ΑΝΑΓΚΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗΣ ΤΗΣ ΚΡΙΣΙΜΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗ ΜΑΧΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΟΡΟΝΟΙΟΥ

Άρθρο μου στην εφημερίδα Political – 10/04/2021

Δεκατρείς, δεκατέσσερις μήνες αντιμετώπισης της πανδημίας του κορονοϊού δεν είναι και μικρό διάστημα. Αυτό όμως είναι ένα χαρακτηριστικό κάθε πανδημίας όποτε και αν εμφανίστηκε στην ιστορία της ανθρωπότητας. H ισπανική γρίπη για παράδειγμα, η πρώτη πανδημία του 20ου αιώνα κράτησε 8 μήνες οπότε και εξαφανίστηκε ξαφνικά, αφού εξόντωσε από 20 εκατομμύρια έως 40 εκατομμύρια ανθρώπους παγκόσμια. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι μπορούμε να γνωρίζουμε πόσο θα κρατήσει η πανδημία. Αν κάτι είναι ριζικά διαφορετικό στην «εποχή του κορονοϊού» είναι η συνταρακτική πρόοδος της Επιστήμης, που επέτρεψε σε χρόνο μηδέν να υπάρχουν εμβόλια, να υπάρχουν tests και να έχουν γίνει βήματα στην κατεύθυνση αποκωδικοποίησης του φονικού ιού, έχοντας βέβαια μπροστά της πολλά ερωτήματα που πρέπει να απαντήσει. Ας σκεφτούμε, ότι στις αρχές Μαρτίου του 2020 είχαμε το πρώτο κρούσμα στην Ελλάδα και ένα χρόνο μετά έχουν πραγματοποιηθεί 2.000.000 εμβολιασμοί.

Τι σημαίνουν τα παραπάνω στοιχεία; Ότι δίνουμε μια μάχη απέναντι σε ένα εν πολλοίς άγνωστο ιό, που μεταλλάσσεται και γίνεται όλο και πιο επιθετικός. Τι συμπέρασμα προκύπτει από αυτό; Ότι ασφαλώς και η Κυβέρνηση έχει την ευθύνη για τις όποιες αποφάσεις, τα όποια μέτρα λαμβάνονται, αλλά ας επιμείνουμε στον σεβασμό απέναντι στους Επιστήμονες και ας τους αφήσουμε ανεπηρέαστους να κάνουν τη δουλειά τους ακόμα και με τα πιθανά λάθη που μπορεί να κάνουν σ’ αυτή την υπερπροσπάθεια. Αυτή ήταν και η εμπειρία από την πρώτη καραντίνα. Είναι μη κατανοητό επομένως να ζητείται σωστά να γίνονται δεκτές οι προτάσεις των Επιστημόνων και ταυτόχρονα από τις ίδιες δυνάμεις να ασκείται κριτική σε όποια μέτρα καταλήγουν. Είναι ακατανόητο πολιτικές δυνάμεις να τάσσονται υπέρ των ανοιγμάτων όταν επιβάλλεται lock down και να ζητείται κλείσιμο όταν επιχειρούνται ανοίγματα ή ανάσες. Είναι ακατανόητο να ζητούνται τα πρακτικά της Επιτροπής των Επιστημόνων. Οι Επιστήμονες μέσα και από τις διαφορετικές απόψεις τους, έχουν την πλήρη ευθύνη να εισηγούνται. Ας τους προστατεύσουμε και ας αυτοπροστατευθούν και οι ίδιοι χωρίς να πέφτουν στην παγίδα της υπερέκθεσης. Η δε Κυβέρνηση ας τους λαμβάνει υπόψη, χωρίς να κρύβεται και πίσω από αυτούς ή τρέχοντας Υπουργοί να προκαταλάβουν μέτρα, ημερομηνίες, ανοίγματα, για τα οποία συχνά διαψεύστηκε.  Ας ασχολείται δε περισσότερο για να παίρνει τα αναγκαία μέτρα πιο αποτελεσματικά και έγκαιρα όπως η ενίσχυση των ΜΜΜ, η ενίσχυση του Ε.Σ.Υ, η κατάρτιση ολοκληρωμένων σχεδίων για την λειτουργία σχολείων, έλεγχος μεγάλων χώρων κ.ά. Δυστυχώς έχουν υπάρξει, μέχρι στιγμής, πολλά λάθη, παραλείψεις και ολιγωρίες, αλλά γι’ αυτό όπως έχω πει πολλές φορές θα λογαριαστούμε μετά το τέλος αυτής της δοκιμασίας.

Είμαστε σε πολύ κρίσιμο σημείο και θα ήταν καταστροφικό να λειτουργούμε όλοι υπό το βάρος κόπωσης που την επιτείνουμε με τις παραφωνίες , πιέσεων, κομματικών παιγνίων. Έχουμε το Εμβόλιο ως βασικό όπλο, τα tests κάθε είδους, τα γνωστά μέτρα (μάσκες, αποστάσεις, αποφυγή συνωστισμού κάθε είδους). Μ’ αυτά ας δώσουμε την μάχη όλοι μαζί, για να ζήσουμε ένα καλύτερο Πάσχα σε σχέση με πέρυσι και ένα πολύ καλύτερο Καλοκαίρι. Προϋπόθεση είναι να ξαναθυμηθούμε το μυστικό της πρώτης καραντίνας: Επιστήμονες που εισηγούνται ανεπηρέαστοι- Κυβέρνηση που σέβεται τις αποφάσεις και παίρνει μέτρα – Κοινωνία που έχει την αίσθηση του κινδύνου και δείχνει κοινωνική ευθύνη. 

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ

Είναι δύσκολες οι καταστάσεις που ζούμε και το πολύμηνο lockdown, πέραν όλων των άλλων, έχει θέσει σε δοκιμασία τους πάντες. Υπάρχει μια διάχυτη κόπωση όσων εμπλέκονται: από την Κυβέρνηση και την Επιτροπή των Επιστημόνων, μέχρι τους Επιχειρηματίες, ιδιαίτερα κλάδων που έχουν υποστεί σημαντικά πλήγματα ή που στο επόμενο διάστημα κρίνεται η πορεία τους, μέχρι τους νέους ανθρώπους. Υπάρχει κόπωση σε όσους έχουν τηρήσει τα μέτρα, αλλά την επικαλούνται και όσοι ποτέ δεν τα τήρησαν. Ωστόσο, πόσο βοηθάει αυτή η συζήτηση άραγε; Καταλαβαίνω τον εντοπισμό του προβλήματος, αρχίζω όμως και προβληματίζομαι, όταν κάποιοι επικαλούνται την κόπωση ως άλλοθι. Ανησυχώ όταν αυτή η συζήτηση λειτουργεί ως ώθηση για μεγαλύτερη ανυπακοή, που με την σειρά της οδηγεί σε χιλιάδες νέα κρούσματα και αναζωπυρώσεις της διάδοσης του κορωνοϊού.

Κι όμως, οδεύουμε προς το τέλος. Έχουμε ένα μεγάλο όπλο, το εμβόλιο. Ήδη έχουν εμβολιαστεί έστω με μία δόση περίπου δύο εκατομμύρια Έλληνες. Ο ανακοινωθείς Προγραμματισμός προβλέπει άλλους 1,5 εκατομμύρια εμβολιασμούς μέχρι τέλη Απριλίου και άλλους τόσους μέχρι τέλη Μαΐου. Επομένως, οι επόμενες μέρες θα είναι και κρίσιμες, αλλά και ελπιδοφόρες ταυτόχρονα. Παράλληλα τα self tests είναι ένα ιδιαίτερα χρήσιμο εργαλείο για να προστατεύονται, έστω μερικώς, κάποιοι ευαίσθητοι χώροι. Ε, ας μη χύσουμε το γάλα από την καρδάρα λοιπόν!

Αυτήν ακριβώς τη στιγμή Κυβέρνηση και Επιτροπή Επιστημόνων πρέπει να εκπέμψουν ένα ισχυρό μήνυμα ανασύνταξης. Το ίδιο και τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Μόνο μ’ αυτή την προϋπόθεση είναι δυνατό να πείθεις την κοινή γνώμη. Εδώ, όμως, υπάρχουν προβλήματα. Η Επιτροπή θα πρέπει να εκπέμπει ένα και μοναδικό μήνυμα και τα μέλη της δεν είναι ανάγκη να συναγωνίζονται τους πολιτικούς σε τηλεοπτικές εμφανίσεις. Θα πρέπει να αποφασίζουν τις προτάσεις τους με υγειονομικά και μόνο κριτήρια και από κει και πέρα θα πρέπει να αποφεύγουν τις παλινωδίες και να μη θολώνουν από μόνοι τους το μήνυμα. Αυτό που συνέβη για τη λειτουργία του λιανεμπορίου σε Θεσσαλονίκη, Αχαΐα και Κοζάνη με την αλλαγή απόφασης μέσα σε δύο μέρες ήταν απερίγραπτο ουσιαστικό και επικοινωνιακό λάθος. Η Κυβέρνηση είναι υπεύθυνη για τις τελικές αποφάσεις συσταθμίζοντας τις προτάσεις των Επιστημόνων, αλλά και τις οικονομικές και κοινωνικές επιδράσεις τους. Οφείλει να παίρνει την πλήρη ευθύνη των τελικών αποφάσεων, χωρίς να κρύβεται. Οφείλει να δείχνει ότι έχει μία συγκεκριμένη στρατηγική που ξεδιπλώνει και δεν πορεύεται υπό την πίεση των καταστάσεων. Δεν μπορώ να κατανοήσω γιατί χρειάζονταν περίπου δέκα μήνες για να μπουν στον στόλο της ΟΣΥ άλλα 300 λεωφορεία, ούτε γιατί αφού χρειάζονταν επιπλέον  γιατροί δεν προχώρησε πιο γρήγορα στις αναγκαίες προσλήψεις συμβασιούχων ιατρών. Δεν κατάλαβα γιατί λειτουργεί με διαρροές, ούτε γιατί δεν έκανε πιο νωρίς τον διαγωνισμό των self tests. Από την πλευρά τους κόμματα της αντιπολίτευσης δεν μπορεί –γιατί ισοδυναμεί με υπονόμευση – να ενθαρρύνουν συγκεντρώσεις, να τάσσονται υπέρ ανοίγματος, όταν υπάρχει lock down και υπέρκλεισίματος, όταν έχουμε μερικό άνοιγμα. Δεν μπορεί να είναι με όλους και με όλα, χαϊδεύοντας αυτιά.

Έτσι μόνο, μπορείς να μιλήσεις διαφορετικά με την κοινωνία. Να της πεις ότι πρέπει να δείξει υπευθυνότητα, ότι δεν μπορεί οι νέοι να κάνουν πάρτι τα βράδια και το πρωί οι γονείς τους να φωνάζουν για την πανδημία. Ότι δεν μπορεί να πετροβολούν αστυνομικούς, όταν πηγαίνουν να ελέγξουν πάρτι και μαζώξεις εκατοντάδων ανθρώπων σε πλατείες. Να πεις σε κάθε πολίτη ότι πρέπει με κουράγιο και ελπίδα να αυτοπροστατευθεί, να φοράει μάσκα, να κάνει self tests και να εμβολιαστεί όταν θα έρθει η ώρα του. Ότι έχει καθήκον να προστατεύσει τους γονείς του και τους φίλους τους. Να φωνάξεις ότι όλοι μαζί μπορούμε να τα καταφέρουμε, ενώ αν κάνει ο καθένας το δικό του, η συνέχεια μπορεί να είναι πολύ οδυνηρή υγειονομικά, οικονομικά και κοινωνικά, ανατροφοδοτώντας διαρκώς έναν φαύλο κύκλο. 

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΕΙ ΑΜΕΣΑ ΤΟΝ “ΚΟΦΤΗ” ΣΤΗΝ ΕΚΤΑΣΗ ΤΩΝ ΔΙΚΟΓΡΑΦΩΝ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΣΤΕ

Δήλωση μου για το άρθρο 24 του υπό συζήτηση Ν/Σ του Υπουργείο Δικαιοσύνης

Στο νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης, που εισήχθη πρόσφατα στην αρμόδια επιτροπή της  Βουλής, στο άρθρο 24 προβλέπεται ο περιορισμός στον αριθμό των σελίδων των δικογράφων των ένδικων βοηθημάτων, των πρόσθετων λόγων και των υπομνημάτων που κατατίθενται στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Ουσιαστικά, πρόκειται για κόφτη 30 σελίδων στην έκταση των δικογράφων ενώπιον του ΣτΕ, απειλώντας με βαρύτατες κυρώσεις σε αντίθετη περίπτωση. Η κυβέρνηση δε φαίνεται να έχετε λάβει υπ’ όψιν καμία αντίδραση των αρμοδίων φορέων. Αντίθετα, με την αιτιολογική έκθεση του νομοσχεδίου που παρουσιάστηκε, η προτεινόμενη διάταξη υπαγορεύτηκε από την παρατήρηση ότι όλο και συχνότερα κατατίθενται στο Συμβούλιο της Επικρατείας δικόγραφα υπερβολικού μεγέθους.

Τέτοιου είδους περιορισμοί, όμως, στα δικόγραφα ή την έκταση αυτών ή στις αγορεύσεις των πληρεξουσίων δικηγόρων, (σε συνέχεια και της πρόσφατης πρότασης περί του χρονικού περιορισμού της αγόρευσης ενώπιον του ΣΤΕ), κρίνονται μη σκόπιμοι και μάλιστα νομοθετικά, καθώς δεν συμβαδίζουν με την ευρωπαϊκή νομική μας παράδοση και το νομικό μας πολιτισμό ως προς τη δίκαιη δίκη και την παροχή αποτελεσματικής εννόμου προστασίας.

Η ρύθμιση αυτή έρχεται σε συνέχεια της αντισυνταγματικής επιβολής δικαστικού ενσήμου στις αναγνωριστικές αγωγές και την προσπάθεια να «εξαφανιστούν» μέσα σε τυπικούς λόγους και ασφυκτικές προθεσμίες οι υποθέσεις του Νόμου 3869/2010 του ΠΑΣΟΚ. Το μόνο συνεπές της συγκεκριμένης διάταξης που εισάγεται είναι το μοτίβο στην κυβερνητική πολιτική, που αποσκοπεί στον περιορισμό της «ενοχλητικής» πρόσβασης των πολιτών στην έννομη προστασία. Ενοχλητικής για την Κυβέρνησή, τις τράπεζες και τους πάσης φύσεως «επενδυτές».

Ενδεικτική είναι η αντίδραση της Συντονιστικής της Ολομέλειας των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδας, η οποία χαρακτηρίζει την προωθούμενη προς ψήφιση διάταξη, ως μία παράλογη πρωτοτυπία, που δύσκολα απαντάται σε άλλες έννομες τάξεις. 

Το Υπουργείο δεν έλαβε υπόψη ούτε καν τις περιπτώσεις εκείνες, κατά τις οποίες τα δικόγραφα αφορούν σε μεγάλο αριθμό διαδίκων για τον προσδιορισμό της ταυτότητας των οποίων, που όπως είναι ευκόλως κατανοητό, καθώς και για την ανάπτυξη των επιχειρημάτων και των ισχυρισμών τους, απαιτείται ένας πολύ μεγάλος αριθμός σελίδων.

Η δέσμευση του Υπουργού ότι θα ξαναδεί το ζήτημα κατόπιν της σκληρής πίεσης των κομμάτων της αντιπολίτευσης, και ειδικά του Κινήματος Αλλαγής, είναι προς τη σωστή κατεύθυνση και αναμένουμε να τη δούμε και να την κάνει πράξη στις επόμενες συνεδριάσεις της επιτροπής.

Μπορείτε, επίσης, να διαβάσετε τη δήλωση και στο:

Άρθρο στο site Μεταρρύθμιση για την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Εμπορίας Ανθρώπων.

Άρθρο στο site «Μεταρρύθμιση» 30.07.2020

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Εμπορίας Ανθρώπων.

Η 30η Ιουλίου έχει καθιερωθεί από το 2013 ως Παγκόσμια Ημέρα κατά της Εμπορίας Ανθρώπων, με πρωτοβουλία της ΟΗΕ, ώστε να αναδείξει την ανάγκη για πιο αποτελεσματικά μέτρα στην πρόληψη και καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων, ενός από τα ειδεχθέστερα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Το γεγονός πως χρειαζόμαστε μία παγκόσμια ημέρα να μας υπενθυμίζει πως εκατομμύρια συνάνθρωποί μας πέφτουν θύματα της εκμετάλλευσης άλλων ανθρώπων απλώς και μόνο επειδή βρέθηκαν σε πιο ευάλωτη θέση από εκείνους είναι από μόνο του λυπηρό.

Ακόμη πιο λυπηρή είναι η αλήθεια των αριθμών. Σύμφωνα με την παγκόσμια έκθεση του ΟΗΕ, περισσότεροι από 27 εκατομμύρια άνθρωποι πέφτουν θύματα εμπορίας ανθρώπων κάθε χρόνο. Αναφερόμαστε σε ένα μαζικό, παγκόσμιας έκτασης , απάνθρωπο έγκλημα.

Ορισμένα στοιχεία που συνθέτουν αυτή την εικόνα της ντροπής:

–          Οι γυναίκες και τα κορίτσια αναλογούν ήδη σε ποσοστό πάνω από 70% των καταγεγραμμένων θυμάτων εμπορίας και σήμερα είναι μεταξύ αυτών που έχουν πληγεί περισσότερο από την πανδημία. Οι γυναίκες και τα κορίτσια εξακολουθούν να είναι πιο ευάλωτα στην εμπορία ανθρώπων (68%), ενώ τα παιδιά αποτελούν σχεδόν το ένα τέταρτο των καταγεγραμμένων θυμάτων (23%).

–          Επίσης, σχεδόν μισά από τα καταγεγραμμένα θύματα (44%) είναι πολίτες της ΕΕ, με χώρες καταγωγής κυρίως τη Ρουμανία, την Ουγγαρία, τις Κάτω Χώρες, την Πολωνία και τη Βουλγαρία. Τα υπόλοιπα θύματα (56%) προέρχονται κυρίως από Νιγηρία, Αλβανία, Βιετνάμ, Κίνα και Ερυθραία.

Η εμπορία για σεξουαλική εκμετάλλευση παραμένει η πιο διαδεδομένη μορφή (56%) και πλήττει κυρίως τις γυναίκες, σε ποσοστό 95%. Δεύτερη πιο διαδεδομένη μορφή εμπορίας ανθρώπων είναι αυτή με σκοπό την εργασιακή εκμετάλλευση (26%), που πλήττει κυρίως τους άνδρες (80%). Τέλος, σε ποσοστό 18% έχουν καταγραφεί άλλες μορφές εμπορίας όπως ο καταναγκαστικός γάμος, η αναγκαστική επαιτεία και η καταναγκαστική εγκληματικότητα.

Δυστυχώς η κρίση του Κορωνοϊού απέδειξε ανάμεσα στα άλλα, πως δεν υπάρχουν σύνορα στην διάχυση του κακού κι αόρατου εχθρού και των συνεπειών του. Η πανδημία COVID-19 αποκάλυψε και ενέτεινε πολλές παγκόσμιες ανισότητες, δημιούργησε νέα εμπόδια και άφησε εκατομμύρια άτομα εκτεθειμένα σε μεγαλύτερο κίνδυνο σεξουαλικής εκμετάλλευσης, καταναγκαστικής εργασίας, αναγκαστικού γάμου και άλλων εγκλημάτων.

Χρέος της Διεθνούς Κοινότητας , του Ο.Η.Ε και άλλων Διεθνών Οργανισμών είναι να σπάσουν το πέπλο της σιωπής, να πάρουν μέτρα αντιμετώπισης του φαινομένου , να επιφέρουν πλήγμα σε μία εμπορία τζίρου πολλών δις. ευρώ. Αποτελεί ντροπή να θυμόμαστε την έκταση του φαινομένου κάθε επέτειο και μετά να επικρατεί μία διεθνής συνενοχή. Αποτελεί ντροπή για όλους όσους έχουν την ευθύνη της παγκόσμιας διακυβέρνησης.

 Χρέος κάθε Πολιτείας είναι:

-Να δώσει μέτρα και οδηγίες, που περιγράφουν τις διεξόδους και τις κατευθυντήριες γραμμές που υπάρχουν για την αντιμετώπιση της εμπορίας ανθρώπων με τη σύμπραξη ιδιωτικού και δημοσίου τομέα.

-Να δοθεί η δυνατότητα για άμεση πρόσβαση των θυμάτων σε υπηρεσίες υποστήριξης, ιατρικής και ψυχοκοινωνικής, να τους παρασχεθεί εθελούσια επιστροφή στη χώρα καταγωγής και επανένταξη εάν είναι δυνατόν.

– Να βελτιώσει τη συλλογή δεδομένων για καλύτερη παρακολούθηση και χάραξη πολιτικής ώστε να αναπτυχθούν μηχανισμοί προστασίας και αποτροπής περαιτέρω πρακτικών εκμετάλλευσης.

Αυτή την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Εμπορίας Ανθρώπων, ας δεσμευτούμε ότι θα εργαστούμε για τη δημιουργία μιας κοινωνίας και τη χάραξη οικονομικών πολιτικών που δεν αφήνουν κανέναν πίσω.

Το περίπλοκο ζήτημα της εμπορίας ανθρώπων μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο όταν οι πολιτικές πρωτοβουλίες υποστηρίζονται και ενισχύονται από τη συνεργασία και την τεχνογνωσία ανθρώπων που ασχολούνται εξειδικευμένα με αυτό το νοσηρό κοινωνικό φαινόμενο.

Τα κράτη μέλη της Ε.Ε. πρέπει να:

  1. Ποινικοποιήσουν τη δράση όσων χρησιμοποιούν εν γνώσει τους υπηρεσίες που παρέχονται από θύματα εμπορίας ανθρώπων, προκειμένου να καταπολεμηθεί η ατιμωρησία, εξασφαλίζοντας ότι όσοι εκμεταλλεύονται και καταχρώνται τα θύματα προσάγονται στη δικαιοσύνη.
  2. Λάβουν μέτρα που να αντιμετωπίζουν όλες τις πτυχές της αλυσίδας εμπορίας ανθρώπων.
  3. Αντιμετωπίσουν όλες τις μορφές εκμετάλλευσης και να εξασφαλίσουν ότι όλες οι κατηγορίες θυμάτων βρίσκονται στην πρώτη γραμμή δράσης και λαμβάνουν την ίδια προσοχή.
  4. Διασφαλίσουν ότι τα μέτρα ευαισθητοποίησης και κατάρτισης στοχεύουν και επιτυγχάνουν συγκεκριμένα αποτελέσματα, ιδίως όσον αφορά την πρόληψη.
  5. Ενισχύσουν τη διασυνοριακή επιβολή του νόμου και της δικαστικής συνεργασίας, εντός και εκτός της Ε.Ε.
  6. Ενισχύσουν την ικανότητα αναγνώρισης των θυμάτων.
  7. Παράσχουν στα θύματα ειδική βοήθεια και προστασία κατά φύλο και ηλικία.
  8. Βεβαιωθούν ότι υπάρχουν εργαλεία για τη διεκδίκηση αποζημίωσης από τα θύματα.
  9. Αντιμετωπίσουν την εμπορία ανθρώπων στο πλαίσιο της μετανάστευσης, συμπεριλαμβανομένης της αντιμετώπισης των ειδικών αναγκών των γυναικών και των κοριτσιών που διακινούνται για σεξουαλική εκμετάλλευση στην Ε.Ε.
  10. Διαθέσουν επαρκείς πόρους, χρησιμοποιώντας στον μέγιστο βαθμό τη διαθέσιμη χρηματοδότηση σε επίπεδο ΕΕ.

Ας ελπίσουμε η σημερινή ημέρα να είναι ημέρα αφύπνισης.

Ας προσπαθήσει, ο καθένας από το ρόλο που διαδραματίζει στην κοινωνία να αναλάβει ηχηρές και ουσιαστικές δράσεις, συνειδητοποιώντας την ατομική ευθύνη του προκειμένου να μην ενισχύουμε τα αγαθά και τις υπηρεσίες που παράγονται ως αποτέλεσμα της εμπορίας ανθρώπων

Ας προλάβουμε την εξάπλωση και διάδοση νέων φαινομένων εμπορίας αθώων ανθρώπινων ψυχών από τα αδηφάγα μυαλά και συμφέροντα των διακινητών τους, που αδίστακτα εκμεταλλεύονται ακόμη και μια παγκόσμια υγειονομική αλλά και οικονομική κρίση, ποινικοποιώντας όλες τις εκφάνσεις του human trafficking.

Είναι στο χέρι μας να κάνουμε πολλά και πρέπει να δράσουμε εδώ και τώρα

http://metarithmisi.gr/article-details.asp?id=38387

 

Άρθρο στην εφημερίδα Τα Νέα: «Χρέος μας η υπεράσπιση της Δημοκρατίας»

Άρθρο στην εφημερίδα «Τα Νέα» 25.07.2020

«Χρέος μας η υπεράσπιση της Δημοκρατίας»

Την Τετάρτη που μας πέρασε ζήσαμε μία ξεχωριστής σημασίας, ιστορικής σημασίας στιγμή. Συμμετείχαμε σε μία ιδιαίτερα σοβαρή συνεδρίαση της Βουλής, εν μέσω μάλιστα συνθηκών  όξυνσης της τουρκικής επιθετικότητας, στην οποία η Βουλή αποφάσισε ότι θέλει την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης Παπαγγελόπουλου, για μία μοναδική σκευωρία στα ιστορικά χρονικά της Δημοκρατίας μας για την ενοχοποίηση πολιτικών αντιπάλων της τότε κυβέρνησης.

Ότι  η Ελληνική Βουλή θέλει να πέσει άπλετο φως παντού και να απονεμηθεί δικαιοσύνη.

Στις 18 Μαΐου του 2018 ζήσαμε μία από τις μελανότερες στιγμές στην νεότερη Ελληνική Ιστορία. Γιατί με τη σκευωρία που στήθηκε επάνω στο υπαρκτό σκάνδαλο της NOVARTIS απαράδεκτα και ετσιθελικά δέκα κορυφαία πολιτικά στελέχη στήθηκαν στον τοίχο, χωρίς στοιχεία απ΄ ότι αποδείχτηκε σχεδόν για όλους, με προστατευόμενους μάρτυρες που οι καταθέσεις τους έλεγαν ότι άκουσαν κάτι, κάποτε, από κάποιους και με φημολογία ότι υπήρχαν τα περίφημα έγγραφα του F.B.I.

Όλα τώρα έχουν αποδειχθεί απλά ψεύδη και αποτελέσματα ραδιουργιών ενός κυκλώματος που προφανώς είχε πολιτική προστασία στον ύψιστο βαθμό.

Ο στόχος ήταν η ενοχοποίηση, ο διασυρμός, η ομηρία όσων πρωταγωνιστούσαν κατά της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Τι κόσμος Θεέ μου! Τι δημοκράτες και αριστεροί, που θέλουν να ηγηθούν και της Προοδευτικής Παράταξης, μας κυβερνούσαν;;

Και επειδή κάποιοι θυμήθηκαν τώρα το βρώμικο ΄89, να τους θυμίσουμε ότι, είναι αυτοί ακριβώς που οι πολιτικοί τους πρόγονοι και σημερινοί καθοδηγητές τους, πρωταγωνίστησαν στην παραπομπή του Αντρέα Παπανδρέου, και ξεχνούν ότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ., τότε στο σκάνδαλο Κοσκωτά είχε ως αίτημα την κάθαρση και ψήφισε για την παραπομπή στελεχών του. Όταν όμως μιλάμε για το ΄89  μιλάμε για έναν ηγέτη σαν τον Αντρέα Παπανδρέου και ένα κόμμα σαν το ΠΑΣΟΚ. Δεν μιλάμε για τον κ. Τσίπρα και τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. που θέλουν να είναι λίγο απ΄όλα.

Όλα όσα στήριξαν το «βρώμικο 2018» κατέπεσαν. Φάκελοι μπήκαν στο Αρχείο και ουσιαστικά με τα επίσημα έγγραφα του F.B.I που επιτέλους ήρθαν παρά τις αντιρρήσεις της κυρίας Τουλουπάκη και μεταφράστηκαν επισήμως, όλες σχεδόν οι υποθέσεις έχουν κλείσει.

Όσο  για υπαρκτό σκάνδαλο NOVARTIS, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ τεσσεράμισι χρόνια δυστυχώς ποτέ δεν το ήλεγξαν, ποτέ δεν επέβαλαν πρόστιμο, ποτέ δεν άγγιξαν το πραγματικό σκάνδαλο.

Η νέα Βουλή, είχε καθήκον να ψάξει αυτή την υπόθεση, γι αυτό συγκρότησε την Προανακριτική, που εργάστηκε υποδειγματικά και επίμονα παρά τις συνεχείς, επίμονες τρικλοποδιές, και πλέον πήρε το δρόμο της διαλεύκανσης.

Φοβάμαι όμως. Φοβάμαι ότι σε χρόνο ρεκόρ, η τότε κυβέρνηση του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. μάζεψε πολλούς σκελετούς στη ντουλάπα της. Αυτά που αποκαλύπτονται καθημερινά για τις επαφές κορυφαίων στελεχών τους, για διαλόγους που σε κάποιον ήταν παρών και ο πρώην Πρωθυπουργός, οι καταγγελίες Καλογρίτσα, οι διάλογοι με τον κ. Μιωνή για μαγαζιά και παραμάγαζα, οι ανατριχιαστικές καταγγελίες για τη συγκάλυψη ευθυνών για την τραγωδία στο Μάτι, καθιστούν απολύτως απαραίτητο να διερευνηθούν πλήρως και σε βάθος από την Δικαιοσύνη.

Εμείς ως Κίνημα Αλλαγής κάναμε το χρέος μας! Όλα πρέπει να βγουν στο φως! Για όλα αυτά τα θέματα πρέπει να αναλάβει η Δικαιοσύνη και να κάνει απερίσπαστη τη δουλειά της. Για όλα θα πρέπει να αποδοθούν στοιχειοθετημένες ποινικές, αστικές ή πολιτικές ευθύνες.

Οι δύσκολες στιγμές όμως που ζούμε σε αυτή την χώρα, δεν πρέπει να μας κάνουν να ξεχνάμε μια απλή αλήθεια.

Πρέπει να υπερασπιζόμαστε τη Δημοκρατία και το Σύνταγμα πάντα και ανεξάρτητα από τη συγκυρία. Μακριά από συμψηφισμούς, συγκαλύψεις, θολά τοπία.

Η ομοψυχία για την υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας είναι αυτή την στιγμή πιο απαραίτητη από ποτέ και οφείλουμε να το καταλάβουμε όλοι μας!

Τα Νέα 25.07

«Η Ελλάδα μπροστά σε κρίσιμα προβλήματα», άρθρο στην εφημερίδα «Documento»

Άρθρο στην εφημερίδα «Documento» 31.05.2020

Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΚΡΙΣΙΜΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ

Δεν είναι εύκολα τα πράγματα για την χώρα. Μπορεί να ζούμε την ευφορία και δικαιολογημένα επειδή η Ελλάδα αποτελεί πια παγκόσμιο πρότυπο για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της πρώτης φάσης της πανδημίας, αλλά μπροστά μας έχουμε πραγματικό ανήφορο. Πρώτα έχουμε τον κίνδυνο να ζήσουμε μία έξαρση της διάδοσης του κορονοιού όπως τονίζει ο Π.Ο.Υ ή ένα δεύτερο κύμα, κάτι που σημαίνει συνεχή προσοχή, σεβασμό σε γνωστούς πια κανόνες και διαρκή προσπάθεια εκσυγχρονισμού- βελτίωσης των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας από το Ε.Σ.Υ . Ένα δεύτερο κύμα είτε αντιμετωπιστεί με lock down ή με πιο στοχευμένες κινήσεις θα είχε τραγικά αποτελέσματα.

Μπροστά μας όμως έχουμε και μια συνεχή επιθετικότητα από την πλευρά της Τουρκίας. Μπορεί η φημολογία για κατάληψη Ελληνικών εδαφών να αποδείχτηκε αποτέλεσμα στημένου δημοσιεύματος μίας σκανδαλοθηρικής Βρετανικής εφημερίδας που υιοθέτησαν ακροδεξιοί, αλλά δυστυχώς και συριζαικά τρολ. Ο αναθεωρητισμός όμως της Τουρκίας είναι διαχρονικός και τώρα πια έχει μετεξελιχθεί σε ανοικτή επιθετικότητα στη οποία προχωρεί είτε με κινήσεις στον Έβρο, είτε με ανάδειξη διεκδικήσεων συνεχείς παραβιάσεις από Τούρκικα αεροπλάνα, είτε με απειλές. Η Ελλάδα θα πρέπει να είναι σε συνεχή ετοιμότητα και κανείς δεν μπορεί να ορκιστεί ότι δεν θα βρεθούμε μπροστά και σε πιο σοβαρά επεισόδια απ΄ ότι ζήσαμε τον περασμένο Φεβρουάριο.

Ωστόσο, σηκώνεται όλο και πιο γρήγορα το κύμα της οικονομικής κρίσης που θα πλήξει την παγκόσμια Οικονομία, αλλά με ιδιαίτερο τρόπο την Ελληνική. Ας μην ξεχνάμε ότι περάσαμε μία δύσκολη δεκαετία για το μέσο νοικοκυριό και ότι η κοινωνία μας εξαντλήθηκε. Σύμφωνα με τις διεθνείς προβλέψεις η ύφεση μπορεί να φτάσει το 10% και να ζήσουμε μία κατάρρευση Επιχειρήσεων και μία έξαρση της ανεργίας. Η πρόταση της Κομισιόν να «ρίξει» 750 δις. ευρώ δείχνει την έκταση και το βάθος της κρίσης, δίνει ταυτόχρονα και ελπίδα. Αυτά όμως δεν γίνονται από μόνα τους. Χρειάζονται μέτρα με μεγαλύτερη ταχύτητα και κοινωνικό εύρος , ιδιαίτερο βάρος ώστε να αποφύγουμε να ζήσουμε μία κατάρρευση εσόδων από τον Τουρισμό, πιο σωστά στοχευμένες κινήσεις στήριξης Επιχειρήσεων και εργαζομένων, ριζική αλλαγή της στάσης των Τραπεζών που κάνουν την ζωή δύσκολη σε μικρές Επιχειρήσεις ακόμα για ένα δάνειο για κεφάλαιο κίνησης 20.000 ευρώ.

Τα παραπάνω μείζονα μέτωπα μαζί με σειρά αλλαγών σε μια σειρά από θέματα απαιτούν άλλα αντανακλαστικά από όλα τα κόμματα. Το Κίνημα Αλλαγής έδωσε δείγματα γραφής σε όλη την διάρκεια αντιμετώπισης της πανδημίας. Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο με τους « δύο μονομάχους». Από την μια η Κυβέρνηση δείχνει να αρέσκεται να προχωρεί μόνη, χωρίς να δείχνει ότι επιδιώκει τον διάλογο μέσα από τον οποίο να υιοθετεί προτάσεις της αντιπολίτευσης. Νομοθετεί συχνά αποσπασματικά και με διάλογο στο πόδι, όπως για την Παιδεία, θέματα της Δικαιοσύνης κ.ά. Προχωράει με μια αυτάρκεια που θα την βρει μπροστά της. Από την άλλη ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. δείχνει να αδυνατεί να αλλάξει, δεν έχει βγάλει τα απαραίτητα συμπεράσματα από τις αλλεπάλληλες ήττες που υπέστη, έχει μια συνεχή ροπή προς τον λαϊκισμό και τα εύκολα, μεγάλα λόγια άνευ ουσίας και στοιχειοθέτησης.

Τα προβλήματα είναι μεγάλα και υπαρξιακά για την χώρα. Η κοινωνία, η Οικονομία , οι πολίτες βρίσκονται σε κίνδυνο να ζήσουν επώδυνες καταστάσεις. Το Κίνημα Αλλαγής κάνει ότι μπορεί για να γίνει συνείδηση ότι χρειάζονται γενναίες αποφάσεις και πριν απ΄ όλα άλλες πολιτικές συμπεριφορές. Δυστυχώς τελευταίο φεύγει το χούι.

Η ζωή θα δείξει. Ας έχουμε πάντως σαφές ότι στο επόμενο διάστημα θα κριθεί το μέλλον της χώρας, η ζωή των πολιτών. Εκεί κρίνεται και η ευθύνη όλων μας.

Καταγραφή Documento 31.05.2020

Άρθρο μου σήμερα στο Daily Post.gr: «Προχωράμε μπροστά, γυρνώντας την πλάτη στο παρελθόν».

Άρθρο μου σήμερα στο δημοσιογραφικό site Daily Post,gr:

Το είδαμε κι αυτό… Στημένο από την αρχή μέχρι το τέλος δήθεν ρεπορτάζ, προβοκατόρικο, χαρακτηριστικό δείγμα fake news, σε εφημερίδα αόρατης κυκλοφορίας «απεκάλυπτε» δήθεν ότι τέσσερις Βουλευτές του Κινήματος Αλλαγής, ανάμεσα στους οποίους και εγώ, εμφανιζόμασταν έτοιμοι προς Υπουργοποίηση σε ενδεχόμενο Ανασχηματισμό της Κυβέρνησης. Ασφαλώς και όλοι μας καταδικάσαμε αυτονόητα αυτό το δείγμα θλιβερής δημοσιογραφίας, αλλά δεν βρίσκεται μόνο εκεί το θέμα.

Άλλωστε ποιος πήρε «χαμπάρι» αυτό το στημένο παιχνίδι, όταν η Ελλάδα καίγεται μπροστά στην Οικονομική Κρίση; Ένα παιχνίδι περιορισμένου ενδιαφέροντος και ακροατηρίου ήταν, τίποτε περισσότερο.

Φαντάζομαι ότι ένα τέτοιο ρεπορτάζ μπορεί να γράφεται γιατί ο δημοσιογράφος από κάπου, από κάποιους, πήρε πληροφορίες ή γιατί έτσι κάποιοι σκέφτηκαν ότι πρέπει να γραφτεί.

Ποιος όμως θα μπορούσε να επωφεληθεί από αυτό;

Δεν γνωρίζω.

Γνωρίζω όμως ποιοι δεν ωφελούνται.

Σίγουρα δεν ωφελείται το Κίνημα Αλλαγής, που εμφανίζεται ως «κόμμα- τροφοδότης», όπως και τα τέσσερα στελέχη που δίνουμε καθημερινά μάχη για την παράταξη μας και το χώρο μας και ξαφνικά εμφανιζόμαστε ως «ύποπτοι».

Από την άλλη, δεν φαίνεται να ωφελείται ούτε η Ν.Δ γιατί αν ήθελε να «κάνει μεταγραφές» θα τις περιφρουρούσε και βέβαια «αν η δουλειά είχε γίνει» δεν θα νιώθαμε και καμία ανάγκη να διαψεύσουμε και να νιώθουμε και οργισμένοι με όποιον ή όποιους παίζουν με τα ονόματά μας, την πολιτική μας πορεία, τη συμβολή μας να κρατηθεί το ΠΑΣΟΚ όρθιο και το Κίνημα Αλλαγής στα δύσκολα.

Άρα; Άρα τι τρέχει; Γιατί για παράδειγμα το δημοσίευμα επέλεξε να αναδείξει ένα ανύπαρκτο θέμα; Γιατί για παράδειγμα δεν επέλεξε να παίξει με το θέμα που είναι «της μόδας» εδώ και μήνες και για αυτό είχα στείλει επιστολή προς την ηγεσία του Κόμματος; Αυτό της δήθεν ανάγκης έναρξης διαλόγου του Κινήματος Αλλαγής  με τον ΣΥΡΙΖΑ που τροφοδοτεί πολλαπλά ρεπορτάζ; Ασφαλώς αναφέρεται στην παρέμβαση παλιού στελέχους μας και επί σειρά ετών υπουργού του ΠΑΣΟΚ, που διατύπωσε την άποψη ότι «αυτή η επιλογή είναι μονόδρομος». Απλά όμως το αναφέρει, ενώ στο πρωτοσέλιδο και μάλιστα με τις φωτογραφίες των «υπόπτων» και μέσα στο «ρεπορτάζ» τα βέλη στρέφονται στους «υπουργοποιήσιμους», Λες και επιδίωξη του είναι να «περάσει μαλακά» η δήλωση και να δημιουργηθεί ένα «αντίβαρο», «μία εξισορρόπηση» των εντυπώσεων με ένα ανύπαρκτο θέμα. Λες …

Ας πιάσουμε όμως την ουσία αυτού ακριβώς του θέματος, γιατί αυτό είναι που τροφοδοτεί εσωστρέφεια, ανησυχία και δυσφορία στη συντριπτική πλειοψηφία των μελών και των φίλων του Κινήματος Αλλαγής. Κάποιοι φαίνεται δεν έχουν καταλάβει ότι η συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων μας θεωρούν ότι το Κίνημα Αλλαγής και ο ΣΥΡΙΖΑ ανήκουν πολιτικά, ιδεολογικά, αλλά και πολιτισμικά σε εντελώς διαφορετικούς κόσμους. (Θεωρώ βέβαια αυτονόητη τη διαφοροποίηση μας με την ΝΔ, καθώς είναι ο ιστορικός πολιτικός μας αντίπαλος και εν τέλει δεν θέτει κανείς κανένα ζήτημα συνεργασίας μαζί της!).

Τα μέλη και οι φίλοι του ΠΑΣΟΚ δεν ξεχνούν την ενοχοποίηση του ΠΑΣΟΚ Απο το ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα «δοσιλόγων και διεφθαρμένων» που κατηγορήθηκε με τον πιο ανήθικο πολιτικά τρόπο για να λεηλατηθεί, βοηθούντων στελεχών του ίδιου του ΠΑΣΟΚ. Δεν ξεχνούν τους τραμπουκισμούς, τις ύβρεις, τη σταθερή προσπάθεια σπίλωσης στελεχών του. Δεν ξεχνούν πως έπαιξαν με την χώρα και την κοινωνία, ξεκινώντας ως δήθεν αντιμνημονιακοί για να καταλήξουν να υπερασπίζονται το πιο σκληρό Μνημόνιο, το δικό τους ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ μνημόνιο έχοντας προλάβει να χρεώσουν την χώρα με 100 δις. ευρώ από την «υπερήφανη διαπραγμάτευση». Δεν ξεχνούν τον τρόπο που πολιτεύτηκαν τεσσεράμισι ολόκληρα χρόνια, αναδεικνύοντας τον «Πολακισμό» ως πολιτισμικό πρότυπο και το ψέμα, τη φίμωση, το διασυρμό, ως μεθόδους χτυπήματος της αντιπολίτευσης, ενώ ρήμαζαν τη μεσαία τάξη με απίστευτη υπερφορολόγηση και προκαλώντας πολλαπλή ζημιά σε θεσμούς, Δικαιοσύνη, Παιδεία και όχι μόνο. Δεν αγνοούν όμως και το λαϊκισμό ως συστατικό στοιχείο του DNA τους αυτό το διάστημα που αντιπολιτεύονται μη δίνοντας καμία εξήγηση για τις βαρύτατες ήττες τους και την αναντικατάστατη συμβολή τους στην ενίσχυση της Ν.Δ και το πλήγμα που επέφεραν σε κάθε έννοια Αριστεράς και Κεντροαρστεράς. Μέχρι και λίγες μέρες πριν έδειχναν τι πιστεύουν, όταν κρυβόντουσαν από την επίσημη εκδήλωση προς τιμήν των αδικοχαμένων θυμάτων της MARFIN.

Όλα αυτά δεν μπορεί να τα αγνοεί κανείς ή να τα αντιμετωπίζει  με προτάσεις που έχουν άρωμα της δεκαετίας του ΄80 ή του ‘90. Είναι προτάσεις που δεν εμπεριέχουν το στοιχείο της υπέρβασης προς το αύριο, αλλά του φόβου και της ματιάς προς το παρελθόν. Κάθε άλλη στάση δείχνει να αγνοεί τις μεγάλες αλλαγές στην Ελληνική Κοινωνία, να αγνοεί τη βάση του Κινήματός μας και βεβαίως να αγνοεί τις αποφάσεις Συνεδρίων και Οργάνων που καθορίζουν ότι η προσπάθειά μας πρέπει να στοχεύει στην ενδυνάμωση του Κινήματος αλλαγής ξεπερνώντας προβλήματα και καθυστερήσεις και βεβαίως στην αυτόνομη πορεία του.

Ωστόσο συχνά αναρωτιέμαι και κάνω μια υπόθεση εργασίας: Αν υποθέταμε λοιπόν ότι θα κάναμε μία διερευνητική συνάντηση αντιπροσωπειών μεταξύ του Κινήματος Αλλαγής και του ΣΥΡΙΖΑ και «βάζαμε κάτω» μία πολιτική ατζέντα. Αλήθεια τι το κοινό θα προέκυπτε αν συζητούσαμε κάποια εντελώς βασικά θέματα, Όπως:

–          Για το Πολιτικό Σύστημα και το Εκλογικό Σύστημα, πού θα κατέληγε άραγε μία τέτοια συζήτηση; Εμείς θεωρούμε την Απλή Αναλογική ως ένα εκλογικό σύστημα που μπορεί να φαντάζει δικαιότερο, θα ήταν όμως διαλυτικό αυτή τη στιγμή για τη χώρα και γι αυτό συμβάλαμε προκειμένου οι μεθεπόμενες εκλογές να μην πραγματοποιηθούν με αυτό το εκλογικό σύστημα.

–          Για τη λειτουργία της Δημοκρατίας και των θεσμών, πού θα μπορούσε να καταλήξει μία τέτοια συζήτηση; Αυτή την ώρα σε Επιτροπή της Βουλής συζητείται ουσιαστικά η προσπάθεια συγκρότησης παραδικαστικού- παρακρατικού κυκλώματος που οδήγησε στην προσπάθεια διασυρμού και ενοχοποίησης δέκα κορυφαίων στελεχών της τότε Αντιπολίτευσης ανάμεσά τους και δικά μας στελέχη χωρίς στοιχεία. Αυτή είναι η αντίληψη περί Δημοκρατίας που έχουν και τότε τι κοινό έχουμε;

–          Για την ελευθερία του Τύπου και τα νέα δικαιώματα, πού θα καταλήγαμε; Όταν είδαμε την νοοτροπία του ΣΥΡΙΖΑ ότι καλό θα ήταν όποιο Μ.Μ.Ε «δεν μας λιβανίζει», να σπιλωθεί, να συκοφαντηθεί και τελικά μεθοδευμένα να δούμε το κλείσιμό του, όπως συνέβη επι κυβέρνησής του;

–          Για την Παιδεία τι θα συζητούσαμε αλήθεια; Αν μπορεί να γίνεται εξ αποστάσεως διδασκαλία ή ότι δεν μπορεί και πρέπει να γίνεται αξιολόγηση Σχολικών Μονάδων και Εκπαιδευτικών;

–          Για την Περιβαλλοντική Πολιτική πού θα καταλήγαμε; Ότι είναι ασύμβατη η προστασία του Περιβάλλοντος με κάθε είδους επένδυση ή ότι καλύτερα λιγνίτης στις Μονάδες της Δ.Ε.Η και όχι ενίσχυση των Α.Π.Ε;

Θα μπορούσα να αναφέρω πάμπολλα παραδείγματα, αν και κάποιοι ίσως τα παραβλέπουν. Αν κάποιος θέλει να τα βρει, υπογράφει και ένα κείμενο που λέει ότι θέλει μία Ελλάδα ισχυρή, με πολλά λεφτά σε κάθε σπίτι, χωρίς όμως φόρους και με έσοδα από το μεγάλο κεφάλαιο, που παρεπιπτόντως δεν είδαμε να κάνει και κάτι ο ΣΥΡΙΖΑ. Καλύτερα άλλωστε πλούσιος κ υγιής παρά φτωχός και άρρωστος!!!

Έτσι λοιπόν νομίζω έχουν τα πράγματα και αβίαστα προκύπτει το συμπέρασμα για όσους πονάνε πραγματικά το ΠΑΣΟΚ και το Κίνημα Αλλαγής και δεν έχουν ιδεοληψίες ή την αντίληψη « έρχεται βροχή, ας βρούμε μία ομπρέλα» : Σήμερα χρειάζεται περισσότερο από ποτέ ένα κόμμα σαν το ΠΑΣΟΚ, σαν το Κίνημα Αλλαγής  με μεταρρυθμιστικό πνεύμα, καινοτομία, διερεύνηση σύγχρονων λύσεων, ανοίγματoς νέων θεμάτων σε μία ατζέντα παρέμβασης για το μέλλον και με σταθερό μέτωπο τόσο απέναντι στην δεξιά που είναι ο ιδεολογικός και πολιτικός μας αντίπαλος, όσο και στο λαϊκισμό ως βασικό εχθρό της Δημοκρατίας. Ένα Κίνημα Αλλαγής που θα ασκεί σκληρή, αυστηρή, απαιτητική κριτική στην Κυβέρνηση στη βάση προτάσεων που βοηθούν την Ελλάδα στην εποχή της υγειονομικής και οικονομικής κρίσης. Ένα Κίνημα Αλλαγής που θα γυρνάει σταθερά την πλάτη σε όσους έκαναν τον τυχοδιωκτισμό, το λαϊκισμό και την αμετροέπεια αντίληψη πολιτικής.

Σ΄ αυτή την κατεύθυνση της αυτόνομης Πορείας μας λοιπόν πρέπει να πορευόμαστε και θα πορευτούμε, και ας γράφουν κάποιοι ό,τι θέλουν ανάλογα με «τις πηγές τους» και τον πόνο τους.

Το link:

Προχωράμε μπροστά, γυρνώντας την πλάτη στο παρελθόν

 

 

Δήλωση μου στο άρθρο για το ψηφιακό Κίνημα Αλλαγής στην εφημερίδα «Μακεδονία της Κυριακής»

Ο «e-πρωινός καφές» στην Χαριλάου Τρικούπη

ΤΟ… ΨΗΦΙΑΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ
Λόγω κορονοϊού αξιοποίησαν όλες τις δυνατότητες που δίνει η τεχνολογία: τηλεδιασκέψεις, online briefing και συνεδριάσεις της Κοινοβουλευτικής Ομάδας από το σαλόνι του σπιτιού.

Ως ευκαιρία για να μετατραπούν σε πραγματικά ψηφιακά κόμματα κατά τα πρότυπα του εξωτερικού βλέπουν βουλευτές και κομματικά στελέχη των ελληνικών κομμάτων την υγειονομική κρίση. Και μπορεί η πανδημία του κορονοϊού να έκλεισε όλους τους Έλληνες σπίτι μεταξύ αυτών αρχηγούς κομμάτων, βουλευτές, δημάρχους και πολλούς άλλους, δρομολόγησε αναγκαστικά την μετάβαση στην ψηφιακή εποχή. Παράλληλα, με τα άλματα που έγιναν σε επίπεδο ψηφιακής και ηλεκτρονικής διακυβέρνησης στο ελληνικό δημόσιο και σε επίπεδο κομματικών επιτελείων σημειώθηκε πρόοδος, αφού η αξιοποίηση των τεχνολογικών μέσων αποτέλεσε για πολλούς μονόδρομο. Τη θέση των κλειστών κομματικών γραφείων όπου κομματικοί παράγοντες κάθονται γύρω από ένα τραπέζι συνεδριάσεων χαράσσοντας τη γραμμή και τη θέση του κόμματος για τα ζητήματα της επικαιρότητας, πήραν τα tablets και οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές με κάμερα, ενώ ο συνηθισμένος «πρωινός καφές» των αρχηγών με τους στενούς τους συνεργάτες έδωσε τη θέση του σε κατάλληλα λογισμικά, με τους συμμετέχοντες σε αυτόν να πίνουν τον καφέ τους στο σαλόνι του σπιτιού τους.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα, το Κίνημα Αλλαγής, όπως αναφέρουν στη ΜτΚ βουλευτές και στελέχη του, το οποίο από την έναρξη της πανδημίας και της επιβολής περιοριστικών αναζήτησε τρόπους ώστε να μην υπάρξει πρόβλημα στην λειτουργία του κόμματος, να εξακολουθήσει να συνεδριάζει τακτικά η Κοινοβουλευτική Ομάδα και να συν διαμορφώνουν τα μέλη της τις προτάσεις για την αντιμετώπιση της κρίσης και να μην χαθεί η επικοινωνία με τους ψηφοφόρους, όπως λένε χαρακτηριστικά. Τις τελευταίες εβδομάδες λοιπόν, η πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ Φώφη Γεννηματά δεν βρίσκεται στην Χαριλάου Τρικούπη αλλά στο γραφείο του σπιτιού της, πραγματοποιεί τηλεδιασκέψεις καθημερινά με εκπροσώπους φορέων και εμφανίζεται μέσω Skype σε τηλεοπτικές εκπομπές και δελτία ειδήσεων.

 

Μετατροπή σε ψηφιακό κόμμα

Βουλευτές και κομματικοί παράγοντες του ΚΙΝΑΛ μιλούν στη «ΜτΚ» και εκτιμούν πως αυτή η διαδικασία θα πρέπει να συνεχιστεί και να γίνει ακόμα πιο διαδραστική και στην μετά-κορονοϊό εποχή.

Ο διευθυντής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος Δημήτρης Μάντζος αναφέρει πως «η πανδημία άλλαξε πολλά στην καθημερινότητα όλων. Η φυσική απόσταση έκανε πιο επιτακτική την αξιοποίηση της τεχνολογίας για άμεση και διαδραστική επαφή. Σε αυτό το περιβάλλον, το Κίνημα Αλλαγής λειτουργεί ήδη ως «ψηφιακό κόμμα», με τρόπο οργανωμένο και συνεκτικό. Η πρόεδρος έχει ήδη πραγματοποιήσει σειρά  τηλεδιασκέψεων με πολίτες, κοινωνικούς εταίρους και παράγοντες της δημόσιας ζωής. Τη Μεγάλη Δευτέρα έγινε σε εξαιρετικό κλίμα η πρώτη τηλε-συνεδρίαση της Κ.Ο. Το ίδιο συνέβη και στο Πολιτικό Συμβούλιο» και εξηγεί: «Διατηρούμε ζωντανή την παραγωγή ιδεών, ειδικά σήμερα που αυτές είναι ακόμη περισσότερο  αναγκαίες. Σύμφωνοι, το’ψηφιακό κόμμα δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη ζωντανή έκφραση της πολιτικής. Κρατά όμως παραγωγική την κομματική λειτουργία. Διευκολύνει τη διαβούλευση και τη διαμόρφωση πολιτικής. Ενισχύει τη δημοκρατία. Την κάνει πιο ανοικτή πιο περιληπτική. Ενισχύει και μεταδίδει την εξωστρέφεια Μας φέρνει όλους πιο κοντά».

Μεταξύ των καινοτομιών που αναπτύχθηκαν αυτή την περίοδο περιλαμβάνεται και το διαδικτυακό briefing, δηλαδή η καθιερωμένη ενημέρωση των πολιτικών συντακτών από τον εκπρόσωπο Τύπου Παύλο Χρηστίδη και τον γραμματέα Επικοινωνίας, Παναγιώτη Βλάχο. «Μέχρι πρόσφατα, η τεχνολογία των τηλεπικοινωνιών αφορούσε κυρίως τη λειτουργία των επιχειρήσεων, την ψυχαγωγία και τις καταναλωτικές μας συνθήκες. Στην εποχή του κορονοϊού όμως -και κυρίως αυτής που θα τον διαδεχθεί- η αξιοποίησή της είναι μονόδρομος και για το Δημόσιο, τις συλλογικότητες και φυσικά, τα κόμματα. Το κόμμα μας ήταν πάντα πρωτοπόρο: ηλεκτρονικά δημοψηφίσματα, opengov, Διαύγεια, ηλ. συνταγογράφηση, πύλη Ερμής και άλλα» λέει. Και συνεχίζει ο κ. Βλάχος: «σήμερα κάνουμε το επόμενο βήμα: ψηφιακές συνεδριάσεις οργάνων, τηλεδιασκέψεις τομέων πολιτικής και της κοινοβουλευτικής ομάδας, οπτικοποίηση της επικοινωνίας και έμφαση στα social media, μίνι καμπάνιες με βίντεο, ενώ στην πορεία για τη συνδιάσκεψή μας, ετοιμάζεται ειδική πλατφόρμα δημόσιας διαβούλευσης, ώστε να συζητήσουμε με τους πολίτες τον ιδεολογικό και προγραμματικό μας προσανατολισμό.»

 

Εκμηδενίζοντας τις αποστάσεις

Στην εποχή της ψηφιακής και της ρομποτικής επανάστασης τα κόμματα είναι υποχρεωμένα να ακολουθήσουν τις επιταγές των καιρών, σημειώνει από την πλευρά της, η βουλευτής Β2 Δυτικού Τομέα Αθήνας, Νάντια Γιαννακοπούλου. Δηλώνει δε ενθουσιασμένη από την διαδικασία. «Ένας νέος κόσμος αποκαλύφτηκε και μαζί του ένα ερώτημα: Μα αφού πολλά μπορούν να γίνουν με τηλεδιασκέψεις, γιατί δεν τα αξιοποιούσαμε; Η πρόκληση είναι πια μπροστά μας. Όργανα του  Κινήματος Αλλαγής μπορούν να συσκέπτονται ανά πάσα στιγμή, όπου κι αν βρισκόμαστε. Η διαβούλευση μπορεί να γίνεται αδιάκοπα. Οι αποφάσεις μπορούν
-μετά τον απαραίτητο διάλογο- να λαμβάνονται με ψηφιακή ψηφοφορία» αναφέρει. Σύμφωνα με την κ. Γιαννακοπούλου όλα τριγύρω αλλάζουν και είναι επιτακτικό να ακολουθήσουμε στον ίδιο ρυθμό. οικοδομώντας ένα κόμμα πιο ανοικτό, με πιο απλές και σύγχρονες λειτουργίες».

«Οι νέες τεχνολογίες και τα ψηφιακά μέσα επιδρούν πλέον θετικά και στον τρόπο λειτουργίας των πολιτικών κομμάτων» λέει ο βουλευτής Χαλκιδικής, Απόστολος Πάνας. «Πόσω μάλλον τώρα που οι νέες συνθήκες της καθημερινότητας, μας υποχρεώνουν να ξεχάσουμε τις προσωπικές επαφές, για αρκετό χρονικό διάστημα όπως φαίνεται και να προσπαθήσουμε να εφεύρουμε νέους ψηφιακούς τρόπους ώστε ο κόσμος να μη σταματήσει να μας νιώθει κοντά του, να μη σταματήσει να μας εκδηλώνει τις ανησυχίες και τις απόψεις του, να μη σταματήσει να παρακολουθεί τη δραστηριότητά μας» συμπληρώνει.

«Το ψηφιακό Κίνημα Αλλαγής ήρθε για να μείνει» τονίζει από την πλευρά του, ο βουλευτής Β’ Θεσσαλονίκης Γιώργος Αρβανιτίδης. «Πρέπει να θυμίσουμε ότι το ΠΑΣΟΚ και ο Γιώργος Παπανδρέου είχαν καινοτομήσει ήδη από το 2005, δημιουργώντας το ανοιχτό κόμμα και τη συμμετοχική δημοκρατία μέσα από το διαδίκτυο. Ήμασταν πάντα στην πρωτοπορία της ψηφιακής διαβούλευσης» υποστηρίζει στη «ΜτΚ» και συμπληρώνει: «η τεχνολογία δεν είναι πανάκεια, αλλά
αυτή τη στιγμή βοηθά και αξιοποιείται στο έπακρο από το ψηφιακό Κίνημα Αλλαγής που ήρθε για να μείνει» καταλήγει ο κ. Αρβανιτίδης.

Άρθρο μου στην εφημερίδα «ΑΞΙΑ»: «Εθνική συμφωνία για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης»

ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

Το φως στο τέλος του τούνελ έχει αρχίσει και φαίνεται. Δώσαμε επί εβδομάδες τη μάχη για την Υγεία και τη Ζωή μας με επιτυχία. Τη δώσαμε όλοι μαζί με πειθαρχία, σεβασμό στις οδηγίες των Επιστημόνων, περιορίζοντας έτσι αποτελεσματικά την πανδημία. Η Ελλάδα έχει καταστεί χώρα – υπόδειγμα για την έγκαιρη λήψη των κατάλληλων μέτρων. Το διεθνές κύρος της έχει ανέβει. Σ΄αυτό το διάστημα αναδείχτηκαν αρετές όπως η πειθαρχία, ο αυτοσεβασμός, ο σεβασμός στους ανθρώπους, η αλληλεγγύη, η ανάγκη να συνεννοούμαστε όλοι ανεξαρτήτως ιδεολογικής και πολιτικής τοποθέτησης. Ο ρόλος του Κινήματος Αλλαγής σ΄αυτή την κατεύθυνση ήταν σημαντικός με συνεχείς παρεμβάσεις, κριτικές παρατηρήσεις και εποικοδομητική κριτική.

Είναι σημαντικά αυτά τα νέα στοιχεία γιατί μπροστά μας έχουμε ένα δύσκολο δρόμο ως χώρα και ως κοινωνία. Το δρόμο της σταδιακής, μελετημένης και με βάση τις οδηγίες των Επιστημόνων επανόδου σε μία σχετική κανονικότητα επαγγελματικής, κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας. Το δρόμο μέχρι να βγουν τα φάρμακα και ιδιαίτερα το εμβόλιο, που θα σημάνουν το τέλος της περιπέτειας. Το δρόμο αντιμετώπισης της βαθιάς Οικονομικής κρίσης που εμφανίζεται απειλητικά. Μέχρι τώρα έχουν ανακοινωθεί μέτρα προστασίας εργαζομένων και Επιχειρήσεων. Πολλοί λένε ότι χρειάζονταν κι άλλα. Το Κινημα Αλλαγης και πάλι ανέδειξε δίκαια αιτήματα, παραβλέψεις, συνέβαλε για διορθωτικές κινήσεις – όπως η διόρθωση του φιάσκου με τα Voucher των επιστημόνων που πρώτοι αναδείξαμε- πίεσε αποτελεσματικά για ένταξη και άλλων επαγγελματικών κατηγοριών στα μέτρα στήριξης. Πάντως αυτά τα μέτρα όπως εκφράζονται μέχρι στιγμής δεν θα μπορούν να ισχύουν για πάντα.

Η κρίση προβλέπεται να είναι βαθιά και είναι ορατή η αναγκαιότητα τολμηρών επανατοποθετήσεων, η απαίτηση να προσδιοριστεί ένα νέο παραγωγικό μοντέλο, ένα νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο. Στη Χώρα μας η κρίση μέσα σε ένα δύσκολο διεθνές φόντο σε μια συγκυρία που έχουμε απολέσει τα προηγούμενα χρόνια περίπου 25% του Α.Ε.Π, συνεχίζουμε να έχουμε μεγάλο χρέος, έχουμε προβληματικές Τράπεζες, είχαμε εισέλθει σε μια φάση Ανάπτυξης. Η κοινωνία είχε αρχίσει να είναι πιο αισιόδοξη μετά από μια μακρά πορεία δοκιμασίας που έχει δημιουργήσει κόπωση. Ωστόσο ας δούμε την πραγματικότητα. Σύμφωνα με προβλέψεις η Ύφεση μπορεί να φτάσει -7% ή και -10% !

Στη χώρα μας έχουμε και ένα βαθιά διαρθρωτικό πρόβλημαΜόνο ο τομέας του Τουρισμού είχε άμεση συνεισφορά 25 δισ. ευρώ στο Α.Ε.Π του 2019 ( περίπου 40 δισ. Ευρώ με το σύνολο των παράλληλων δραστηριοτήτων ) που ήταν 195 δισ. ευρώ. Ο κάθε ένας καταλαβαίνει τι θα συμβεί φέτος και τι συνολικές επιπτώσεις που θα υπάρχουν. Θα πληρώσουμε το κόστος της δυσανάλογης στήριξης κλάδων. Τα μέτρα άμεσης στήριξης πρέπει να δώσουν την θέση τους σταδιακά σε ένα συνολικό σχεδιασμό, σε γενναίες μεταρρυθμίσεις, προσέγγιση επενδύσεων , βαθιά μεταρρύθμιση του Κράτους, σχεδιασμό ενός νέου παραγωγικού μοντέλου.

Στον διακριτό χρονικό ορίζοντα θα πρέπει να περιορίσουμε τις ζημιές από την πτώση του Τουρισμού και αυτό θα είναι σημαντική κατ΄αρχήν επιτυχία για τον περιορισμό της ύφεσης. Θα πρέπει όμως να ξεχάσουμε ότι η Οικονομία μας μπορεί να έχει τόσο ισχυρή μονομερή εξάρτηση. Χρειάζεται επομένως να πέσει βάρος σε κλάδους με ιεράρχηση και προτεραιότητες όπως για παράδειγμα στη Φαρμακοβιομηχανία και συνολικά στην ενίσχυση και δημιουργία ενός ισχυρού Εθνικού Συστήματος Υγείας, την στήριξη των Αεροπορικών Γραμμών, του Πρωτογενούς Τομέα,  την ψηφιοποίηση του Κράτους, τον εκσυγχρονισμό των υποδομών στον χώρο της Παιδείας.

Χρειάζεται παράλληλα προσπάθεια για μια άλλη προσέγγιση της Ευρωπαϊκής κρίσης από μια Ε.Ε που δείχνει έλλειψη συνοχής και  με στόχο είτε γίνει με ευρωομόλογο ή με ειδικό Ταμείο Στήριξης, ώστε να « πέσει» 1.5 τρις. ευρώ. Η Ελλάδα θα πρέπει να πιέσει σε όλα τα επίπεδα ώστε να ληφθούν οι αναγκαίες, θαρραλέες αποφάσεις που θα επιτρέψει στην Ε.Ε να δείξει ότι έχει τα αντανακλαστικά που αρμόζουν στην κρίσιμη συγκυρία. Αυτό συνιστά αναγκαιότητα, χρέος της, αλλά και τρόπο διασφάλισης της συνοχής της που ήδη αμφισβητείται.

Για να αντιμετωπιστεί η νέα αυτή δύσκολη κατάσταση είναι εθνικά επιτακτική η πολιτική συνεννόηση. Η πρώτιστη ευθύνη γα να επιτευχθεί ανήκει στην Κυβέρνηση, ωστόσο η πρόκληση αφορά σε όλα τα κόμματα. Το οικονομικό τοπίο – ανάλογα πάντα και με την χρονική διάρκεια της κρίσης της πανδημίας και των πόρων που θα χρειαστούν για την αντιμετώπισή της – δεν θα επιτρέπει φτηνές αντιπολιτευτικές κορώνες και λαϊκισμό όπως σε άλλες περιόδους. Αποτελεί μονόδρομο μια εθνική Συμφωνία Κομμάτων, θεσμών, ιδιαίτερα της Αυτοδιοίκησης και κοινωνικών εταίρων η Συμφωνία για αντιμετώπιση της κρίσης, για ένα νέο Παραγωγικό μοντέλο, για ένα νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο.

Και τώρα ας αναμετρηθούμε και με την οικονομική κρίση – Άρθρο μου στο Reformer.gr

Δίνουμε εβδομάδες τώρα τη μάχη για την Υγεία και τη Ζωή μας. Τη δίνουμε όλοι μαζί με πειθαρχία, σεβασμό στις οδηγίες των Επιστημόνων, περιορίζουμε αποτελεσματικά την πανδημία. Η Ελλάδα έχει καταστεί χώρα – υπόδειγμα για την έγκαιρη λήψη των κατάλληλων μέτρων. Το διεθνές κύρος της έχει ανέβει μετά την αποτελεσματική υπεράσπιση των συνόρων μας στον Έβρο, που είναι και Ευρωπαϊκά σύνορα. Οι πολίτες αισθάνονται αισιόδοξοι. Μπορεί η μάχη να συνεχίζεται, αλλά ήδη η κρίση αυτή μας βγάζει διαφορετικούς. Σαν να συντελέστηκε ένας βαθύς αναστοχασμός και να αναδείχτηκαν αρετές όπως η πειθαρχία, ο αυτοσεβασμός, ο σεβασμός στους ανθρώπους που αφανώς δούλευαν για χρόνια αλλά δεν τους γνωρίζαμε όπως οι Επιστήμονες και το υγειονομικό προσωπικό αυτής της χώρας, η αλληλεγγύη, η ανάγκη να συνεννοούμαστε όλοι ανεξαρτήτως ιδεολογικής και πολιτικής τοποθέτησης. Ο ρόλος του Κινήματος Αλλαγής σ΄ αυτή την κατεύθυνση ήταν σημαντικός. Συνέβαλε στο αποτέλεσμα που βιώνουμε με συνεχείς παρεμβάσεις, κριτικές παρατηρήσεις και υπεύθυνη κριτική.

Είναι σημαντικά αυτά τα νέα στοιχεία γιατί μπροστά μας έχουμε ένα δύσκολο δρόμο ως χώρα και ως κοινωνία: Το δρόμο μέχρι να βγουν τα φάρμακα και ιδιαίτερα το εμβόλιο, που θα σημάνουν το τέλος της περιπέτειας. Το δρόμο αντιμετώπισης της βαθιάς Οικονομικής κρίσης που εμφανίζεται απειλητικά. Μέχρι τώρα έχουν ανακοινωθεί μέτρα προστασίας εργαζομένων και Επιχειρήσεων. Πολλοί λένε ότι χρειάζονταν κι άλλα. Το Κίνημα Αλλαγής και πάλι ανέδειξε δίκαια αιτήματα, παραβλέψεις, συνέβαλε για διορθωτικές κινήσεις. Πάντως αυτά τα μέτρα όπως εκφράζονται μέχρι στιγμής δεν θα μπορούν να ισχύουν ες αεί.

Η κρίση προβλέπεται να είναι βαθιά και είναι ορατή η αναγκαιότητα τολμηρών επανατοποθετήσεων, η απαίτηση να προσδιοριστεί ένα νέο παραγωγικό μοντέλο, ένα νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο. Στη Χώρα μας η κρίση μέσα σε ένα δύσκολο  διεθνές φόντο που η επικεφαλής του Δ.Ν.Τ παρομοιάζει με την Μεγάλη Κρίση, έρχεται σε μια συγκυρία που έχουμε απολέσει τα προηγούμενα χρόνια περίπου 25% του Α.Ε.Π, συνεχίζουμε να έχουμε μεγάλο δημόσιο χρέος, έχουμε προβληματικές Τράπεζες, είχαμε εισέλθει σε μια φάση Ανάπτυξης και το 2020 προβλεπόταν Ανάπτυξη της τάξης του 2.5% – 3%. Η κοινωνία είχε αρχίσει να είναι πιο αισιόδοξη μετά από μια μακρά πορεία δοκιμασίας που έχει δημιουργήσει κόπωση. Ωστόσο ας δούμε την πραγματικότητα: Σύμφωνα με προβλέψεις η +3% ανάπτυξη μπορεί να γίνει -7% ή και -10% ύφεση !

Στη χώρα μας έχουμε και ένα βαθιά διαρθρωτικό πρόβλημα. Μόνο ο τομέας του Τουρισμού είχε άμεση συνεισφορά 25 δισ. ευρώ στο Α.Ε.Π του 2019 που ήταν 195 δισ. ευρώ. Ο κάθε ένας καταλαβαίνει τι θα συμβεί φέτος και τι συνολικές επιπτώσεις θα υπάρχουν. Θα πληρώσουμε το κόστος της δυσανάλογης στήριξης κλάδων. Τα μέτρα άμεσης στήριξης πρέπει να δώσουν τη θέση τους σταδιακά σε συνολικό σχεδιασμό, σε γενναίες μεταρρυθμίσεις, προσέγγιση επενδύσεων, σε βαθιά μεταρρύθμιση του Κράτους και κυρίως σε σχεδιασμό ενός νέου παραγωγικού μοντέλου.

Στον διακριτό χρονικό ορίζοντα υπάρχει ο κίνδυνος να μην έχουμε ουσιαστικά Τουρισμό και τότε θα καταλαβαίνουμε ότι το παλιό μοντέλο έληξε. Θα πρέπει αφενός να στηρίξουμε τους ανθρώπους του κλάδου και να βάλουμε τις βάσεις της επανεκκίνησης του τουριστικού μας προϊόντος, αφετέρου όμως θα πρέπει να ξεχάσουμε ότι η Βαριά Βιομηχανία μας μπορεί να διαδραματίζει τον ίδιο οικονομικό ρόλο, όπως και πριν από την κρίση του κορονοϊού.  Χρειάζεται επομένως να πέσει βάρος σε κλάδους με ιεράρχηση και προτεραιότητες όπως για παράδειγμα στη Φαρμακοβιομηχανία και συνολικά την ενίσχυση και δημιουργία ενός ισχυρού Εθνικού Συστήματος Υγείας, την στήριξη των Αεροπορικών Γραμμών, του Πρωτογενούς Τομέα,  την ψηφιοποίηση του Κράτους, τον εκσυγχρονισμό των υποδομών στο χώρο της Παιδείας. Χρειάζεται προσπάθεια για μια άλλη προσέγγιση της Ευρωπαϊκής κρίσης από μια Ε.Ε που δείχνει έλλειψη συνοχής και με στόχο, είτε γίνει με ευρωομόλογο ή με ειδικό Ταμείο Στήριξης, να « πέσει» 1.5 τρις. Ευρώ σε όλες τις χώρες που επλήγησαν.

Για να αντιμετωπιστεί η νέα αυτή δύσκολη κατάσταση είναι εθνικά επιτακτική η πολιτική συνεννόηση. Η πρώτιστη ευθύνη για να επιτευχθεί ανήκει στην Κυβέρνηση, ωστόσο η πρόκληση αφορά σε όλα τα κόμματα. Άλλωστε το οικονομικό τοπίο – ανάλογα πάντα και με την χρονική διάρκεια της κρίσης της πανδημίας και των πόρων που θα χρειαστούν για την αντιμετώπισή της – δεν θα επιτρέπει φτηνές αντιπολιτευτικές κορώνες και λαϊκισμό, όπως σε άλλες περιόδους, ιδιαίτερα την περίοδο των αγανακτισμένων 2010-2015. Αποτελεί μονόδρομο μια εθνική Συμφωνία Κομμάτων, θεσμών, ιδιαίτερα της Αυτοδιοίκησης και κοινωνικών εταίρων, για ένα νέο Παραγωγικό μοντέλο, για ένα νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο.

Είμαι αισιόδοξη ότι θα τα καταφέρουμε. Ήδη δείξαμε ότι μπορούμε να τα καταφέρνουμε όταν κινδυνεύει η πατρίδα μας, η υγεία μας, συνολικά η ζωή μας. Άλλωστε αν κάποιοι κολλήσουν σε ανιστόρητες ιδεοληψίες και σχήματα του παρελθόντος απλά θα μείνουν πίσω…

Το άρθρο μπορείτε να το διαβάσετε και στο:  http://reformer.gr/%ce%bd%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%b1-%ce%b3%ce%b9%ce%b1%ce%bd%ce%bd%ce%b1%ce%ba%ce%bf%cf%80%ce%bf%cf%8d%ce%bb%ce%bf%cf%85-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%84%cf%8e%cf%81%ce%b1-%ce%b1%cf%82-%ce%b1%ce%bd%ce%b1/