Ο νέος Ποινικός Κώδικας δεν πρέπει να ρίχνει νερό στο μύλο της έμφυλης βίας.

Ομιλία στην ημερίδα για τις αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα σχετικά με τον βιασμό.

Η Κυβέρνηση, δια του Υπουργού Δικαιοσύνης, ανακοίνωσε την παράδοση από τις Νομοπαρασκευαστικές επιτροπές του νέου Πονικού Κώδικα και του νέου Κώδικα Ποινικής Δικονομίας και τους έχει αναρτήσει στο διαδίκτυο για διαβούλευση.

Το ενδιαφέρον της Κοινωνίας των Πολιτών, της Κοινής Γνώμης, υπήρξε μεγάλο και δόθηκε παράταση για τη συνέχισή της. Το σχετικό ενδιαφέρον είναι και εξηγήσιμο και αναμενόμενο, αφού σχεδιάζονται σοβαρές αλλαγές στο ουσιαστικό και δικονομικό ποινικό δίκαιο της Χώρας. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως υπάρχει θετική αντιμετώπιση για τις συγκεκριμένες τροποποιήσεις, αλλά ακριβώς το αντίθετο, υπάρχει μεγάλος κοινωνικός προβληματισμός και σοβαρές επιστημονικές διαφωνίες από την συντριπτική πλειοψηφία του νομικού κόσμου.

Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, μετά τις μεγάλες αντιδράσεις που υπήρξαν, προσπάθησε να κρυφτεί πίσω από τις επιτροπές που επεξεργάστηκαν τον νέο Ποινικό Κώδικα λέγοντας πως αυτές δεν είναι δικές της προτάσεις. Χωρίς να λέει όμως αν συμφωνεί ή διαφωνεί με αυτές και σε ποια σημεία. Δεν μπορεί φυσικά να πείσει, παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα, δεδομένου, ότι υπήρξαν κατά τη γνώμη της επιστημονικής κοινότητας και των πολιτικών δυνάμεων του δημοκρατικού τόξου σαφείς κατευθύνσεις από το αρμόδιο Υπουργείο για τον προσανατολισμό και την φιλοσοφία των αλλαγών που προτείνονται. Μία από τις σημαντικές αλλαγές που προωθούνται, είναι το νομοθετικό πλαίσιο για τον «βιασμό».

Για να δούμε όμως τι προβλέπει σήμερα ο Ποινικός Κώδικας και ποια είναι η πρόταση της προπαρασκευαστικής επιτροπής του Υπουργείου Δικαιοσύνης.

 Ισχύων νόμος : Άρθρο 336 του Ποινικού Κώδικα – Βιασμός, ημερομηνία ισχύος 24/01/2007

  1. Όποιος με σωματική βία ή με απειλή σπουδαίου και άμεσου κινδύνου εξαναγκάζει άλλον σε συνουσία ή σε άλλη ασελγή πράξη ή σε ανοχή της τιμωρείται με κάθειρξη.
  2. Αν η πράξη της προηγούμενης παραγράφου έγινε από δύο ή περισσότερους δράστες που ενεργούσαν από κοινού, επιβάλλεται κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών.

Πρόταση προπαρασκευαστικής επιτροπής του Υπουργείου Δικαιοσύνης:

 «Όποιος με σωματική βία ή με απειλή σοβαρού και άμεσου κινδύνου ζωής ή σωματικής ακεραιότητας εξαναγκάζει άλλον σε επιχείρηση ή ανοχή γενετήσιας πράξης τιμωρείται με κάθειρξη».

Γίνεται φανερό πως η τροποποίηση του άρθρου για τον βιασμό, εφόσον υιοθετηθεί και ψηφιστεί θα περιορίσει τις περιπτώσεις της «απειλής σπουδαίου και άμεσου κινδύνου», μόνο σε εκείνες τις περιπτώσεις που αφορούν σε «απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας». Έτσι οριοθετείται ακόμη περισσότερο η έννοια της απειλής ως αποκλειστικά σωματικής και δεν αφήνει οποιοδήποτε περιθώριο διαφορετικής ερμηνείας.

Η ισχύουσα ελληνική νομοθεσία βρίσκεται ήδη σε αντίθεση και υστερεί εμφανώς σε σχέση με τα διεθνή πρότυπα των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, αλλά και τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η χώρα με τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης. Η σύμβαση αυτή που υπογράφηκε το 2011 έχει τεθεί  σε υποχρεωτική ισχύ για όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ από το 2014. Έχει επικυρωθεί από την Ελλάδα τον Μάρτιο του 2018. Ωστόσο δεν έχει υπάρξει τροποποίηση του νομικού ορισμού του βιασμού που να εναρμονίζεται με την σύμβαση και όσα ισχύουν για τις χώρες της ΕΕ. Εδώ λοιπόν με την πρωτοβουλία της κυβέρνησης και την πρόταση της προπαρασκευαστικής επιτροπής αντί να κάνουμε βήματα μπροστά κάνουμε βήματα πίσω.

Και όλα αυτά ενώ τα στατιστικά στοιχεία για τους βιασμούς στη χώρα είναι δυστυχώς τρομακτικά. Σύμφωνα με αυτά κάθε 40 ώρες γίνεται ένας βιασμός ενώ σύμφωνα με κάποιες άλλες μετρήσεις έχουμε 4.500 βιασμούς ετησίως. Πολλοί λίγα από αυτά τα συμβάντα βέβαια έρχονται στο φως της δημοσιότητας και στις αίθουσες των δικαστηρίων, αφού τα θύματα δεν μιλάνε επειδή φοβούνται.  Επιπλέον τα ωθεί στη σιωπή (ή και τους την επιβάλλει) η κοινωνική αδιαφορία σε συνδυασμό με την έλλειψη «παιδείας αντίστασης» στη βάναυση, απάνθρωπη, εγκληματική νονοτροπία, συμπεριφορά και συνολική ψυχοδιανοητική λειτουργία των βιαστών, που ανήκουν στην απεχθέστερη κατηγορία εγκληματιών. Οι φεμινιστικές οργανώσεις μιλούν πια για «γυναικοκτονία». Τα περιστατικά της Ελένης Τοπαλούδη στη Ρόδο, της Αγγελικής στην Κέρκυρα και τόσα άλλα συνταράσσουν την κοινή γνώμη.

Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να αναφέρω τη σχετική ανακοίνωση της νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ: «Σε μια συγκυρία που έρχονται συνεχώς στην επιφάνεια περιστατικά βιασμού, σεξουαλικής παρενόχλησης και κακοποίησης γυναικών και lgbtqi+ ατόμων, η έννοια του εγκλήματος θα πρέπει να «ανοίγει» για να χωρέσει παρόμοια περιστατικά, παρά να «κλείνει», βάζοντας περισσότερο νερό στο μύλο της έμφυλης βίας και αγνοώντας έτσι, το γεγονός ότι πολλοί βιασμοί γίνονται μεν χωρίς τη χρήση σωματικής βίας, με την απουσία όμως, ελεύθερης συναίνεσης του θύματος», αναφέρει η Νεολαία του κυβερνώντος κόμματος και νομίζω πως έχει δίκιο.

Άλλωστε για το ζήτημα αυτό είχαμε έντονες αντιδράσεις από την Ένωση Εισαγγελέων αλλά και την Αστυνομία. Σε κάθε περίπτωση, νομίζω πως ο νέος Π.Κ. γενικότερα αλλά και ειδικά για τον βιασμό, με τις αλλαγές που μέχρι στιγμής προβλέπει, δεν θα εκπληρώνει, τους σκοπούς της ποινής, δηλαδή τη γενική και ειδική πρόληψη, που συντελούν στη δημόσια ασφάλεια και την κοινωνική ειρήνη.

Τα ανυπεράσπιστα  – στην ουσία – θύματα της έμφυλης βίας και οι ειδεχθείς εγκληματίες – δράστες ‘’ανήκουν’’ στην ίδια κοινωνία – την κοινωνία μας.

Ο αγώνας πρέπει να αφορά και την αλλαγή αυτή της κοινωνίας μας.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s