Άρθρο μου στην εφημερίδα Νέα Σελίδα εχθές.»ΓΙΑ ΜΙΑ ΙΣΧΥΡΗ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ, ΓΙΑ ΜΙΑ ΧΩΡΑ ΜΕ ΙΣΧΥΡΗ ΑΜΥΝΑ»

Άρθρο στην «Νέα Σελίδα» στις 10.11.2019

Βρισκόμαστε σε μια κρίσιμη συγκυρία για την χώρα. Η προσπάθεια οριστικής εξόδου από την κρίση και εισόδου σε μια νέα φάση Ανάπτυξης, σεβασμού των θεσμών και ενίσχυσης της κοινωνικής συνοχής συμπίπτει χρονικά με σημαντικές γεωστρατηγικές αλλαγές, με ενίσχυση των Μεταναστευτικών – Προσφυγικών ροών που μπορεί υπό προϋποθέσεις να πάρουν επικίνδυνες διαστάσεις και μια επικίνδυνη κλιμάκωση της Τούρκικης προκλητικότητας. Η αντιμετώπιση της Τούρκικης επιθετικότητας σ΄όλη την Ανατολική Μεσόγειο απαιτεί ένα αρραγές εσωτερικό μέτωπο βασισμένο σε μια Εθνική συνεννόηση, αφήνοντας πίσω διχασμούς και έριδες. Δόγμα μας ήταν και είναι ότι η Ελλάδα δεν διεκδικεί τίποτα, αλλά και δεν παραχωρεί και τίποτα. Αυτό όμως πρέπει και να το υποστηρίζουμε ως κλίμα, ατμόσφαιρα, κατεύθυνση.

Θα ήταν ψέμα να μην δεχτούμε ότι το κλίμα που δημιουργείται από αυτή την σταθερά αναθεωρητική ρητορική Ερντογάν και την Τούρκικη επιθετικότητα, δεν ανησυχεί σημαντικό τμήμα της Ελληνικής Κοινωνίας, δεν μας απασχολεί. Γι αυτό ακριβώς και η Πολιτική Ηγεσία του τόπου έχει την ευθύνη να καλλιεργήσει ένα νέο Πατριωτισμό και αυτό σημαίνει ότι πρέπει να ομονοήσει για να δοθούν λύσεις στα ανοικτά προβλήματα της χώρας, για να δοθούν λύσεις και στο αμυντικό πρόβλημα.

Νέος Πατριωτισμός σημαίνει συντονισμένη προσπάθεια για την δημιουργία μίας Ελλάδας με αναπτυξιακή δυναμική, με αυτοπεποίθηση, με λόγο και ρόλο στα διεθνή φόρα. Σημαίνει άλμα προς τα εμπρός, αφήνοντας τις παθογένειές και τις ιδεοληψίες πίσω, εμπνέοντας τους νέους να επιδιώκουν το καλύτερο στις σπουδές και την εργασία τους καθιστώντας τους πρωτοπόρους για μια νέα απαιτητικότητα για το προσωπικό και συλλογικό μέλλον.

Η δημιουργία μιας ισχυρής Ελλάδας είναι η καλύτερη απάντηση στην Τούρκικη προκλητικότητα, η αντιμετώπιση της οποίας προϋποθέτει και την πλήρη συνέργεια των Ευρωπαίων εταίρων, του ΝΑΤΟ , των ΗΠΑ και των χωρών της Ανατολικής Μεσογείου. Το ΠΑΣΟΚ έχει παραδώσει υποδειγματική παρακαταθήκη πατριωτικής αποφασιστικότητας , διπλωματικών πρωτοβουλιών και επιτυχούς αποτροπής ευθέων απειλών με τον Ανδρέα Παπανδρέου στην κρίση του 1987. Έχει επίσης επιδείξει γόνιμα αποτελέσματα με μακρούς μεθοδικούς και αποτελεσματικούς χειρισμούς, όπως η στρατηγική του Ελσίνκι και η ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με τον Κώστα Σημίτη. Σε αυτή την γραμμή εθνικής ευθύνης κινείται σήμερα και το Κίνημα Αλλαγής .

Όταν μιλάμε βέβαια για την αντιμετώπιση της Τούρκικης προκλητικότητας δεν μπορούμε να ξεχνάμε το καθαρά αμυντικό πρόβλημα της χώρας. Η Ελλάδα έχει στα χέρια της σημαντικότατα εργαλεία και ισχυρές δυνάμεις αποτροπής.  Ωστόσο, η μακρόχρονη κρίση που περνάμε από την μία και τα βήματα της Τουρκίας αυτά τα χρόνια από την άλλη καθιστά αναγκαίο να κάνουμε άλματα για να ενισχύσουμε την Άμυνα της χώρας, για να κλείσουμε την ψαλίδα που έχει δημιουργηθεί. Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο για να δοθεί λύση και σ΄αυτό το πρόβλημα.

Ας είμαστε ειλικρινείς. Η κακοδιαχείριση του συγκεκριμένου τομέα σε συνδυασμό με την σπατάλη και την διαφθορά στους Εξοπλισμούς αποτελεί ένα διαχρονικό έγκλημα του Πολιτικού Συστήματος. Μαζί και  το βάλτωμα της Εθνικής Αμυντικής Βιομηχανίας μας που κατέστησαν προβληματικές ΔΕΚΟ χωρίς να γνωρίζουμε πόσο μας έχει κοστίσει αυτή η μαύρη τρύπα.

Αυτά πρέπει να αποτελέσουν παρελθόν. Σημαντικό σήμερα είναι να ανασυγκροτήσουμε την Εθνική Αμυντική Βιομηχανία εργαζόμενοι με άλλη αντίληψη, συνεργαζόμενοι με άλλα Κράτη και ενδιαφερόμενους. Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε την αδράνεια, την στιγμή που η χώρα αντιμετωπίζει κινδύνους.

Νέα Σελίδα 10.11.2019 01.01

Άρθρο μου σήμερα στην εφημερίδα «Τα Νέα Σαββατοκύριακο»

Άρθρο στα Νέα 19/10/2019

Το παράπονο του Αλέξη Τσίπρα

Ο κ. Τσίπρας υποστήριξε σθεναρά στη Βουλή, αλλά και στην πρώτη μετά τις εκλογές συνέντευξη του σε τηλεοπτικό σταθμό, τον πρώην υπουργό του κ. Παπαγγελόπουλο, μιλώντας για ρεβανσισμό εκ μέρους της αντιπολίτευσης. Δεν εξήγησε βέβαια πού ακριβώς τον εντόπισε. Καλό θα ήταν να συνηθίσει πια να εξηγεί, να στοιχειοθετεί τι λέει. Η περίοδος των φτηνών συνθημάτων, των κατηγοριών έτσι για επικοινωνιακές ανάγκες πέρασε. Είναι όμως τόσο προβλέψιμος πια… Τουλάχιστον τρεις  δικαστικοί έχουν κάνει σοβαρότατες καταγγελίες κατά του κ. Παπαγγελόπουλου, δύο από τους τρεις προστατευόμενους μάρτυρες έχουν αλλάξει τις καταθέσεις από τις οποίες και μόνο σπιλώθηκαν δέκα κορυφαίοι πολιτικοί, ο ένας δε απ΄ αυτούς μίλησε και σε τηλεοπτική εκπομπή και αναφέρθηκε σε ασφυκτικές πιέσεις και τρομοκρατία.

Τι ακριβώς ζητάει λοιπόν ο κ. Τσίπρας; Μήπως ζητάει να κουκουλωθούν όλα, να μην διερευνηθούν οι επώνυμες καταγγελίες; Μάλλον αυτό θα ήθελε και ασφαλώς προσπαθεί να συσπειρώσει το κομματικό του ακροατήριο. Γνωρίζει δε πολύ καλά ότι αν κληθούν όλοι αυτοί που πρέπει, και αυτό θα γίνει, δίπλα στον κ. Παπαγγελόπουλο ενδέχεται να βρεθούν αρκετοί ακόμα. Είναι προφανές ότι συνωμοσία από έναν μόνο δεν στήνεται. Όλοι δε καταλαβαίνουμε τις σοβαρές πολιτικές ευθύνες του κ.  Τσίπρα αλλά και άλλων στελεχών της προηγούμενης Κυβέρνησης, που χαρακτηριζόταν άλλωστε από τις συνεχείς επιθέσεις, από την ακούραστη προσπάθειά τους να σπιλώνουν πολιτικούς αντιπάλους, δημοσιογράφους, δημοσκόπους, κάθε έναν που έλεγε κάτι που δεν συνέφερε αυτό το περίεργο μείγμα μίας υποτίθεται αριστεράς με τον βασικό εκφραστή της ακραίας δεξιάς. Έχω την αίσθηση που πηγάζει από τα γεγονότα, ότι ενεργό ρόλο έπαιξαν πολιτικοί, δικαστικοί, δημοσιογράφοι, ένα σύνολο που λειτουργούσε σχεδόν παρακρατικά. Θα φανεί όμως. Θα φανούν και πιθανές ποινικές ευθύνες. Και τότε, πολλοί θα προσπαθήσουν να κρυφτούν.

 Ο κ. Τσίπρας παριστάνει πως ξέχασε  ότι είναι ο ίδιος και οι συνεργάτες του Υπουργοί που προσπάθησαν με περισσή ευκολία και θεσμική ανευθυνότητα να ενοχοποιήσουν και να πλήξουν, 10 κορυφαίους πολιτικούς τους αντιπάλους, μεταξύ αυτών δύο πρώην πρωθυπουργούς, στη βάση αστήρικτων κατηγοριών από κάποιους προστατευμένους  μάρτυρες των οποίων οι καταθέσεις προαναγγέλλονταν μάλιστα από έντυπα. Να υποθέσουμε πως αυτό, κατά τον κ. Τσίπρα, ήταν βεγγέρα. Ήδη οι φάκελοι των επτά από τους πολιτικούς που επλήγησαν μπήκαν στο Αρχείο. Ποτέ δεν ζήτησε συγγνώμη. Αντίθετα ο ολοκληρωτισμός του τον οδηγεί στο να αφήνει ακόμα υπονοούμενα για αυτούς. Θα καταλάβει – αν δεν καταλαβαίνει ήδη- ότι υπάρχουν πολιτικοί που δεν θέλουν να περάσουν στην ιστορία για τους λόγους που μάλλον θα περάσει ο ίδιος. Λαϊκισμός, πολιτική ανευθυνότητα, θεσμικός ολοκληρωτισμός, δημοκρατικό έλλειμμα. Η Προανακριτική θα πρέπει να λειτουργήσει άψογα, δημοκρατικά, με την στοιχειοθέτηση κατηγοριών με βάση στοιχεία και όχι χαλκευμένες καταγγελίες. Να δείξει ότι η εποχή άλλαξε, ότι ήρθε η ώρα της κάθαρσης στην Δικαιοσύνη, ότι ήρθε η ώρα της υπεράσπισης των θεσμών, του Κράτους Δικαίου, της Δημοκρατίας. Αυτό και θα γίνει.

Ο κ. Τσίπρας μίλησε με τον γνωστό εμπαθή, διχαστικό του λόγο αλλά αυτή τη φορά και με ένα παράπονο. Τον στεναχώρησε το γεγονός ότι η αντιπολίτευση δεν παρέπεμψε και τον ίδιο μαζί με τον κ. Παπαγγελόπουλο σε Προανακριτική Επιτροπή. Έχει «φαρμακωθεί» που δεν θα μπορεί τους επόμενους μήνες να εμφανίζεται ως θύμα ρεβανσισμού – των άλλων – ως αδίκως διωκόμενος και καταδιωκόμενος. Αισθάνεται, κατά πως φαίνεται, πως δεν έχει ακόμη αφορμές για την αντιπολίτευση  την οποία συνηθίζει να κάνει και ψάχνει τον τρόπο να δυναμιτίσει το πολιτικό κλίμα για να δημιουργήσει συνθήκες μετωπικής αντιπαράθεσης. Μάλλον θα ήθελε να μιμηθεί ατυχώς για άλλη μια φορά τον Α.Παπανδρέου παριστάνοντας ότι ξεχνάει ότι το κόμμα του παρέπεμψε τον Α.Παπανδρέου το 1989, μαζί με την Ν.Δ.

Εμείς εξ’ αρχής κινηθήκαμε και στο ζήτημα αυτό όπως πάντα απολύτως θεσμικά, στη βάση των υπαρχόντων στοιχείων που έχουν διαβιβαστεί στη Βουλή από τη Δικαιοσύνη. Αυτό θα συνεχίσουμε να πράττουμε, τίποτα περισσότερο – τίποτα λιγότερο. Δεν θα ανεχθούμε  βέβαια τη συγκάλυψη ευθυνών ή παράνομων πράξεων από κανέναν και για τίποτα. Ας μην ανησυχεί κανείς. Αν υπάρξουν στοιχεία, ας γνωρίζουν όλοι, ότι για κανέναν δεν θα υπάρχει ασυλία.

Όσον αφορά τον κ. Παπαγγελόπουλο, είναι φανερό πως αισθάνεται ότι βρίσκεται σε εξαιρετικά δυσχερή θέση. Είναι αμήχανος, δεν απαντάει επί της ουσίας και επιτίθεται στους κατηγόρους του με τρόπο που επιβεβαιώνει την πολυπραγμοσύνη του, με συναντήσεις και συζητήσεις, σε θέματα που δεν θα έπρεπε να εμπλέκεται ως αναπληρωτής Υπουργός Δικαιοσύνης. Η όλη εμφάνισή του στην Βουλή και η αδόμητη επιχειρηματολογία του, η ανάλωση του με φλυαρία, φτηνά υπονοούμενα και κουτοπόνηρους υπαινιγμούς αναδείκνυε την δυσκολία της θέσης του.  Ο καθένας βέβαια έχει το δικαίωμα της επιλογής του τρόπου που θα υπερασπιστεί τον εαυτό του, θα χρειαστεί πάντως, για το σκοπό αυτό, να καταβάλει μεγαλύτερη προσπάθεια και να χρησιμοποιήσει πιο πειστικά επιχειρήματα από αυτά που μέχρι στιγμής χρησιμοποιεί.

Ό,τι και να λέει ο κ. Α. Τσίπρας, η Βουλή έπραξε το δημοκρατικό της καθήκον και κίνησε διαδικασία διερεύνησης της αλήθειας. Η πρόκληση βρίσκεται στα χέρια της Επιτροπής τώρα. Νομίζω ότι σύντομα πολλά χαμόγελα θα παγώσουν…

Καταγραφή Τα Νεα 19.10.2019

Άρθρο μου στο site «Μεταρρύθμιση»

Το Κίνημα Αλλαγής μπορεί να έχει μια νέα, δυναμική πορεία

Βρισκόμαστε σε ένα κρίσιμο σημείο της πορείας του Κινήματος Αλλαγής. Μιλάμε συχνά για την ανάγκη εξωστρέφειας. Αυτό όμως συμβαίνει γιατί υπάρχει πρόβλημα που εκφράζεται με τις οργανώσεις μας που υπολειτουργούν, με την κατήφεια των χιλιάδων ανθρώπων που μας έδωσαν με την ψήφο τους άλλη μια ευκαιρία να προχωρήσουμε μπροστά παρά τις απογοητεύσεις και τους προβληματισμούς τους.

Εκφράζεται όμως και από την στάση της κοινωνίας που δεν δείχνει ιδιαίτερα πρόθυμη να ακούσει καν τις προτάσεις μας. Σ΄όλες τις τελευταίες δημοσκοπήσεις φαίνεται μια πτώση των ποσοστών μας κατά 2% -2.5%. Αυτό το στοιχείο δε, παντρεύεται με το κλίμα που συναντάμε στις περιοδείες μας, στην συζήτηση με στελέχη της παράταξης που ανοίγουν την καρδιά τους. Αυτά πρέπει να μας απασχολήσουν, να διερευνήσουμε τα αίτια, να δούμε πως πορευόμαστε. Δεν έχουμε το δικαίωμα να δηλώνουμε γενικά ικανοποιημένοι.

Ορισμένες καθαρές κουβέντες που είναι ανάγκη να αναδειχτούν:

  1. Ο κόσμος της παράταξης είναι κουρασμένος, έχει ζήσει τα πάντα.Ας σκεφτούμε πως ξεκίνησε η συζήτηση για ένα νέο κόμμα της Κεντροαριστεράς, πως συγκροτήθηκε το ΚΙΝ.ΑΛ. μέσα από εύθραυστες ισορροπίες, αντίρροπες δυνάμεις και διορισμένα όργανα, τι συνέβη στην συνέχεια και που καταλήξαμε. Τα αναφέρω, γιατί η ψήφος στις εκλογές του Ιουλίου δεν ήταν μια εύκολη υπόθεση και δεν είχε κανένα χαρακτήρα λευκής επιταγής. Επίσης, γιατί κάθε καθυστέρηση, κάθε λάθος συσσωρεύεται στην προηγούμενη πορεία και κουράζει, αποστασιοποιεί δυνάμεις μας.
  2. Στις εκλογές του Ιουλίου είχαμε μια αξιοπρεπή παρουσία, καταγραφήκαμε με το 8.1 % ως η τρίτη πολιτική δύναμη, μέσα σε δύσκολες συνθήκες ασφυκτικής πίεσης.Μπορούμε να προχωρήσουμε με σαφή στρατηγική  και δυναμισμό. Ωστόσο, δεν είναι σωστό να εμφανίζουμε αυτό το ποσοστό και ως κάποια τεράστια επιτυχία, ούτε ως δείγμα ανοδικής πορείας.  Από τον Οκτώβριο του 2009 μέχρι τον Ιούλιο του 2019 χάσαμε συνολικά κοντά 2.500.000 ψήφους. Αυτή είναι η αλήθεια. Ακούω το επιχείρημα, ότι αφού τον Ιανουάριο του 2015 το ΠΑ.ΣΟ.Κ. πήρε 4.6% και τώρα 8%, βρίσκεται σε ανοδική πορεία. Πρόκειται για δημιουργική λογιστική.

Τον Ιανουάριο του 2015 το ΠΑ.ΣΟ.Κ. πήρε 289.469 ψήφους (4.68%), με το ΚΙ.ΔΗ.ΣΟ.  153.557 ψήφους (2.15%).

ΑΘΡΟΙΣΜΑ: 442.026 ψήφους (7.15%). Σ΄αυτά ας ληφθεί υπόψη ότι το ΠΟΤΑΜΙ είχε πάρει 373.924 ψήφους (6.05%). Άρα το σύνολο πάει 815.950 ψήφους( 15.15%).

Τώρα, το ΠΑ.ΣΟ.Κ./ ΚΙΝ.ΑΛ. πήρε 457.519 ψήφους(8%). Εν ολίγοις τα ΠΑ.ΣΟ.Κ. μαζί με ολίγον από ΔΗΜ.ΑΡ. και ΚΙ.ΔΗ.ΣΟ.  πήραν τους ίδιους σχεδόν ψήφους με το 2015, ενώ συνέβησαν τόσα στο πολιτικό σκηνικό, μένοντας σε μια κατάσταση τέλματος. Αν ληφθούν υπόψη και οι ψήφοι του ΠΟΤΑΜΙΟΥ το 2015, υπάρχει και ένα μείον 373.924 ψήφων.

Ας μην ωραιοποιούμε λοιπόν τις καταστάσεις, γιατί αυτό αποτελεί την καλύτερη συνταγή μαρασμού και περιθωριοποίησης. Και από την άλλη ας μην καταστραφολογούμε, γιατί αντέξαμε σε κάθε περίπτωση.

  1. Οι εκλογές αποτελούσαν μια μεγάλη ευκαιρία για ένα come back. Αυτό όμως δεν έγινε.

Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ήταν απομονωμένος, το 65% ήταν οργισμένο μαζί του. Το κυρίαρχο λαϊκό αίτημα ήταν «Φυγέτε». Το ΚΙΝ.ΑΛ. έπρεπε να τολμήσει να κολυμπήσει σ΄αυτό το λαϊκό ποτάμι, να διεκδικήσει το μερτικό του τουλάχιστον σε διψήφιο επίπεδο και τον ρόλο του στην επιστροφή στην κανονικότητα, στην οριστική στην συνέχεια ήττα του λαϊκισμού και στην ανάταξη της χώρας.

Δεν το κάναμε. Εμφανιστήκαμε χωρίς γραμμή που να πείθει, με συνεχείς «διορθώσεις» της τακτικής που θόλωναν την πρότασή μας. Ο λαός ήθελε αλλαγή με το ΚΙΝ.ΑΛ. να παίζει ενεργό ρόλο. Στο τέλος έδωσε αυτοδυναμία στην Ν.Δ. για να σιγουρέψει ότι δεν θα επιτραπούν «παιχνίδια» με τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. από κάποιους που έγιναν εσχάτως αντιδεξιοί αλά δεκαετία του ΄80. Στο ΚΙΝ.ΑΛ. έδωσε 457.519 ψήφους. Ήταν μια συγκομιδή που οφείλεται αποκλειστικά στον πατριωτισμό, στην ψυχή μιας ταλαιπωρημένης παράταξης, χιλιάδων ανθρώπων που οφείλουμε να κάνουμε τα πάντα για να τους εκπροσωπούμε επάξια.

Εν ολίγοις, αποτύχαμε στον βασικό εκλογικό μας στόχο που ήταν η αλλαγή συσχετισμών ανάμεσα στο ΚΙΝ.ΑΛ. και τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. που θα επέτρεπε να επανέλθουμε ως η ηγεμονική δύναμη στον χώρο της Κεντροαριστεράς.

  1. Και τώρα; Πώς προχωράμε;

Α. Υπάρχει χώρος για να αναπτυχθούμε, για να κάνουμε αισθητή την παρουσία μας, για να καλύψουμε το χαμένο έδαφος. Ας αφήσουμε όμως καταρχήν  τις λογικές ότι όλοι μας χτυπάνε. Εμείς οφείλουμε να ασχοληθούμε με το τι κάνουμε εμείς.

Κατ΄αρχήν υπάρχει ένας ΣΥ.ΡΙΖ.Α .που παρά την φλυαρία του για μετάλλαξη συνεχίζει να είναι ένα κόμμα βαθιά λαϊκίστικο, χωρίς να έχει καταλάβει ότι έχασε συντριπτικά σε τρεις εκλογικές μάχες, με εμφανή αδυναμία να αρθρώσει ένα νέο, σύγχρονο λόγο. Είναι αμήχανος και υπόλογος απέναντι στον λαό για επικίνδυνα παιχνίδια με τους θεσμούς.

Υπάρχει μια Κυβέρνηση που παρά τα ανοίγματά της και την προσπάθεια να εμφανιστεί έτοιμη και με σίγουρη επιτυχία δεν μπορεί να κρύψει τον συντηρητισμό του κορμού της Ν.Δ. και την ανετοιμότητα να  αντιμετωπίσει κορυφαία προβλήματα όπως την εξασφάλιση μιας σταθερής Ανάπτυξης, το Μεταναστευτικό. Μια Κυβέρνηση που δεν δείχνει να επιδιώκει τον διάλογο για σειρά θεμάτων που θα έπρεπε να διεκδικεί συναινέσεις.

Αυτά τα δύο κόμματα έχουν πείσει δυνάμεις του Κέντρου και της Κεντροαριστεράς. Αυτή είναι η πρόκληση για εμάς. Να πείσουμε ότι εμείς είμαστε ο πόλος, η δύναμη που έχει και προωθεί χρήσιμες λύσεις για την κοινωνία.

ΒΑυτό δεν μπορούμε να το επιτύχουμε με μια στάση ετεροπροσδιορισμού ή ίσων αποστάσεων που δεν πείθουν κανένα. Αναπτύσσονται οι δυνάμεις που έχουν σύγχρονη ατζέντα, θέσεις για τα προβλήματα που αγγίζουν την κοινωνία, αφήγημα για το μέλλον της χώρας. Που ορίζουν τα πεδία της αντιπαράθεσης  και των διαχωριστικών γραμμών που επαναπροσδιορίζονται στην εποχή της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης. Οι δυνάμεις που απλά ασκούν ανέξοδη κριτική, που θέλουν να εμφανίσουν μια ανούσια αριστεροσύνη, απλά περιθωριοποιούνται.

Εδώ πρέπει να ρίξουμε το βάρος μας. Στην διαμόρφωση μίας σύγχρονης ταυτότητας και θέσεων που να αντιστοιχούν στην ανάγκη μίας σύγχρονης Κεντροαριστεράς και να ανταποκρίνεται στην εξυπηρέτηση των αναγκών της μεσαίας τάξης και της νεολαίας. Το να κάνεις κριτική για το Μεταναστευτικό δεν λέει τίποτα. Το να πεις τι θα έκανες αν ήσουν Κυβέρνηση μετράει. Το ίδιο ισχύει για όλα τα θέματα. Το ΚΙΝ.ΑΛ. πρέπει να τολμά να παίρνει καθαρές, σαφείς θέσεις. Γι΄ αυτό και στην Κεντρική Επιτροπή είπα ότι: «Εγώ παρών δεν ξαναψηφίζω».

Γ.  Πρέπει να δούμε το άνοιγμα της λειτουργίας μας σε δυνάμεις που σήμερα αισθάνονται ότι δεν έχει νόημα να απευθυνθούν στην ηγεσία του κόμματος, ότι δεν εισακούγονται. Υπάρχει ένα ανεξάντλητο στελεχιακό δυναμικό από τους χώρους της Αυτοδιοίκησης, των Επιμελητηρίων, των Κινημάτων, των Γραμμάτων και των Τεχνών, της Διανόησης. Η αξιοποίηση, η αφύπνιση, η ενεργοποίησή  όλου αυτού του δυναμικού θα ήταν μια ωστική δύναμη. Αυτό πρέπει να κοιταχθεί ξεχωριστά. 

Δυστυχώς, καλώς ή κακώς υπάρχει η αίσθηση ότι όλα γίνονται από ένα ολιγομελές επιτελείο, πέραν του οποίου δεν υπάρχουν περιθώρια ουσιαστικής συμμετοχής. Αυτό περιορίζει τις δυνατότητές μας. Η συλλογική, δημοκρατική λειτουργία μας θα συμβάλει στην ενεργοποίηση δυνάμεών μας.

Το ΚΙΝ.ΑΛ. έχει κοινωνικό, ιδεολογικό, πολιτικό χώρο για να διεκδικήσει. Αρκεί να αλλάξουμε αντιλήψεις, τρόπους λειτουργίας και να κάνουμε σαφείς την ταυτότητά μας και τις θέσεις μας.

Διαφορετικά….

http://metarithmisi.liberal.gr/post/%cf%83%cf%87%ce%bf%ce%bb%ce%b9%ce%b1-%ce%b4%ce%b9%ce%b1%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%bf%cf%82/%cf%84%ce%bf-%ce%ba%ce%af%ce%bd%ce%b7%ce%bc%ce%b1-

%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%b1%ce%b3%ce%ae%cf%82-%ce%bc%cf%80%ce%bf%cf%81%ce%b5%ce%af-%ce%bd%ce%b1-%ce%ad%cf%87%ce%b5%ce%b9-%ce%bc%ce%b9%ce%b1-%ce%bd%ce%ad/

nantia-giannakopoulou

Άρθρο μου στην εφημερίδα «Νέα Σελίδα»: «Πώς θα μετατρέψουμε το brain waste σε brain value».

15.09.2019

Η ανεργία των νέων αποτελεί αναμφίβολα ένα από τα κρισιμότερα ζητήματα που καλούνται να αντιμετωπίσουν οι χώρες της Ευρωζώνης τα τελευταία χρόνια. Οι σχετικές έρευνες στις ηλικίες 18 – 35 είναι αποκαλυπτικές όσον αφορά τόσο τους παράγοντες όξυνσης του φαινομένου όσο και τις επιπτώσεις, οικονομικές, κοινωνικές, ψυχολογικές. Στη χώρα μας, το πρόβλημα προϋπήρχε μεν της κρίσης, ωστόσο η παρατεταμένη ύφεση και οι πολιτικές λιτότητας είχαν σαν αποτέλεσμα η ανεργία των νέων να εκτοξευτεί με ανυπολόγιστες ασφαλώς συνέπειες.

Το διάστημα αυτό αλλά και μέχρι σήμερα παρατηρήθηκε το φαινόμενο του brain drain, της φυγής δηλαδή του εξειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού στο εξωτερικό, αλλά και του brain waste, της σπατάλης εγκεφάλων στην αγορά εργασίας λόγω αναντιστοιχίας δεξιοτήτων και αντικειμένου εργασίας. Ως εκ τούτου, διαπιστώνεται μία μεγάλη απώλεια αναπτυξιακής αλλά και ευρύτερα κοινωνικής, πολιτιστικής και εθνικής δυναμικής.

Χαρακτηριστικά, το 33,9% των αποφοίτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης απασχολείται σε θέσεις για τις οποίες δεν θα χρειαζόταν τα πτυχία του. Το 2010 μόλις ένας στους πέντε πτυχιούχους εργαζόταν σε δουλειά υποδεέστερη των ακαδημαϊκών του προσόντων. Η αύξηση την τελευταία 8ετία είναι κατακόρυφη (58,8%). Στο σύνολο της οικονομίας, το 31,2% των απόφοιτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, ηλικίας 25-34 ετών, έχει διαφορετικό γνωστικό αντικείμενο από αυτό που απαιτείται για τη δουλειά του. Η αναντιστοιχία σπουδών και απαιτούμενων προσόντων είναι της τάξης του 51,9% στις ανθρωπιστικές σπουδές, στις γλωσσικές σπουδές και στις καλές τέχνες, ενώ αγγίζει το 73% στις γεωπονικές και κτηνιατρικές σπουδές.

Η αναντιστοιχία προσφοράς και ζήτησης επιστημονικού δυναμικού δεν οφείλεται τόσο στην υπερβάλλουσα προσφορά πτυχιούχων, λόγω στρεβλώσεων του εκπαιδευτικού μας συστήματος ή λόγω προβληματικού επαγγελματικού προσανατολισμού και νοοτροπίας. Οφείλεται κατά κύριο λόγο στην περιορισμένη ζήτηση εξαιτίας της κρίσης και της συρρίκνωσης της οικονομίας. Η αναντιστοιχία αυτή προκαλεί υψηλά ποσοστά ανεργίας αλλά και φαινόμενα υποαπασχόλησης και απασχόλησης σε δουλειές κατώτερες των προσόντων που διαθέτει κανείς.

Εάν λοιπόν θέλουμε να επιστρέψουν οι Έλληνες επιστήμονες που μετοίκησαν στο εξωτερικό, θα πρέπει να εργαστούμε για την εξάλειψη των λόγων που οδήγησαν στη φυγή τους. Εάν θέλουμε να ξανακάνουμε τη χώρα μας ισχυρή πρέπει να στηριχθούμε στο πολύτιμο αυτό ανθρώπινο δυναμικό που αυτή τη στιγμή βρίσκεται εκτός συνόρων και θέλει να γυρίσει πίσω αλλά και να δώσουμε ελπίδα και προοπτική στους νέους που παλεύουν στο εσωτερικό κάτω από τόσο αντίξοες συνθήκες.

Η παρούσα κατάσταση δεν βοηθά. Για να υπάρξει συντονισμένη λύση στο πρόβλημα, είναι απαραίτητη η συγχρονισμένη δράση του κράτους, των κοινωνικών εταίρων, των επιχειρηματιών και των ίδιων των νέων προκειμένου να δημιουργηθούν αξιοπρεπείς και σταθερές θέσεις εργασίας. Πάνω απ’ όλα, η Ελλάδα χρειάζεται ένα σχέδιο ανάπτυξης με συγκεκριμένη στρατηγική αλλαγής του αναπτυξιακού παραδεἰγματος. Όσο αυτή η αλλαγή θα υλοποιείται, τόσο θα αυξάνεται η ζήτηση για εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό και άρα θα μειώνεται η φυγή προς άλλες χώρες. Με επενδύσεις, φοροελαφρύνσεις, μείωση ασφαλιστικών εισφορών, επιτάχυνση διαδικασιών αδειοδότησης, με ένα γενναίο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων. Μόνο έτσι θα έχουμε ποιοτικές θέσεις εργασίας με αξιοπρεπείς μισθούς και εργασιακά δικαιώματα κι ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος.

Σε αυτή την κατεύθυνση, απαιτούνται επιπλέον πολιτικές που αφορούν στην ενίσχυση της ακαδημαϊκής και ερευνητικής αριστείας με περαιτέρω στήριξη της καινοτομίας και των πρωτότυπων επιχειρηματικών ιδεών, την ενίσχυση της νεοφυούς επιχειρηματικότητας της εξωστρέφειας των ελληνικών επιχειρήσεων, της προσέλκυσης επενδύσεων από το εξωτερικό.

Το αίτημα «οι νέοι στην πρώτη γραμμή παραγωγής» δεν θέλουμε να είναι μόνο ένα σύνθημα, αλλά και μια κεντρική πολιτική και προγραμματική κατεύθυνση. Χρειάζεται η οικονομία και η κοινωνία να ανασυγκροτηθούν στη βάση καινούριων ιεραρχήσεων στις οποίες οι ανάγκες των νέων θα πρωτοστατούν.

Νέα Σελίδα 15.09

Άρθρο μου στα σημερινά Νέα: Ο δρόμος για την επιστροφή σε μια βιώσιμη κανονικότητα είναι ακόμη μακρύς και δύσβατος.

Τα Νέα 30.08.2019

Παρά την κυβερνητική αλλαγή, στην ελληνική κοινωνία εξακολουθεί να κυριαρχεί ο φόβος για το αύριο, η ανασφάλεια και το άγχος για την καθημερινή επιβίωση.

Αν ρίξει κανείς μια ματιά στους τομείς που υστερεί η Ελλάδα σε σχέση με άλλες αναπτυγμένες και μη, χώρες, ζαλίζεται. Ο όγκος των προβλημάτων είναι τεράστιος και η προσπάθεια που πρέπει να καταβληθεί για να αναταχθεί η Ελλάδα σε ένα μέσο επίπεδο ανάμεσα στις αναπτυγμένες χώρες μέσα σε ένα εύλογο διάστημα, τιτάνια.

Οι αριθμοί της ελληνικής οικονομίας τρομάζουν. Τριπλάσια ανεργία από τον μέσο όρο της Ευρώπης, λιγότερες επενδύσεις, αποκλίσεις σχεδόν παντού ,διπλάσια τραπεζικά επιτόκια, πρωταθλήτρια σε φόρους αλλά ουραγός στις κοινωνικές δαπάνες, στον δείκτη γνώσεων και δεξιοτήτων σχεδόν τελευταίοι. Στην φορολογία των επιχειρήσεων η Ελλάδα έχει τον τέταρτο υψηλότερο συντελεστή μαζί με το Βέλγιο ανάμεσα στις χώρες του ΟΟΣΑ, τη στιγμή που οι γειτονικές μας χώρες έχουν συντελεστές φορολόγησης των επιχειρήσεων μεταξύ 10 και 12%. Οι επενδύσεις υπολείπονται περίπου κατά 45% σε σχέση με την ΕΕ. Τα επιτόκια των ελληνικών τραπεζών είναι διπλάσια του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις ο δείκτης παραγωγικότητας βρίσκεται αρκετά χαμηλότερα του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, φτάνουν στο 45% του συνόλου, έναντι μόλις 3,4% στην ΕΕ. Οι μισθοί ιδιαίτερα στον ιδιωτικό τομέα έχουν μειωθεί δραματικά. Οι συντάξεις  με τις εξοντωτικές μειώσεις, ιδιαίτερα μετά τον νόμο ΣΥΡΙΖΑ-Κατρούγκαλου, έχουν φέρει μια μεγάλη μερίδα συνταξιούχων στα όρια της επιβίωσης. Στην παροχή δημοσίων αγαθών, παρότι πρωταθλητές στους φόρους, ξοδεύουμε 5 ποσοστιαίες μονάδες λιγότερο από το μέσο ευρωπαϊκό όρο. Στις δαπάνες Παιδείας, Υγείας, Άμυνας, Δημόσιας ασφάλειας υστερούμε δραματικά. Στον σχεδιασμό και την υλοποίηση πολιτικών για την υιοθέτηση των δικτύων 5ης γενιάς (5G), βρισκόμαστε στις τελευταίες θέσεις. Στον Δείκτη Ψηφιακής Οικονομίας και Κοινωνίας (DESI) κατείχαμε την 26η θέση στην ΕΕ-28 το 2017. Στην κατάταξη PISA για γνώσεις και δεξιότητες, η χώρα μας είναι μεταξύ των ουραγών. Στην ανακύκλωση συνεχίζουμε να πληρώνουμε μεγάλα πρόστιμα για τα απόβλητα που καταλήγουν σε Χώρους Ανεξέλεγκτης Διάθεσης Απορριμμάτων.

Θα πρέπει επιτέλους πιστεύω να ξεφύγουμε από τη λογική να περιμένουμε από κάπου ένα μάγο με δώρα, ένα σωτήρα που θα λύσει ως δια μαγείας όλα μας τα προβλήματα.. Είναι αναγκαίο να υπάρξει ένα δικό μας εθνικό σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης. Χρειαζόμαστε εθνική στρατηγική αλλά και κλίμα πολιτικής συνεννόησης, τουλάχιστον στα μεγάλα και σημαντικά…και έργα, πράξεις, όχι άλλα μεγάλα λόγια.

Χρειαζόμαστε αναπτυξιακή στρατηγική που θα αξιοποιεί όλες τις υγιείς παραγωγικές δυνάμεις της χώρας, δίνοντας σε όλους την ευκαιρία να συμμετάσχουν στη δημιουργία νέου πλούτου, με σεβασμό στο περιβάλλον και στην αλληλεγγύη στις επόμενες γενιές και έμφαση στις καινοτομίες, στις νέες τεχνολογίες και στο διεθνή προσανατολισμό της οικονομίας. Η Ελλάδα για να βγει από την κρίση με ασφάλεια και οριστικά, πρέπει να αναδιαρθρώσει το παραγωγικό της πρότυπο

Χρειαζόμαστε ανάπτυξη που θα δημιουργεί νέες και ποιοτικές θέσεις εργασίας με αμοιβή που θα σέβεται τον εργαζόμενο, θα είναι ανάλογη της αποδοτικότητας και του έργου του και θα του εξασφαλίζει ένα ικανοποιητικό βιοτικό επίπεδο. Ανάπτυξη που θα δημιουργήσει πόρους για να ενισχυθούν οι πολιτικές στην Παιδεία, στην Υγεία και Κοινωνική πρόνοια.

Καταγραφή Τα Νέα 30.08

Ό,τι δεν αλλάζει πεθαίνει …

Άρθρο στην εφημερίδα «Τα Νέα» στις 08.08.2019

Τα Νέα 08.08.2019

Αναλυτικά το κείμενο:

Ό,τι δεν αλλάζει, πεθαίνει

Η ζωή όμως πάντα βρίσκει τρόπο να προχωρήσει. Τα τελευταία χρόνια δυστυχώς στον τόπο μας όλα αλλάζουν προς το χειρότερο. Αυτό που μας συμβαίνει είναι δραματικά πρωτόγνωρο, πήγαμε πολύ πίσω και τα παιδιά μας δυστυχώς είναι η πρώτη γενιά στην ιστορία της χώρας μας που θα ζήσει χειρότερα από τους γονείς της.

Είναι φυσικό να είμαστε προβληματισμένοι, θυμωμένοι και απογοητευμένοι αλλά θα πρέπει να γίνουμε και πιο σοφοί. Να μάθουμε από τα λάθη, να αναστοχαστούμε την πορεία μας, ως έθνος, ως κράτος, ως κοινωνία αλλά και ο καθένας από εμάς ξεχωριστά. Ουδείς είναι άμοιρος ευθυνών, είτε δια της συμμετοχής είτε δια της ανοχής και της παθητικότητας. Και βεβαίως δεν έχουμε όλοι τις ίδιες ευθύνες.

Η άρχουσα οικονομική και πολιτική ελίτ φυσικά και έχει την κύρια ευθύνη, γι’ αυτό άλλωστε λέγεται και «άρχουσα», επειδή διευθύνει σε πολύ μεγάλο βαθμό το σύνολο της κοινωνίας και κάνει τις βασικές στρατηγικές και οικονομικές επιλογές για την πορεία της χώρας, διαμορφώνει αυτή κυρίαρχα τη κοινή γνώμη διαμορφώνει πολιτικούς συσχετισμούς. Η κυριαρχία αυτή δεν επιτυγχάνεται βέβαια με κάποιους οικονομικούς και κοινωνικούς αυτοματισμούς ούτε είναι προϊόν κάποιων συνεχών συνωμοσιών όπως πιστεύουν πολλοί. Είναι αποτέλεσμα συνεχών δράσεων και αντιδράσεων, υπόκειται στην επίδραση του τυχαίου και του απρόβλεπτου της ανθρώπινης φύσης, και των ανθρώπινων αδυναμιών.

Προσωπικά είμαι, όπως λένε και οι πολιτικοί, «συγκρατημένα αισιόδοξη», διατηρώ ας πούμε την ιστορική αισιοδοξία μιας ονειροπόλου  που σήμερα θέλω να πιστεύω πως έγινε πια αρκετά ορθολογίστρια. Σε βάθος χρόνου τα πράγματα σίγουρα θα πάνε καλύτερα, ο κόσμος θα αλλάξει, θα γίνει καλύτερος και δικαιότερος, αυτό δείχνει η ιστορία της ανθρωπότητας αλλά και της χώρας μας, άσχετα αν όπως έλεγε ο Κέινς «μακροπρόθεσμα θα είμαστε όλοι νεκροί»… Αυτό που πρέπει να συμβεί τώρα και σε αυτό θα έπρεπε να συμβάλλουν όλοι, πράγμα το οποίο δυστυχώς δεν βλέπω, είναι πως η περίοδος αυτή θα πρέπει να τελειώσει όσο το δυνατόν συντομότερα, γιατί η αντοχή της κοινωνίας εξαντλήθηκε!

 H πολιτική πιστεύω πως έχει αξία ως ένας αγώνας προσφοράς, ως μια συμμετοχή έμπνευσης και ελπίδας, μέσα και μαζί με ένα σύνολο ανθρώπων που πιστεύουν βαθιά σε κάτι, σε ένα όραμα, σε ένα πολιτικό σχέδιο, σε μια βαθιά αλλαγή των πραγμάτων προς το καλύτερο. Που μέσα σε αυτό τον αγώνα διαμορφώνουν σχέσεις αλληλεγγύης, χτίζουν δίκαιες συνειδήσεις, παράγουν πολιτισμό και παιδεία, δεν καλλιεργούν ψευδαισθήσεις και χυδαίο λαϊκισμό, δεν ψεύδονται με μόνο στόχο την κατάκτηση της εξουσίας. Που μπορούν να εμπνεύσουν και να εμπνευσθούν για να δημιουργήσουν κινήσεις αλλαγής βάζοντας την κοινωνία σε πορεία προόδου.

Δεν υπάρχουν τέτοιες συνθήκες σήμερα όμως είναι απολύτως αναγκαίο να δημιουργηθούν. Χρειαζόμαστε πιστεύω ένα μεγάλο πόλο της Κεντροαριστεράς. Ως υπέρβαση, πολιτική και προγραμματική και όχι ως χωροταξική τοποθέτηση στο κέντρο του πολιτικού συστήματος. Το Κίνημα Αλλαγής είναι σήμερα ενισχυμένο και αποτελεί τον μοναδικό πολιτικό φορέα της Κεντροαριστεράς και της Σοσιαλδημοκρατίας. Κεντρικός μας στόχος δεν είναι μόνο η αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών αλλά η αλλαγή νοοτροπίας και πρακτικών στον τρόπο που κυβερνιέται η χώρα. η διαμόρφωση μιας νέας κοινωνικής συνείδησης που θα επιβάλλει μεγάλες προοδευτικές μεταρρυθμίσεις και θα βγάλει την Ελλάδα από την κατάσταση του ενός συνολικού αβδηριτισμού στην οποία έχει περιέλθει.

 

Θα ασκήσουμε υπεύθυνη αντιπολίτευση

Άρθρο στην εφημερίδα «Τα Νέα» στις 11.07.2019

Το αποτέλεσμα των εθνικών εκλογών, όπως κάθε καθαρή εντολή αυτοδυναμίας σε ένα κόμμα, σηματοδοτεί το πέρασμα σε μια νέα πολιτική περίοδο, με τα δικά της χαρακτηριστικά και με νέα διακυβεύματα για τη χώρα και την κοινωνία. Έχουμε πλέον την επάνοδο στην κυβερνητική εξουσία της συντηρητικής παράταξης, μετά από μια μακρά περίοδο συμμαχικών κυβερνήσεων, εντός μιας πρωτοφανούς κρίσης και μετά από μια σχεδόν πενταετή διακυβέρνηση πισωγυρίσματος σε όλα τα επίπεδα από τις κυβερνήσεις ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ. Η δική μας εκτίμηση, εδώ και καιρό, ήταν πως η απάντηση στα προβλήματα που έφερε στη χώρα ο κ. Τσίπρας, με τους δεξιούς και ακροδεξιούς συνεταίρους του, δεν είναι μια αυτοδύναμη ΝΔ με τον κ. Μητσοτάκη, η οποία σε γενικές γραμμές θα συνεχίσει την ίδια οικονομική πολιτική που τόσα δεινά έφερε στη μεσαία τάξη και στους οικονομικά ασθενέστερους. Εξακολουθούμε να πιστεύουμε πως για να αλλάξει η Ελλάδα και να βάλει πορεία προς την πρόοδο, χρειάζεται μία κυβέρνηση που θα υλοποιήσει ένα πρόγραμμα μεγάλων προοδευτικών αλλαγών και μεταρρυθμίσεων, προς όφελος όλων των κοινωνικών τάξεων και ιδιαίτερα αυτών που έχουν πληγεί με δραματικό τρόπο τα τελευταία χρόνια.

Όμως τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο έχει πάντα ο ελληνικός λαός, ο οποίος με την ψήφο του έκρινε τα κόμματα και εξέδωσε την ετυμηγορία για το πώς θα κυβερνηθεί ο τόπος

Εμείς, το ΠΑΣΟΚ και το Κίνημα Αλλαγής, είμαστε μετά τις εκλογές μια υπολογίσιμη κοινοβουλευτικά δύναμη,  που σημειώσαμε αξιοπρόσεκτη εκλογική άνοδο από τις προηγούμενες εκλογές. Θα ασκήσουμε με εποικοδομητικό τρόπο το ρόλο μας με υπεύθυνη προγραμματική αντιπολίτευση απέναντι στην συντηρητική κυβερνητική ατζέντα της ΝΔ. Είμαστε μια αυτόνομη πολιτική δύναμη, η μόνη που εκφράζει την Κεντροαριστερά και την Σοσιαλδημοκρατία στην Ελλάδα. Τοποθετούμαστε σταθερά απέναντι στον λαϊκισμό και τον καιροσκοπισμό του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος ανάλογα με την εποχή και τις ανάγκες της ηγεσίας του δεν έχει κανένα πρόβλημα να αλλάζει πολιτικά κοστούμια. Είναι αλήθεια ότι και σε αυτές τις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να πάρει ένα μεγάλο ποσοστό. Όμως αυτό από μόνο του δεν τον κάνει την μεγάλη δύναμη της κεντροαριστεράς στη χώρα μας, αλλά με τα όσα γνωρίζουμε και έχουμε βιώσει μέχρι σήμερα. την ισχυρή – κυρίαρχη δύναμη του λαϊκισμού.

Ο μεγάλος  Γερμανός φιλόσοφος Ιμμάνουελ Καντ, θέλοντας να ορίσει το τι είναι διαφωτισμός είπε πως διαφωτισμός είναι η έξοδος του ανθρώπου από την ανωριμότητα. Και αυτό αφορά και στα άτομα ξεχωριστά και στις κοινωνίες.

Θα έλεγα, κάνοντας σε ένα βαθμό μια υπέρβαση, πως μετά από τα δέκα αυτά χρόνια κρίσης που τόσα είδαμε, τόσα ακούσαμε και τόσα βιώσαμε, πως το πολιτικό σύστημα θα πρέπει να βρει την έξοδο από μια παρατεταμένη περίοδο ανωριμότητας. Μόνο έτσι πιστεύω πως θα καταφέρουμε να δώσουμε λύσεις στα πολύ μεγάλα προβλήματα του κόσμου και να ανακτήσουμε ως πολιτικό σύστημα την εμπιστοσύνη του.

Τα Νέα 11.07.2019

Σας ευχαριστώ από καρδιάς όλες και όλους όσους στηρίξατε την υποψηφιότητα μου και με εκλέξατε Βουλευτή του Κινήματος Αλλαγής στην Δυτική Περιφέρεια της Β’ Αθήνας

Σας ευχαριστώ από καρδιάς όλες και όλους όσους στηρίξατε την υποψηφιότητα μου και με εκλέξατε Βουλευτή του Κινήματος Αλλαγής στην Δυτική Περιφέρεια της Β’ Αθήνας. Αποτελεί μεγάλη τιμή για ‘μένα αλλά και δέσμευση απέναντι σε όλους τους πολίτες ανεξαρτήτως πολιτικών προτιμήσεων να ανταποκριθώ με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στις προσδοκίες σας. Ξεκινάμε μαζί τον αγώνα για να δώσουμε λύσεις στα μεγάλα προβλήματα της Δυτικής Αθήνας και να παλέψουμε για τις μεγάλες προοδευτικές μεταρρυθμίσεις υπέρ των πολλών, που έχει ανάγκη η πατρίδα μας και η ελληνική κοινωνία. Δυτικά, Δυνατά.

PARAPOLITIKA.GR: Κοσμοσυρροή στην προεκλογική συγκέντρωση της Νάντιας Γιαννακοπούλου

Μια μεγάλη συγκέντρωση που θύμιζε άλλες εποχές πραγματοποίησε, στο Περιστέρι, η υποψήφια στον Δυτικό Τομέα της αναμορφωμένης Β΄Αθηνών Νάντια Γιαννακοπούλου.

Διαβάστε περισσότερα στο Parapolitika.gr

Ευχαριστώ την εφημερίδα «Τα Νέα» για την φιλοξενία του άρθρου μου

Ευχαριστώ την εφημερίδα «Τα Νέα» για την φιλοξενία του άρθρου μου.