δεν επιδίωξα να είμαι αρεστή. Προτιμώ με όσα κάνω και λέω να είμαι χρήσιμη. Για τον χώρο μας, για την πατρίδα μας, για όλους εσάς. Και ξέρω πολύ καλά, ότι και εσείς αυτό ζητάτε από μένα. Γιατί όλοι θέλουμε το Κίνημα Αλλαγής μεγάλο και δυνατό, γιατί όλοι γνωρίζουμε πολύ καλά ότι μόνο μέσα από την σύνθεση διαφορετικών απόψεων, την αναζήτηση νέων δρόμων και τον μη συμβιβασμό μας με τα μικρά μεγέθη μπορούμε να προχωρήσουμε.

Μέσα σ΄αυτό το τοπίο, προσπάθησα με κάθε τρόπο, όσο μπορώ, να φέρω στην επιφάνεια τα προβλήματα της περιοχής με ερωτήσεις στην Βουλή, με παρεμβάσεις σε αρμόδιους Υπουργούς, με δημοσιοποίηση απόψεων, με παρουσία μου σε κάθε γειτονιά της Δυτικής Αθήνας. Προσπάθησα όχι μόνο να τα φέρω στην επιφάνεια, αλλά και να απαιτήσω λύσεις, να τονίσω ότι η περιοχή μας αξίζει πιο σοβαρή αντιμετώπιση, πιο συγκεκριμένα μέτρα αναβάθμισης, πολιτικές που τις ανοίγουν αναπτυξιακούς δρόμους, την αναβαθμίζουν, βελτιώνουν το επίπεδο ζωής του μέσου πολίτη και τον κάνουν να αισθάνεται ασφάλεια και σιγουριά.

Δεν αναφέρομαι σε εγκεφαλικές παρεμβάσεις. Έχω συζητήσει ενδελεχώς και επανειλημμένα με όλους τους Δημάρχους της περιοχής, με Φορείς και Συλλόγους, με εργαζομένους του ΑΤΤΙΚΟΥ Νοσοκομείου, έχω επισκεφτεί χώρους, υποδομές, πήγα στο Κέντρο Υποδοχής Μεταναστών και Προσφύγων, προσπάθησα να έχω ιδίαν άποψη.

Έτσι έχω δουλέψει και πιέζω για λύσεις για την Διαχείριση των Απορριμμάτων ενός διαχρονικού προβλήματος που αφορά ειδικά στην περιοχή μας που σηκώνει όλο το βάρος του λεκανοπεδίου, για τα προβλήματα του ΑΤΤΙΚΟΥ νοσοκομείου αλλά και του νοσοκομείου της Αγίας Βαρβάρας, για το πως επιτέλους θα αξιοποιηθεί το Πάρκο Τρίτση, για το πως θα αντιμετωπιστεί η απαράδεκτη κατάσταση που υπάρχει στις Συγκοινωνίες, για την απομάκρυνση των πυλώνων της ΔΕΗ μέσα από κατοικημένες περιοχές στο Αιγάλεω και στην Αγία Βαρβάρα, για το χρόνιο νομικό πρόβλημα στο Ποικίλο Όρος που καμία κυβέρνηση μέχρι στιγμής δεν έχει τολμήσει να αγγίξει, για τα σεισμόπληκτα σχολεία που ακόμη δεν έχουν επισκευαστεί, για μια σειρά από θέματα που απασχολούν την τοπική κοινωνία.

Σ΄αυτή την κατεύθυνση θέλω σήμερα να σας ενημερώσω, ότι στις αρχές του Μαΐου προτίθεμαι να οργανώσω σε συνεργασία με τους ανθρώπους της Αυτοδιοίκησης, τεχνοκράτες, επιστήμονες και εκπροσώπους Φορέων μια Ημερίδα για την Ανάπτυξη της Δυτικής Αθήνας και της Δυτικής Αττικής γενικότερα. Γιατί πιστεύω ότι χρειάζεται ένα συνολικό Σχέδιο, μια δέσμη πρωτοβουλιών για την αναβάθμιση της περιοχής μας. Σε εσάς στηρίζομαι γα την καλύτερη δυνατή προετοιμασία και επιτυχία της.

Ταυτόχρονα προσπάθησα να παρέμβω σε κάθε θέμα  που απασχόλησε όλους μας για το τι συμβαίνει στην χώρα, αλλά και στο Κίνημά μας. Με ομιλίες στα περισσότερα νομοσχέδια στην Βουλή, τακτική αρθρογραφία, αξιοποίηση των Μέσων Ενημέρωσης και συμμετοχή σε διεθνή Συνέδρια και Ημερίδες, έκανα σημαντικές παρεμβάσεις :

–          Για την πορεία του Κινήματος Αλλαγής και τις μεγάλες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Σοσιαλδημοκρατία στην Ελλάδα και την Ευρώπη

–          Για την ισχυροποίηση της πατρίδας απέναντι σε κάθε πρόκληση και κάθε ενέργεια που αμφισβητεί την εθνική κυριαρχία.

–          Για την διαμόρφωση μιας συνολικής πολιτικής για την αντιμετώπιση του Μεταναστευτικού- Προσφυγικού προβλήματος.

–          Για την ψήφο των Ελλήνων του Εξωτερικού , αλλά και την ανάγκη να υπάρχει ένα νέο εκλογικό σύστημα που να εξασφαλίζει κυβερνησιμότητα και την μεγαλύτερη δυνατή αναλογικότητα

–          Για τις αλλαγές στο Σύνταγμα, στον Ποινικό Κώδικα στις εναλλακτικές μορφές απονομής δικαιοσύνης ως υπεύθυνη δικαιοσύνης στην κοινοβουλευτική μας ομάδα.

 

Αυτό είναι περιληπτικά το πλαίσιο της δράσης μου αυτούς τους επτά μήνες προσπαθώντας πάντα να βρίσκομαι δίπλα σας.

Αυτό θα προσπαθήσω να κάνω και με μεγαλύτερη ένταση και πληρότητα στο επόμενο διάστημα!

Για ένα σύγχρονο κόμμα της Κεντροαριστεράς και της Σοσιαλδημοκρατίας.

Με  προοδευτικό μεταρρυθμιστικό και ριζοσπαστικό  λόγο.

Με σαφείς, καθαρές θέσεις, χωρίς αστερίσκους και υποσημειώσεις.

Για ένα κόμμα που θα μιλήσει με όρους μέλλοντος και προοπτικής της χώρας.

Για ένα Κίνημα Αλλαγής που θα προχωρήσει αυτόνομα, με μια νέα πορεία προς το λαό, με τα δικά μας μεγάλα ΝΑΙ και μεγάλα ΟΧΙ!

Για ένα κόμμα για τους πολλούς και όχι για τους λίγους!

Για όλους εσάς!

Για μια ισχυρή Δυτική Αθήνα!

Φίλες και φίλοι,

Είμαι και είμαστε υπερήφανοι για τον πολιτικό μας χώρο, για το ΠΑΣΟΚ και για το Κίνημα Αλλαγής!

Να ξέρουν όλοι ότι είμαστε πολλοί σκληροί για να πεθάνουμε ή να αφομοιωθούμε από άλλους χώρους!

Συνεχίζουμε δυνατά την αυτόνομη πορεία μας γιατί είμαστε ο χώρος του μέτρου, της λογικής, των μεταρρυθμίσεων, των μεγάλων έργων, του πατριωτισμού, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της σοσιαλδημοκρατίας και της κεντροαριστεράς και το αποτύπωμά μας είναι πολύ δυνατό στην πολιτική ιστορία της πατρίδας μας.

Σας ευχαριστώ όλους και πάλι!

Για την αγάπη σας και την στήριξή σας!

Πρόεδρε κύριε Κακλαμάνη σας ευχαριστώ θερμά που με τιμάτε με την παρουσία σας για μία ακόμη φορά, αγαπητοί συνάδελφοι, πρώην βουλευτές και υπουργοί, δήμαρχοι, δημοτικοί σύμβουλοι, άνθρωποι της αυτοδιοίκησης, συνδικαλιστές, και κυρίως όλοι εσείς συναγωνιστές και συναγωνίστριες σας ευχαριστώ όλους που είστε σήμερα εδώ.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους τους συνεργάτες μου και τους εθελοντές χωρίς τους οποίους δεν θα είχα καταφέρει να οργανώσω την όμορφη αυτή συνάντηση.

Ευχαριστώ τέλος την οικογένεια μου, τον πατέρα μου, τον άντρα μου, τα παιδιά μου, την αδερφή μου και τον Σπύρο, για την στήριξη τους και κυρίως γιατί με ανέχονται και με αγαπούν, κι ας λείπω πολλές φορές 14 ώρες την ημέρα δουλεύοντας σκληρά γι αυτό που αγαπώ τόσο πολύ, το κόμμα μου, την δυτική Αθήνα και όλους εσας!

Καλή μας χρονιά! Καλή υγεία και καλή δύναμη σε όλους!

 

Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν οι : Κωστας Σκανδαλιδης, ο Χρήστος Πρωτόπαππας, ο δήμαρχος Περιστεριου Α.Παχατουριδης, ο δήμαρχος Πετρουπολης Σ.Βλαχος, ο δήμαρχος Ιλιου Ν.Ζενεττος, ο δήμαρχος Αγιας Βαρβαρας Λ.Μιχος και πλήθος δημοτικών συμβούλων της περιοχής, ο Περιφερειακοσ Σύμβουλος Γ. Κατριβάνος, οι πρωην βουλευτές και υπουργοί Η.Παπαηλιας και Λ.Λωτιδης κα, η Ζέφη Δημαδαμα, η Βάσια Αναστασίου, ο Αποστολής Σπυροπουλος, και εκπρόσωποι συνδικαλιστικών φορέων και συλλόγων της περιοχής.

 

 

Τοποθέτησή μου στην Ετήσια Τακτική Γενική Συνέλευση της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών.

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ (ΝΑΝΤΙΑ) ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

 Βουλευτής Β2  Δυτ. Τομέα Αθήνας – Κίνημα Αλλαγής

Αθήνα, 08/20/2020

 

Αξιότιμη κ. Αντιπρόεδρε του ΣτΕ,

Αξιότιμη κ. Πρόεδρε και αξιότιμα μέλη του Δ.Σ. της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών,

Αξιότιμοι Δικαστές,

Εκ μέρους της Προέδρου του Κινήματος Αλλαγής, κ. Φώφης Γεννηματά, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά για την τιμητική σας πρόσκληση στη ετήσια Γενική Συνέλευση της Ένωσής σας.

Η Συνέλευσή σας έχει μεγάλη, συμβολική αλλά και πραγματική, αξία. Σαράντα τρία χρόνια μετά την ίδρυσή της, η Ένωση Διοικητικών Δικαστών έχει καταφέρει πολλά, καταγράφοντας στην ιστορική της διαδρομή μεγάλες επιτυχίες. Με ακεραιότητα, προσήλωση στο υψηλό δικαιοδοτικό έργο των μελών της και πρώτιστα με βαθιά αφοσίωση στην εφαρμογή του Συντάγματος και των δικαιοκρατικών εγγυήσεων, η Ένωση αποτέλεσε και αποτελεί, εκτός από δυναμικό εκπρόσωπο των δικαστικών λειτουργών της Τακτικής Διοικητικής Δικαιοσύνης, και πολύτιμο σύμβουλο και συμπαραστάτη της Πολιτείας στη διαχείριση των ζητημάτων των Διοικητικών Δικαστηρίων.

Το πρόβλημα που καλείται να αντιμετωπίσει η Δικαιοσύνη και οι συλλειτουργοί της είναι βαθιά ηθικό και θεσμικό. Οι θεσμοί δοκιμάζονται καθημερινά. Το αξιακό σύστημα έχει αποσαθρωθεί. Οι πολίτες αμφισβητούν καθημερινώς την δύναμη της Δικαιοσύνης και δηλητηριάζονται από λαϊκίστικες αιτιάσεις που εμφανίζουν την Δικαιοσύνη ως προνόμιο των ολίγων και ισχυρών ή ως μηχανισμό ικανοποίησης συμφερόντων.

Μετά τη δοκιμασία που υπέστησαν και συνεχίζουν να υφίστανται οι θεσμοί μας τα τελευταία χρόνια ζούμε δυστυχώς σε ένα Κυκεώνα γενικευμένης απαξίωσης της Πολιτείας και βαθιάς έλλειψης εμπιστοσύνης στο Κράτος και τις λειτουργίες του.

Ταλανιζόμεθα κάτω απ’ το βάρος της συνεχούς αμφισβήτησης, της κοινωνικής δυσαρέσκειας, της γενικευμένης δυσπιστίας, της κρίσης εκπροσώπησης και αντιπροσώπευσης.

Σήμερα, πιο πολύ από ποτέ άλλοτε, έχουμε ανάγκη από δικαστικούς λειτουργούς θαρραλέους, με ηθικό υψηλό. Με φρόνημα ελεύθερο.

Όμως δεν αρκεί να διακηρύττουμε ή να απαιτούμε από τους δικαστές να έχουν τη δύναμη να αντιστέκονται να μένουν όρθιοι και να εφαρμόζουν το Σύνταγμα για την υπεράσπιση των ατομικών δικαιωμάτων, της πολυφωνίας, της ελευθερίας. Άλλωστε, η δύναμη του δικαστή, η βασική πηγή του κύρους του, είναι η πίστη στο ίδιο το λειτούργημά του και στο Κράτος Δικαίου.

Στη χώρα μας παρά τα αλλεπάλληλα κρούσματα πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, η Δικαιοσύνη έμεινε και πρέπει να μείνει όρθια. Σήμερα, είναι πια σαφές ότι η επιστροφή της χώρας σε συνθήκες κοινωνικής ομαλότητας δεν εξαρτάται μόνο από δημοσιονομικούς δείκτες και οικονομικές επιδόσεις. Μέσα σε αυτό το πνεύμα η Ένωση Διοικητικών Δικαστών έχει καταφέρει να αναδείξει τα προβλήματα όχι μόνο των δικαστικών λειτουργών αλλά της Δικαιοσύνης εν γένει. Έχει συνεισφέρει σε καθοριστικό βαθμό στη ευρύτερη συνειδητοποίηση του υψηλού συνταγματικού ρόλου των διοικητικών δικαστών.

Ο Διοικητικός Δικαστής, άλλωστε, επιτελεί μιαν ιδιότυπη και απαιτητική πολιτειακή αποστολή. Είναι ο λειτουργός που θα παράσχει πρώτος αποτελεσματική έννομη προστασία στον διοικούμενο, είναι ο εγγυητής των δικαιωμάτων και ελευθεριών του πολίτη απέναντι στην κρατική αυθαιρεσία. Στα Διοικητικά Δικαστήρια, καθημερινά, δοκιμάζεται το Κράτος Δικαίου, το Κοινωνικό Κράτος, το Σύνταγμα, οι θεμελιώδεις βάσεις της Πολιτείας μας. Ειδικά στους σημερινούς, ταραγμένους καιρούς.

Η Πολιτεία οφείλει να είναι αρωγός του δικαστή. Να διευκολύνει το καθημερινό έργο του. Με μέτρα και πρωτοβουλίες άμεσα εφαρμόσιμες και αισθητές.

Είναι αλήθεια ότι η σοβαρή και πολυετής δημοσιονομική περιπέτεια έχει δοκιμάσει τις αντοχές της έννομης τάξης. ‘Έχει αμφισβητήσει την ανθεκτικότητα του ίδιου του Συντάγματος και, μοιραία, έχει δημιουργήσει πλείστες προκλήσεις για την Ελληνική Δικαιοσύνη.

Είναι χρέος της ανεξάρτητης Δικαιοσύνης να αρθεί στο ύψος των ιστορικών περιστάσεων. Οι σημερινές οικονομικές και ιδίως κοινωνικές συνθήκες καθιστούν την ευθύνη αυτή ακόμη πιο επιτακτική, ακόμη πιο επίκαιρη. Τα κελεύσματα των καιρών είναι ακόμη πιο επιτακτικά στο κρίσιμο πεδίο της Διοικητικής Δικαιοσύνης.

Τα Διοικητικά Δικαστήρια, παρά την υπερβολική επιβάρυνση των πινακίων τους, εξακολουθούν να βρίσκονται αντιμέτωπα με τις μεγάλες προκλήσεις της σημερινής Ελλάδας: φορολογικές διαφορές, προσφυγικό και μεταναστευτικό ρεύμα, αιτήσεις ασύλου, νέο δίκαιο δημοσίων συμβάσεων.

Μέσα σε αυτό το πιεστικό εθνικό και διεθνές περιβάλλον, η χώρα μας έχει ακόμη μεγαλύτερη ανάγκη από μια ισχυρή, ανεξάρτητη, θαρραλέα Δικαιοσύνη:

– Για τη λειτουργία των θεσμών και του κράτους δικαίου,

– Την προστασία των δικαιωμάτων των πολιτών,

– Την καταπολέμηση της διαφθοράς,

– Την οικονομική ανάπτυξη.

Η βελτίωση της ταχύτητας και της ποιότητας απονομής της Δικαιοσύνης και η εμπέδωση της ανεξαρτησίας της αποτελούν ζητήματα προτεραιότητας για την έξοδο της χώρας από την κρίση.

Και κάτι τέτοιο δεν θα έλθει ούτε με ευχές ούτε με συνθήματα. Αλλά μόνο μέσα από σοβαρό και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό. Που δεν θα φοβάται το νέο αλλά θα το επιδιώκει. Που θα υποστηρίζει στην πράξη τις αναγκαίες δομικές Μεταρρυθμίσεις για ένα σύγχρονο και αποδοτικό δικαιοδοτικό σύστημα.

Είναι ανάγκη:

  • Να αξιοποιηθούν οι εφαρμογές της Ηλεκτρονικής Δικαιοσύνης, που ήδη έχουν τεθεί σε λειτουργία στα Τακτικά Διοικητικά Δικαστήρια και το Συμβούλιο της Επικρατείας.
  • Να συζητήσουμε χωρίς παρωπίδες και αγκυλώσεις για εξωδικαστικές μεθόδους επίλυσης των διαφορών, και στη Διοικητική Δικαιοσύνη, με εφόδιο τη διεθνή εμπειρία, πάντοτε όμως εντός των συνταγματικών προβλέψεων για τον φυσικό δικαστή. Να ενισχύσουμε τη δικαστική μεσολάβηση που πρόσφατα εισήχθη στη Διοικητική Δικονομία.
  • Να συνεχισθεί η αναγκαία επικαιροποίηση της βασικής νομοθεσίας μας, όχι εμβαλωματικά, αλλά μελετημένα, με μετρήσιμα αποτελέσματα στην αποσυμφόρηση των δικαστηρίων.
  • Να μιλήσουμε ανοικτά για την απαραίτητη επαναχάραξη του ελληνικού δικαστικού χάρτη για τη βέλτιστη αξιοποίηση των διαθέσιμων πόρων.
  • Να εργασθούμε όλοι για τη συνεχή αναβάθμιση της δικαστικής εκπαίδευσης και επιμόρφωσης.
  • Να ενισχύσουμε ουσιαστικά τη νομική βοήθεια σε όσους πραγματικά την έχουν ανάγκη, σε κάθε δικαιοδοσία και στη διοικητική διαδικασία.
  • Να προστατεύσουμε την ανεξαρτησία της δικαστικής από την εκτελεστική εξουσία, αλλά και από κάθε άλλο κέντρο εξουσίας ή συμφερόντων.

 

Πιστεύω ακράδαντα ότι οι Έλληνες διοικητικοί δικαστές, αλλά και ολόκληρο το Δικαστικό Σώμα στη χώρα μας, προσυπογράφει τη διαπίστωση πως έχουμε μπροστά μας πάρα πολλά βήματα να κάνουμε ακόμη. Όμως η ιστορική ευθύνη, η ευθύνη της αλλαγής εξακολουθεί να πέφτει βαριά στους ώμους όσων υπηρετούν τη Δικαιοσύνη καθημερινά. Με πίστη στις αναγκαίες μεταρρυθμιστικές τομές. Χωρίς αγκυλώσεις και μικρόνοιες. Με ομοψυχία, συνεννόηση και κοινωνική ευθύνη.

Εμείς, από την πλευρά μας, ως υπεύθυνη πολιτική δύναμη, θα είμαστε στο πλευρό των λειτουργών της Δικαιοσύνης και θα συνεχίσουμε να ελέγχουμε την εκπλήρωση των υποχρεώσεων της Πολιτείας απέναντι στον τόσο νευραλγικό αυτό χώρο.

Η ομιλία μου στην Ολομέλεια της Βουλής στη συζήτηση για την αμυντική συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Η.Π.Α.,

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Συζητάμε σήμερα ένα ιδιαίτερα σοβαρό ζήτημα.

Η πατρίδα μας διέρχεται  μία από τις  πιο  κρίσιμες περιόδους  της ιστορίας της των τελευταίων εξήντα και πλέον   χρόνων. Οι καθημερινές παραβιάσεις του εναερίου χώρου μας, οι παραβιάσεις   της   ΑΟΖ της  Κύπρου, η συμφωνία μεταξύ Τουρκίας – Λιβύης, δημιουργούν  μία εκρηκτική κατάσταση στο Αιγαίο και στην Νοτιοανατολική περιοχή της Μεσογείου. Η επιθετική, αναθεωρητική και προκλητική ρητορική του Ερντογάν διατηρεί τη ένταση και τροφοδοτεί ανησυχία για τα μελλούμενα.

Συνιστά επομένως χρέος μας να πάρουμε άμεσα όλα τα αναγκαία αποτελεσματικά  μέτρα  τόσο στο διπλωματικό όσο και αμυντικό τομέα. Οφείλουμε να διαμορφώσουμε μια εθνική Στρατηγική που θα επιτρέψει διεθνείς πρωτοβουλίες, πλέγμα συμμαχιών που θα δημιουργεί αποτελεσματική ασπίδα για την χώρα  και αποθαρρυντικό στοιχείο για οποιαδήποτε τυχοδιωκτική ενέργεια. Οφείλουμε να απαντήσουμε σε κρίσιμα θέματα επιλογών όπως η προσφυγή στην Χάγη με ατζέντα αποκλειστικά την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ. Πρέπει να πάρουμε όλα τα μέτρα για να οχυρώσουμε την χώρα. Πρέπει να δυναμώσουμε τον διεθνή λόγο και ρόλο της Ελλάδας.

 

Κυρίες και κύριοι βουλευτές,

Υπό τις παρούσες συνθήκες, τα Ανατολικά σύνορα του ΝΑΤΟ είναι ευάλωτα, γεγονός που αυξάνει μέγιστα τη στρατηγική αξία του Ελληνικού χώρου για το ΝΑΤΟ. Η κυριαρχία και ο έλεγχος επί των ενεργειακών πόρων της Ανατ. Μεσογείου από φιλικές προς τη Δύση δυνάμεις και παράλληλα η διασφάλιση θαλάσσιων γραμμών διέλευσης υδρογονανθράκων για την απρόσκοπτη ροή αυτών προς τη Δύση, είναι προς το ύψιστο συμφέρον της.

Η στρατηγική αξία της Ελλάδος στο ρευστό γεωπολιτικό περιβάλλον μεγιστοποιείται, ενώ οι όποιοι κίνδυνοι του συστημικού ρίσκου μπορούν να μετατραπούν σε γεωπολιτικά προτερήματα.

Αυτό ακριβώς πρέπει να αναδείξουμε και να αξιοποιήσουμε. Η Ελλάδα πρέπει να αναδείξει στη Συμμαχία όλες τις παραμέτρους που την καθιστούν ισότιμο στρατηγικό εταίρο της Δύσης.

Σε  αυτό λοιπόν  το νεφελώδες και μεταβαλλόμενο τοπίο, ερχόμαστε σήμερα να  ψηφίσουμε μία  Αμυντική Συμφωνία μεταξύ των κυβερνήσεων  ΗΠΑ και της Ελλάδας, η οποία προετοιμάστηκε από την προηγούμενη κυβέρνηση και έχει ήδη υπογραφεί από την σημερινή μετά βαΐων και κλάδων .

 

Το Κίνημα Αλλαγής με αίσθημα ευθύνης  θα ψηφίσει την εν λόγω συμφωνία, που έχει ήδη υπογραφεί από τις δύο κυβερνήσεις,  παρά τα όποια προβλήματά  της, κάποια από τα οποία ανέφερα παραπάνω.

Ένα  σοβαρό κράτος  οφείλει να διατηρεί  την αξιοπιστία του, ειδικά σε συνθήκες όπως οι παρούσες.

Δεν καταλαβαίνω ειλικρινά και δεν μπορώ να μην το αναφέρω, πως σ΄αυτές τις συνθήκες και μάλιστα ενώ αυτός που προετοίμασε αυτή την Συμφωνία είναι η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, πως σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ με έωλα επιχειρήματα και προφάσεις δεν ψηφίζει αυτή την Συμφωνία. Δικαίωμά του. Σε Δημοκρατία ζούμε. Όλοι όμως κρινόμαστε και κρίνονται από τον λαό για την ειλικρίνεια και την αξιοπιστία.

Το ότι ψηφίζουμε την Συμφωνία, δεν σημαίνει ότι δεν έχουμε ενστάσεις και ερωτήματα. Προκύπτει  το ερώτημα: Έχει κοστολογηθεί το ποσό που χάνει το Ελληνικό Δημόσιο; Ρωτήσαμε τον  υπουργό της οικονομίας να εκτιμήσει τουλάχιστον την  ελάχιστη   τάξη μεγέθους σε ευρώ της  ετήσιας οικονομικής απώλειας  σε βάρος του Δημοσίου και να μας ενημερώσει . Το Γενικό Λογιστήριο σημειώνει, εντοπίζει οικονομικές ζημίες. Η Συμφωνία φαίνεται να είμαι μονομερής χωρίς την εξασφάλιση αναγκαίων και απαραιτήτων αντισταθμιστικών.

Εμείς διεκδικήσαμε κάτι για τη χώρα μας;

  • Πήραμε έστω κάποιες εγγυήσεις ως προς  τα κυριαρχικά  μας δικαιώματα  για να τερματιστεί η Τουρκική προκλητικότητα που ενισχύεται καθημερινά ;
  • Πήραμε κάποια αντισταθμιστικά αμυντικά οφέλη,  έστω με κάποιες ελάχιστες  οικονομικές ελαφρύνσεις για να ενισχύσουμε την αμυντική μας θωράκιση που ξέρετε ότι πονάει ;
  • Πετύχαμε  κάποια  οικονομικά οφέλη από την ενοικίαση των αναφερόμενων  βάσεων;
  • Αντιθέτως, έχουμε και οικονομικές απώλειες του προϋπολογισμού σύμφωνα με την αναφορά του λογιστηρίου του κράτους που η  ετήσια οικονομική ζημιά δεν αναφέρεται .

Νομίζω πως είναι εύλογα ερωτήματα . Θεωρούμε πως είναι απαραίτητες οι απαντήσεις και εξηγήσεις».

 

Ακολουθεί λινκ  στο  you tube με την ομιλία της Κας Νάντιας Γιαννακοπούλου:

Η ομιλία μου σήμερα στην Ολομέλεια του Κοινοβουλίου στη συζήτηση για τον εκλογικό νόμο.

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Σκεφτόμουν πόσο μεγάλη διαφορά χωρίζει το κλίμα  ανάμεσα στην ψηφοφορία για τον νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας και  την συζήτηση αυτές τις ημέρες για τον νέο Εκλογικό Νόμο. Την Τετάρτη υπήρξε ένα δυνατό μήνυμα συναίνεσης. Υπήρξε μια πρόταση που επέτρεψε την έκφραση αυτής της συναίνεσης. Σήμερα επικρατεί πόλωση, αντιπαράθεση. Υπάρχουν ευθύνες με κυρίαρχη αυτή της Κυβέρνησης. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι δεν θα μπορούσε να βρεθεί κοινός τόπος τουλάχιστον από τα τρία μεγάλα κόμματα και του ΣΥΡΙΖΑ συμπεριλαμβανομένου αφού τώρα πια κυβέρνησε.

Πάμε όμως παρακάτω.

Επιτρέψτε μου να καταθέσω τις απόψεις μου για τον Εκλογικό Νόμο. Εστιάζω σε τρεις βασικές παρατηρήσεις

ΠΡΩΤΟ: Είναι γνωστό ότι το Κίνημα Αλλαγής δεν ψήφισε τον νόμο για την εφαρμογή της απλής αναλογικής που έφερε η Κυβέρνηση του Σύριζα το 2016.

Η πολυδιάσπαση που επιφέρει αυτό το εκλογικό σύστημα, οδηγεί σε αδυναμία σχηματισμού Κυβέρνησης και σε διαλυτικά φαινόμενα στο πολιτικό μας σύστημα. Ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ θυμήθηκε την Απλή Αναλογική αφού αξιοποίησε τον Νόμο Παυλόπουλου και τον Ιανουάριο, αλλά και τον Σεπτέμβριο του 2015. Ενώ είχαν μεσολαβήσει 9 μήνες διακυβέρνησης από τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ « δεν βρήκαν τον χρόνο» να αλλάξουν τον εκλογικό Νόμο, ενώ η εμβληματική προσωπικότητα της Αριστεράς Μανώλης Γκλέζος και κορυφαίο στέλεχος τότε του ΣΥΡΙΖΑ δήλωνε ότι το πρώτο νομοθέτημα που θα φέρει ο ΣΥΡΙΖΑ αν νικήσει στις εκλογές του Ιανουαρίου θα ήταν η Απλή Αναλογική.

Πιστεύω ότι ο Μανώλης Γκλέζος πίστευε βαθιά αυτό που έλεγε. Απ΄ότι φάνηκε όμως , ίσως ήταν ο μόνος. Κακά τα ψέματα. Ο ΣΥΡΙΖΑ ψήφισε την Απλή Αναλογική όταν από τις δημοσκοπήσεις και το κοινωνικό κλίμα διαπίστωσε ότι οδεύει προς ήττα. Εργαλιοποίησε επομένως τον Εκλογικό Νόμο για να δυσκολέψει τον σχηματισμό Κυβερνήσεων, να δημιουργήσει λόγους αστάθειας και ακυβερνησίας, θεωρώντας ότι αυτό τον βοηθάει. Η χώρα μετά από 10 χρόνια κρίσης και Μνημονίων και ενώ βρίσκεται μπροστά σε μείζονα προβλήματα δεν αντέχει περιπέτειες και πειράματα που μπορεί να οδηγούν σε αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις.

 

ΔΕΥΤΕΡΟ: Χρειάζεται επομένως αλλαγή του Εκλογικού Νόμου και καλώς το συζητάμε. Το θέμα είναι ποιος πρέπει να είναι αυτός ο Νόμος, ποια πρέπει να είναι τα χαρακτηριστικά του, ποιες προϋποθέσεις πρέπει να πληροί.

Εμείς πιστεύουμε στην ανάγκη ενός εκλογικού συστήματος ευρείας αποδοχής, που ενισχύει την διαφάνεια και την αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος.

Ένας νέος  εκλογικός Νόμος πρέπει να συνδυάζει:

–   Την πολιτική σταθερότητα που έχει ανάγκη η χώρα. Είναι αδιανόητο να υπάρχει ένας Εκλογικός Νόμος που εγκυμονεί κινδύνους αστάθειας ή αλλεπάλληλων αναμετρήσεων. Η χώρα έχει περάσει μια επώδυνη οικονομική κρίση, βρίσκεται σε μια φάση που προσπαθεί να σταθεροποιήσει τον βηματισμό της, να αναπτυχθεί, ενώ καθημερινά εμφανίζονται σημαντικοί κίνδυνοι από τη περιφερειακή αποσταθεροποίηση και την επιθετικότητα της Τουρκίας. Δεν θα μπορούσα να φανταστώ ποτέ ότι η χώρα μπορεί να κάνει τρεις εκλογές όπως το ΄89- ΄90 , ενώ βρίσκεται σ΄αυτή την κατάσταση και η κοινωνία περιμένει φως

–  Την εξασφάλιση της Κυβερνησιμότητας, μέσα και από μία λογική αυτοδύναμων Κυβερνήσεων αν το πρώτο κόμμα συγκεντρώσει ένα απαραίτητο ποσοστό, αλλά και της λογικής συνεργασιών που μπορεί να υπάρξει αν κόμματα προτάξουν το εθνικό συμφέρον και βέβαια την ανάγκη προγραμματικών συγκλίσεων. Το ΠΑΣΟΚ το τόλμησε αυτό το 2012, προτάσσοντας την ανάγκη να μην καταρρεύσει η χώρα. Το τόλμησε επωμιζόμενο τεράστιες ευθύνες και κόστος, όταν άλλοι δημιουργούσαν ψευδαισθήσεις στον λαό μέσα από ένα κρεσέντο λαϊκισμού

–   Την εκλογική δικαιοσύνη και αναλογικότερη εκπροσώπηση των πολιτικών ρευμάτων.

Ποιος θα μπορούσε να είναι ένας τέτοιος Νόμος; Αναμφίβολα ο Νόμος που  επεξεργαστήκαμε και καταθέσαμε εδώ και 2 χρόνια. Ήταν  μια ολοκληρωμένη Πρόταση για ένα νέο εκλογικό Νόμο, που υλοποιεί τους βασικούς στόχους που έχουμε θέσει. 

 Η Πρόταση  αποτέλεσε και αποτελεί ΠΡΑΞΗ ΕΥΘΥΝΗΣ, σύστημα ολοκληρωμένο και λειτουργικό, μακριά από τακτικισμούς και μικροκομματικά παιχνίδια.

ΤΡΙΤΟ: Η Κυβέρνηση θα μπορούσε αν ήθελε και αν πίστευε στην συνεννόηση και στον διάλογο για να υπάρχει ένα κοινά αποδεκτό εκλογικό σύστημα να πάρει ως βάση αυτή την πρόταση, την πρότασή μας.

Δυστυχώς ο  Νόμος που κατέθεσε η Ν.Δ. στην Βουλή, δεν συνάδει με την δική μας πολιτική λογική, αλλά αντίθετα διατηρεί το θηριώδες bonus των 50 εδρών.

Θα έλεγα δε ότι προσπαθεί να αποπροσανατολίσει, υιοθετώντας την αρχιτεκτονική της δικής μας  πρότασής για το “κλιμακωτό bonus”. Αλλά με δύο βασικές ποιοτικές διαφορές:

α) Διατηρεί ως μέγιστο το bonus των 50 εδρών, αντί των 35 εδρών που προτείνουμε εμείς.

β) Προβλέπει ως βασικό  bonus τις 20 έδρες για όποιον συγκεντρώσει το 25% των ψήφων, αλλά από κει και πέρα δίνει 1 έδρα πρόσθετο bonus για κάθε επιπλέον 0,5% εκλογικό ποσοστό (αντί του για κάθε 1% που προτείνουμε εμείς) .

Έτσι η πρόταση της Ν.Δ. οδηγεί σε αυτοδύναμη Κυβέρνηση για όποιο κόμμα συγκεντρώσει περίπου το 37% του εκλογικού συστήματος, ενώ η δική μας πρόταση απαιτεί ποσοστό άνω του 40,5%, ποσοστό σημαντικά υψηλότερο.

Μάλιστα αν το άθροισμα των ποσοστών των κομμάτων που δεν συγκεντρώνουν το 3% για την είσοδο στην Βουλή, είναι μεγαλύτερο του σημερινού, το πρώτο κόμμα μπορεί να επιτύχει αυτοδυναμία ακόμα και με το 36,5% των ψήφων.

 

ΤΕΤΑΡΤΟ: Είναι φανερό, ότι αυτό που χωρίζει τις δύο προτάσεις, την Κυβερνητική και την δική μας , δεν είναι κάποια  ποσοτικά χαρακτηριστικά, αλλά η φιλοσοφία.

–   Η Κυβέρνηση έχει επιλέξει να εκβιάσει την αυτοδυναμία.

–   Γι’ αυτό διατηρεί αυτό το bonus.

–   Γι’ αυτό δεν επεδίωξε κανένα ουσιαστικό διάλογο

–    Η Κυβέρνηση επιδιώκει την ενδυνάμωση ενός σικέ δικομματισμού

–   Προσπαθεί να αποφύγει ακόμα και το ενδεχόμενο πιθανών προγραμματικών συγκλίσεων

Πιστεύω ότι η Κυβέρνηση ξεχνάει, υποτιμάει  ότι πολλοί σχεδιασμοί ανατρέπονται στην δυναμική των κοινωνικών διεργασιών και των πολιτικών ανακατατάξεων, στην δυναμική της αλλαγής των συσχετισμών.

Γι’ αυτό είναι ευνόητο ότι εμείς δεν μπορούμε να ψηφίσουμε αυτή την πρόταση. Είναι έξω από μια προοδευτική αντίληψη διακυβέρνησης, από μια λογική γνήσιας κοινωνικής αντιπροσωπευτικότητας μίας Κυβέρνησης, από μια λογική συναινετικών λύσεων σε μια κρίσιμη για την χώρα συγκυρία».

 

Ακολουθεί link  στο  you tube με την ομιλία της Κας Νάντιας Γιαννακοπούλου:

Επίκαιρη Ερώτηση προς την Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, σχετικά με το κτιριακό πρόβλημα των σχολείων στο Αιγάλεω.

 ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ

Αθήνα, 21 Ιανουαρίου 2020

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ

ΠΡΟΣ: Την Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων

ΘΕΜΑ: «Άλυτο παραμένει το κτιριακό πρόβλημα των σχολείων που επλήγησαν από τον σεισμό της 19ης Ιουλίου στον Δήμο Αιγάλεω.»

 

Κυρία Υπουργέ,

Με την υπ΄αρίθμ 67/11.09.2019 αναφορά μου σας είχα επισημάνει την καθυστέρηση αντιμετώπισης των συνεπειών από τον καταστροφικό σεισμό της 19ης Ιουλίου στην Αττική και ρωτούσα αν υπάρχει πρόθεση από τα Υπουργεία να αποκαταστήσουν άμεσα τις ζημιές στο 1ο Γυμνάσιο Αιγάλεω καθώς και στα άλλα σεισμόπληκτα σχολεία του Δήμου. Απάντηση στην αναφορά, έλαβα μόνο από τον Υπουργό Μεταφορών, που απλώς μας ενημέρωσε πως το συγκεκριμένο Γυμνάσιο χαρακτηρίστηκε ακατάλληλο σύμφωνα με το υπ αρίθμ. Πρωτ. ΔΣ/ΚΟΙΝ/106/13-09-2019 έγγραφο υπηρεσίας Κτιριακών Υποδομών. Το εν λόγω γυμνάσιο εξυπηρετεί πάνω από 300 μαθητές σε πρωινές βάρδιες και βάσει αυτού του προγράμματος έχει προσαρμοστεί το ετήσιο πρόγραμμα με προσθήκη ανάλογων κοινωνικών, αθλητικών και καλλιτεχνικών δραστηριοτήτων, στις οποίες συμμετέχουν ενεργά οι μαθητές.

Η Ένωση των Συλλόγων Γονέων του Δήμου Αιγάλεω και οι Σύλλογοι Γονέων διαμαρτυρήθηκαν πολλάκις για την απουσία επίσημης ενημέρωσης από την Πολιτεία σχετικά με την κατάσταση των σεισμόπληκτων σχολείων και για τις πιθανές λύσεις κάλυψης των σχολικών αναγκών των παιδιών τους. Μόλις πριν λίγες ημέρες και σχεδόν στα μέσα της σχολικής χρονιάς ολοκληρώθηκε η μετεγκατάσταση του 1ου Γυμνασίου στον χώρο του πρώην 6ου Δημοτικού, έτσι ώστε και αυτό να επανέλθει σε πρωινή βάρδια!

Ωστόσο οι προσωρινές μεταστεγάσεις έχουν δημιουργήσει αρκετά προβλήματα και μόνο ως προσωρινές λύσεις ανάγκης λειτουργούν με ανοχή από όλους.

Πρέπει άμεσα η Κυβέρνηση να δώσει οριστικές λύσεις με ασφάλεια και προοπτική για τις οικογένειες των μαθητών των σεισμόπληκτων Σχολείων του Δήμου Αιγάλεω.

Κατόπιν των όσων εξέθεσα παραπάνω,

Ερωτάσθε κ.κ Υπουργέ :

  1. Σκοπεύετε να οριοθετήσετε συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα για οριστικές λύσεις, με εχέγγυα ασφαλείας, ώστε οι μαθητές όλων των σεισμόπληκτων Σχολείων του Δήμου Αιγάλεω να επιστρέψουν σύντομα στα σχολεία τους, εγγύς των περιοχών μόνιμης κατοικίας τους;

                                                                       Η  Βουλευτής

                                                    Κωνσταντίνα (Νάντια) Γιαννακοπούλου

Καταγραφή Επ. Ερωτ. Σχολ. Αιγάλεω

Συνάντηση με τον Δήμαρχο Χαϊδαρίου Βαγγέλη Ντινιακό.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ(ΝΑΝΤΙΑ) ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Βουλευτής Β2  Δυτ. Τομέα Αθήνας – Κίνημα Αλλαγής 

Αθήνα, 21 Ιανουαρίου 2020

   ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

Συνάντηση της Βουλεύτριας του Κινήματος Αλλαγής Β2 Τομέα Δυτικού Τομέα Αθήνας Νάντιας Γιαννακοπούλου, με τον Δήμαρχο Χαϊδαρίου κο Βαγγέλη Ντηνιακό

Συνεχίζει τις επαφές της με τους δημάρχους της Δυτικής Αθήνας η Βουλευτής του Κινήματος Αλλαγής, Νάντια Γιαννακοπούλου. Σκοπός των συναντήσεων είναι η καλύτερη ενημέρωσή της για τα ζητήματα της περιοχής, τις προτεραιότητες και τις πρωτοβουλίες των Δήμων και των Φορέων, ώστε να συμβάλει ακόμα πιο ενεργά με στοχευμένες κινήσεις και με κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις, στην επίλυση όποιων προβλημάτων ανακύπτουν.

Την Δευτέρα 20 Ιανουαρίου συναντήθηκε με τον Δήμαρχο Χαϊδαρίου κο Βαγγέλη Ντηνιακό, κατά την διάρκεια της οποίας  ενημερώθηκε αναλυτικά για τα θέματα που αφορούν τον Δήμο, την Τοπική Αυτοδιοίκηση, κι έγινε αποδέκτης των προβληματισμών του.

Η Βουλευτής του Κινήματος Αλλαγής επεσήμανε πως «θα είναι παρούσα, στα θέματα του Δήμου με όλες τις δυνάμεις. Σκοπός όλων μας είναι όχι μόνον να αναδειχθούν σε Κοινοβουλευτικό επίπεδο τα προβλήματα των πολιτών, αλλά και η προσπάθεια εύρεσης βιώσιμων λύσεων που θα βελτιώσουν ουσιαστικά το επίπεδο διαβίωσης τους».

IMG-4695

Συναντήσεις με τους Δημάρχους Περιστερίου και Πετρούπολης.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ(ΝΑΝΤΙΑ) ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Βουλευτής Β2  Δυτ. Τομέα Αθήνας – Κίνημα Αλλαγής

Αθήνα, 19/01/2019

   ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Θέμα: «Συνάντηση της Βουλευτού του Κινήματος Αλλαγής στον Δυτικό Τομέα Αθήνας Νάντιας Γιαννακοπούλου, με τους Δημάρχους Περιστερίου και Πετρούπολης»

Στα πλαίσια επαφών της με Δημάρχους, φορείς και στελέχη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, η Βουλευτής του Κινήματος Αλλαγής Νάντια Γιαννακοπούλου, συναντήθηκε με τους Δημάρχους Περιστερίου Ανδρέα Παχατουρίδη και Πετρούπολης Στέφανο Βλάχο. Σκοπός των συναντήσεων είναι η καλύτερη ενημέρωσή της για τα προβλήματα της περιοχής, τις προτεραιότητες και τις πρωτοβουλίες των Δήμων και των Φορέων, ώστε να συμβάλει ακόμα πιο ενεργά με παρεμβάσεις και με κοινοβουλευτικές κινήσεις, στην επίλυση προβλημάτων.

Η Βουλευτής κατά τις συναντήσεις ενημερώθηκε αναλυτικά από τους Δημάρχους για θέματα που αφορούν τους Δήμους, την Τοπική Αυτοδιοίκηση, την Δυτική Αθήνα και έγινε αποδέκτης των προβληματισμών τους.

Μετά το πέρας των συναντήσεων συμφωνήθηκε, αμφότερες οι πλευρές να διατηρήσουν μια στενή επαφή και συνεργασία.  «Σκοπός όλων μας είναι όχι μόνον να αναδειχθούν σε Κοινοβουλευτικό επίπεδο τα προβλήματα των πολιτών, αλλά και η προσπάθεια εύρεσης βιώσιμων λύσεων που θα βελτιώσουν ουσιαστικά το επίπεδο διαβίωσης τους» δήλωσε η κυρία Γιαννακοπούλου.

 

Τοποθέτηση μου στην εκδήλωση της Offline Post με θέμα: «Μεταναστευτικό: άνθρωποι σε λίστα αναμονής»

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ (ΝΑΝΤΙΑ) ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

                               Βουλευτής Β2  Δυτ. Τομέα Αθήνας – Κίνημα Αλλαγής

Αθήνα, 18/01/2019

   ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Θέμα «Σημαντική παρέμβαση της Βουλευτού του Κινήματος Αλλαγής Νάντιας Γιαννακοπούλου για το μεταναστευτικό προσφυγικό».

Την Πέμπτη 16 Ιανουαρίου στο πάνελ της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθήνας –ΕΣΗΕΑ, παραβρέθηκε και κατέθεσε την άποψη της η Βoυλευτής του Κινήματος Αλλαγής Νάντια Γιαννακοπούλου στην εκδήλωση της Offline Post με θέμα: «Μεταναστευτικό: άνθρωποι σε λίστα αναμονής». Συνομιλητές της και επίσης καλεσμένοι στην ημερίδα ήταν επίσης, ο κος Κωνσταντίνος Φίλης, Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων – Εκτελεστικός Διευθυντής του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων, ο κος Ιωάννης Μουζάλας- Βουλευτής Β3 Νοτίου Τομέα Αθηνών – πρ. Υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής ΣΥΡΙΖΑ , και ο κος Άγγελος Συρίγος , Καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και  Βουλευτής Α’ Αθηνών ΝΔ.

Η βουλευτής του Κινήματος Αλλαγής επεσήμανε πως «υπάρχουν χαρακτηριστικές καθυστερήσεις στην προώθηση αναγκαίων μέτρων από την Κυβέρνηση, ενώ είναι φανερό ότι η ίδρυση και πάλι Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής αποτελεί ομολογία ότι το τελευταίο εξάμηνο η Κυβέρνηση πιάστηκε αδιάβαστη για το πρόβλημα αρχικά και όταν το αντιλήφθηκε αντέδρασε με σειρά μέτρων που το λιγότερο δεν υλοποιεί ικανοποιητικά. Αποτελεί ομολογία έλλειψης συντονισμού και αποτελεσματικότητας».

Τόνισε πως : «Όταν ξεκίνησε η κρίση, η τότε κυβέρνηση της ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ υποδυόταν ότι δεν υπάρχει κανένα ιδιαίτερο πρόβλημα. Χιλιάδες κόσμου έφταναν στα νησιά και μετά «εξαφανίζονταν» προς την Ευρώπη με μυθικά κέρδη για τα κυκλώματα.

Παράλληλα είδαμε και την αδυναμία της κυβέρνησης να αξιοποιήσει την πρωτοφανή σε όγκο χρηματοδότηση που διατέθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση για την αντιμετώπιση του προσφυγικού – μεταναστευτικού. Συνολικά η χώρα μας έλαβε έμμεσα ή άμεσα (κυβέρνηση, διεθνείς και Ευρωπαϊκοί οργανισμοί) 2,2 δις ευρώ τα τελευταία 5 χρόνια, όμως οι άνθρωποι που έφταναν στη χώρα μας ζούσαν και συνεχίζουν να ζουν υπό απαράδεκτες συνθήκες».

Σύμφωνα με τη βουλευτή, «Η Νέα Δημοκρατία θεωρεί ότι έχει νέες, μαγικές λύσεις, όπως η ουτοπική εξαγγελία για εξέταση 70.000 αιτήσεων ασύλου σε μόλις τρεις μήνες. Μαγικό ραβδί όμως δεν έχει κανένας. Η Ελλάδα αυτή τη στιγμή έχει ουσιαστικά καταστεί όμηρος.

Ο Πρόεδρος Ερντογάν εργαλειοποιώντας την προσφυγική κρίση εκβιάζει την σιωπή της Ευρώπης για την εισβολή στη Βόρεια Συρία και τις παράνομες ενέργειές του στην Κυπριακή ΑΟΖ. Από την άλλη είναι η αβελτηρία των Κρατών Μελών της Ένωσης στην αναθεώρηση του Κανονισμού Δουβλίνο ΙΙΙ που ρίχνει το βάρος μόνο στα κράτη πρώτης.

Τέλος η βουλευτής κατέστησε σαφές πως «Είναι αναγκαίο, είναι άκρως επιτακτικό πλέον να διαμορφώσουμε μία εθνική στρατηγική για το θέμα αυτό, μακριά από συνθηματολογία και μικροπολιτικές αντιθέσεις. Πρέπει να απαιτήσουμε την άμεση δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού προγράμματος μετεγκατάστασης προσφύγων. Χρειαζόμαστε έναν μηχανισμό καταμερισμού των αιτούντων άσυλο που φτάνουν στην Ευρώπη σε όλα τα Κράτη της Ένωσης με οικονομικές κυρώσεις για όσους αρνούνται να συμμετάσχουν όπως η Ουγγαρία και η Πολωνία.

Η ευθύνη πρέπει να επιμερίζεται σε όλα τα Κράτη Μέλη βάσει δεικτών όπως ο πληθυσμός, η ανεργία, το ΑΕΠ και ο αριθμός προσφύγων που ήδη διαμένουν στη χώρα. Τέλος οι Ευρωπαίοι εταίροι πρέπει να καταλάβουν ότι η προσφυγική και μεταναστευτική κρίση δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με χρηματοδοτήσεις και χωρίς τις αναγκαίες θεσμικές αλλαγές.

Χρειάζεται κι έχουμε ανάγκη από μια νέα Ευρωπαϊκή Συμφωνία».

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της τοποθέτησης:

«Καλησπέρα, σας καλωσορίζω κι εγώ με την σειρά μου και θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά για την τιμητική σας πρόσκληση στη σημερινή εκδήλωση σας.

Τα τελευταία χρόνια συχνά ακούμε για τις απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης στα Κέντρα Υποδοχής που υπάρχουν στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, με την Μόρια να είναι η πιο χαρακτηριστική περίπτωση.  Όταν η Ντούνια Μιγιάτοβιτς επισκέφτηκε στα τέλη Οκτωβρίου την Σάμο, όπου ζουν σε άθλιες συνθήκες εννιά φορές περισσότεροι άνθρωποι από όσους μπορεί να αντέξει ο καταυλισμός , χρησιμοποίησε φράσεις που αναδεικνύουν την δραματικότητα και εκρηκτικότητα του προβλήματος. Αναφέρω κάποιες: « Οι προσφυγικοί καταυλισμοί στα ελληνικά νησιά είναι ένα βήμα πριν την καταστροφή», « Οι ελλείψεις σε ιατρική φροντίδα και συνθήκες υγιεινής είναι απελπιστικές», Η κατάσταση είναι εκρηκτική». Είναι φράσεις που περιγράφουν ένα τοπίο κόλασης.

Την ίδια ώρα βλέπουμε μια πραγματική έκρηξη των τοπικών κοινωνιών στα Νησιά στα οποία διαπιστώναμε μια υποδειγματική συμπεριφορά ως προς την υποδοχή των πρώτων προσφύγων το 2015, συμπεριφορά που προβαλόταν σ΄όλο τον πλανήτη. Τώρα παρακολουθήσαμε μέχρι και ξυλοδαρμό του Υπουργού κ. Μηταράκη λίγες μέρες πριν. Την ίδια ώρα υπάρχουν χαρακτηριστικές καθυστερήσεις στην προώθηση αναγκαίων μέτρων από την Κυβέρνηση, ενώ είναι φανερό ότι η ίδρυση και πάλι Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής αποτελεί ομολογία ότι το τελευταίο εξάμηνο η Κυβέρνηση πιάστηκε αδιάβαστη για το πρόβλημα αρχικά και όταν το αντιλήφθηκς αντέδρασε με σειρά μέτρων που το λιγότερο δεν υλοποιεί ικανοποιητικά. Αποτελεί ομολογία έλλειψης συντονισμού και αποτελεσματικότητας.

Τι συμβαίνει λοιπόν; Σε τι φάση βρισκόμαστε; Γιατί κάποιοι ισχυρίζονται ότι μπορεί υπό προϋποθέσεις το Μεταναστευτικό- Προσφυγικό να εξελιχθεί σε εθνικό , σε μείζον κοινωνικό, πολιτικό πρόβλημα; Τι πρέπει να γίνει; Τι μπορεί να γίνει;

Όμως ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Όταν ξεκίνησε η κρίση, η τότε κυβέρνηση της ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ υποδυόταν ότι δεν υπάρχει κανένα ιδιαίτερο πρόβλημα. Χιλιάδες κόσμου έφταναν στα νησιά και μετά «εξαφανίζονταν» προς την Ευρώπη με μυθικά κέρδη για τα κυκλώματα. Στη συνέχεια, είχαμε την αντίδραση των χωρών της Κεντρικής Ευρώπης με το κλείσιμο του Βαλκανικού διαδρόμου και λίγους μήνες μετά την Δήλωση Ευρωπαϊκής Ένωσης – Τουρκίας, που παρά την πολύ μεγάλη μείωση των αφίξεων, η κυβερνητική ανεπάρκεια σε επιχειρησιακό επίπεδο ήταν πασιφανής.

Η Δήλωση Ευρωπαϊκής Ένωσης – Τουρκίας  απομόνωσε τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, περιορίζοντας τις μεταφορές προς την ενδοχώρα, καθώς κάθε πρόσφυγας ή μετανάστης που έφτανε, θα έπρεπε να παραμείνει εκεί μέχρι την τελική εκδίκαση της αίτησης ασύλου του ή την επιστροφή του στην Τουρκία. Η αρχή του 1 προς 1, δηλαδή για κάθε Σύριο πρόσφυγα που θα επέστρεφε στην Τουρκία, οι χώρες της Ένωσης θα έπαιρναν έναν πρόσφυγα από την Τουρκία στην Ευρώπη, ποτέ δεν εφαρμόστηκε. Από το 2016 μόλις 1950 άνθρωποι έχουν επιστρέψει από την Ελλάδα στην Τουρκία εκ των οποίων οι Σύριοι ήταν μόλις 359. Παράλληλα από την Τουρκία 28.000 Σύριοι πρόσφυγες έχουν μεταφερθεί στην Ευρώπη. Άρα αν εφαρμοζόταν κανονικά η Δήλωση, στην Τουρκία θα έπρεπε να είχαν επιστραφεί 27.641 Σύριοι πρόσφυγες.

Οι αιτίες για αυτές τις τόσο λίγες επιστροφές είναι κυρίως η γραφειοκρατία και η έλλειψη πολιτικής βούλησης αλλά και ο ρόλος κάποιων μεμονωμένων Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων που δραστηριοποιούνται στα νησιά. Είναι χαρακτηριστικό ότι σύμφωνα με τα στατιστικά για το 2018 οι επιστροφές μεταναστών που μετά από την εξέταση των αιτήσεων τους βρέθηκε ότι δεν χρήζουν προστασίας σε ευρωπαϊκό έδαφος, είναι τρομακτικά χαμηλά, 66 άτομα μέσω 11 πτήσεων.

Παράλληλα είδαμε και την αδυναμία της κυβέρνησης να αξιοποιήσει την πρωτοφανή σε όγκο χρηματοδότηση που διατέθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση για την αντιμετώπιση του προσφυγικού – μεταναστευτικού. Συνολικά η χώρα μας έλαβε έμμεσα ή άμεσα (κυβέρνηση, διεθνείς και Ευρωπαϊκοί οργανισμοί) 2,2 δις ευρώ τα τελευταία 5 χρόνια, όμως οι άνθρωποι που έφταναν στη χώρα μας ζούσαν και συνεχίζουν να ζουν υπό απαράδεκτες συνθήκες.  Συντρίβοντας την αξιοπρέπειά τους και θέτοντας σε κίνδυνο της ζωή τους. Οι υποδομές παραμένουν υπερκορεσμένες, υποτυπώδεις και η χώρα μας γίνεται στόχος σκληρών δημοσιευμάτων και ανακοινώσεων ανθρωπιστικών οργανώσεων από όλο τον κόσμο.

Είναι χαρακτηριστικό ότι αν κοιτάξει κανείς την απορρόφηση των τακτικών κονδυλίων της Ένωσης για το προσφυγικό, από τα 615.5 εκατομμύρια ευρώ της μακροπρόθεσμης χρηματοδότησης για την περίοδο 2014-2020, έχει απορροφηθεί μόλις το 36%, δηλαδή τα 222.8 εκατ. ευρώ. Παράλληλα, για τα 270 εκατομμύρια έκτακτης χρηματοδότησης που διατέθηκαν μέσω της κυβέρνησης η Ελλάδα βρίσκεται υπό έλεγχο από τις Ευρωπαϊκές Υπηρεσίες Καταπολέμησης της Απάτης λόγω κακοδιαχείρισης.

Όμως και σήμερα, παρά τα μεγάλα λόγια και τις διακηρύξεις της Νέας Δημοκρατίας, η μεγάλη αύξηση που παρατηρήθηκε τους τελευταίους μήνες απέδειξε ότι μόνο έτοιμη δεν ήταν.

Η κυβέρνηση βέβαια καλώς απάντησε στον μεγάλο συνωστισμό που προκλήθηκε από την αύξηση των αφίξεων στα νησιά, σπάζοντας τον χωρικό περιορισμό της Δήλωσης Ευρωπαϊκής Ένωσης – Τουρκίας, σύμφωνα με το οποίο, για να δεχτεί η Τουρκία επιστροφές στο έδαφος της, αυτές έπρεπε να λαμβάνουν χώρα απευθείας από τα νησιά και τα hot spots, προχωρώντας σε εσωτερική μετεγκατάσταση.

Αυτή η εσωτερική μετεγκατάσταση όμως, η μεταφορά δηλαδή των ευάλωτων αιτούντων ασύλου, που είναι κυρίως ασυνόδευτοι ανήλικοι και οικογένειες, έλαβε χώρα έως και αιφνιδιαστικά, χωρίς κανείς να προετοιμάσει και να εξηγήσει στις τοπικές κοινωνίες τι συμβαίνει, με αποτέλεσμα η διαδικασία να γίνεται πολλές φορές κυριολεκτικά τη νύχτα. Η απουσία προετοιμασίας σε συνδυασμό με την ακροδεξιά ρητορική ορισμένων στελεχών και βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας  δημιουργούν γόνιμο έδαφος νομιμοποιώντας ξανά πράξεις μισαλλοδοξίας και απανθρωπιάς που ευτυχώς βεβαίως παραμένουν περιθωριακές. Αναφέρω πολύ χαρακτηριστικά το barbecue της Θεσσαλονίκης  και τα απαράδεκτα σχόλια Βουλευτή που ευτυχώς μαζεύτηκαν.

Η Νέα Δημοκρατία θεωρεί ότι έχει νέες, μαγικές λύσεις, όπως η ουτοπική εξαγγελία για εξέταση 70.000 αιτήσεων ασύλου σε μόλις τρεις μήνες. Μαγικό ραβδί όμως δεν έχει κανένας. Η Ελλάδα αυτή τη στιγμή έχει ουσιαστικά καταστεί όμηρος.

Ο Πρόεδρος Ερντογάν εργαλειοποιώντας την προσφυγική κρίση εκβιάζει την σιωπή της Ευρώπης για την εισβολή στη Βόρεια Συρία και τις παράνομες ενέργειές του στην Κυπριακή ΑΟΖ. Από την άλλη είναι η αβελτηρία των Κρατών Μελών της Ένωσης στην αναθεώρηση του Κανονισμού Δουβλίνο ΙΙΙ που ρίχνει το βάρος μόνο στα κράτη πρώτης.

Είναι αναγκαίο, είναι άκρως επιτακτικό πλέον να διαμορφώσουμε μία εθνική στρατηγική για το θέμα αυτό, μακριά από συνθηματολογία και μικροπολιτικές αντιθέσεις.

Η επανεμφάνιση του προβλήματος μετά την όξυνση του 2015 δείχνει ότι ήρθε για να μείνει. Θα είναι κυρίως Μεταναστευτικό, ενώ θα προστίθεται το Προσφυγικό ανάλογα με τις συγκυρίες. Το ποσοτικό επομένως επιχείρημα ότι ο σημερινός αριθμός δεν είναι και τόσο μεγάλος και γιατί να ανησυχούμε δεν ευσταθεί. Κανείς δεν μας εξασφαλίζει ότι ο σημερινός αριθμός θα κρατηθεί σ΄αυτό το επίπεδο. Όμως , η τωρινή κατάσταση δεν είναι διατηρήσιμη όχι γιατί ο αριθμός είναι μεγάλος, αλλά γιατί το σύστημα έχει μόνο εισόδους κ;αι όχι εξόδους. Και μόνο αυτό λειτουργεί ενθαρρυντικά στους διακινητές. Δεν υπάρχουν πια οι έξοδοι που χρησιμοποιήθηκαν κουτοπόνηρα για να διοχετεύονται εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, λες και αυτές δεν θα αντιδρούσαν κάποια στιγμή. Έτσι που φτιάχτηκε το σύστημα, ήταν μοιραίο να μην αντέξει μια νέα μέτρια έστω αύξηση των ροών.

Έχουμε λοιπόν ένα μεγάλο πρόβλημα και θα περίμενε κανείς μεγαλύτερη αυτοσυγκράτηση από όλες τις πλευρές του κομματικού συστήματος. Απορώ για παράδειγμα που η σημερινή αξιωματική αντιπολίτευση παρασύρεται τόσο εύκολα στο παιχνίδι της πολιτικής εκμετάλλευσης, σαν να μην έμαθε τίποτα από την δική της κυβερνητική εμπειρία  ή σαν να μην κατάλαβε τίποτα από το πολιτικό τίμημα που πληρώνει σήμερα η Κυβέρνηση για τις παρεξηγήσεις και τις προσδοκίες που δημιούργησε την εποχή που η αντιπολιτευτική ευκολία την έκανε να αποδίδει στον ΣΥΡΙΖΑ ή τις ατυχείς δηλώσεις της τότε Υπουργού την απότομη αύξηση των προσφυγικών ροών το δύσκολο 2015.

Μεγαλύτερη αυτοσυγκράτηση λοιπόν, γιατί όλοι καταλαβαίνουν πια ότι δεν υπάρχει άλλη λύση από αυτήν: ταχύτερη και αποτελεσματικότερη διαδικασία ασύλου, αποσυμφόρηση των νησιών , ενίσχυση των δομών και των υπηρεσιών ενσωμάτωσης, βελτίωση των υποδομών στα ίδια τα νησιά, αύξηση των επιστροφών στην Τουρκία Σύριων προσφύγων και μεταναστών χωρίς δικαίωμα ασύλου, κάνοντας χρήση των κονδυλίων που έχουν προβλεφθεί και εκταμιευθεί από την Ένωση γι’ αυτόν τον σκοπό.

Και όλοι καταλαβαίνουν ότι όλα αυτά που ασυγχώρητα καθυστέρησαν , όσο και αν είναι αναγκαία , δεν δίνουν λύση. Χρειάζεται μια νέα Ευρωπαϊκή Συμφωνία.

Πρέπει να απαιτήσουμε την άμεση δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού προγράμματος μετεγκατάστασης προσφύγων. Χρειαζόμαστε έναν μηχανισμό καταμερισμού των αιτούντων άσυλο που φτάνουν στην Ευρώπη σε όλα τα Κράτη της Ένωσης με οικονομικές κυρώσεις για όσους αρνούνται να συμμετάσχουν όπως η Ουγγαρία και η Πολωνία. Βραχυπρόθεσμες παρεμβάσεις στη βάση του μοντέλου για την διανομή των αφίξεων στη Μάλτα, δεν θα βοηθούσαν την κατάσταση στην Ελλάδα, καθώς πολλές φορές χρειάζονται εβδομάδες διαπραγματεύσεων για ένα πλοίο που αφορά λίγες δεκάδες ανθρώπων ενώ εμείς είχαμε λίγο πάνω από 30.000 αφίξεις το τελευταίο τρίμηνο.     Παράλληλα πρέπει να προχωρήσει η αναθεώρηση του Κανονισμού Δουβλίνο ΙΙΙ βάσει της πρότασης που ψήφισε το Κοινοβούλιο και μπλοκάρουν στο Συμβούλιο ευρωπαϊκές κυβερνήσεις που ανήκουν στο Λαϊκό Κόμμα όπως η Νέα Δημοκρατία. Δεν μπορεί το βάρος της εξέτασης ασύλου να πέφτει μόνο στα Κράτη Μέλη πρώτης γραμμής όπως η Ελλάδα και η Ιταλία. Αντιθέτως η ευθύνη πρέπει να επιμερίζεται σε όλα τα Κράτη Μέλη βάσει δεικτών όπως ο πληθυσμός, η ανεργία, το ΑΕΠ και ο αριθμός προσφύγων που ήδη διαμένουν στη χώρα.

Ακόμα και με ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα μετεγκατάστασης, ένα ποσοστό προσφύγων θα παραμείνει στη χώρα μας, όπως και στις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές χώρες. Αξιοποιώντας τα Ευρωπαϊκά χρήματα, θα πρέπει να διαμορφώσουμε τις συνθήκες για την όσο το δυνατόν ομαλή ένταξή τους. Βασικό βήμα είναι η παρουσία στα σχολεία για τους ανήλικους και εκτεταμένα προγράμματα εκμάθησης Ελληνικών για τους ενήλικους. Οι περισσότεροι από αυτούς τους ανθρώπους, όταν το επιτρέψουν οι συνθήκες στην πατρίδα τους θα επιστρέψουν, για όσο όμως είναι εδώ, ας φανούμε αντάξιοι των καταστάσεων.

Σ΄αυτό το σημείο θα ήθελα να σημειώσω ότι διεξάγεται μια δημόσια συζήτηση για το αν το πρόβλημα είναι κοινωνικά και πολιτικά διαχειρίσιμο. Δεν είναι απλή η απάντηση αφού το πόσους μετανάστες μπορεί να αντέξει η κοινωνία συνολικά και οι τοπικές κοινωνίες σχετίζεται με την συλλογική ψυχολογία, τις δυνατότητες απασχόλησης , την κατάσταση της οικονομίας. Στις διεθνείς συγκριτικές έρευνες οι Έλληνες εμφανίζονται εντυπωσιακά ξενόφοβοι, κλειστοί και εχθρικοί προς τους μετανάστες. Ωστόσο, από την άλλη υπάρχουν δεκάδες ενδείξεις από την καθημερινή ζωή που φανερώνουν μεγαλύτερη ανεκτικότητα και ικανότητα συνύπαρξης με τους « άλλους». Το σίγουρο είναι πάντως ότι η ανεκτικότητα και εξοικείωση αυξάνει όταν οι πολίτες αισθάνονται ότι το Κράτος έχει ένα φερέγγυο σύστημα διαχείρισης του προβλήματος, ότι δεν υπάρχει κίνδυνος να γίνει ανεξέλεγκτο και ότι δεν είναι μέρος μιας γενικότερης στάσης ανομίας. Είναι αυτός ένας ακόμα λόγος εθνικής συνεννόησης , αλλά και απομόνωσης των ακραίων απόψεων που κινούνται από ένα ακραίο επιθετικό αντιμεταναστευτικό λόγο έως μια λογική « ανοικτών θυρών».

Τέλος οι Ευρωπαίοι εταίροι πρέπει να καταλάβουν ότι η προσφυγική και μεταναστευτική κρίση δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με χρηματοδοτήσεις και χωρίς τις θεσμικές αλλαγές κάποιες από τις οποίες ανάφερα προηγουμένως. Ιδιαίτερα όσον αφορά τις μεταναστευτικές ροές, η Ευρώπη δεν είναι σε θέση να υποδεχθεί όλους όσους επιθυμούν να έρθουν σε αυτή. Εκτός της φύλαξης των συνόρων, πρέπει να βοηθήσουμε στην οικονομική ευημερία και σταθερότητα των χωρών καταγωγής τους, ώστε να μην είναι τόσο ισχυρό το κίνητρο να γίνουν θύματα των εμπόρων ψυχών διακινδυνεύοντας τη ζωή τους στην προσπάθεια ένα καλύτερο μέλλον».

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Επίκαιρη ερώτηση που κατέθεσα σχετικά με τη διαρκώς μειούμενης τιμής του ελαιόλαδου στη Μεσσηνία.

                                                                   ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ                                                           

Αθήνα, 15 Ιανουαρίου  2020

        ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ

ΠΡΟΣ: Τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων

ΘΕΜΑ: «Σε απόγνωση οι ελαιοπαραγωγοί Μεσσηνίας και όλης της χώρας, λόγω της διαρκώς μειούμενης τιμής του ελαιόλαδου».

Ιδιαίτερη ανησυχία προξενεί στους ελαιοπαραγωγούς της Μεσσηνίας κι όλων των ελαιοπαραγωγικών περιοχών η συνεχής μείωση που έχει καταγραφεί στην τιμή του ελαιολάδου. Ενδεικτικά, όπως αποκαλύπτουν τα στοιχεία της αγοράς, οι μεγαλέμποροι δίνουν τιμές που έχουν φτάσει στα 2,10 ευρώ το κιλό.

Αξίζει δε να σημειωθεί ότι αποθέματα καλής ποιότητας ελαιολάδου δεν υπάρχουν, αφού η περσινή χρονιά ήταν πολύ άσχημη με προβλήματα, όπως γλοιοσπόριο και λοιπά, και πολλοί παραγωγοί αναγκάστηκαν να πουλήσουν το προϊόν τους ακόμη και κάτω από τα 2 ευρώ το κιλό.

Σε αυτή την εγχώρια κατάσταση έρχεται να προστεθεί ως επιβαρυντικός παράγοντας η τιμή ελαιολάδου σε άλλες ευρωπαϊκές αγορές όπως η ισπανική, που επίσης παραμένει ιδιαιτέρως χαμηλή. Κι ενώ στην Ισπανία είχαν  πολύ μεγάλη παραγωγή ελαιολάδου, που ξεπέρασε το 1,7 εκ. τόνους, σύμφωνα με τα στοιχεία του IOC, οι τιμές παραγωγού για το έξτρα παρθένο ισπανικό ελαιόλαδο, στα τέλη Μαρτίου, διαμορφώθηκαν στα 2,38 ευρώ το κιλό, δηλαδή μειωμένες κατά 24%, σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του προηγούμενου έτους. Ομοίως, η τιμή του ελληνικού παρθένου ελαιολάδου ήταν 13,5% χαμηλότερη από τον πενταετή μέσο όρο και κατά 18% σύμφωνα με το Διεθνές Συμβούλιο Ελαιολάδου.

Από την πλευρά της η Κομισιόν, σύμφωνα με τις πρόσφατες δηλώσεις του επιτρόπου Γεωργίας Φιλ Χόγκαν, υποσχέθηκε ότι θα τεθούν τα θεμέλια για έναν σύνθετο μηχανισμό παρακολούθησης της αγοράς ελαιολάδου στα παραγωγά κράτη-μέλη της ΕΕ.

Κε Υπουργέ, οι ελαιοπαραγωγοί της Μεσσηνίας και όλης της χώρας, αναζητούν στήριξη του εισοδήματος τους και δεν πείθονται από τον μονόδρομο της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ) της ΕΕ που αποδίδει τις  ευτελιστικές τιμές στις δακοκτονίες.

Κε Υπουργέ, όπως πολύ καλά γνωρίζετε το ελαιόλαδο είναι από τα βασικά μας εθνικά προϊόντα με απαράμιλλη ποιότητα, με εξαγωγική κατεύθυνση, σημαντική συνεισφορά στην απασχόληση και τελικά στη διατήρηση της ζωής στην ύπαιθρο και την κοινωνική συνοχή.

Επειδή η πρόσφατη επιβολή δασμών στο τυποποιημένο Ισπανικό ελαιόλαδο και στις βρώσιμες ελιές, οι οποίες είναι επίσης στα «αζήτητα» στη χώρα μας,  πιέζουν συνολικά την τιμή του ελαιολάδου προς τα κάτω και της βρώσιμης ελιάς  σε τιμές ευτελιστικές και κάτω από το κόστος παραγωγής.

Επειδή η ελαιοπαραγωγή στη χώρα μας λόγω της κλιματικής αλλαγής κι άλλων παραγόντων, έχει και άλλους κινδύνους να αντιμετωπίσει που έχουν επίπτωση στην ποιότητα και την ποσότητα ,

Ερωτάσθε κε Υπουργέ: 

1.Ποια επιπλέον μέτρα σκοπεύετε να λάβετε ώστε όχι μόνο να  συγκρατηθεί η συνεχής πτώση της τιμής του ελαιολάδου αλλά και να καθοριστεί ει δυνατόν κατώτατη τιμή ελαιολάδου που να αφήνει περιθώρια επιβίωσης στους ελαιοπαραγωγούς;

 

Η ερωτώσα βουλευτής

                                             Κωνσταντίνα( Νάντια) Γιαννακοπούλου

Καταγραφή Επίκαιρη Ερώτηση Ελαιόλαδο

Δελτίο Τύπου σχετικά με την απάντηση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, σε ερώτηση που κατέθεσα για το θέμα της απομάκρυνσης του 301 Εργοστασίου Βάσης και την απόδοση του χώρου στους κατοίκους της περιοχής.

ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ

Κωνσταντίνα(Νάντια) Γιαννακοπούλου

Βουλευτής Β2 Τομέα Δυτ. Αθήνας

Αθήνα,13 Ιανουαρίου 2020

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΘΕΜΑ: «Απάντηση Υπουργείου Εθνικής Άμυνας στην υπ΄αρίθμ 2742/19.12.2019  ερώτηση σχετικά με την απομάκρυνση του 301 εργοστασίου βάσης και απόδοση του χώρου στους κατοίκους της περιοχής».

Σχετικά με το πάγιο αίτημα ετών για απομάκρυνση του στρατοπέδου και αξιοποίηση της έκτασης σε όφελος των αναγκών του λαού ως χώρου πρασίνου, αναψυχής, πολιτισμού και αθλητισμού με ελεύθερη και δωρεάν χρήση, απάντησε ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας κος Παναγιωτόπουλος.

Παρά τις δεσμεύσεις των κυβερνήσεων διαχρονικά για απομάκρυνση του στρατοπέδου και τα σχετικά χρονοδιαγράμματα, αυτό παραμένει και λειτουργεί. Η έλλειψη επαρκών εκτάσεων στα όρια του δήμου, που θα μπορούσαν να διαμορφωθούν προς όφελος των κατοίκων, περιορίζει στο ελάχιστο τη δυνατότητα για βελτίωση της ποιότητας ζωής τους. Ανέφερε πως το στρατόπεδο αυτό θα κριθεί από τις Ένοπλες Δυνάμεις.

Ο κος Υπουργός δυστυχώς, ζήτησε από εμάς τους βουλευτές της αντιπολίτευσης να αναλάβουμε να έρθουμε σε επαφή με τον Δήμο των Αγίων Αναργύρων, προκειμένου ο δήμος να καταθέσει τη δική του πρόταση.

Ουσιαστικά ο Υπουργός αποποιήθηκε των ευθυνών του κι απέδωσε την απραξία του Υπουργείου του, στο γεγονός πως όλα εξαρτώνται από τις Ένοπλες Δυνάμεις που φέρουν χρηματοδοτικές ανάγκες, προκειμένου να αναβαθμιστεί ο εξοπλισμός τους, κάτι δηλαδή που δικαιολογεί την υποβάθμιση της ποιότητας ζωής των κατοίκων της Δυτικής Αθήνας.

 Ο Υπουργός με άλλα λόγια ζητά μια πρόταση από τον Δήμο Αγίων Αναργύρων για εξαγορά.

Κύριε Υπουργέ εμείς κι ο Δήμος έχουμε πρόταση. Πρόταση για χώρους πρασίνου και παρεμφερείς δραστηριότητες του δήμου σε τέτοιους χώρους, που θα αναγάγουν την περιοχή μας ξανά βιώσιμη για τους κατοίκους της.

Δεν ζητάμε τίποτα παράλογο ή διαφορετικής εμβέλειας από αυτό που είχε ζητήσει και κος Μητσοτάκης, ως βουλευτής, δηλαδή παραχώρηση του χώρου στους πολίτες.

Ακόμη κι αν όπως λέτε, ενεργά στρατόπεδα ανήκουν στα περιουσιακά στοιχεία των Ενόπλων Δυνάμεων, σίγουρα αν υπάρχει θέληση και υφίσταται ύψιστη ανάγκη για την ποιοτική διαβίωση των κατοίκων της Δυτικής Αθήνας, μπορεί να επαναδιαπραγματευθούμε την δυνατότητα αυτή.

Εμείς θα είμαστε παρόντες και θα υπενθυμίζουμε πως όταν προτάξουμε τις ανάγκες των συμπολιτών μας,  λύσεις υπάρχουν.

Οφείλει όμως ο κος Πρωθυπουργός, και οι Βουλευτές της Κυβέρνησης να μην το λησμονούν, τώρα που δεν  ανήκουν πια στην αντιπολίτευση.

Καταγραφή 301 ΕΒ